การเมืองเรื่อง “สภาพอากาศ” ข้อตกลงใต้เงาสงครามการค้า อเมริกา-จีน

ประเด็นสำคัญที่ต้องพูดถึงในบทความนี้คือเรื่อง สภาวะโลกร้อน ที่เกี่ยวข้องกับ “ข้อตกลงปารีส” ซึ่งเป็นข้อตกลงร่วมกันของประชาคมโลก ที่เกิดขึ้นเมื่อ 6 ปีที่แล้ว นั่นคือปี 2558


ประเด็นสำคัญที่ต้องมองย้อนไปยังความเคลื่อนไหวของ UNFCCC องค์กรโลกบาลด้านสิ่งแวดล้อมที่มีบทบาทสำคัญในเรื่องนี้ ก็เพราะเรื่องการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ กลับกลายเป็นประเด็นการเมืองที่กำลังถูกหยิบยกมาใช้ในสงครามการค้าอเมริกา – จีนมากขึ้นทุกขณะ
UNFCCC สถาปนาขึ้นมาจากความร่วมมือผลักดันของประชาคมยุโรปร่วมกับกลุ่มประเทศโลกที่ 3 เพื่อให้เป็นองค์กรที่ร่วมจัดการดูแลสิ่งแวดล้อมโลกตั้งแต่ปี 2537 และได้พัฒนากิจกรรมความร่วมมือจนเกิดข้อตกลงร่วมของประชาคมโลกที่เรียกว่า พิธีสารโตเกียวในปี 2543

Climate Change

ความเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมนี้เป็นข้อตกลงว่าด้วยสภาพภูมิอากาศ มุ่งลดสภาวะโลกร้อน – ปกป้องการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิที่เรียกว่า Climate Change ต่อมาได้พัฒนาความร่วมมือจนเกิดภาคปฏิบัติที่เรียกว่า “ข้อตกลงปารีส” ซึ่งมีเป้าหมายที่จะควบคุมการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิโลกไม่ให้เกิน 2 องศา บนฐานการมีส่วนร่วมจากภาคีความร่วมมือของทุกกลุ่มในประชาคม
โดยไม่ได้จำกัดเฉพาะประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่จากประเทศกำลังพัฒนาด้วย รวมทั้งต้องจัดทำแผนงาน – กำหนดเป้าหมายของแต่ละประเทศที่เข้าร่วมลงนามอย่างชัดเจนด้วย
สมาชิก 197 ประเทศที่เข้าร่วมงานดูแลสภาพภูมิอากาศว่าด้วยการลดสภาวะโลกร้อนมีแผนปฏิบัติที่ชัดเจน กำหนดเป้าหมายที่จะมีส่วนร่วมในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างเป็นรูปธรรม – ชัดเจน เพื่อให้ภาคีความร่วมมือทั้งหลายแน่ใจว่า ได้ร่วมจัดการปัญหาร่วมกันตามข้อตกลงนี้

สภาวะโลกร้อน

ข้อพิสูจน์อย่างเป็นวิทยาศาสตร์ของสถาบัน MIT ได้ชี้ว่า สภาวะโลกร้อนเกิดจากฝีมือมนุษย์ ไม่ได้เป็นเรื่องธรรมชาติ!

จุดลงตัวในการควบคุมอุณหภูมิไม่ให้เพิ่มสูงขึ้น 2 องศานี้ เป็นผลสรุปจากการเจรจาที่ทุกประเทศต่างอภิปรายเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตน ควบคู่ไปกับการหาจุดที่ประนีประนอมทางเศรษฐศาสตร์การเมืองจนได้ผลลัพธ์นี้ออกมา
นั่นหมายความว่าในปี 2101 ที่ประชุมคาดหมายว่า อุณหภูมิโลกจะปรับตัวลดลงกว่า 1.5 องศาเซลเซียส!
แต่ละประเทศที่เข้าร่วมข้อตกลงปารีส จะทำแผนฯ และปฏิบัติไปตามแผนนี้ให้บรรลุผล อาทิ จีน เสนอว่าจะลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลงจนเป็น 0 ในปี ค.ศ. 2060
ขณะที่ ญี่ปุ่น จะขจัดปัญหาการปล่อยก๊าซเรือนกระจกให้เหลือ 0 ในปี ค.ศ. 2050
ส่วน ไทย มีแผนฯ ระดับชาติที่จะ ลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก ภายในปี ค.ศ. 2020 ให้ได้ร้อยละ 7 – 20 ของปีปกติ (BAU : Business as Usual)

การใช้พลังงานและการคมนาคมขนส่ง ในประเทศไทยเป็นปัญหาต่อสุขภาพและคุณภาพชีวิตของผู้คนมากที่สุด รองจากนี้คือ ฝุ่นควัน ซึ่งจากการเผาป่า – การเกษตรที่ไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมถึงการกระทำจากฝีมือมนุษย์ในรูปแบบต่างๆ

สภาวะโลกร้อน – การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ มีผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิและภัยพิบัติทางธรรมชาติ ทำให้โลกต้องเจอภัยพิบัติธรรมชาติรุนแรงอยู่ทุกวันนี้ก็จากสภาวะโลกร้อนทั้งสิ้น โดยเฉพาะการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงที่เผาใหม้จากฟอสซิล และทำให้ชั้นบรรยากาศเสียหาย
กรณีสหรัฐอเมริกาถอนตัวจากข้อตกลงปารีสเมื่อปีที่แล้ว ทำให้ประชาคมโลกกังขาต่อการตัดสินใจที่เกิดขึ้น แต่หลังการเลือกตั้งในอเมริกาล่าสุด โจ ไบเดน ก็ประกาศให้สหรัฐกลับสู่ข้อตกลงปารีสอีกครั้งทันที และประกาศนโยบายชัดแจ้งในการสนับสนุนงานด้านการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเป็นนโยบายสำคัญ

หลายสำนักชี้ว่า ข้อตกลงปารีส จะเป็นเครื่องมือที่อเมริกาใช้ทำสงครามการค้ากับจีน ซึ่งคงต้องติดตามดูกันต่อไป เพราะจีนก็ทำงานด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการจัดการตนเองตามข้อตกลงปารีสได้อย่างก้าวหน้าทีเดียว!

ส่วนของไทยต้องหันมาพิจารณาปัญหาสำคัญก่อน

  • เรื่องแรก พลังงาน จะต้องเปลี่ยนการใช้เชื้อเพลิงเป็นพลังงานสะอาดมากขึ้นและต้องทำอย่างเร่งด่วน
  • เรื่องที่สอง การคมนาคมขนส่ง ต้องเตรียมระบบคมนาคมขนส่งที่รองรับการขยายของเมืองและการใช้รถไฟฟ้า เพื่อร่วมลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งกรณีนี้ ถ้าเราไม่ทำ เราจะกลายเป็นประเทศที่ตามไม่ทันความเปลี่ยนแปลงของโลกโดยเฉพาะเรื่องรถไฟฟ้า และไทยจะกลายเป็นประเทศกรุรถยุคเก่าไปโดยปริยาย
ยานยนต์ไฟฟ้า
เรื่องที่ว่านี้สำคัญจริงๆ เป็นทั้งความจำเป็น ความเร่งด่วน และความก้าวหน้าของประเทศ ขณะเดียวกัน ต้องเปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส – พัฒนานวัตกรรมสู่ยานยนต์ไฟฟ้า ต้องเร่งแก้กฎบัตร – กฎหมายความร่วมมือ ดึงการลงทุนทั้งจากในประเทศ ต่างประเทศ และความร่วมมือระหว่างประเทศ เข้ามาพัฒนารถยนต์ไฟฟ้าทุกรูปแบบ เพื่อปรับตัวให้ทันเทรนด์การเปลี่ยนแปลงของโลก ก่อนจะกลายเป็นโกดังรถเก่า!
  • เรื่องสุดท้าย การเผาป่า ที่สร้างมลภาวะทางอากาศและฝุ่นละออง PM 2.5 ซึ่งปัจจุบัน ไทยเป็น 1 ใน 16 ประเทศที่มีความเสี่ยงสูงจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ และยังเป็นประเทศที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงเป็นอันดับ 21 ของโลก
การเผาป่า
เรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องสำคัญและต้องเร่งผลักดันให้แต่ละภาคส่วนเร่งก้าวออกจากปัญหารุมเร้าทั้งหลายไปสู่ความก้าวหน้าใหม่ ซึ่งถ้าไปถูกทิศทางก็จะสามารถพัฒนาเทคโนโลยีกับนวัตกรรมพร้อมๆ กับการจัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมได้ในอนาคต
นี่คือสถานการณ์ประเทศที่ต้องตระหนักและรับผิดชอบร่วมกัน!

 

 

 

เรื่อง : Apichartology


อ่านบทความเกี่ยวกับ Climate Change ที่ส่งผลต่อวิกฤตอื่นๆ และเรียนรู้วิธีตั้งรับ

ฮาวทูไฟท์ Climate change ฉบับเร่งรัด ด้วย 6 วิธี จัดการน้ำง่ายๆ ด้วยมือเรา

2021 เป็นปีแห่งความหวัง เศรษฐกิจโลกจะปรับตัวดีขึ้นได้ ด้วย 3 ปัจจัยบวก