สังคมไทยกำลังอยู่ในสภาวะวิตกกังวลอีกครั้ง จากนาฬิกาโรดแมบเลือกตั้งที่จ่อใกล้เข้ามาทุกขณะ ปฏิกิริยาการปรับตัวทางการเมืองข้างหน้า ทำให้แต่ละกลุ่มความคิดออกอาการกระวนกระวายพอควร กลุ่มที่เรียกตัวเองว่ากลุ่มความคิด ประชาธิปไตย ต้องการให้ถึงวันเลือกตั้งเร็วที่สุด ขณะที่กลุ่มขั้วตรงข้าม ที่เห็นความกำมะลอของประชาธิปไตยไทยและพฤติกรรมการเมืองหื่นหิว ยังคงอยากจะยืดเวลาการเลือกตั้งออกไปให้นานที่สุด! ต้องการเผื่อเวลาสำหรับให้เศรษฐกิจฟื้นตัว ทำให้สังคมนิ่งลงกว่านี้ และต้องการเห็นรูปธรรมของการปฏิรูปบ้านเมืองที่ชัดขึ้นในระดับที่น่าพึงพอใจก่อน!
ส่วนกลุ่มสังคมคนขี้เบื่อเริ่มออกอาการเหม็นเบื่อ “ลุงตู่” มากมาย อยากให้ออกไปพ้นๆ ซะที ส่วนฟากที่เชียร์ “ลุงตู่” กลับคิดต่าง! อยากให้ “ลุงตู่” อยู่ต่อข้ามเวลาไปในการเมืองเลือกตั้งที่จะมีขึ้นต่อไปเลย แถมยิ่งดูดได้เยอะยิ่งพึงพอใจ! นี่คืออาการกระวนกระวายที่มีให้เห็นในสังคมวันนี้!
อย่างไรก็ตาม สังคมไทยกำลังเปลี่ยนผ่านสู่ โลกใบใหม่ ความหวังที่จะก้าวสู่อนาคตใหม่ ปลดประเทศจากความตกต่ำทางเศรษฐกิจ และก้าวทันความเปลี่ยนแปลงของโลก เพื่อหนีจากการทำลายล้างของเศรษฐกิจเทคโนโลยี ฐานความรู้นั้นเป็นโจทย์สำคัญของประเทศไทยอย่างยิ่ง ถ้าผ่านโจทย์ยากนี้ไปไม่ได้ อนาคตข้างหน้าก็ริบหรี่ ไม่ว่าการเมืองจะมีเลือกตั้งกันทุกวันหรือไม่ก็ตาม นี่คือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้!
โลกการค้ายุคใหม่ ค่อยๆลอกคราบจากบริบทเดิมๆ จากเศรษฐกิจยุคหลังสงครามเย็นสู่แบบแผนเศรษฐกิจยุคใหม่ ที่มีพลังความเปลี่ยนแปลงมากมหาศาล จากธุรกิจการค้าที่มีโลกตะวันตกเป็นศูนย์กลางมานาน ทำให้ทุกประเทศต้องดิ้นรนอยู่ในกฎบัตร-วิธีคิดแบบล่าอาณานิคม-ล่าผลประโยชน์ มาสู่เศรษฐกิจยุคใหม่ ที่รุ่งเรืองตามแนวปรัชญาตะวันออก เป็นเศรษฐกิจพันธมิตรที่ ทำมาก-ได้มาก ทำน้อย-ได้น้อย ใช้กฎหมายระว่างประเทศเป็นกลไกจัดการความขัดแย้งขจัดความไม่เป็นธรรม ซึ่งแม่บทการค้านี้มีจีนเป็นผู้นำ!
ช่วงกาลปัจจุบันของโลก ได้หมุนความรุ่งเรืองเข้าหาจีน และช่วยขยับให้โลกตะวันออกเฉิดฉาย จีนใช้เวลาที่ผ่านมากว่า 4 ทศวรรษสร้างตัวเอง ปรับเศรษฐกิจสังคมภายในเชื่อมต่อกับโลกภายนอก แล้วเปล่งรัศมีเจิดจ้า ผ่านเศรษฐกิจและนวัตกรรมก้าวขึ้นเป็นผู้นำโลกยุคใหม่ คนจีนพันกว่าล้านคนเดินไปในทิศทางเดียวกัน ทิศทางความรุ่งเรืองมั่งคั่งมั่นคงของชาติและประชาชน ขณะที่ผู้คนและสังคมไทยยังควานหาฉันทามติที่จะร่วมทางกันเดินไปข้างหน้ายังลำบาก!!!
การเติบโตจาการโอบอุ้มของพญาอินทรีย์ต่อ “ญี่ปุ่น” และ “จีน” นั้นมีความละม้ายกัน แต่อยู่บนเหตุผลที่แตกต่างกัน แต่ก็ได้สร้างผลลัพท์ที่เป็นความเติบโตทางเศรษฐกิจเหมือนกัน
ยุคหลังสงครามโลก พญาอินทรีย์ถล่มนิวเคลียร์ใส่ญี่ปุ่นจนเกือบสูญพันธุ์นั้น ญี่ปุ่นถูกกดอยู่ใต้สนธิสัญญาที่ห้ามมีการทหาร ให้มุ่งฟื้นตัวทางเศรษฐกิจและการพัฒนาสู่สังคมทันสมัยอย่างเดียว โดยมะกันเป็นทั้งพี่เลี้ยงและผู้เฝ้าระวัง
การสร้างญี่ปุ่นยุคใหม่ จึงเติบโตก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว กลายเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจขนาดใหญ่ในกลุ่มนำของโลกมาจนวันนี้
หลังช่วงสงครามเย็น มะกันหันจับมือกับจีน เพราะต้องการแยกจีนจากรัสเซีย หวังทำให้คอมมิวนิสต์สูญพันธุ์จากโลก จึงโอบหนุนจีนขึ้นเป็น “โรงงานโลก” จีนเดินหน้าสร้างประเทศยุคใหม่-เศรษฐกิจใหม่เต็มที่ ลอกเลียน-พัฒนาต่อยอดทั้งเทคโนโลยี การค้า เศรษฐกิจ และการพัฒนาประเทศโดยรวม พร้อมกับเปิดประเทศสู่โลกเสรี
ขจัดความยากจนและจัดระเบียบสังคมภายในสู่มาตรฐานใหม่ ในที่สุดก็ปลดตัวเองจากปีกที่ครอบงำของพญาอินทรีย์ เฉิดฉายเป็นผู้นำเศรษฐกิจโลกศตวรรษที่ 21 ในที่สุด
ทั้งจีนและญี่ปุ่น มีสัมพันธ์ต่อกันในลักษณะพิเศษที่ต่างไปจากสัมพันธภาพกับประเทศอื่นๆ ในโลก คือมีสัมพันธภาพที่ก้าวผ่านความเจ็บปวดทางประวัติศาสตร์ ที่กระทำต่อกัน มีการพึ่งพากันหลายนัยตั้งแต่ภูมิรัฐศาสตร์ ไปจนถึง ภูมิเศรษฐกิจ จากเทคโนโลยีถึงความเชื่อทางศาสนา มีสภาวะที่เป็นทั้งพันธมิตรและคู่แข่งทางการค้า มีท่าทีที่บางครั้งเป็นมิตรประเทศร่วมภูมิภาค แต่บางครั้งก็ยืนอยู่กับขั้วตรงข้ามในกระแสอำนาจการเมืองโลก ญี่ปุ่นเป็นพันธมิตรที่แนบแน่นกับสหรัฐอย่างยิ่ง การสร้างเส้นทางการค้าของทั้งสองประเทศจึงมีเป้าหมายทางเศรษฐกิจที่เป็นตัวของตัวเอง
One Belt, One Road
จีนสร้างหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง – เส้นทางการค้าใหม่ เชื่อมโลกบนผืนแผ่นดินด้วยถนนและทางรางและโอบโลกทางทะเล เส้นทางการค้าจีนนั้นเชื่อมต่อ 65 ประเทศทั่วโลก ในสถานะของพันธมิตรเศรษฐกิจใหม่
East-West Economic Corridor
ส่วนญี่ปุ่นพัฒนาเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก เชื่อมเมืองชายฝั่งตะวันออกของอาเซียนจากเวียดนามผ่านกัมพูชา ไทย พม่า เข้าอินเดียเชื่อถึงตะวันออกกลาง เข้ายุโรป ไปเชื่อมกับแอฟริกา เป็นเส้นทางการค้ายุคใหม่ที่สำคัญ มุ่งหวังกลุ่มตลาดบนในตะวันออกกลาง ยุโรปใต้ และแอฟริกากลุ่มบน นี่คือเป้าหมายเศรษฐกิจศตวรรษใหม่ที่สำคัญ!
ทั้งสอง เส้นทางการค้า ล้วนเชื่อมต่อกับไทยทั้งสิ้น ถ้ามุ่งเหนือ-ใต้ไทยก็เชื่อมกับหนึ่งแถบ-หนึ่งเส้นทางของจีนสู่ 65 ประเทศทั่วโลก ถ้าใช้เส้นตะวันออก-ตะวันตก เส้นทางการค้าญี่ปุ่นก็นำพาไปเชื่อมกลุ่มตลาดบนได้ไม่ยาก นี่คือ ความโดดเด่นของที่ตั้งทาง ภูมิศาสตร์ไทย เหลือก็แต่ความคิดของเรา กับศักยภาพในการเรียนรู้ประดิษฐ์คิดสร้าง นวัตกรรม และการจัดระบบระเบียบให้ทันโลก ที่น่าห่วงสุดคือ mind set ของคนไทยนี่แหละ จะมองเห็นเป็นความมั่งคั่งที่กำลังขยับใกล้เข้ามา หรือมองเป็นความหวาดวิตกที่น่าสะพรึงกลัว! เลือกเอาก็แล้วกัน?!?
https://salika.co/2018/08/01/eec-way-to-asia/
ผู้เขียน : อภิชาต ทองอยู่










