อาจารย์ญัค อภิชาต ทองอยู่ ที่ปรึกษาเลขาธิการ EEC ผู้รับผิดชอบเรื่องการพัฒนาบุคลากรสนับสนุนการพัฒนา EEC ชี้ว่า เศรษฐกิจยุคฐานความรู้ มีพัฒนาการที่ก้าวหน้ารวดเร็ว ซึ่งการศึกษายุคใหม่ต้องปรับตัวตามให้ทัน ด้วยเหตุว่า นวัตกรรมและภาคการผลิต มีความซับซ้อน ต้องการความรู้ความสามารถเฉพาะทางที่แม่นตรง เพื่อปรับสร้างผลิตภาพที่มีประสิทธิภาพ รวดเร็ว และปรับตัวได้ดี นี่คือโลกเศรษฐกิจในโลกใบใหม่


อาจารย์ญัค อภิชาต ทองอยู่ (สูทสีครีม)

อาจารย์ญัค อภิชาต ทองอยู่ ที่ปรึกษาเลขาธิการ EEC ผู้รับผิดชอบการพัฒนาบุคลากรสนับสนุนการพัฒนาพื้นที่ EEC แจงถึงงานด้านการพัฒนาบุคลากรของ EEC ให้ฟังว่า

เศรษฐกิจยุคฐานความรู้ มีพัฒนาการที่ก้าวหน้ารวดเร็ว ซึ่งการศึกษายุคใหม่ต้องปรับตัวตามให้ทัน ด้วยเหตุว่า นวัตกรรมและภาคการผลิต มีความซับซ้อน ต้องการความรู้ความสามารถเฉพาะทางที่แม่นตรง เพื่อปรับสร้างผลิตภาพที่มีประสิทธิภาพ รวดเร็ว และปรับตัวได้ดี นี่คือโลกเศรษฐกิจในโลกใบใหม่ ที่ต้องปรับสร้างการศึกษาใหม่

การก่อรูปการทำงานการพัฒนาทรัพยากรบุคคล การสร้าง การศึกษาใหม่ เพื่อตอบสนองภาคการผลิตและการพัฒนาในพื้นที่ EEC เป็นการทำงานที่มุ่งตอบโจทย์ความต้องการของอุตสาหกรรม 10 สาขาที่เป็นเป้าหมายการพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษาใหม่ของประเทศ ซึ่งเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมที่มุ่งยกระดับคุณภาพและมาตรฐานที่ดีขึ้น สูงขึ้น เชื่อมกับโลกได้ รวมทั้งสร้างรายได้สูงกว่าที่ผ่านมา อาทิ การท่องเที่ยวคุณภาพสูง การเกษตรกรรมยุคใหม่ อุตสาหกรรมอาหาร การพัฒนาโลจิสติกส์ ฯลฯ ขณะเดียวกันก็มีอุตสาหกรรมที่ต้องเร่งผลิตบุคลากรขึ้นมา เพราะเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมที่ยังขาดแคลนบุคลากรมาก อาทิ การแพทย์ครบวงจร กลุ่มอากาศยาน กลุ่มพาณิชย์นาวี กลุ่มระบบราง กลุ่มไบโอเทคโนโลยี หุ่นยนต์ และยานยนต์สมัยใหม่ รวมไปถึงกลุ่มดิจิทัล ฯลฯ นี่คือหมุดหมายสำคัญของการพัฒนาบุคลากร EEC ฯลฯ

การขับเคลื่อนการศึกษาใหม่นี้ ต้องอาศัยความร่วมมือจากทั้งผู้เชี่ยวชาญและผู้ทรงคุณวุฒิจากอุตสาหกรรมเป้าหมายทั้ง 10 กลุ่ม ทั้งจากความร่วมมือของบุคลากรผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศในทุกสาขา จากสถาบันชั้นนำในประเทศและต่างประเทศ ทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และความร่วมมือกับบริษัทเอกชนชั้นนำของโลก ฯลฯ ซึ่งการเชื่อมท้องถิ่น เชื่อมโลกในทิศทางการศึกษาใหม่นี้ ต้องจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ มีพลวัตสูง สามารถตอบสนองด้านความต้องการของผู้คนและชาติบ้านเมืองได้แม่นตรง เข้าใจความซับซ้อนในความต้องการของอุตสาหกรรมเป้าหมายได้ดี

คณะทำงานชุดนี้ ได้สร้างฐานการทำงานขึ้นมาจากจิ๊กซอว์ที่มีอยู่อย่างขาดๆ เขินๆ ของระบบการศึกษาไทย แต่ก็สามารถฝ่าด่านความขาดแคลน ตั้งหลักวางกรอบและแผนปฏิบัติการขึ้นได้อย่างมีเป้าหมาย ได้รับความร่วมมือหลากหลายจากทั้งในและต่างประเทศ จากผู้ทรงคุณวุฒิทั้งภาครัฐและภาคเอกชน! เพื่อมุ่งหน้าสู่การศึกษาใหม่


วันนี้เส้นทางการพัฒนาบุคลากรแบ่งแนวปฏิบัติสร้างบุคลากรเป็น 4 ส่วนหลักคือ

1) การจัดการความร่วมมือระหว่างสถานศึกษาระดับอาชีวะกับภาคอุตสาหกรรมผู้ประกอบการในสาขาที่ต้องการเพื่อผลิตบุคลากรกลุ่มแรกในรูปแบบสัตหีบโมเดลในปีแรก 989 คน ใน 6 กลุ่มอุตสาหกรรม

2) จัดการพัฒนาบุคลากรในสาขาที่ต้องการโดยการสร้างเจ้าภาพร่วมกับทาง EEC ใน 3 สาขาคือ “กลุ่มหุ่นยนต์-แมคคาทอนิกส์” กับสถาบัน FIBO “กลุ่มการแพทย์ครบวงจร” กับคณะแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี “กลุ่มพาณิชย์นาวี” กับคณะพาณิชยนาวีนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา

3) จัดทำความร่วมมือกับภาคธุรกิจเอกชน 4 กลุ่มได้แก่ การพัฒนาด้าน Automation ร่วมกับกลุ่ม Mitsubishi การพัฒนาด้านพลังงานร่วมกับสถาบันคีนันและ Chevron การพัฒนาเกษตรกรรมยุค IT กับกลุ่มทรู

4) การพัฒนาการศึกษาพื้นฐานและการปรับมาตรฐานอาชีวะ ด้วยการจัดทำโครงการร่วมกับสมาคมการศึกษาใน 3 จังหวัดเป้าหมาย และร่วมมือกับ สสวท. ในการพัฒนาแนวการศึกษาแบบ Kosen

ในการพัฒนาบุคลากรเพื่อสร้างการศึกษาดังกล่าวจะดำเนินการขับเคลื่อนใน 3 ระดับคือ ระดับการศึกษาพื้นฐาน ระดับการอาชีวะศึกษา และระดับปริญญาตรี ซึ่งการขับเคลื่อนนี้อยู่ระหว่างการจัดทำ Demand solution เพื่อตอบโจทย์ความต้องการและพัฒนาแผนงานให้สอดรับการขยายตัวของการลงทุนและการเติบโตของอุตสาหกรรมในพื้นที่ ซึ่งแผนงานดังกล่าวจะแล้วเสร็จในสิ้นปีงบประมาณนี้คือเดือนกันยายน 2561


การขับเคลื่อนการศึกษาในกระแสการพัฒนาในพื้นที่ EEC และการเปลี่ยนผ่านประเทศ จะขยายตัวและปรับตัวไปด้วยกันตามความต้องการและความซับซ้อนของการจัดการอุตสาหกรรมยุคใหม่ แต่เป็นไปบนฐานความร่วมมือและการประสานงานที่ใกล้ชิดกับทุกภาคส่วน ซึ่งจะทำให้การปรับสร้างฐานความรู้และการพัฒนาศักยภาพบุคคลเป็นไปตามความต้องการที่แท้จริง มีปริมาณที่สอดคล้องกับความต้องการของสาขาการผลิตต่างๆ ที่สำคัญคือ มีคุณภาพมาตรฐานตามความซับซ้อนที่แต่ละอุตสาหกรรมตั้งเป้าหมายไว้ เช่นเดียวกับประเทศที่มีความก้าวหน้าอย่าง เยอรมนี ญี่ปุ่น ฯลฯ ซึ่งประเทศเหล่านี้มักเรียกการศึกษาประสบการณ์สูงที่ตอบสนองตรงตามความต้องการจริงว่า “ระบบโรงเรียน-โรงงาน”

การพัฒนาบุคลากรของคณะทำงานชุดนี้แบ่งเป้าหมายสำคัญ ในการยกระดับการพัฒนาบุคลากร 3 กลุ่มคือ

• กลุ่มบัณฑิตตกงานว่างงาน ที่จะต้องเข้าระบบการฝึกอบรมระยะสั้นตามสาขางานที่สนใจ เพื่อส่งเข้าทำงานตามที่ต้องการ

• กลุ่มที่ทำงานอยู่แล้ว ต้องการปรับเพิ่มทักษะในงานที่ทำอยู่ให้มีคุณภาพ ยกระดับมาตรฐานตามคุณภาพของเทคโนโลยีและการผลิต

• กลุ่มเยาวชนในระบบการศึกษา โดยจะใช้รูปแบบสัตหีบโมเดลที่ปรับสู่อีอีซีโมเดล ในการพัฒนาการศึกษาใหม่ ตั้งแต่พื้นฐานจนถึงปริญญา ภายใต้การทำงานกับเครือข่ายผู้ทรงคุณวุฒิ และกับสถาบันทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงกลุ่มการประกอบการภาคเอกชนระดับโลก ที่มีความก้าวหน้าทางนวัตกรรมและเทคโนโลยี


ทั้งหมดนี้คือภารกิจความเคลื่อนไหวของการทำงานที่กำลังเปลี่ยนผ่านปรับสร้างการศึกษาใหม่ แบบเชื่อมท้องถิ่น เชื่อมโลก ในพื้นที่ EEC ที่มุ่งสร้างอนาคตประเทศไทย ตามที่สถาบันคลังปัญญาด้านยุทธศาสตร์ชาติได้เชิญให้ชี้แจงเพื่อรับทราบ เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ที่ผ่านมา