ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กำลังตกอยู่ในสภาวะเปราะบางต่อผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากกว่าที่เคย และตอนนี้ก็เป็นเวลาที่เราจะต้องลงมือแก้ปัญหา กฎหมายเกี่ยวกับสภาพอากาศฉบับล่าสุดที่รัฐบาลต่างๆ ในภูมิภาคนี้นำมาใช้ มีส่วนสำคัญในการผลักดันประเด็นดังกล่าวให้เป็นวาระสำคัญและเร่งด่วน
รายงาน “2022 CxO Sustatinability Report: The Disconnect Between Ambition and Impact” ของดีลอยท์ที่เผยแพร่ในเดือนมกราคม 2022 ที่ผ่านมา ชี้ให้เห็นว่าธุรกิจกำลังกังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากขึ้น
ผู้บริหารระดับซี (หรือ CxO) มากกว่า 2,000 ราย จาก 21 ประเทศทั่วโลกเข้าร่วมทำแบบสอบถาม
เกี่ยวกับความกังวลและการรับมือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ตลอดจนสิ่งที่ผู้นำระดับสูงทั้งหลายเลือกที่จะทำเพื่อปิดช่องโหว่เหล่านั้น
CxO มีความกังวลในเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพิ่มมากขึ้น และมองว่าโลกมาถึงจุดที่ต้องลงมือทำเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง 89% ของ CxO ทั่วโลกเห็นด้วยว่า โลกของเรากำลังเผชิญกับวิกฤตด้านสภาพภูมิอากาศ และ 63% ชี้ว่า องค์กรของพวกเขามีความกังวลเกี่ยวกับประเด็นนี้เป็นอย่างมาก เนื่องจากพวกเขาพบความยากลำบากในการผนวกแนวคิดด้านความยั่งยืนเข้าไปในกลยุทธ์ การดำเนินงาน และ วัฒนธรรมองค์กรที่เป็นแก่นสำคัญของธุรกิจ
97% ของบริษัทที่ตอบแบบสำรวจรับรู้ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และมองว่าเป็นประเด็นเร่งด่วนที่ควรรับมือตั้งแต่ตอนนี้
อย่างไรก็ตาม CxO บางบริษัทพบปัญหาในการสร้างความสมดุลระหว่างขั้นตอนที่เพิ่มขึ้นในระยะสั้นกับผลกระทบที่ประเมินได้ในระยะยาว และดูเหมือนยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงประโยชน์ในการผนวกแนวคิดด้านความยั่งยืนในกลยุทธ์และการดำเนินธุรกิจ แต่ได้มีการคิดค้นขั้นตอนในการรับมือกับปัญหา เพื่อเป็นต้นแบบในการผลักดันการแก้ไขประเด็นด้านสภาพอากาศ

“การต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไม่ใช่ทางเลือกเดียว แต่ยังมีทางเลือกอีกนับพันล้านอย่าง” พูนิต เรนเจน ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ดีลอยท์ โกลบอล กล่าว “การลงมือแก้ไข ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ล้วนสำคัญ ทว่า การดำเนินการและการตัดสินใจบางอย่างอาจ ‘สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับโลกใบนี้’ ได้มากกว่าอย่างอื่นๆ และ การลงมือทำด้วยความมุ่งมั่นและจริงจังของผู้นำองค์ธุรกิจต่างๆ เป็นเรื่องที่จำเป็นและเร่งด่วน เรายังพอมีเวลาในการลดความเสียหายที่จะเกิดขึ้น ถึงเวลาแล้วที่เราจะพิสูจน์ว่า เราพร้อมเผชิญกับความท้าทายครั้งนี้”
CxO คือผู้ที่มีบทบาทหลักในการขับเคลื่อนธุรกิจ นำพาองค์กรให้ผ่านพ้นอุปสรรคด้านสภาพอากาศ และรับมือกับแรงกดดันจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย

“เห็นได้ชัดว่า องค์กรที่มีวิสัยทัศน์ก้าวไกลและผสานรวมกลยุทธ์ทางด้านสภาพอากาศที่ดีไว้ในนโยบายนั้น ไม่เพียงแต่จะสามารถรอดพ้นจากผลกระทบที่เลวร้ายที่สุดของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเท่านั้น แต่ยังช่วยสร้างชื่อเสียงในฐานะผู้สร้างการเปลี่ยนแปลงที่ทรงพลังในสังคมให้กับองค์กร” เกียม ไอ ลีน ผู้นำด้านสภาพภูมิอากาศและความยั่งยืน ดีลอยท์ ประจำภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แสดงความคิดเห็น
CxO ส่วนใหญ่ (79%) เชื่อว่าโลกอยู่ในจุดเปลี่ยน เมื่อเป็นเรื่องของการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งนับเป็นคะแนนที่เพิ่มขึ้นกว่า 20% เทียบกับการสำรวจของดีลอยท์ เมื่อแปดเดือนก่อน ตอกย้ำถึงความสำคัญที่เพิ่มขึ้นของการลงมือทำตั้งแต่ตอนนี้ ยิ่งไปกว่านั้น 88% ของ CxO ยังคาดหวังว่าการลงมือทำโดยทันทีจะช่วยจำกัดผลกระทบที่เลวร้ายต่อโลกไว้ได้ ซึ่งนับว่าสูงกว่าเมื่อแปดเดือนก่อนที่ 63% แม้จะมีความกังวลเกิดขึ้น แต่ก็ยังมีแง่มุมดีๆ ที่ซ่อนอยู่ ชี้ให้เห็นว่าผู้นำต่างตระหนักดีถึงความจำเป็นที่จะต้องเร่งดำเนินการกันมากขึ้น
ผู้ตอบแบบสอบถามเกือบทั้งหมด (97%) ระบุว่า องค์กรของตนได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และประมาณครึ่งหนึ่งกล่าวว่า การดำเนินงานของพวกเขาก็ได้รับผลกระทบ (เช่น การหยุดชะงักของรูปแบบการทำธุรกิจและเครือข่ายอุปทานทั่วโลก)
81% ของ CxO ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศที่เกิดขึ้นกับตนเอง (เช่น อุณหภูมิที่สูงขึ้น พายุที่รุนแรงขึ้น ไฟป่า) ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา
นอกจากนี้ กลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ซึ่งได้แก่ หน่วยงานกำกับดูแล ผู้ถือหุ้น ผู้บริโภค และพนักงาน ต่างก็เพิ่มแรงกดดันให้เร่งดำเนินการแก้ไขปัญหาดังกล่าว

“การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไม่ได้เป็นเรื่องไกลตัว หรือกำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ แต่ได้เกิดขึ้นแล้วและหนทางที่เราเลือกเดินในวันนี้ จะเป็นตัวกำหนดคุณภาพชีวิตของคนรุ่นต่อๆ ไป” เจนนิเฟอร์ สไตน์มันน์ ผู้นำด้านสภาพอากาศและความยั่งยืน ดีลอยท์ โกลบอล สะท้อนความจริง “อนาคตที่ดีกว่าเดิมขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงทางทัศนคติและพฤติกรรมในเชิงลึกและยั่งยืนของรัฐบาล ธุรกิจ กลุ่มบุคคล ชุมชน ธุรกิจสามารถช่วยสร้างการทำงานร่วมกันรูปแบบใหม่ ซึ่งให้ความสำคัญกับแนวคิดมากกว่าตัวบุคคลหรือองค์กร รวมถึงหาหนทางที่แปลกใหม่และยั่งยืน ซึ่งจะส่งผลดีที่สุดแก่พวกเขา ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และ ชุมชน”
แบบสอบถามสองในสามของ CxO กล่าวว่าองค์กรของพวกเขาหันมาใช้วัสดุที่ยั่งยืนมากขึ้นและเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้พลังงาน โดยมากกว่าครึ่งเลือกใช้เครื่องจักร เทคโนโลยี และอุปกรณ์ที่ประหยัดพลังงานหรือเป็นมิตรกับสภาพอากาศ และส่วนใหญ่มุ่งมั่นที่จะลดการเดินทางโดยเครื่องบิน พร้อมกับเล็งเห็นความสำคัญในการฝึกอบรมพนักงานเกี่ยวกับการรับมือผลกระทบจากความเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ
การวิเคราะห์รายงานของดีลอยท์ ได้ระบุถึง “สิ่งที่สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับโลกใบนี้” ไว้ห้าประการ โดยเฉพาะเมื่อทำสิ่งต่างๆ เหล่านี้ควบคู่กันไป จะสร้างประโยชน์ทางธุรกิจที่ได้จากความยั่งยืนอย่างลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น ได้แก่
การพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือบริการใหม่ที่เป็นมิตรต่อสภาพอากาศ
กำหนดให้ผู้ผลิตและคู่ค้าทางธุรกิจมีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ที่กำหนดในแง่ของความยั่งยืน
การยกระดับหรือการย้ายที่ตั้งโรงงานเพื่อให้มีความคงทนต่อสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงไป
ผนวกรวมแนวคิดเกี่ยวกับสภาพอากาศเข้าในการล็อบบี้และการบริจาคทางการเมือง
กำหนดค่าตอบแทนผู้บริหารระดับสูงตามผลการดำเนินงานด้านความยั่งยืน
อย่างไรก็ตาม มีโอกาสน้อยมากที่องค์กรต่างๆ จะดำเนินการครบทั้งห้าข้อนี้ และมากกว่าหนึ่งในสามขององค์กรที่ตอบแบบสอบถามเพิ่งทำไปเพียงแค่ข้อเดียวเท่านั้น ในขณะที่ความกังวลต่อสิ่งแวดล้อมและความคาดหวังต่อการเปลี่ยนแปลงยังเป็นประเด็นสำคัญ องค์กรต่างๆ จึงจำเป็นจะต้องเปลี่ยนวิธีคิดและลงมือทำอย่างเด็ดขาดมากขึ้น เพื่อจำกัดผลกระทบที่เลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเอาไว้
กระนั้นก็ตาม การสำรวจของดีลอยท์เผยให้เห็นว่า ยังมีกลุ่มธุรกิจผู้นำ คิดเป็น 19% ของกลุ่มตัวอย่าง จากองค์กรที่เป็นต้นแบบในการจัดการกับความยั่งยืนอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลไปพร้อมๆ กัน องค์กรชั้นนำเหล่านี้ดำเนินการตามแนวทางความยั่งยืน ‘ที่สร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับโลก’ อย่างน้อยสี่ในห้าข้อข้างต้น เมื่อเทียบกับองค์กรที่ดำเนินการไปแค่เพียงอย่างเดียว โดยผู้บริหารจากองค์กรต้นแบบมีความกังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมากกว่า (74% เทียบกับ 52%) คาดว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจะมีผลกระทบอย่างสูงต่อกลยุทธ์ทางธุรกิจในปีต่อๆ ไป (73% เทียบกับ 50%) วางแผนในการปล่อยมลพิษให้เป็นศูนย์ภายในปี 2573 (82% เทียบกับ 50%) องค์กรต้นแบบเหล่านี้ไม่ค่อยมองว่าต้นทุนเป็นอุปสรรคต่อความทุ่มเทในการพัฒนาอย่างยั่งยืน ซึ่งบ่งชี้ว่าพวกเขาอาจมีความเข้าใจที่ดีขึ้นเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายที่จะต้องเสียไปจากการไม่ลงมือทำ และการลงมือทำสิ่งเหล่านี้มีความยั่งยืนในแง่ของผลกำไรในอนาคต ความพึงพอใจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และผลการปฏิบัติงานโดยทั่วไปในวงกว้าง














