หากเอ่ยคำว่า “สังขละบุรี” หลายคนคงมีภาพจำคือ “สะพานมอญ” หรือ “สะพานอุตตมานุสรณ์” สะพานไม้ที่ยาวเป็นอันดับ 2 ของโลกรองจาก “สะพานอูเบ็ง” ในพม่า
และแน่นอนว่า “สะพานมอญ” ต้องเป็น “สะพานไม้ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย”
“สะพานมอญ” หรือ “สะพานอุตตมานุสรณ์” เป็นดำริของ “หลวงพ่ออุตตมะ” เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม จัดสร้างโดยใช้แรงงานชาวมอญ เมื่อปี 2529 แล้วเสร็จในปี 2530

เป็นสะพานไม้ 850 เมตร ที่ใช้สัญจรข้ามฟากระหว่างพี่น้องไทย-มอญมาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะช่วงที่หมอกลง ทิวทัศน์ “สะพานมอญ” ยิ่งน่าตื่นตาตื่นใจ
ด้านล่างสองฟากฝั่งสะพาน คือ “แม่น้ำซองกาเรีย” เส้นเลือดใหญ่ที่หล่อเลี้ยงผู้คนไทย-มอญมานับร้อยปี
“สะพานมอญ” และ “แม่น้ำซองกาเรีย” จึงมีความสำคัญในแง่วัฒนธรรมที่หยั่งรากลึกของ “สังขละบุรี”
แม้ “สังขละบุรี” จะมีชื่อเสียงระบือลือไกลถึงความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณธรรมชาติ มี “สามสบ” จุดเชื่อมต่อของลำน้ำสามสาย อันได้แก่ ซองกาเรีย บิคลี่ และรันตี
มีห้วยซองกาเรีย มีวัดจมน้ำ มีพระเจดีย์พุทธคยา ปูชนียสถานสำคัญแห่งวัดวังก์วิเวการาม
แต่ Highlight สำคัญของผู้มาเยือนก็คือ วัฒนธรรมไทย-มอญที่ผสมกลมกลืนอย่างแยกไม่ออกในแดนดินถิ่นนี้

นอกจาก “พิธีตักบาตรมอญ” และสีสันชุดชาวมอญของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาตักบาตรอันลือเลื่อง “สะพานมอญ” ยังมีสัญลักษณ์สำคัญคือ การประแป้งทานาคาเป็นรูปต่างๆ รวมถึงความน่ารักของ “มัคคุเทศก์น้อย” ที่หลายคนประทับใจ
ในแง่วัฒนธรรม นอกจากชาวมอญ “สังขละบุรี” ยังมีพี่น้องกะเหรี่ยงอาศัยอยู่ในจำนวนไม่น้อย ถือเป็นอีกรากอารยธรรมที่เข้มแข็ง นำมาสู่คำขวัญ “เมืองสามหมอก ดินแดนสามวัฒนธรรม” ของ “สังขละบุรี”
ทั้งหมด คือมนต์เสน่ห์อันลึกลับของ “สังขละบุรี” ที่นักเดินทางตัวจริงไม่พลาดที่จะมาเยือน
เมื่อไม่นานมานี้ แม้จะไม่ใช่คนพื้นเพ “สังขละบุรี” แต่หนุ่มใหญ่ลูก “พนมทวน” จังหวัดกาญจนบุรีเหมือนกัน ได้สนใจรากวัฒนธรรมของ “สังขละบุรี” เข้ามาบุกเบิกทำที่พักรองรับนักท่องเที่ยว
“เรืองกิตติ์ รักกาญจนันท์” แห่ง “สำนักพิมพ์ผจญภัย” และหัวหน้ากลุ่ม “ใบไม้ป่า” (กลุ่มศิลปวัฒนธรรมเพื่อชีวิต) ได้ตั้งชื่อรีสอร์ทแห่งนี้ว่า “บ้านแม่น้ำ”
คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่จะบอกว่า ประสบการณ์เดินทางและการอ่านหนังสือของเขามีส่วนหล่อหลอมกระแสสำนึก ที่นอกจากจะเนรมิตให้ “บ้านแม่น้ำ” เป็นเรือนพักรับรองนักเดินทางและผองเพื่อนแล้ว
รูปแบบการจัดวาง “บ้านแม่น้ำ” ให้เป็นเสมือน “บ้านกวี” ถือเป็นอุดมคติในการทำงาน


แม้จะไม่ได้เป็นความตั้งใจเดิม แต่หากสืบค้นเรื่องราว “บ้านกวี” โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุโรป และอเมริกา กระทั่งญี่ปุ่น มีการปรับแต่งบ้านเดิมของกวีเลื่องชื่อระดับโลก ให้เป็นจุดแวะสร้างแรงบันดาลใจ และดื่มด่ำกับผลงานของกวีที่มีอยู่นับไม่ถ้วน
โดยเฉพาะ หากพิจารณาจากการตั้งชื่อห้องพักของ “บ้านแม่น้ำ” ทั้ง 4 ห้อง ไม่ว่าจะเป็น “แม่น้ำรำลึก” “แดดเช้า” “หัวใจห้องที่ห้า” “เพียงความเคลื่อนไหว” ก็อาจบ่งบอกได้ถึงแนวคิดของผู้ก่อตั้ง “บ้านแม่น้ำ”
“แดดเช้า” “หัวใจห้องที่ห้า” “เพียงความเคลื่อนไหว” คือผลงานหนังสือที่ “สำนักพิมพ์ผจญภัย” ของเขาได้จัดพิมพ์
“แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ” รวมเรื่องสั้นรางวัล “ซีไรต์” ของ “จเด็จ กำจรเดช”
“หัวใจห้องที่ห้า” กวีนิพนธ์รางวัลรางวัล “ซีไรต์” ของ “อังคาร จันทาทิพย์”
“เพียงความเคลื่อนไหว” กวีนิพนธ์รางวัล “ซีไรต์” ของ “เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์” คน “พนมทวน” บ้านเดียวกับ “เรืองกิตติ์”
และ “แม่น้ำรำลึก” กวีนิพนธ์รางวัล “ซีไรต์” ของ “เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์”
ที่นอกจาก “เรืองกิตติ์” แล้ว “คู่หูคู่คิด” อีกคนหนึ่งซึ่งร่วมกันสร้าง “บ้านแม่น้ำ” ด้วยกันมา
โดยเฉพาะชื่อโฮมสเตย์ที่พ้องกับกวีนิพนธ์เล่มที่คว้ารางวัลซีไรต์ของ “เรวัตร์” คือ “แม่น้ำรำลึก” แล้ว ดูเหมือนว่าจริตของทั้งคู่จะสอดคล้องต้องกันกับการให้กำเนิด “บ้านแม่น้ำ”
และนอกจากชื่อห้องหับต่างๆ ใน “บ้านแม่น้ำ” ที่ตั้งชื่อตาม “หนังสือ” ของ “สำนักพิมพ์ผจญภัย” ดังที่กล่าวไปแล้ว
การตกแต่งภายในให้บรรยากาศที่รายล้อมไปด้วยชั้นวางหนังสือขนาดใหญ่ ที่เต็มไปด้วยวรรณกรรมนับ 1,000 เล่ม! ก็ทำให้ฉุกคิดถึงความเป็น “บ้านกวี” ในอุดมคติเพิ่มเข้าไปอีก

“เรืองกิตติ์” เล่าว่า แขกที่พักส่วนใหญ่นอกจากผองเพื่อนในแวดวงศิลปะวรรณกรรมแล้ว ยังมีนักเดินทางชาวต่างชาติที่หลงใหลในโค้งน้ำ “ซองกาเรีย” และ “สะพานมอญ” ผ่านวิว “บ้านแม่น้ำ” ที่เข้ามาอุดหนุนอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง และหลายคนก็เป็นลูกค้าขาประจำ
หากใครได้มาเยือน “บ้านแม่น้ำ” ถ้าโชคดี คุณอาจได้พบกับ “กวี” ผู้มีชื่อเสียงในวงวรรณกรรมไทย ที่มักมาเยี่ยมเยือน “บ้านแม่น้ำ” อยู่เสมอ
แต่ไม่ว่าคุณจะหลงรักวรรณกรรม และหลงใหลในตัวอักษร หรือไม่ก็ตาม “บ้านแม่น้ำ” หรือ “บ้านกวี” กำลังเป็น Landmark แห่งใหม่ของ “สังขละบุรี” ดินแดนเปี่ยมมนต์เสน่ห์สามอารยธรรมที่น่าสนใจ
ในช่วงที่บ้านเมืองของเราต้องการกำลังใจ โดยเฉพาะอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่ได้รับผลกระทบจากพิษ COVID การมาเยือนเกสต์เฮ้าส์ “บ้านแม่น้ำ” เป็นอีกจุดหนึ่งซึ่งน่าค้นหา หากคุณมาเยี่ยม “สังขละบุรี”
โดยสามารถใช้บริการเรือ “บ้านแม่น้ำ” ที่ท่าเรือ “ตลาดสะพานมอญ” ล่องตาม “แม่น้ำซองกาเรีย” มาขึ้นฝั่งที่ท่า “บ้านแม่น้ำ” หากเดินทางทางบก ให้จอดรถไว้ที่ลาน แล้วเดินเท้าชมวิวราว 300 เมตรก็จะถึง “บ้านแม่น้ำ” ครับ

ภาพ : ภิญโญ สวัสดิ์ศรี
ภาพเปิด : facebook.com/BanMaeNamSangklaburi
รายละเอียดเพิ่มเติมสอบถามได้ที่ inbox fanpage https://www.facebook.com/BanMaeNamSangklaburi หรือ โทร. 087 519 9150











