Transshipment (การถ่ายลำ) โอกาสที่ “ท่าเรือแหลมฉบัง” ต้องรีบไขว่คว้า เพื่อตอกย้ำการเป็น The Prime Gateway to Asia ของ EEC

ด้วยโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ของ “ท่าเรือแหลมฉบัง” ที่ทัดเทียมท่าเรือชื่อดังของประเทศอื่นๆ ได้ และมีศักยภาพเพียงพอที่จะเป็นศูนย์กลางการถ่ายลำสินค้า (Transshipment) ของภูมิภาคเอเชีย แต่อุปสรรคคืออะไร ที่ทำให้ท่าเรือชั้นนำของไทย ไม่อาจปักหมุดการให้บริการนี้ในระดับโลกได้ ซึ่งนั่นอาจลดทอนศักยภาพและความแข็งแกร่งของ EEC ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ถูกวางเป้าหมายให้เป็นหมุดหมายการลงทุนที่สำคัญของประเทศไทย

“การถ่ายลำ” (Transshipment) หมายถึง การขนถ่ายสิ่งของหรือสินค้าใดๆ จากยานพาหนะหนึ่งที่ขนเข้ามาในประเทศ แล้วเปลี่ยนไปเป็นอีกพาหนะหนึ่งที่ขนออกไปนอกประเทศ ภายในท่าหรือที่แห่งเดียวกัน (ภายใต้การควบคุมของศุลกากรในด่านศุลกากรแห่งเดียวกัน) โดยมีจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการขนส่งอยู่นอกประเทศ รวมถึงของหรือสินค้านั้นจะต้องไม่มีการนำมาใช้ประโยชน์ภายในประเทศโดยเด็ดขาด
ตามประกาศกรมศุลกากรที่ 140/2560 เรื่อง พิธีการศุลกากรว่าด้วยการถ่ายลำทางอิเล็กทรอนิกส์ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 เป็นต้นมา ได้กำหนดพิธีการศุลกากรสำหรับการถ่ายลำมีรายละเอียดดังนี้

เงื่อนไขการถ่ายลํา

ของที่นําเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อทําการถ่ายลําตามหลักการในข้อจะต้อง อยู่ภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
คือ ต้องมีบัญชีสินค้าสําหรับเรือหรืออากาศยาน หรือเอกสารการขนส่ง ระหว่างประเทศ หรือ ใบตราส่งสินค้าที่แจ้งท่า หรือสนามบินต้นทาง และท่าหรือสนามบินปลายทางที่อยู่นอกราชอาณาจักร ขณะที่บัญชีตู้คอนเทนเนอร์ (Container List) (ถ้ามี) ต้องระบุท่าหรือสนามบิน ถ่ายลําที่อยู่ในราชอาณาจักรด้วย กรณีที่ผู้ขอถ่ายลําไม่ใช่ตัวแทนเรือหรือสายการบิน ต้องมีชื่อผู้ขอถ่ายลําในบัญชีสินค้าสําหรับเรือหรืออากาศยาน

Transshipment

สำหรับของถ่ายลําให้ส่งออกไปนอกราชอาณาจักรภายใน 30 วัน นับแต่วันที่นำของถ่ายลําเข้ามาในราชอาณาจักร ในกรณีที่ผู้ขอถ่ายลําประสงค์จะเปลี่ยนการผ่านพิธีการศุลกากรจากการถ่ายลําเป็นการนําเข้า ต้องดําเนินการขอแก้ไขบัญชีสินค้าสําหรับเรือ หรืออากาศยาน หรือเอกสารการขนส่งระหว่างประเทศและใบตราส่งสินค้า ณ ด่านศุลกากรที่นําเข้า โดยปฏิบัติพิธีการนําเข้าพร้อมชําระภาษีอากร (หากมี) เท่านั้น ไม่สามารถใช้สิทธิประโยชน์ตามกฎหมายศุลกากรและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องได้ รวมถึงต้องปฏิบัติตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง และนําของนั้นออกไปจากอารักขาของศุลกากรให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน นับแต่วันนําของถ่ายลําเข้ามาในราชอาณาจักร โดยให้คํานวณอากรตามสภาพแห่งของ ราคาศุลกากร และพิกัดอัตราศุลกากรที่เป็นอยู่ในเวลาที่นําของนั้นเข้ามาในราชอาณาจักร และไม่สามารถส่งกลับเพื่อขอคืนอากรตาม มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560
ทั้งนี้ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สมาคมเจ้าของเรือและตัวแทนเรือกรุงเทพฯ (Bangkok Shipowners and Agents Associationl: BSAA) ตระหนักถึงปัญหาของ Transshipment ในบ้านเราเป็นอย่างดี โดยได้ตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ และอุปสรรคของการถ่ายลำสินค้ามาก่อนหน้านี้ใน BSAA News ซึ่งเป็นวารสารข่าวสารและความรู้ด้านการขนส่งสินค้าทางทะเล ในฉบับที่ 31, 33, 37 และ 39 สำหรับบทความเรื่อง Can Laem Chabang Port be a Regional Transshipment Hub? ในฉบับที่ 55 นี้ จะมาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และค้นหาคำตอบว่า “ท่าเรือแหลมฉบัง หรือ LCB สามารถเป็นศูนย์กลางการขนถ่ายสินค้าระดับภูมิภาคได้หรือไม่?”
เป็นเวลานานหลายปีแล้วที่ประเด็นเรื่องการถ่ายลำได้ถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในฟอรัมต่างๆ อย่างต่อเนื่องหน่วยงานภาครัฐตั้งแต่ระดับกรมไปจนถึงกระทรวงต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ปรารถนาที่จะเห็น “ท่าเรือแหลมฉบัง” เป็นศูนย์กลางการถ่ายลำระดับภูมิภาค
ท่าเรือแหลมฉบัง
ท่าเรือแหลมฉบัง กับโอกาสในการให้บริการ Transshipment
ปัญหาและอุปสรรคในการถ่ายลำ กลายเป็นประเด็นร้อนของกระทรวงคมนาคมและกระทรวงพาณิชย์ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา ท่าเรือแหลมฉบังและการท่าเรือแห่งประเทศไทย (PAT) ซึ่งดูแลท่าเรือน้ำลึก LCB ได้รับมอบหมายจากกระทรวงคมนาคมให้เป็นผู้กำหนดนโยบายในการหาวิธีการเพิ่มปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ขนถ่ายสินค้าที่เข้ามาในประเทศไทยให้มากขึ้นกว่าเดิม

ทั้งนี้ เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือแหลมฉบังมีน้อยมาก โดยเป็นเพียงตัวเลข 5 หลักหรือน้อยกว่า 1% ของปริมาณการขนส่งสินค้าประจำปี ซึ่งอยู่ที่ประมาณ 7.5 – 8.1 ล้าน TEU (Twenty foot Equivalent Unit หมายถึงตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 20 ฟุต)

นายเหรียญ วรพิพัฒน์กำธร ผู้จัดการสมาคม BSAA อธิบายสถานการณ์ Transshipment ในไทย และประเทศที่เป็นคู่แข่งระดับโลกกับ SALIKA ว่า “ท่าเรือหลักน้ำลึกของประเทศไทย มีปริมาณตู้ผ่านท่าปีหนึ่งตกปีละ 8 ล้าน TEU (Twenty foot Equivalent Unit หมายถึงตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 20 ฟุต) เราจะแยกขาเข้า ขาออก และถ่ายลำ ที่มาถ่ายลำที่ไทยคือขนส่งมาจากประเทศอื่นและไปประเทศอื่นต่อ หรือขนจากลำแรกและขนส่งออกไปกับลำที่สอง ซึ่งในช่วงที่ 4-5 ปีที่ผ่านมา Transshipment ของบ้านเรามีไม่ถึง 1% หรือไม่ถึง 100,000 TEU แต่ที่ท่าเรืออื่นเยอะกว่ามาก อย่างสิงคโปร์ที่เป็น Transshipment อันดับหนึ่งของโลก มีปริมาณมากถึง 36 ล้่าน TEU รองลงมาคือมาเลเซียที่ให้บริการอยู่ 2 ท่า ขณะที่ประเทศอื่นๆ ที่มีบทบาทสูงในด้านนี้เช่นกัน ก็คือ ฮ่องกง เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และไต้หวัน ซึ่งประเทศต่างๆ เหล่านี้จะมีปริมาณตู้ถ่ายลำมากกว่าไทยเยอะ ที่ว่าน้อยๆ ของเขาก็หลายล้าน TEU  เยอะหน่อยก็สิบกว่าล้าน TEU”

ท่าเรือแหลมฉบัง

ทั้งนี้ กิจกรรมถ่ายลำมักเกิดขึ้นในศูนย์กลางเฉพาะทาง เช่น ท่าเรือสิงคโปร์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางการถ่ายลำที่พลุกพล่านที่สุดในโลก คิดเป็นเกือบ 1 ใน 7 ของปริมาณการถ่ายลำตู้คอนเทนเนอร์ทั้งหมดของโลก ท่าเรือขนถ่ายหลักอื่นๆ ได้แก่ เซี่ยงไฮ้ เซินเจิ้น ปูซาน และฮ่องกง

“เพราะฉะนั้นเมื่อเทียบสถิติกันแล้ว จะเห็นได้ชัดเจนว่าบ้านเรามีน้อยเกินไป แม้เราจะยอมรับความจริงว่าที่ตั้งของเราสู้ท่าเรือหลักของประเทศเหล่านี้ไม่ได้ แต่เราคิดว่าถ้ากฎระเบียบเอื้ออำนวย ก็ควรจะมีปริมาณมากกว่าปัจจุบัน เอกชนจึงพยายามคุยกับหน่วยงานภาครัฐ เรื่องกฎหมายและระเบียบปฏิบัติต่างๆ น่าเสียดายที่บ้่านเราไม่มีปัญหาทั้งด้านฮาร์ดแวร์ และโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ เลย เพราะเรามีศักยภาพพร้อมอยู่แล้ว ถ้าปรับเปลี่ยนเงื่อนไขที่เป็นอุปสรรคนี้ได้ ก็เปิดโอกาสให้ท่าเรือแหลมฉบังสามารถให้บริการ Transshipment ได้มากขึ้น”

สำหรับท่าเรือแหลมฉบัง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาการท่าเรือแห่งประเทศไทย กำลังดำเนินการตามแผนการพัฒนาโครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ระยะที่ 3 เพื่อเพิ่มขีดความสามารถและยกระดับศักยภาพของท่าเรือแหลมฉบังให้รองรับความต้องการขนส่งสินค้าทางทะเลระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้นในอนาคตได้ โดยจะดำเนินการก่อสร้างท่าเทียบเรือสำหรับรองรับเรือสินค้าขนาดใหญ่ และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ตลอดจนการพัฒนาศูนย์การขนส่งตู้สินค้าทางรถไฟที่ท่าเรือแหลมฉบัง ก่อสร้างท่าเทียบเรือชายฝั่งระหว่างประเทศ รวมถึงดำเนินารปรับปรุงสิ่งอานวยความสะดวกต่างๆ เพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรภายในท่าเรือฯ  ตลอดจนพัฒนาโครงข่ายและระบบการขนส่งต่อเนื่องที่จำเป็นในเขตพื้นที่ท่าเรือแหลมฉบังให้เพียงพอกับการเชื่อมต่อกับภายนอก พร้อมที่จะรองรับการขยายตัวของปริมาณเรือสินค้าประเภทต่างๆ

โครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ระยะที่ 3 ซึ่งมีกำหนดจะแล้วเสร็จทั้งหมดภายใน 6-7 ปี จะเพิ่มกำลังการผลิตของท่าเรือแหลมฉบังอีก 7 ล้าน TEU เป็น 18.1 ล้าน TEU ต่อปี ปริมาณปริมาณการนำเข้า/ส่งออกคอนเทนเนอร์ผ่านท่าเรือแห่งนี้เพียงอย่างเดียวไม่สามารถเติบโตเป็นสองเท่าใน 7-8 ปีข้างหน้า ดังนั้น การเพิ่มปริมาณการถ่ายลำจึงส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ระยะที่ 3
ด้านสภาผู้ส่งสินค้าทางเรือแห่งประเทศไทย (สรท.) แม้จะไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องโดยตรงในพิธีการการจัดส่งสินค้า แต่ก็สนับสนุนอย่างเต็มที่ในการอำนวยความสะดวกในการขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือแหลมฉบัง เนื่องจากต้องการกระตุ้นให้สายการเดินเรือนำเรือแม่มาติดต่อที่ท่าเรือแหลมฉบังมากขึ้น ซึ่งจะทำให้มีที่ว่างบนเรือมากขึ้นสำหรับการเปลี่ยนตำแหน่งตู้คอนเทนเนอร์เปล่ามายังประเทศไทย และจะช่วยให้อัตราค่าระวางสินค้าจากประเทศไทยสามารถแข่งขันในตลาดได้ดีขึ้น ซึ่งจะส่งผลดีต่อการส่งออกของประเทศอย่างมาก
ด้วยโครงสร้างพื้นฐานและศักยภาพต่างๆ ขอท่าเรือแหลมฉบังไม่มีปัญหาหรือเป็นอุปสรรคใดๆ ในการถ่ายลำ แต่อุปสรรคที่แท้จริง คือ ระเบียบ/ขั้นตอนของศุลกากร และการควบคุมของหน่วยงานรัฐบาลอื่นๆ เกี่ยวกับสินค้าถ่ายลำ หลังพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ.2560 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 และกรมศุลกากรออกประกาศฉบับที่ 140/2560 เรื่องระเบียบอิเล็กทรอนิกส์และขั้นตอนการถ่ายลำ
ข้อเท็จจริงที่พึงทราบคือ ปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ขนถ่ายที่ท่าเรือแหลมฉบัง ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมายังคงอยู่ในระดับต่ำ เห็นได้ชัดว่าขั้นตอนทางอิเล็กทรอนิกส์ตามประกาศที่ 140/2560 ไม่ได้อำนวยความสะดวกในการถ่ายลำแต่อย่างใด ประกาศกรมศุลกากรที่ 140/2560 ยังคงกำหนดให้ตัวแทนจัดส่งยื่นแบบใบขนถ่ายสินค้า รายการขนถ่ายสินค้าถ่ายเทขาเข้าและขาออก และรายการตู้สินค้าถ่ายลำผ่าน National Single Window (NSW)

ท่าเรือแหลมฉบัง

นอกจากนี้ พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2560 ได้กำหนดว่าการควบคุมของ/สินค้า “ต้องห้าม” (Prohibited Goods) และ “ต้องจำกัด” (Restricted Goods)  จะครอบคลุมถึง “การนำผ่านแดน” ตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายอื่น ขณะที่ บทที่ 4 ส่วนที่ 1 มาตรา 106 ของพระราชบัญญัติศุลกากรนี้ ยังกำหนดว่าบทบัญญัติเกี่ยวกับการห้ามและการจำกัดในกฎหมายอื่นๆ จะถูกนำไปใช้กับการถ่ายลำและการนำผ่านแดนด้วย
ทั้งนี้ สินค้าถ่ายลำเกือบทั้งหมดถูกขนส่งในตู้คอนเทนเนอร์ FCL (Full Container Load คือ การขนส่งทางเรือหรือทางทะเลแบบเต็มตู้คอนเทนเนอร์  ในกรณีที่สินค้ามีปริมาณมากการขนส่งแบบนี้ ผู้นำเข้า-ส่งออกจะได้เปรียบด้านราคา เนื่องจากมีต้นทุนค่าขนส่งต่อหน่วยต่ำกว่าการขนส่งแบบอื่น) โดยจะนำออกจากเรือลำหนึ่งและบรรทุกไปยังเรืออีกลำหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในท่าเรือเดียวกัน ที่สำคัญการขนส่งต้องครอบคลุมโดยผ่านใบเบิก การขนถ่ายจากเรือลำแรก การเคลื่อนย้ายและการจัดเก็บตู้คอนเทนเนอร์ถ่ายลำ จนถึงการบรรทุกขึ้นสู่เรือลำที่สอง ทุกขั้นตอนที่กล่าวมานี้อยู่ภายใต้การควบคุมของกรมศุลกากร ดังนั้น กรมศุลกากรจึงควรลดความซับซ้อนของระเบียบ ขั้นตอนการถ่ายลำแ ละรับเฉพาะรายการตู้ขนถ่ายเช่นเดียวกับที่ทำในศูนย์กลางการถ่ายลำในท่าเรืออื่นๆ ที่ให้บริการ Transshipment ระดับโลก
จากข้อมูลของกรมศุลกากร ขณะนี้มีกฎหมายอื่นอีก 17 ฉบับ ที่ควบคุมการถ่ายลำและการขนส่งสินค้า ซึ่งจะเห็นว่าก่อให้เกิดความยุ่งยากและเป็นอุปสรรคต่อการเติบโตของบริการ Transshipment ในประเทศไทย
พระราชบัญญัติการควบคุมสินค้าที่เกี่ยวข้องกับการขยายอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง พ.ศ. 2562  ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม 2563 โดยกฎหมายเน้นการควบคุมรายการสินค้าที่ใช้สองทาง (Dual-Use Items: DUI) โดยการควบคุมในประเทศไทย จะขึ้นอยู่กับรายการของสหภาพยุโรปซึ่งประกอบด้วยสินค้าที่จับต้องได้ (Tangible Goods) ประมาณ 1,500 รายการ และอีกกว่า 200 รายการ เป็นสินค้าที่จับต้องไม่ได้ (Intangible Goods)

Transshipment

กฎหมายนี้ครอบคลุมการควบคุมผู้ที่เกี่ยวข้องกับการส่งออก ส่งออกซ้ำ ถ่ายลำ ขนส่ง โอนเทคโนโลยีและซอฟต์แวร์ โดยกระทรวงพาณิชย์เป็นผู้ออกข้อบังคับโดยให้รายละเอียดข้อบังคับและขั้นตอนต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งกรมการค้าต่างประเทศ (DFT) กระทรวงพาณิชย์ซึ่งเป็นผู้กำกับดูแลหลัก ได้แจ้งว่าประเทศไทยจะไม่ดำเนินการการควบคุมผ่านการออกใบอนุญาต แต่จะใช้มาตรการ “Catch-all Control: CAC” แทน ซึ่งเป็นการทำขั้นตอนการตรวจสอบประเมินผู้ซื้อสุดท้ายและผู้ใช้สินค้าคนสุดท้าย (End use / End user) ตลอดทั้งซัพพลายเซนของสินค้าที่เข้าข่ายความเสี่ยงเป็น DUI หรือไม่
ปัจจุบัน กรมศุลกากรให้ความสำคัญกับการทำ CAC ภายใต้หลักการของ ICP (Internal Control Program) เพื่อเป็นการพิสูจน์ตัวเองก่อนในเบื้องต้น มากกว่าการทำ e-licensing ที่มีความซับซ้อนมากกว่า
โดย CAC จะกำหนดให้ผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้องปฏิบัติตาม ICP และจะบังคับใช้ตัวเลือกการควบคุมอื่นๆ ด้วย ซึ่งกระบวนการของ ICP ประกอบด้วย 6 ข้อ ดังนี้
  • 1. Commitment of Management การให้คำมั่นสัญญาจากผู้บริหารสูงสุดของบริษัทว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกับการแพร่ขยายอาวุธที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง (Weapon of Mass Destruction: WMD)
  • 2. Trade Screening กระบวนการตรวจสอบสินค้า ลูกค้า และการใช้สุดท้ายว่าปลอดภัยและไม่เกี่ยวข้องกับWMD
  • 3. Training การจัดฝึกอบรมพนักงานภายในองค์กร เพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับการควบคุม DUI ตลอดจนแนวปฏิบัติต่างๆ ที่ถูกต้องเหมาะสม
  • 4. Record Keeping การจัดเก็บรักษาเอกสารสำคัญต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการซื้อ-ขาย DUI ของบริษัท เช่น เอกสารการขนส่งสินค้า และเอกสารการจัดฝึกอบรม เป็นต้น 
  • 5. Auditing การตรวจสอบภายในของบริษัท เพื่อให้มั่นใจว่าการควบคุม DUI เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนด รวมทั้งการกำหนดมาตรการรองรับข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด
  • 6. Penalties and Reporting การกำหนดบทลงโทษกรณีมีการกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุม DUI
ท่าเรือแหลมฉบัง
อย่างไรก็ตาม สายการเดินเรือและ BSAA ได้ชี้แจงซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ไม่ต้องห่วงข้อห้ามของบางรายการเช่น อาวุธ วัตถุระเบิด ยาเสพติด งาช้าง เพราะของเหล่านี้ถูกห้ามในทุกประเทศทั่วโลก ปัญหาอยู่ที่การควบคุมสินค้าอื่นๆ ที่ซื้อขายกันตามปกติต่างหาก
เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2562 กรมศุลกากรเชิญองค์กรภาครัฐ 11 หน่วยงาน ประชุมร่วมกันเพื่อหารือประเด็นการควบคุมการขนส่งสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไทย ตัวแทนจากหน่วยงานทั้งหมดยืนยันว่า การควบคุมในการถ่ายลำ/การขนส่งสินค้า มีความจำเป็นสำหรับความปลอดภัยของประชาชนและความมั่นคงของประเทศ เนื่องจากสายการเดินเรือไม่ใช่ทั้งเจ้าของสินค้าหรือตัวแทนของเจ้าของสินค้า จึงเป็นไปไม่ได้ที่สายการเดินเรือจะขอใบอนุญาตจากหน่วยงานควบคุม ทางสายการเดินเรือของ BSAA ได้ขอให้หน่วยงานของรัฐพิจารณาละเว้นการควบคุมการขนส่งข้ามแดนสินค้าจัดส่ง (ยกเว้นของที่ถูกกำหนดให้เป็นสิ่งของต้องห้ามทั่วโลก) ในตู้คอนเทนเนอร์ FCL
“BSAA มีความเห็นว่าท่าเรือแหลมฉบังอาจเป็นท่าเรือถ่ายลำทางเลือกได้ แม้ว่าจะมีข้อเสียทางภูมิศาสตร์เมื่อเทียบกับศูนย์กลางการถ่ายลำหลักอื่นๆ แต่ก็ยังคงสามารถเป็นตัวเลือกที่ดีในการถ่ายลำโดยสายการเดินเรือได้ หากเราอำนวยความสะดวกในการดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมายที่ผ่อนคลาย เพื่อลดความยุ่งยากในการถ่ายลำ จึงมีคำร้องขอให้กรมศุลกากรแก้ไขประกาศฉบับที่ 140/2560 เพื่อระเบียบ/ขั้นตอนที่ง่ายขึ้น และให้ยอมรับเฉพาะรายการตู้ขนถ่ายสินค้า และหน่วยงานของรัฐอื่นๆ ให้ยกเว้นการควบคุมสินค้าถ่ายลำในตู้คอนเทนเนอร์ FCL (ยกเว้นสิ่งของต้องห้ามทั่วโลก) นั้น อาจเป็นไปไม่ได้เพราะเกี่ยวข้องกับความถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งนั่นคือปัญหา เราจะต้องรอจนกว่าจะมีการแก้ไขกฎหมาย”

ที่มา :