ได้ยินมาหนาหูเหลือเกินว่า หากคุณเป็นคอหนังฟีลกู้ด ไม่ควรพลาด ภาพยนตร์เรื่อง Wonder ด้วยประการทั้งปวง
ดูจากหน้าหนัง ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดเป็นภาพยนตร์ครอบครัวทั่วไป ทว่า กลับมีกระแสวิจารณ์ในแง่บวกมากกว่าแง่ลบ ทำให้อดสงสัยไม่ได้ว่า Wonder มีความแตกต่างจากหนังครอบครัวทั่วไปอย่างไร และทำไมจึงประทับจิต ประทับใจ ทุกคนที่ได้ดูขนาดนี้ กระทั่งได้ไปชมภาพยนตร์เรื่องนี้ออกมา จึงคลายข้อสงสัยทั้งหมดทันที
Wonder คือ เรื่องราวของ อ๊อกกี้ หรือ ออกัสต์ พูลแมน เด็กชายวัย 10 ขวบที่เกิดมาพร้อมกับความไม่ปกติของร่างกาย ทำให้เขาต้องเข้ารับการผ่าตัดถึง 27 ครั้ง ตั้งแต่แรกเกิดเพื่อทำให้เค้ามีชีวิตรอดซึ่งก็แลกมาด้วยใบหน้าที่ผิดปกติ
ตั้งแต่เกิดจนถึง 10 ขวบ อ๊อกกี้รับการศึกษาแบบโฮมสคูลจากแม่ของเขามาโดยตลอด จนกระทั่งวันหนึ่งแม่ของอ๊อกกี้เห็นว่าถึงเวลาที่เธอจะต้องปล่อยให้ลูกไปเผชิญหน้าในโลกแห่งความเป็นจริง ด้วยการส่งเขาไปเรียนในโรงเรียน

แน่นอน อย่างที่คาดเห็นกันได้ เมื่อตัวเอกของเรื่อง อ๊อกกี้ (เจค็อบ เทรมบ์เลย์) ไปโรงเรียน เด็กชายก็ถูกมองเป็นตัวประหลาดของคนรอบข้าง ซึ่งแทนที่จะเล่าผ่านตัวอ๊อกกี้โดยตรง หนังกลับเลือกวิธีการเล่าเรื่องที่ทำให้คนดูมองเห็นแง่มุมอันหลากหลายของทุกชีวิตที่รายล้อมอ๊อกกี้
ไม่ว่าจะเป็น เวีย (อิซาเบล่า วิโดวิค) พี่สาววัยรุ่นแสนดีที่ตั้งใจเก็บทุกปัญหาไว้กับตัวเอง เพราะรู้ดีว่าแค่แก้ปัญหาเรื่องน้องชาย พ่อ (โอเว่น วิลสัน) กับแม่ (จูเลีย โรเบิร์ตส์) ก็ไม่มีเวลาที่จะรับมือกับปัญหาได้อีกแล้ว ทั้งที่ในวันเปิดเทอมวันแรกเธอต้องพบเจอกับความหมางเมินของ มิแรนด้า (แดเนียล โรส รัสเซลล์) เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธอ ที่จู่ๆก็ทำเหมือนเป็นคนแปลกหน้าโดยไม่รู้สาเหตุ
หรือ แจ็ค วิลล์ (โนอาห์ จุ๊ป) เพื่อนใหม่ที่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของอ๊อกกี้ ซึ่งตอนแรกเขาไม่ได้ตั้งใจมาเป็นเพื่อนของอ๊อกกี้ แต่ทนการรบเร้าของผู้เป็นแม่และคุณครูไม่ไหว จนได้มาคบกับอ๊อกกี้จริงจัง เขาจึงรู้สึกว่าอ๊อกกี้เป็นคนดี รู้สึกสนุกและมีความสุขเมื่อได้อยู่ด้วยกัน แต่เขากลับหลุดปากพูดถึงใบหน้าของอ๊อกกี้ในทางที่ไม่ดี และอ๊อกกี้บังเอิญได้ยิน
ท่วงทำนองในช่วงเริ่มเรื่องของหนัง อดคิดไม่ได้ว่ากำลังจะพาคนดูไปในวังวนเดิมๆของหนังครอบครัวแนวเดียวกันส่วนใหญ่ นั่นคือ การสร้างความแปลกแยกให้ตัวละครแล้วค่อยๆบีบอารมณ์คนดูหนักมือมากขึ้นเรื่อยๆ แต่สำหรับ Wonder ไม่ได้พยายามทำให้ตัวละคร อ๊อกกี้ กลายเป็นคนน่าสงสารและแสนดี ตรงกันข้ามหนังต้องการสื่อให้เห็นว่า อ๊อกกี้ เป็นแค่เด็ก (มนุษย์) ธรรมดาคนหนึ่งที่มีมุมอื่นๆซึ่งค่อยถูกเผยออกมาทีละน้อย ทั้งการเป็นคนมีอารมณ์ขัน, ความเอาแต่ใจ ยึดเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง และมองปัญหาของคนรอบข้างเป็นเรื่องไม่มีความหมาย

การเลือกนำเสนอแบบนี้ นอกจากจะต้องชื่นชมผู้เขียนบทภาพยนตร์แล้ว ยังต้องยกความดีความชอบให้กับนักแสดงวัยเยาว์ เทรมบ์เลย์ ผู้สวมบทบาทเป็นอ๊อกกี้ด้วย ที่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกต่างๆออกมาภายใต้เมคอัพหนาซึ่งเห็นเพียงแววตาเล็กๆ ทว่า กลับส่งผ่านอารมณ์ต่างๆออกมาได้อย่างชัดเจน
เพราะฉะนั้นจะว่าไปแล้วเสน่ห์ของหนังเรื่องนี้คือความสอดประสานกันของนักแสดงทุกคนที่สามารถเข้าถึงบทบาทของตน และที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ คือ การแสดงที่เข้าคู่กันได้อย่างน่าประหลาด ของ วิลสัน และ โรเบิร์ตส์ ที่ทำให้ครอบครัวนี้เต็มไปด้วยความน่ารัก อบอุ่น ตรึงผู้ชมให้เอาใจช่วยให้พวกเขาข้ามผ่านทุกปัญหาไปด้วยกันได้อย่างตลอดรอดฝั่งในที่สุด
แม้ช่วงท้าย จะมีฉากบังคับประเภทที่จงใจสะท้อนให้เห็นความเป็นจริงของคนในสังคม เหมือนจะออกตัวกลายๆว่าไม่ได้โลกสวย แต่ก็ถือว่าการนำพาเรื่องราวต่างๆมาถึงบทสรุปในตอนจบได้เช่นนี้ เป็นการดำเนินเรื่องได้อย่างราบรื่น ทั้งยังเติมเต็มหัวใจของผู้ชมให้เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง อิ่มเอมหัวใจ
เชื่อว่าหลังดูหนังเรื่องนี้จบ หลายคนจะอดกลับไปคิดทบทวนไม่ได้ว่าการที่เราสามารถจัดการกับปัญหาที่ผ่านเข้ามาในทุกช่วงชีวิตได้ นอกจากเป็นเพราะแรงใจจากตัวเอง คนรอบข้างที่รายล้อมตัวเรา อย่างคนในครอบครัวที่รักเราแบบไร้ข้อแม้ เพื่อนดีๆสักคนที่พร้อมรับฟังทุกปัญหา คนรักที่แค่มองตากันก็เข้าใจ เพียงแค่นี้ปัญหาที่ดูเหมือนจะใหญ่ก็เป็นเพียงฝุ่นผงที่แค่เป่าก็หลุดลอยหายไป
ดังนั้น หากจะสรุปว่า Wonder เป็นหนังอีกเรื่องที่สมควรเก็บเข้าลงในกล่องหนังประจำครอบครัว คงไม่ผิดนัก หากวันใดต้องเจอกับมรสุมในครอบครัว อย่ารีรอที่จะหยิบขึ้นมาดูเพื่อสร้างกำลังใจ แล้วจับมือกันก้าวข้ามทุกปัญหาไปให้ได้โดยใช้ความรักในครอบครัวเป็นเข็มทิศนำทางเหมือนกับครอบครัวพูลแมนนั่นเอง










