เจ็บแค้นเคืองโกรธโทษฉันไย
ฉันทำอะไรให้เธอเคืองขุ่น
ปรักปรำฉันเป็นจำเลยของคุณ
นี่หรือพ่อนักบุญ
แท้จริงคุณคือคนป่า
ไม่ขอคุกเข่าเฝ้าง้องอน
แม้ใจขาดรอนขอตายดีกว่า
ไม่ขอร้องใครให้กรุณา
ไม่ขอเศร้าโศกา
หรือบีบน้ำตาอ้อนวอนใครๆ
เชิญคุณลงทัณฑ์บัญชา
จนสมอุราจนสาแก่ใจ
ไม่มีวันที่ฉันจะร้องไห้
ร่ำไรเพราะฉันไม่ใช่หญิงเจ้าน้ำตา
กักขังฉันเถิดกักขังไป
ขังตัวอย่าขังหัวใจดีกว่า
อย่าขังหัวใจให้ทรมา
ให้ฉันเศร้าโศกา
เหมือนว่าฉันเป็นเช่นดังจำเลย
บทเพลง “จำเลยรัก” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสมาน กาญจนผลิน” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “สวลี ผกาพันธุ์”
คนไทยส่วนใหญ่ประทับใจ “จำเลยรัก” และเชื่อว่าชีวิตนี้อย่างน้อยทุกคนต้องได้ยิน “จำเลยรัก” ผ่านหูคนละ 1 รอบ
อย่างไรก็ดี คนไทยจำนวนมากอาจชื่นชอบ “อาลัยรัก” มากกว่า โดยเฉพาะคนในวงการวรรณกรรม
ที่ทราบกันดี ว่าเพลง “อาลัยรัก” นี้ “ครูชาลี อินทรวิจิตร” ได้รับแรงบันดาลใจจากนวนิยาย “สงครามชีวิต” ของ “ศรีบูรพา”
เพลินแม่ยอดรัก ถ้าฉันเป็นนกฉันจะบินติดตามเธอไปทุกหนทุกแห่ง แม้ว่าบินไปในระหว่างทางตัวฉันจะต้องธนู ฉันก็จะอุตส่าห์พยุงกายบินไปตกตรงหน้าตัก และเมื่อยอดรักได้เช็ดเลือดและน้ำตาให้ฉันสักครั้งหนึ่ง ฉันก็จะหลับตาตายด้วยความเป็นสุข แต่ยอดรักฉันบินไม่ได้อย่างนก ดังนั้นแม่ยอดหญิง อย่าทอดทิ้งฉันไปเลย
ฉันรักเธอรักเธอด้วยความไหวหวั่น
ว่าสักวันฉันคงถูกทอดทิ้ง
มินานเท่าไหร่แล้วเธอก็ไปจากฉันจริงจริง
เธอทอดทิ้งให้อาลัยอยู่กับความรัก
แม้มีปีกโผบินได้เหมือนนก
อกจะต้องธนูเจ็บปวดนัก
ฉันจะบินมาตายตรงหน้าตัก
ให้ยอดรักเช็ดเลือดและน้ำตา
บทเพลง “อาลัยรัก” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสมาน กาญจนผลิน” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “ชรินทร์ นันทนาคร”

นอกจาก “อาลัยรัก” และ “จำเลยรัก” แล้ว ยังมีบทเพลงของ “ครูชาลี อินทรวิจิตร” อีกจำนวนมาก ที่เชื่อว่าชีวิตนี้ คนไทยอย่างน้อยต้องได้ยินบทเพลงของ “ครูชาลี อินทรวิจิตร” ผ่านหูคนละ 1 รอบ
“ชาลี อินทรวิจิตร” ชื่อเดิม “สง่า อินทรวิจิตร” เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2465 ที่ตำบลท่าฉลอม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร
“ท่าฉลอม” ต้นกำเนิดบทเพลงแห่งตำนานรักอมตะ ระหว่าง “หนุ่มท่าฉลอม” กับ “สาวมหาชัย”
พี่อยู่ไกลถึงท่าฉลอม
แต่พี่ไม่ตรอมเพราะรักพยอมยามยาก
ออกทะเลจะหาปลามาฝาก
แม่คุณขวัญใจคนยากรับของฝากจากพี่ได้ไหม
โปรดเมตตารักพี่สักนิด
พี่มอบชีวิตอุทิศให้สาวมหาชัย
แบกความรักข้ามทะเลมาให้
ฝ่าลมและคลื่นเท่าไหร่รักจึงได้ว่ายน้ำข้ามมา
ท่าฉลอมกับมหาชัย
จะคิดทำไมว่าไกลเชื่อมความรักไว้ดีกว่า
บอกเพียงสักคำว่าไม่รักจะหักใจลา
ซ่อนตัวตามประสาจะหนีซ่อนหน้าห่างไกล
เรื่องทะเลนั้นพี่พอรู้
แต่เรื่องเจ้าชู้ไม่รู้จะทำฉันใด
หยั่งทะเลพอคะเนดูได้
แต่ความรักเกินครวญใคร่
ลึกเท่าไหร่ไม่รู้หยั่งถึง
บทเพลง “ท่าฉลอม” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสมาน กาญจนผลิน” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “ชรินทร์ นันทนาคร”
อีกบทเพลงหนึ่งซึ่งเป็นอีกหนึ่งตำนาน คือบทเพลง “สาวนครชัยศรี” ที่ “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งให้กับคู่ชีวิตของท่าน คือคุณศรินทร์ทิพย์ ศิริวรรณ ซึ่งเกิดที่อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
บุญน้อมใจพี่ให้มาพบ
ได้ใกล้ชิดโพสพสาวนครไชยศรี
พี่อ้างว้างหลงทางพลัดที่
แต่เจ้ามีน้ำใจให้พี่อาศัย
เพียงขันหนึ่งน้ำจากมือสาว
ต่อชีวิตให้ยาว
เพราะสาวกรองจากใจ
เนตรเจ้าคมผมยาวเคลียไหล่
ผิวคล้ำกล่ำไอ
แดดโลมไล้กายสาว
ตางอนยามช้อนชำเลืองชาย
วาบหวามมิวาย
ประกายดุจดังเพชรดาว
นครไชยศรีไม่ใช่สวยแต่ลูกสาว
ข้าวสารก็ขาว
ส้มโอนั้นเล่าก็หวาน
ไม่สำอางสวยอย่างนางฟ้า
แต่เจ้าสวยทีท่า
สวยวาจากล่าวขาน
อยากจุมพิตผิวกายที่กร้าน
ไม่หลบลมบ่มพรรณ
ให้เฉิดฉันท์ไฉไล
พี่ปองรักฝังใจ
เสมอไปนะสาวนครไชยศรี
บทเพลง “สาวนครไชยศรี” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสมาน กาญจนผลิน” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “ชรินทร์ นันทนาคร”
และเมื่อเอ่ยถึง “ชรินทร์ นันทนาคร” ก็จะต้องเอ่ยถึงบทเพลง “หยาดเพชร”
เปรียบเธอเพชรงามน้ำหนึ่ง
หวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า
หยาดเพชรเกล็ดแก้วแววฟ้า
ร่วงมาจากฟ้าหรือไร
หยาดมาแล้วอย่าช้ำโศก
ปล่อยคนทั้งโลกร้องไห้
หยาดเพชรเกล็ดแก้วผ่องใส
นั้นอยู่ไกลเกินผูกพัน
แม้ยามเพชรหยาดจากฟ้า
ร่วงลงมาฟ้าคง ไหวหวั่น
ดวงดาวก็พลอยเศร้าโศกศัลย์
มิอาจกลั้นน้ำตาอาลัย
เอื้อมมือคว้าหยาดเพชรแก้ว
เผลอรักแล้วจึงฝันใฝ่
หยาดเพชรหยาดละอองผ่องใส
แม้นอยู่ในความมืดมน
บทเพลง “หยาดเพชร” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสมาน กาญจนผลิน” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “ชรินทร์ นันทนาคร” ที่ “ครูชาลี อินทรวิจิตร” เขียนให้กับ “เพชรา เชาวราษฎร์” คู่ชีวิตของ “ชรินทร์ นันทนาคร”
ต่อกันที่ “เรือนแพ” เพลงเอกในภาพยนตร์เรื่อง “เรือนแพ” ของ “อัศวินภาพยนตร์” โดย “ชรินทร์ นันทนาคร” เป็นผู้ขับร้อง และบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2504
เรือนแพ
สุขจริงอิงกระแสธารา
หริ่งระงมลมพริ้วมา
กล่อมพฤกษา
ดังว่าดนตรี
หลับอยู่ในความรัก
และความชื่น
ชั่ววันและคืนเช่นนี้
กลิ่นดอกไม้รัญจวน
ยังอบอวนยวนยี
สุดที่จะพรรณา
เรือนแพ
ล่องลอยคอยความรักนานมา
คอยน้ำค้างกรุณา
หยาดมาจากธารา
แหล่งสวรรค์
วิมานน้อยลอยริมฝั่ง
ถึงอ้างว้างเหลือใจรำพัน
หิวหรืออิ่มก็ยิ้มพอกัน
ชีวิตกลางน้ำสุขสันต์
โอ้สวรรค์ในเรือนแพ
บทเพลง “เรือนแพ” ประพันธ์คำร้องโดย “ครูชาลี อินทรวิจิตร” แต่งทำนองโดย “ครูสง่า อารัมภีร” ต้นฉบับบันทึกเสียงขับร้องโดย “ชรินทร์ นันทนาคร”
และปิดท้ายกันที่ “บ้านทรายทอง” เพลงไตเติ้ลประกอบละครอมตะเรื่อง “บ้านทรายทอง” ซึ่งเป็นละครเวทีที่สร้างจากผลงานเขียนของ “ก.สุรางคนางค์” โดยการกำกับของ “พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล”
จัดแสดงที่ศาลาเฉลิมไทย เมื่อปี พ.ศ. 2494 ขับร้องโดย “สวลี ผกาพันธ์” ซึ่งรับบทนำแสดงเป็น “พจมาน สว่างวงศ์” ด้วย
นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ฉันปองมาสู่
ฉันยังไม่รู้เขาจะต้อนรับขับสู้เพียงไหน
อาจมียิ้มอาบฉาบบนสีหน้าว่ามีน้ำใจ
แต่สิ่งซ่อนไว้ในดวงจิตคือความริษยา
เขตรั้วไพศาลโอบบ้านทรายทอง
คือแขนของพระเจ้า
ขอจงเอื้อมมือและโอบกอดเรา
ผู้ผ่านเข้ามา
เพียงเดียวดายอาจตายเพราะโง่ โอ้อนิจจา
โปรดอย่าอิจฉาสมาชิกใหม่
ของบ้านทรายทอง










