ต้องยอมรับว่า ในยุคปัจจุบันที่ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเร็วเหมือนติดจรวด ส่งผลต่อการใช้ชีวิตของผู้คนในทุกด้าน โดยเฉพาะการทำงานที่ต้องแข่งกับเวลายิ่งขึ้นไปอีก ทำให้ใครหลายคนทุ่มเทเวลาแทบทั้งหมดของชีวิตให้กับการทำงานแบบลืมพักผ่อน รู้ตัวอีกที สุขภาพก็เสียจนยากที่จะเยียวยา


“อาการเสพติดการทำงาน” เป็นคำจำกัดความอย่างเป็นทางการสำหรับอาการ บ้างาน ที่นำมาซึ่งความเครียดและความเจ็บป่วยทางกาย หมกมุ่นกับการทำงานตลอดเวลา ละเลย ไม่สนใจทำกิจกรรม และการใช้ชีวิตในด้านอื่น คือพฤติกรรมเบื้องต้นที่บ่งชี้ว่าคุณอยู่ในคำจำกัดความของ คนบ้างาน

“คนที่ทำงานหนักอย่างหมกมุ่น ในแบบที่รู้สึกว่ามันเป็นสิ่งจำเป็น เป็นส่วนผสมงานที่เยอะเกินไปกับงานที่ต้องทำ”

วิลมาร์ เชาเฟลี ศาสตราจารย์ในสาขาจิตวิทยาในองค์กรและการทำงาน มหาวิทยาลัยยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ย้ำอีกครั้งถึงนิยามของอาการเสพติดการทำงานที่กลายมาเป็นปัญหาสุขภาพของคนทุกเพศทุกวัย พร้อมแนะนำว่าหากใครที่มีพฤติกรรมเช่นนี้ ควรดึงตัวเองออกมาให้รวดเร็วที่สุด และอย่าอายที่ตะเดินเข้าไปเป็นสมาชิกของกลุ่มบำบัดอาการเสพติดการทำงานที่มีกระจายอยู่ในเกือบทุกประเทศแล้วในทุกวันนี้

เพราะอย่างน้อยคุณจะได้รับการเติมเต็มความรู้สึกว่าไม่ใช่คุณคนเดียวที่ตกอยู่ในภาวะเช่นนี้ และตุณยังได้โอกาสในการปรึกษาเพื่อจอคำแนะนำจากนักบำบัดผู้เชี่ยวชาญด้วย
แล้ว อะไรที่นำไปสู่อาการติดงาน ?

ต่อคำถามนี้ พญ.คลอเดีย เฮอร์เบิร์ต นักจิตวิทยาคลินิก จากศูนย์พัฒนาการอ็อกฟอร์ด ชี้ให้เห็นว่า จากประสบการณ์ที่เธอให้คำปรึกษากับผู้มีปัญหาเรื่องนี้ เธอพบว่าผู้ที่เข้าข่าย เสพติดการทำงานส่วนใหญ่มีปัญหาสุขภาพจิตร่วมด้วย

“หลายคนมีอาการของโรคซึมเศร้า เมื่ออยู่คนเดียว ผละออกจากงานที่ทำแล้วจะรู้สึกว่างเปล่า และวิตกกังวล นอกจากนั้นบางคนยังมีปัญหาเรื่องการใช้ยา สารเสพติดในเวลาเดียวกัน”

ทั้งนี้ พญ.คลอเดีย ยังให้มุมมองว่า อาการเจ็บป่วยจากพฤติกรรมการทำงานในยุคนี้ยังเกิดขึ้นเพราะการจ้างงานในสมัยนี้เปลี่ยนไป คนทำงานหนึ่งคนต้องทำงานในปริมาณที่คน 2-3 คนทำในสมัยก่อนด้วยความจำยอม

นอกจากนั้น อาการเสพติดการทำงานอาจเกิดจาก ความทรงจำที่เกิดขึ้นในวัยเยาว์ ที่ตอนเด็ก ได้รับการยอมรับและชื่นชมจากสิ่งที่ตนทำสำเร็จมากกว่าและเกินกว่าสิ่งที่พวกเขาเป็น จึงทำให้มีความมุ่งมั่นอย่างสูงในการทำงานและคาดหวังความสำเร็จขั้นสูงเช่นกัน

และเป็นความจริงที่ต้องยอมรับด้วยว่าตำแหน่งงานที่สูงกว่า หรืออยู่ในระดับผู้บริหารก็ย่อมมีโอกาส เสพติดการทำงานมากกว่าตำแหน่งต่ำกว่า

ขณะเดียวกัน ปัจจัยเสริมที่ทำให้คนบ้างานทั้งหลายไม่รู้ตัวว่าเขากำลังเสพติดการทำงานอยู่ก็คือ เงินเดือนและตำแหน่ง ที่จะขยับขึ้นเรื่อยๆ จนคิดว่าคุ้มที่จะทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง

ดังนั้น หากใครรู้ตัวว่ามีพฤติกรรมเสพติดการทำงาน ทางออกที่ดีที่สุด คือ การไปพบนักบำบัดหรือปรึกษาจิตแพทย์เพื่อหาทางรักษาที่เหมาะกับอาการของแต่ละคนก่อนจะสายเกินไป


ที่มา : http://www.bbc.com/thai/international-43651278

Previous article10 เหตุผล ทำไมถึงต้องก้าวออกมาเป็นนายตัวเอง
Next articleสาลิกาคาบข่าว Vol.110/61
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์