ช่วง #PhysicalDistancing อยู่บ้าน หยุดเชื้อ เพื่อชาติ การทำงานแบบ Remote Work ทำให้เราคลุกคลีกับข่าวสารในโลกดิจิทัล การประชุมออนไลน์ การโต้ตอบแชตและการเช็คอีเมลที่ถี่ขึ้น รวมถึงได้เห็นข้อมูลความเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับโควิด-19 ในหลากหลายด้าน และเมื่อได้อ่านบทความชวนคิด 5 lessons we must take from the coronavirus crisis ที่เขียนโดย Stephen Klasko ประธานและซีอีโอของ Jefferson Health ซึ่งเผยแพร่บนเว็บไซต์ www.weforum.org จึงนำมาแปลและเรียบเรียงเพิ่ม เป็นบทความ ‘5 เรื่องที่ได้เรียนรู้จาก Coronavirus Crisis นัยสำคัญและการนำไปใช้ประโยชน์’ เรื่องแรก : เราได้เรียนรู้แล้วว่า ต้องการระบบเตือนภัยล่วงหน้าที่มีทั้งความเร็วและความน่าเชื่อถือ ระบบเตือนภัยที่รวดเร็วและเชื่อถือได้จะจำเป็นมากขึ้นในอนาคต เช่น แพลตฟอร์มเตือนภัยพิบัติล่วงหน้า เตือนโรคระบาดครั้งใหญ่ เตือนเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ หรือเตือนภัยอันตรายอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้นได้โดยไม่เกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บ สำหรับประเด็นแรกนี้ องค์การอนามัยโลก (WHO) เสนอให้พัฒนา Epi-brain แพลตฟอร์มรวบรวมข้อมูลด้านสาธารณสุขในระดับโลกที่ WHO และ World Economic Forum ร่วมกันสร้างขึ้นในปี 2013 สามารถเตือนภัยเกี่ยวกับโรคระบาด คาดการณ์การแพร่เชื้อ ติดตามความเคลื่อนไหวของมนุษย์และสัตว์ ร่วมป้องกันสถานการณ์เลวร้ายที่อาจเกิดขึ้นได้ ฯลฯ โดยมีเทคโนโลยี Big Data และ AI อยู่เบื้องหลัง เพราะหากพัฒนาแพลตฟอร์มให้สามารถส่งข้อมูลและร่วมมือกันได้จากทุกที่ทั่วโลก วางระบบให้ทำงานได้อย่างครอบคลุม รวดเร็ว และเชื่อถือได้ จะทำให้ประชากรโลกไว้วางใจและทำหน้าที่พลเมืองที่ตอบสนองต่อสถานการณ์ต่างๆ ได้ดียิ่งขึ้น เรื่องที่สอง : เราได้เรียนรู้แล้วว่า การใช้งานอินเทอร์เน็ตเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต ไม่ต่างจากออกซิเจน การเข้าถึงโลกดิจิทัลกลายเป็นเรื่องสำคัญจนเรียกได้ว่าเป็น ออกซิเจน ที่ทำให้เรามีชีวิตรอด โดยดูได้จากการปรึกษาปัญหาสุขภาพระยะไกล (tele-health) ที่เกิดขึ้นในหลายประเทศทั่วโลก จากการที่มีโครงข่ายอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงเป็นตัวกลางจึงสามารถช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากไว้ได้ หลายปีมาแล้วที่นักสังคมสงเคราะห์ต้องการให้ผู้ป่วยโรคมะเร็งเข้าถึงข้อมูลสุขภาพและแผนการรักษาผ่านทางออนไลน์ แต่ในปัจจุบัน ผู้ป่วยที่ประสบปัญหาทางการเงิน ไม่สามารถเข้ารับการรักษาแบบปกติได้ เป็นกลุ่มที่จำเป็นต้องปรึกษาปัญหาสุขภาพจากระยะไกลมากที่สุด หรือในด้านการศึกษา อินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์จำเป็นมากสำหรับการเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ออนไลน์ของนักเรียน นักศึกษา ดังนั้น การเข้าถึงและใช้งานอินเทอร์เน็ตได้จึงเป็นเรื่องสำคัญในยุคดิจิทัล ไม่ต่างจากที่เราต้องการใช้ไฟฟ้าและน้ำประปาเลยทีเดียว อินโฟกราฟิกจำนวนประชากรดิจิทัลทั่วโลกในเดือนมกราคม 2563 จะเห็นว่ามีอยู่ราว 4.54 พันล้านคน ที่ใช้งานอินเทอร์เน็ตอย่างต่อเนื่อง โดยคิดเป็นสัดส่วน 59% ของประชากรโลก | Source : www.statista.comเรื่องที่สาม : เราได้เรียนรู้แล้วว่า ต้องเตรียมรองรับการรักษาพยาบาลให้ดีและทำได้มากกว่าที่เป็นอยู่ วิกฤตโควิด-19 ทำให้เราเห็นความอ่อนแอและข้อบกพร่องของระบบสาธารณสุขในประเทศต่างๆ ได้อย่างชัดเจน ทั้งเรื่องการบริการจัดการ การรับมือวิกฤตโรคระบาด การเตรียมการรองรับผู้ป่วยวิกฤตในสถานพยาบาลต่างๆ การขาดแคลนบุคลากรทางการแพทย์ รวมถึงการขาดอุปกรณ์ช่วยเหลือและอุปกรณ์ป้องกันการติดเชื้อจำนวนมาก ปัญหาโรคระบาดที่เกิดขึ้นครั้งนี้ ยังทำให้เราเห็นมายด์เซ็ตของผู้คนในหลากหลายแง่มุม ที่สำคัญคือ ได้เห็นวิธีที่ผู้นำของประเทศต่างๆ จัดการวิกฤต กำหนดนโยบาย ตลอดจนให้ความช่วยเหลือ แต่วิกฤตที่เกิดขึ้นกับ ผู้ลี้ภัย นั้น ดูจะหนักหนาที่สุด เพราะผู้ลี้ภัยไม่ใช่บุคลากรของชาตินั้นๆ เมื่อติดเชื้อโควิด-19 จึงไม่สามารถเข้าถึงการรักษาพยาบาลอย่างพลเมืองได้ หลายชีวิตจึงต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานและจากไปโดยไร้ผู้เหลียวแล และตราบใดที่ยังไม่มีวัคซีนหรือยารักษาโรคโควิด-19 ผู้ที่ต้องเผชิญกับความท้าทายอย่างยิ่งยวดคือ ผู้นำทั่วโลก ที่ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าและคำนึงถึงปัญหาที่อาจตามมาไม่จบไม่สิ้น
เรื่องที่สี่ : เราได้เรียนรู้แล้วว่า ต้องมีหลักประกันสุขภาพที่เชื่อมโยงกับการใช้งานอินเทอร์เน็ต นอกจากการระบาดของโควิด-19 เป็นตัวพิสูจน์แล้วว่า อินเทอร์เน็ตนั้นจำเป็นสำหรับทุกคน การดูแลรักษาสุขภาพแนวใหม่ก็เป็นที่ต้องการโดยไม่จำกัดว่าจะอาศัยอยู่ที่ไหน เพราะข้อมูลติดต่อ ที่อยู่อาศัย ของพลเมือง แพทย์หรือโรงพยาบาลจะเข้าถึงได้ผ่านการใช้งานอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีคลาวด์ ใครๆ ก็อยากมีความสุข ใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพได้โดยไม่ต้องกังวลกับการดูแลสุขภาพ หลายประเทศจึงเชื่อมโยงข้อมูลสุขภาพเข้ากับระบบสาธารณสุขเพื่อส่งต่อความช่วยเหลือหรืออำนวยความสะดวก เช่น เวลาป่วยไข้ ถูก Lockdown หรือกำลังกักกันตัวเองอยู่ สามารถติดต่อสถานพยาบาลและรอรับยารักษาจากที่บ้านได้เลย Vinod Khosla นักลงทุนชื่อดังยกตัวอย่างประเทศอินเดียว่ากำลังก้าวไปสู่ความเปลี่ยนแปลงข้างต้น และการดูแลสุขภาพผ่านระบบดิจิทัลก็จะเป็นเทรนด์ที่ได้เห็นมากขึ้น พร้อมกับการตั้งข้อสังเกตด้วยว่า โลกต้องใช้งบอีกไม่จำกัดไปกับการสนับสนุนโรงพยาบาลแบบดั้งเดิมเพื่อการรองรับประชากรโลก แต่ถึงอย่างนั้นก็ควรทำด้วยระบบสุขภาพดิจิทัลแทน
เรื่องสุดท้าย : เราได้เรียนรู้แล้วว่า จริยธรรมและความเสมอภาคเกิดขึ้นได้ในยุคดิจิทัล การแพทย์ดิจิทัลในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 นั้น มีปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI เข้ามามีบทบาทและทดแทนหลายสาขาอาชีพ แต่ขณะเดียวกัน การดูแลรักษาสุขภาพก็ต้องการการแพทย์ดิจิทัลเข้ามาช่วยแก้ปัญหา และ เนื่องจากการแพทย์ดิจิทัลไม่ได้ทำให้เรามีสุขภาพที่ดีขึ้น (wealthy healthier) หากแต่ช่วยแก้ปัญหาสังคมได้ในมิติของการดูแลสุขภาพ โดยสามารถเพิ่มโอกาสและความเสมอภาคให้ทุกคนเข้าถึงการรักษาพยาบาลได้อย่างทัดเทียมกัน
ที่มา : 5 lessons we must take from the coronavirus crisis
Views: 4,468