สมัยยังเด็ก หลายท่านอาจเคยคิด ว่าสัตว์โลกเพื่อนรักหลากหลายสายพันธุ์นั้น ดวงตาของพวกมัน มีระบบการมองเห็นเหมือนเราหรือไม่?
หลายคนอาจนึกว่า สัตว์อาจมองเห็นเป็นภาพขาวดำ ขณะที่บางท่านอาจคิดไปว่า สัตว์ออกมองเห็นภาพ 4 มิติ คือมองเห็นวิญญาณ เช่น สุนัข มักจะหอนตอนคืนเปลี่ยว
หรือแมงปอ ที่มองเห็นภาพการเคลื่อนไหวแบบสโลวโมชัน ขณะเดียวงูจะมีตาเอ็กซ์เรย์จับการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตจากรังสีความร้อน เป็นต้น
อย่างไรก็ดี ความสงสัยของมนุษย์ได้มาถึงข้อยุติ อย่างน้อยก็มีงานวิจัยที่เปิดเผยถึงเรื่องราวการมองเห็นของนก

เช่น นกพิราบ มีสมรรถนะดวงตาที่สามารถมองเห็นสีสันต่างๆ ได้ดีที่สุดในหมู่สรรพสัตว์ทั้งหลายในโลกใบนี้
โดยทั่วไปแล้ว การมองเห็นสีของสิ่งมีชีวิต เกิดจากการที่แสงแหล่งกำเนิด ตกกระทบกับวัตถุ และสะท้อนมายังดวงตา
จากนั้น สมองของเราจะแปลงข้อมูลของแสงที่ได้รับให้กลายเป็นสีต่างๆ ที่ตามที่เรารับรู้
ศาสตราจารย์ ดร. Joe Smith นักปักษีวิทยา อธิบายความสามารถพิเศษของนกในแง่การมองเห็นของพวกมัน ว่านกสามารถมองเห็นแถบสีทั้งหมดที่มนุษย์มองไม่เห็นได้


“ถ้ายังจำเหตุการณ์ในปี ค.ศ. 2007 ที่นักวิทยาศาสตร์สามารถจำแนกสายพันธุ์นก Songbird ถิ่นอเมริกาเหนือ จำนวน 166 สายพันธุ์ โดยการใช้เครื่องวัดสเปคตรัมได้” ศาสตราจารย์ ดร. Joe Smith กระชุ่น
ซึ่งมีถึง 92% ที่เราไม่สามารถแยกเพศของพวกมันได้ด้วยตาเปล่า ศาสตราจารย์ ดร. Joe Smith กล่าว และว่า
“เนื่องจากนกตัวผู้และนกตัวเมียหลายสายพันธุ์ เมื่อพิจารณาจากสภาพภายนอกแล้ว พวกมันมีลักษณะทางกายภาพที่ไม่แตกต่างกันเลย”
แต่เมื่อใช้เครื่องวัดสเปคตรัมไปส่องดู เราก็จะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว พวกมันมีสีที่แตกต่างกัน
“จุดนี้เอง ที่ทำให้นกสามารถแยกแยะนกด้วยกันเองได้ว่า ตัวไหนเป็นเพศผู้หรือเพศเมีย” ศาสตราจารย์ ดร. Joe Smith สรุป

โดยปกติแล้ว กระบวนการเปรียบเทียบช่วงสเปกตรัมระหว่างมนุษย์กับนกนั้น ในขณะที่ตาของนกจะมีตัวรับแสงหรือเซลล์รูปกรวย 4 ชนิด (Tetrachromats) ทำให้รับสีได้ 4 ช่วง คือ สีแสงอุลตราไวโอเลต น้ำเงิน เขียว และแดง
ในขณะที่มนุษย์จะมีเซลล์รูปกรวยเพียง 3 ชนิด (Trichromats) ทำให้สามารถรับสีได้เพียงสามช่วงเท่านั้น ได้แก่ น้ำเงิน เขียว และแดง
สมรรถนะการมองสีของนก นำมาสู่พัฒนาการในโลกหุ่นยนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทดลองแยกสีวัตถุโดยปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI (Artificial Intelligence) ที่เรียกว่า Color Sorting
กระบวนการทำงานก็คือ การรับรู้ข้อมูลผ่านอินพุตด้วยกล้องจับภาพ จากนั้นทำการประมวลผลด้วยเทคโนโลยี AI ที่มีความฉลาดในการวิเคราะห์ข้อมูลภาพที่ตรวจจับด้วยกล้องแบบบนเวลาจริง (Real Time)

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การรู้จำสิ่งของ สี หรือวัตถุต่างๆ ตามที่มนุษย์ป้อนข้อมูลให้ AI ได้เรียนรู้ และประมวล รวมถึงแสดงผลลัพธ์ออกมาหลังผ่านการประมวลผลแล้ว
ซึ่งในปัจจุบัน มีการนำ AI แยกสี ไปประยุกต์ใช้ในงานวิจัยต่างๆ รวมทั้งมีการนำแนวคิด Color Sorting ของ AI ไปปรับประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การผลิตเป็นชุดสื่อการเรียนการสอนในห้องปฏิบัติการระดับมหาวิทยาลัย เป็นต้น
กระบวนการ Color Sorting ใช้หลักการและมุมมองเดียวกับที่กล้อง FPV (First Person View) มองเห็นภาพ
ทั้งนี้ เพื่อระบุความแตกต่างของสีที่อยู่บนวัตถุ โดยผลลัพธ์ที่ได้จะนำไปใช้ในกระบวนการควบคุมการเคลื่อนต่างๆ
เช่น การประยุกต์ใช้กับสายพานลำเลียงวัตถุ โดยให้ AI ทำการจับวัตถุเหล่านั้นเก็บไว้ และนำไปวางในภาชนะตามที่กำหนด
ซึ่ง Color Sorting ของ AI สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการใช้งาน อาทิ การเพิ่มฟังก์ชั่นสำหรับการประมวลผลด้วยการเขียนโปรแกรม หรือ Coding เพื่อควบคุมการทำงาน
ไม่ว่าจะเป็น Python C++ หรือ JAVA
ทั้งนี้ ความสามารถในการรู้จำ การวิเคราะห์ข้อมูล และการแยกแยะข้อมูล ผ่านการประมวลผลภาพนั้น เป็นสิ่งที่นักวิจัยสามารถพัฒนา เพิ่มเติมตามความคิดสร้างสรรค์ได้ตามต้องการต่อไปในอนาคตได้










