Non-Cognitive Skills แนวคิดใหม่ในการบริหารการศึกษา (ตอนจบ)

“บุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ” ตัวแปรสำคัญของ Non-Cognitive Skills

จากงานวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา จำนวน 3 สามชิ้น ที่ได้กล่าวมาในตอนแรก ซึ่งได้แก่
  • 1. The Effects of Cognitive and Non-cognitive Abilities on Labor Market Outcomes and Social Behavior (2006) ของ James J. Heckman
  • 2. Non-Cognitive Skills and Personality Traits: Labour Market Relevance and Their Development in Education & Training Systems ของ Giorgio Brunello และ Martin Schlotter (2011)
  • 3.  Effects of Cognitive Skill and Non-Cognitive Skills on Earning Outcomes: A Case of Kornkaen Province of Thailand ของ จงรักษ์ หงษ์งาม (2555
จะเห็นได้ว่า ขอบเขตของการวิจัยเป็นการวิจัยในขอบข่ายงานวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา
ส่วนในขอบเขตของการวิจัยทางด้านการบริหารทางการศึกษา ก็มีนักวิชาการหลายท่านที่พยายามนำตัวแปร Non-Cognitive Skills หรือทักษะทางพฤติกรรม เข้ามาเป็นปัจจัยสำคัญในการพยากรณ์ในด้านการวิจัยเกี่ยวกับการบริหารทางการศึกษา
โดยเฉพาะงานวิจัยเรื่อง Next-generation Non-cognitive Assessment is Needed Now (2016) ของ Jonathan Martin ที่พัฒนาขึ้นจาก Big Five personality traits หรือ “บุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ”
โดยต่อยอดจากงานวิจัยเรื่อง The Effects of Cognitive and Non-cognitive Abilities on Labor Market Outcomes and Social Behavior (2006) ของ James J. Heckman มากำหนดเป็นปัจจัยภายในตัวแปรทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills ได้แก่
  • 1. Extraversion (ความเชื่อมั่น)
  • 2. Agreeableness (การเข้าสังคม)
  • 3. Conscientiousness (ความรอบคอบ)
  • 4. Emotional Stability (ความมั่นคงทางอารมณ์)
  • 5. Openness (การเปิดใจกว้าง)
โดยในประเทศไทย วัลยา นิหมัด (2559) ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านรถไฟ ได้นำตัวแปรบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบจากงานวิจัยเรื่อง Next-generation Non-cognitive Assessment is Needed Now (2016) ของ Jonathan Martin มาประยุกต์ใช้ในขอบข่ายงานด้านการบริหารทางการศึกษา
อันประกอบไปด้วยด้านความเชื่อมั่น (Extraversion) เน้นที่การสื่อสารทั้งภายในและภายนอก การให้น้ำหนักเรื่องการสร้างภาวะผู้นำของนักเรียน การส่งเสริมการสร้างความเป็นมิตร การสนับสนุนการทำกิจกรรมกับชุมชนและสังคม
ด้านการเข้าสังคม (Agreeableness) เน้นการทำงานเป็นทีม ความซื่อสัตย์ของสมาชิกในทีม การสร้างความเชื่อถือ ศรัทธา และการยอมรับของชุมชนและสังคม
ด้านความรอบคอบ (Conscientiousness) เน้นการวางแผน การจัดโครงสร้างองค์กรและขับเคลื่อนอย่างรัดกุม การรับรู้หน้าที่และมีความรับผิดชอบต่อภารกิจที่ได้รับมอบหมาย
ด้านความมั่นคงทางอารมณ์ (Emotional Stability) เน้นการควบคุมสภาวะอารมณ์ตามสถานการณ์เฉพาะหน้า การรับรู้และความเข้าใจในเหตุการณ์ การปฏิบัติงานภายใต้ความกดดัน
ด้านการเปิดใจกว้าง (Openness) เน้นจิตนาการ ความคิดสร้างสรรค์ ทักษะการเป็นนวัตกร การตระหนักถึงความเชื่อมโยงระหว่างตนเองและผู้อื่น การพัฒนาความคิดในแง่บวก

Mission Skills ตัวแปรใหม่ในศตวรรษที่ 21

หากเราพูดถึง “ทักษะในศตวรรษที่ 21” หรือ 21st Century Skills ในการวิจัยทางการบริหารการศึกษา เราจะพบ “ทักษะ” มากมายที่เกี่ยวข้องกับ “ศตวรรษที่ 21”
ไม่ว่าจะเป็น ทักษะด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และทักษะในการแก้ปัญหา, ทักษะด้านการสร้างสรรค์ และนวัตกรรม, ทักษะด้านความเข้าใจความต่างวัฒนธรรม ต่างกระบวนทัศน์, ทักษะด้านความร่วมมือ การทำงานเป็นทีม และภาวะผู้นำ, ทักษะด้านการสื่อสารสารสนเทศ และรู้เท่าทันสื่อ, ทักษะด้านคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร, ทักษะอาชีพ และทักษะการเรียนรู้
โดยเฉพาะหากเราพูดถึง “ทักษะทางพฤติกรรม” หรือ Non-Cognitive Skills แม้ว่าในแวดวงการวิจัยทางการบริหารการศึกษาจะยังไม่มีการนำตัวแปร Non-Cognitive Skills มาใช้ในการวิจัย

ทว่า ในวงการเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา ได้มีการนำตัวแปร “ทักษะทางพฤติกรรม” มาใช้ในการวิจัย อย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะงานวิจัยของ Jonathan Martin ที่กล่าวถึง “บุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ” ดังได้กล่าวไปข้างต้น

นอกจาก “บุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ” แล้ว Jonathan Martin (2014) ยังได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับ Non-Cognitive Skills และได้กำหนดตัวแปรใหม่ที่ใช้ในการพยากรณ์ในประเด็น “ทักษะทางพฤติกรรม” หรือ Non-Cognitive Skills จำนวน 6 ตัวแปร ภายใต้ชื่อ “ทักษะทางพันธกิจ” หรือ Mission Skills อันประกอบไปด้วย
  • 1. Teamwork (การทำงานเป็นทีม)
  • 2. Creativity (ความสร้างสรรค์)
  • 3. Ethics (จริยธรรม)
  • 4. Resilience (ความยืดหยุ่น)
  • 5. Curiosity (ความใฝ่รู้)
  • 6. Time Management (การบริหารเวลา)
การนำตัวแปร “ทักษะทางพันธกิจ” หรือ Mission Skills ทั้ง 6 ตัวแปร มาใช้ในการวิจัยทางการบริหารการศึกษาร่วมกับ Big Five personality traits หรือ “บุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ” นี้
จะเป็นการขยายความและต่อยอดการศึกษา ค้นคว้า วิจัย ในแวดวงวิชาการทางด้านการบริหารการศึกษา เพื่อสอดรับกับการนำเสนอ “ทักษะทางพฤติกรรม” หรือ Non-Cognitive Skills ภายใต้บริบทของการศึกษา “ทักษะในศตวรรษที่ 21” หรือ 21st Century Skills ได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป

Non-Cognitive Skills ตัวแปรใหม่ในการบริหารทางการศึกษา

จากงานวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา ที่ได้มีการนำตัวแปรทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills เข้ามาเป็นปัจจัยสำคัญในการทำนายความสัมพันธ์ระหว่างการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับรายได้หลังจบการศึกษาเพื่อการประมาณการผลลัพธ์ได้จากการเรียนการสอน
และงานวิจัยทางด้านการบริหารทางการศึกษา ที่ได้มีการกำหนดปัจจัยในการพยากรณ์จำนวน 5 องค์ประกอบ รวมถึงการนำไปประยุกต์ใช้กับโรงเรียนบ้านรถไฟ
ขณะเดียวกัน ไพฑูรย์ สินลารัตน์ คณบดีวิทยาลัยครุศาสตร์ และรองอธิการบดีฝ่ายวิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ อดีตคณบดีคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้กล่าวถึง Non-Cognitive Skills หรือทักษะทางพฤติกรรม ในบทความเรื่องการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และการพัฒนาการเรียนการสอน (2555)
รวมทั้งวิจารณ์ พานิช ผู้บุกเบิกประเด็นทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21 ได้ให้คำนิยามของ Non-Cognitive Skills ว่าเป็นลักษณะนิสัย ในบทความเรื่องความมุมานะ ความใฝ่รู้ และพลังแฝงของลักษณะนิสัย (2557)
โดยทั้งสองท่านได้เชื่อมโยง รูปแบบการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่มีการพูดถึงการพัฒนาทักษะต่างๆ ของผู้เรียน กับ Non-Cognitive Skills หรือทักษะทางพฤติกรรม ซึ่งหมายถึง ทักษะทางอารมณ์ ทักษะในการเข้าสังคม ทักษะในการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทักษะในการเข้าใจผู้อื่น ทักษะการมองโลกในแง่บวก
โดยกล่าวได้ว่า Non-Cognitive หมายถึงการเรียนรู้ด้านจิตใจ หรือคุณธรรม การสังเคราะห์ผลการวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา คือเรื่อง The Effects of Cognitive and Non-cognitive Abilities on Labor Market Outcomes and Social Behavior (2006) ของ James J. Heckman
เรื่อง Non-Cognitive Skills and Personality Traits: Labour Market Relevance and Their Development in Education & Training Systems ของ Giorgio Brunello และ Martin Schlotter (2011)
และเรื่อง Effects of Cognitive Skill and Non-Cognitive Skills on Earning Outcomes: A Case of Kornkaen Province of Thailand ของจงรักษ์ หงษ์งาม (2555)
อีกทั้งหากนำงานวิจัยเรื่อง Next-generation Non-cognitive Assessment is Needed Now (2016) ของ Jonathan Martin อันได้แก่ Extraversion (ความเชื่อมั่น) Agreeableness (การเข้าสังคม) Conscientiousness (ความรอบคอบ) Emotional Stability (ความมั่นคงทางอารมณ์) และ Openness (การเปิดใจกว้าง) มาพิจารณา
ก็สามารถกล่าวได้ว่าควรที่การวิจัยทางด้านการบริหารทางการศึกษาจะนำตัวแปรทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills ซึ่งได้แก่ปัจจัยสำคัญเกี่ยวกับ Non-Cognitive Skills หรือทักษะทางพฤติกรรม
คือปัจจัยบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบในตัวแปรทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills ของ Jonathan Martin มาใช้เป็นปัจจัยหลักในการพยากรณ์ในด้านการวิจัยเกี่ยวกับการบริหารทางการศึกษาได้ต่อไป

บทสรุป

แม้ว่าการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 จะมุ่งเน้นการพัฒนาทักษะของผู้เรียนเพื่อสอดรับกับการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในบริบททางสังคมที่มีอัตราการแข่งขันที่สูงมากในทุกองค์กรและทุกวงการ
ทำให้เกิดการพัฒนานวัตกรรมทางด้านหลักสูตรและกระบวนการจัดการเรียนการสอนในแนวทางใหม่ๆ ที่มุ่งเน้นไปยังการกำหนดจุดมุ่งหมายในรายวิชาต่างๆ ที่พุ่งเป้าไปในประเด็นของการแข่งขัน ผ่านรูปแบบการวัดและประเมินผลทางการศึกษาที่ให้ความสำคัญกับทักษะทางปัญญา หรือ Cognitive Skills
จนสามารถกล่าวได้ว่า ได้ละเลยการให้ความสำคัญกับ Non-Cognitive Skills หรือทักษะทางพฤติกรรม ไม่ว่าจะเป็น ทักษะทางอารมณ์ ทักษะในการเข้าสังคม ทักษะในการทำงานร่วมกับผู้อื่น ทักษะในการเข้าใจผู้อื่น ทักษะการมองโลกในแง่บวก หรือการเรียนรู้ด้านจิตใจ หรือคุณธรรม
โดยในปัจจุบัน แม้การศึกษาเรื่องทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills มีเพียงผลการวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษาเท่านั้น
แต่ก็มีความพยายามจากนักวิชาการทางด้านการบริหารการศึกษาในการเริ่มให้ความสำคัญกับประเด็นทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills
โดยเฉพาะ หากสังเคราะห์ผลการวิจัยทางด้านเศรษฐศาสตร์แรงงาน และเศรษฐศาสตร์การศึกษา ของ James J. Heckman ของ Giorgio Brunello และ Martin Schlotter (2011) และของ จงรักษ์ หงษ์งาม (2555) รวมถึงของ Jonathan Martin
อีกทั้งบทความวิชาการของไพฑูรย์ สินลารัตน์ (2555) และวิจารณ์ พานิช (2557) รวมถึงวัลยา นิหมัด (2559)
ก็สามารถกล่าวได้ว่าควรที่การวิจัยทางด้านการบริหารทางการศึกษาจะนำตัวแปรทักษะทางพฤติกรรม หรือ Non-Cognitive Skills มาใช้เป็นปัจจัยหลักในการพยากรณ์ในด้านการวิจัยเกี่ยวกับการบริหารทางการศึกษาได้ต่อไป