ไม่มีอะไรหยุดความเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีดิจิทัลที่กำลังเปลี่ยนโลกให้มีพลานุภาพสูงขึ้นได้ ทั้งในด้านการสื่อสาร การสร้างงาน สร้างผลิตภาพ – ลดต้นทุน ลดการทำลายสิ่งแวดล้อม ลดการบริโภคทรัพยากรอย่างบ้าคลั่ง! และลดการใช้แรงงานอย่างหนักหน่วง ดังที่เคยเกิดขึ้นในอุตสาหกรรมยุคแรกๆ
โลกวันนี้เปลี่ยนไปมาก ไม่เฉพาะกับภูมิรัฐศาสตร์และภูมิศาสตร์เศรษฐกิจเท่านั้น แต่เทคโนโลยียุค 4.0 ได้เปลี่ยนโลกเข้าสู่ การมีอาชีพการงานใหม่ คุณภาพชีวิตใหม่ เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากขึ้น เพิ่มประสิทธิภาพในงานและคุณภาพชีวิต สร้างความแม่นยำให้สิ่งต่างๆ มากขึ้น ดังจะได้ยินศัพท์ใหม่ๆ เกิดขึ้นบ่อย เช่น การแพทย์แบบแม่นยำ การเชื่อมต่อแบบไร้พรมแดน การสื่อสารที่ก้าวข้ามขีดจำกัดของเวลา เทคโนโลยีการสื่อสารในวันนี้ทำให้เรากลายเป็น พลเมืองดิจิทัล การปรับสร้างการศึกษาจึงจำเป็นยิ่ง!
เพราะไม่ว่าการงานหรือชีวิตวันนี้ ล้วนต้องเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีอย่างแยกไม่ออก ทั้ง IoT, AI, Robotics, Big Data ไปจนถึงการสื่อสารบน Social Media ทั้งหลาย เทคโนโลยีกำลังกลายเป็นเสี้ยวส่วนแก่นแกนของการดำเนินชีวิต การปฏิสัมพันธ์กับสังคม และการจัดการคุณภาพชีวิตยุคใหม่ไปแล้ว “การศึกษา” จึงต้องก้าวให้พ้นความคิด – มุมมองเดิมๆ และพฤติกรรมแบบเก่าๆ สู่การคิดใหม่ที่เชื่อมกับคนพันธุ์ดิจิทัลให้ได้!

มีข้อมูลมากมายที่ยืนยันความเป็นพลเมืองดิจิทัลในสังคมไทย อาทิ สังคมไทยมีจำนวนผู้ใช้เฟซบุ๊กสูงถึงกว่า 53 ล้านคน มียอดการส่งข้อความออนไลน์เพิ่มขึ้นจากปีที่แล้วจากกว่า 5,300 ล้านข้อความ เป็นกว่า 6,300 ล้านข้อความ มีการปรับตัวสู่ตลาดออนไลน์ที่ใช้สื่อออนไลน์ทำการค้ามากกว่า 1,000 แบรนด์ มีสินค้าหลากหลายบนแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ ตั้งแต่ธุรกรรมการเงินที่ไม่ใช่ธนาคารจนถึงความงามและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ มีการสั่งซื้อมากกว่า 130 ล้านครั้ง ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา
ภาพเหล่านี้สะท้อนความสำคัญและอิทธิพลของสังคมดิจิทัลที่เข้มข้นขึ้นทุกขณะในทุกกิจกรรม! มันชี้บอกว่า การศึกษาต้องสร้างประสบการณ์ใหม่ให้ผู้คนในยุคดิจิทัลเรียนรู้จริง ทำงานได้จริง เข้าใจโลกและชีวิตในมิติที่เป็นจริง ลดการเข้าใจโลกที่เคยย่ำผ่านทฤษฎีเก่าๆ ความคิดเดิมๆ หรือทัศนคติเชิงลบที่มีต่อความเปลี่ยนแปลง! ตรงกันข้าม ต้องปรับสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่าง โลกแวดล้อม – มนุษย์ – เทคโนโลยี ที่สัมพันธ์กลมกลืนอยู่ใน ชีวิต – การงาน – ความคิด ให้ผู้คนได้พบโอกาสใหม่ๆ
การประชุมคณะทำงานฯ กลุ่มสถาบันการศึกษาใน EEC ที่ร่วมสร้างพัฒนาบุคลากรและการศึกษาให้ 10 อุตสาหกรรมเป้าหมายในพื้นที่ EEC ได้ร่วมกำหนดกรอบการจัดการการศึกษายุคใหม่ ที่มุ่งเปลี่ยนการศึกษาเดิมๆ สู่การศึกษาที่ตอบโจทย์ความต้องการของสังคม โดยได้กำหนดทิศทางสำคัญให้แก่ 3 กลุ่มการศึกษา คือ
- ระดับการศึกษาพื้นฐาน ประถมถึงมัธยมในพื้นที่ EEC มีการปรับการเรียนการสอนให้ความสำคัญกับ 3 กลุ่มวิชาที่จะสร้างประสบการณ์ใหม่ให้ผู้เรียน ดังนี้
หนึ่ง กลุ่มวิชาพัฒนาการสื่อสารสำหรับการอยู่ในสังคมยุคใหม่และการมีงานทำในอนาคต เพื่อการมีทักษะด้านภาษาที่ดีทั้งอังกฤษ จีน หรือภาษาอื่นที่จำเป็น ที่ช่วยให้ก้าวข้ามอุปสรรคที่ปิดกั้นความก้าวหน้าได้
สอง ส่งเสริมการศึกษากลุ่ม STEAM คือกลุ่มการเรียนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม ศิลปะ และคำนวณ ซึ่งจะช่วยเติมความรู้ความเข้าใจ สร้างสติปัญญาให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและสามารถเป็นนวัตกรได้
สาม เพิ่มการเรียน Coding เนื่องจากเด็กยุคดิจิทัลจำเป็นต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเทคโนโลยีและการสื่อสาร ทั้งการงานและในชีวิตประจำวัน การเรียนรู้เรื่อง Coding จะช่วยเพิ่มศักยภาพและคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น

- ระดับอาชีวศึกษา
เป็นแหล่งศึกษาที่ตอบโจทย์การมีงานทำ โดยสร้างแผนการเรียนควบคู่ไปกับสร้างประสบการณ์การทำงาน ซึ่งเป็นประสบการณ์ตรงจากการเรียนการสอนที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างวิทยาลัยอาชีวศึกษากับสถานประกอบการในพื้นที่ EEC นักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกจะได้เรียนในหลักสูตรการเรียนการสอนที่วิทยาลัยและสถานประกอบการร่วมกันพัฒนา ซึ่งมีหลักประกันว่าหลังจากเรียนจบจะมีงานทำ มีรายได้สูง เป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้ทรัพยากรบุคคลได้อย่างแท้จริง
โมเดลการจัดการศึกษาแบบ EEC นี้ ครอบคลุมกว่า 25 วิทยาลัยอาชีวะ โดยมีสถานประกอบการเข้าร่วมจาก 7 กลุ่มอุตสาหกรรมเป้าหมาย รวมแล้วมากกว่า 40 แห่งในปัจจุบัน
- ระดับอุดมศึกษา
มหาวิทยาลัย แหล่งผลิตสร้างบัณฑิตระดับปริญญาตรีขึ้นไป ก็มีการปรับรูปแบบการศึกษาจากที่มีการเรียนการสอนแต่วิชาการมิติเดียว ให้มาสร้างความร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมและสถานประกอบการแบบเดียวกันกับที่สถาบันระดับอาชีวะกำลังดำเนินการอยู่ เพื่อสร้างประสบการณ์ใหม่ – สร้างการศึกษาใหม่ที่เรียนจริง รู้จริง ทำงานจริง มีประสิทธิภาพจริง และสื่อสารได้จริง สอดคล้องกับความต้องการของงานและการพัฒนาศักยภาพที่นักศึกษาแต่ละคนเลือก ซึ่งจะสร้างความมั่นคงให้เกิดขึ้นกับทุกสาขาวิชาชีพ และเป็นอีกก้าวของการศึกษายุคดิจิทัลที่เกิดจากความร่วมมือ ตระหนัก รับผิดชอบในกระแสการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วของโลกยุคใหม่
และจากการสร้างความเปลี่ยนแปลงให้การศึกษาทุกระดับ ตั้งแต่ความคิด ทฤษฎี จนถึงภาคปฏิบัติ ในที่สุดก็จะเกิดเป็นผลลัพธ์ที่มีประสิทธิภาพในสนามการทำงานจริง!

เรื่อง : Apichartology










