“นาโน” (Nano) เป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก คือ Nanos ซึ่งแปลว่า “แคระ”
ปัจจุบัน มีการนำเอาคำว่า “นาโน” มาใช้นำหน้าหน่วยวัด ไม่ว่าจะเป็น หน่วยวัดทางวิทยาศาสตร์ หรือหน่วยวัดทางคณิตศาสตร์ ซึ่งมีความหมายว่า “ขนาดเศษหนึ่งส่วนพันล้านส่วน” ของหน่วยวัดนั้นๆ
เช่น คำว่า “นาโนเมตร” หมายถึง หน่วยวัดที่มีขนาดเท่ากับ “เศษหนึ่งส่วนพันล้านส่วนของหนึ่งเมตร” ดังแสดงในภาพต่อไปนี้

ดังนั้น 1 นาโนเมตร ก็จะมีขนาดเล็กกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของเส้นผมของคนเรา คือ 1 แสนเท่า นั่นเอง
หากจะเปรียบเทียบให้เข้าใจมากยิ่งขึ้นก็คือ ขนาดเล็กที่สุดซึ่งมนุษย์สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่านั้น จะมีขนาดประมาณ 10,000 นาโนเมตร
ดังนั้น 1 นาโนเมตร จึงเป็นสิ่งซึ่งคนเรา “ไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า”
เพราะแม้แต่การใช้กล้องจุลทรรศน์ก็ยังไม่สามารถมองเห็นได้นั่นเอง
เหตุดังนี้ การที่จะสามารถมองเห็นขนาดเล็กระดับ 1 นาโนเมตร ได้นั้น จะต้องใช้ “กล้องจุลทรรศน์ชนิดพิเศษ” ที่มีกำลังขยายสูงมาก อาทิ กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในงานที่เกี่ยวกับ “นาโนเทคโนโลยี” โดยเฉพาะนั่นเอง
แล้ว “นาโนเทคโนโลยี” คืออะไร?

“นาโนเทคโนโลยี” ก็คือ เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการจัดการ และการจัดสร้าง หรือการวิเคราะห์วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องจักร หรือผลิตภัณฑ์ที่มีขนาดเล็กในระดับ “นาโนเมตร” หรืออยู่ที่ประมาณ 1 นาโนเมตร แต่ไม่เกิน 100 นาโนเมตร
รวมถึงการออกแบบ หรือการประดิษฐ์เครื่องไม้เครื่องมือเพื่อใช้สร้าง หรือวิเคราะห์วัสดุในระดับที่เล็ก เช่น การจัดอะตอมและโมเลกุล ให้อยู่ในตำแหน่งที่เราต้องการได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ
ส่งผลให้โครงสร้างของวัสดุ หรืออุปกรณ์ มีสมบัติพิเศษขึ้น ไม่ว่าจะเป็นทางด้านกายภาพ เคมี หรือชีวภาพ และสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้นั่นเองครับ
เมื่อเราทราบความหมายของ “นาโน” และ “นาโนเทคโนโลยี” กันอย่างคร่าวๆ แล้ว บทความต่อจากนี้ (3 ตอน) จะเป็นการขยายความ และแนะนำให้แฟน SALIKA ได้รู้จักกับ ผู้ค้นคิด ประดิษฐ์ “นาโน” กันครับ
My name is Richard
ผู้ค้นคิด ประดิษฐ์ “นาโน” กับ “บิดาแห่งนาโนเทคโนโลยี” นั้น คือคนคนเดียวกันครับ
เขาผู้นี้มีชื่อว่า “ริชาร์ด ฟิลลิปส์ ฟายน์แมน” (Richard Phillips Feynman)
“ริชาร์ด ฟิลลิปส์ ฟายน์แมน” หรือที่ทั่วโลกรู้จักในนาม “ริชาร์ด ฟายน์แมน” เกิดเมื่อวัน 11 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1918 ในเมืองนิวยอร์ก
ร่ำเรียนเขียนอ่านมาทางด้านฟิสิกส์ ที่สถาบันเอ็มไอที หรือสถาบันเทคโนโลยีแห่งแมสซาชูเซตส์ (MIT) และได้ไปศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น ณ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน จนจบปริญญาเอกเมื่อปี ปี ค.ศ. 1942
เรียกได้ว่า “เป็นด็อกเตอร์” ในวัยเพียงแค่ 24 ปีเท่านั้น!
เชื่อได้ว่า เรื่องราวของผลงานทางด้านวิชาการหลังจากที่ “ริชาร์ด ฟายน์แมน” เรียนจบปริญญาเอกมา คงผนึกแน่นอยู่ในใจผู้คนวงการเทคโนโลยีทั้งหลายอยู่แล้วเป็นแน่แท้
ทั้งนี้เนื่องเพราะ ก่อนหน้าที่ “ริชาร์ด ฟายน์แมน” จะได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งนาโน” นั้น เขาได้ก้าวขึ้นรับรางวัลใหญ่ที่ใครๆ ในแวดวงถวิลหา นั่นก็คือ “รางวัลโนเบล” นั่นเอง
โดย “ริชาร์ด ฟายน์แมน” ได้รับ “รางวัลโนเบล” เมื่อปี ค.ศ. 1965 ในสาขาฟิสิกส์ครับ ซึ่งเขาได้รับ “รางวัลโนเบล” ร่วมกับนักวิทยาศาสตร์อีก 2 คนคือ “ชินอิชิโร่ โทโมนากะ” (Shinichiro Tomonaga) และ “จูเลี่ยน ชวิงเกอร์” (Julian Schwinger)
จากผลงานที่ทั้ง 3 ท่านได้พัฒนา QED หรือทฤษฎี “ควอนตัมอิเล็กโทรไดนามิกส์” (Quantum Electrodynamics) ในรูปแบบที่ไม่ซ้ำกันทั้ง 3 คนจนเป็นผลสำเร็จ!
QED คือทฤษฎีที่สามารถนำมาใช้สำหรับอธิบายปรากฏการณ์ทางแม่เหล็กและปรากฏการณ์ทางไฟฟ้าในระดับจิ๋วแจ๋วเจาะโลก ซึ่งประวัติศาสตร์ได้ให้การยอมรับว่ามีความแม่นยำสูงที่สุดในปัจจุบัน
และ “ริชาร์ด ฟายน์แมน” ได้ใช้เทคนิคที่เขาคิดขึ้นเอง เพื่อใช้ในการ “บอกโอกาสที่อนุภาคต่างๆ จะเคลื่อนจากตำแหน่งหนึ่งไปยังอีกตำแหน่งหนึ่ง”
โดยเทคนิคที่ว่านี้ ที่ต่อมาก็ได้เป็นที่รู้จักกันในนามของ “ฟายน์แมน ไดอะแกรม” (Feynman Diagram) นั่นเองครับ
(โปรดติดตามตอนต่อไป)











