“สัตว์เอเลี่ยน” คือสิ่งมีชีวิตที่ถูกย้ายจากที่แห่งหนึ่งไปที่อีกแห่งหนึ่ง จะโดยวิธีการใดก็ตาม แต่ไม่ใช่การเกิดขึ้นตามธรรมชาติ
ปัจจุบัน โลกของเราต้องรับมือกับ “สัตว์เอเลี่ยน” มากถึง 35,000 สายพันธุ์ ส่งผลกระทบร้ายแรงต่อระบบนิเวศ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “สัตว์เอเลี่ยน” เป็นตัวเร่งให้เกิดภาวะวิกฤตของพืชและสัตว์ขั้นสุด แปลไทยเป็นไทยก็คือ “การสูญพันธุ์” นั่นเอง!
ปรากฏการณ์ “หอยเชอรี่” คือตัวอย่างหนึ่ง ของปัญหา “สัตว์เอเลี่ยน” ที่คนไทยคุ้นเคยดี
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ช่วงที่ “หอยเชอรี่” ปรากฏตัวใหม่ๆ เกษตรกรไทย 100 ทั้ง 100 งุนงงสงสัย ว่านี่มัน “หอยอะไร” ทำไมถึงร้ายกาจนัก!

กว่าจะค้นคว้าหาวิธีกำจัด “หอยเชอรี่” ตัวแสบลงไปได้อย่างราบคาบ ก็เล่นเอาสูญเสียทรัพยากรไปเป็นจำนวนมาก
ทั้งเวลา งบประมาณ และพืชผลทางการเกษตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สัตว์น้ำพื้นถิ่น ที่ถูก “หอยเชอรี่” รุกราน
นอกจากปรากฏการณ์ “หอยเชอรี่” ในบ้านเรา มีข่าวคราวเกี่ยวกับ “สัตว์เอเลี่ยน” โผล่ที่นั่นที่นี่ มากมายหลายมุมโลก
ตัวอย่างล่าสุด คือการปรากฏตัวของ “ปูสีเขียว” ที่รัฐ New Hampshire สหรัฐอเมริกา
Gabriela Bradt ผู้เชี่ยวชาญด้านการประมงจาก University of New Hampshire Extension บอกว่า “ปูสีเขียว” เดินทางมากับเรือจากยุโรปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1800
“ทันทีที่เรือเทียบท่าที่ Cape Cod ปูเขียวก็เดินลงน้ำ และแพร่พันธุ์นับตั้งแต่นั้น” Gabriela Bradt กระชุ่น

“ปูสีเขียว” นั้น เขียวสมชื่อ พวกมันมีเปลือกแข็ง สีเขียวขุ่น ขนาดประมาณจานรองแก้ว ทันทีที่ขึ้นจากน้ำ มันก็บุกเข้าไปทำลายระบบนิเวศทางทะเล ด้วยการแย่งชิงแหล่งอาหาร และที่อยู่อาศัยจากสัตว์สายพันธุ์ท้องถิ่น” Gabriela Bradt กล่าว และว่า
ขณะนี้ “ปูสีเขียว” ขยายพันธุ์อย่างไม่หยุดยั้ง พวกมันมีจำนวนมากมายมหาศาล จนนับไม่ถ้วน ส่งผลกระทบต่อประชากรสัตว์น้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สัตว์เปลือกแข็ง
“ธุรกิจประมง พังพินาศจากปูสีเขียว เพราะพวกมันเป็นนักล่าที่หิวโหย สร้างความเสียหายอย่างย่อยยับ เช่น อุตสาหกรรมประมงหอยเชลล์ที่ขาดทุนแล้วหลายล้านดอลลาร์” Gabriela Bradt สรุป
ไม่แน่ใจว่า ชาวเมือง New Hampshire เห็นตัวอย่างที่เราเอา “หอยเชอรี่” มาแปรรูปเป็นวัตถุดิบอาหารโปรตีนเลี้ยงสัตว์ทดแทนการใช้โปรตีนจากปลาป่น หรือเอามาประกอบอาหารหลากหลายเมนู เช่น เสียบไม้ย่าง ใส่ส้มตำ หรือลาบหอยเชอรี่
Matt Power นักปรุงวิสกี้ แห่ง Tamworth Distilling บริษัทผลิตสุราชื่อดังใน New Hampshire ระบุว่า ตอนที่ Gabriela Bradt มาบอกกับผมว่า “คุณน่าจะทำวิสกี้ปูเขียว”
“เห็นมั้ยว่า พวกมันขยายพันธุ์กันจนล้นหาด New Hampshire” Gabriela Bradt บอกกับ Matt Power ในตอนนั้น
Matt Power จึงคิดริเริ่มที่จะปรุงวิสกี้ปูขึ้น โดยคิดค้นสูตรขึ้นมา และตั้งชื่อว่า Crab Trapper หรือ “นักจับปู”
เริ่มจากการนำ “ปูสีเขียว” ไปต้ม จนได้ “ซุปปูเข้มข้น” หลังจากนั้นจะนำไปผสมกับแอลกอฮอล์ และนำไปกลั่น
การกลั่นจะช่วยแยกกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ของ “ปูสีเขียว” ออกไป คงเหลือไว้แต่กรุ่นอายที่ให้ชวนนึกถึง “สายลมอุ่นริมหาด New Hampshire”
จากนั้น เติมข้าวโพด และเครื่องเทศลงไป ไม่ว่าจะเป็น ผักชี อบเชย ใบกระวาน และเมล็ดมัสตาร์ด แล้วนำไปรินลงถังไม้โอ๊คของโรงกลั่นอายุยาวนานหลายร้อยปี
Matt Power บอกว่า รสชาติ “วิสกี้ปู” อุดมด้วยกลิ่นเมเปิ้ล และวานิลลาโอ๊ค รสสัมผัสช่วงปลายเป็นกลิ่นกานพลู อบเชย และเครื่องเทศออลสไปซ์ที่หนักหน่วง
Matt Power ย้ำว่า แม้ “วิสกี้ปู” จะกลั่นมาจาก “ปูสีเขียว” ปริมาณราว 1 ปอนด์ต่อวิสกี้หนึ่งขวด แต่สัญญาว่า นักดื่มจะไม่มีวันพบเนื้อปู หรือเปลือกปู เจือปนเลยแม้แต่น้อย
Gillian Anderson ผู้จัดการฝ่ายขายของ Tamworth Distilling เผยว่า Crab Trapper มีวางจำหน่ายที่ร้าน Art in the Age ในเมือง Philadelphia รัฐ Pennsylvania รวมทั้งยังสามารถสั่งซื้อทางออนไลน์ได้อีกด้วย
อย่างไรก็ดี Matt Power บอกว่า “วิสกี้ปู” ไม่ได้ช่วยกำจัดปัญหา “ปูสีเขียว” ที่กำลังอาละวาด
“หากต้องการแก้ปัญหาประชากรปูสีเขียวล้นเมือง Tamworth Distilling ก็ต้องเพิ่มกำลังการผลิตอย่างมหาศาล ซึ่งเป็นเรื่องยากในทางปฏิบัติ” Matt Power ระบุ
Gabriela Bradt เสริมว่า ในช่วง 6 ปีที่ผ่านมา โครงการ NH Green Crab หรือ New Hampshire Green Crab พยายามหาหนทางในการกำจัด “ปูสีเขียว” ในรูปแบบต่างๆ
“อาทิ การใช้ปูสีเขียวไปเป็นเหยื่อตกปลา หรือผสมในปุ๋ยหมัก รวมทั้งนำไปปรุงเมนูสำหรับเสิร์ฟในร้านอาหารทะเลใน New Hampshire” Gabriela Bradt กล่าว และว่า
ที่เมือง Ipswich รัฐ Massachusetts มีการให้เงินรางวัลสำหรับชาวประมงที่จับ “ปูเอเลี่ยน” ออกจากปากแม่น้ำ
“โดยส่วนตัว ฉันคิดว่าวิธีการนี้ ไม่ค่อยส่งผลกระทบต่อจำนวนประชากรปูสีเขียวเท่าใดนัก เว้นแต่จะยกระดับ และจัดการกันอย่างจริงจังมากกว่านี้” Gabriela Bradt ทิ้งท้าย












