ตลอดศตวรรษที่ 20 สภาพแวดล้อมทางทะเลถูกทำลาย และตัวการมารร้ายที่สำคัญคือมนุษย์ ทั้งจากการจับปลามากเกินไป มลภาวะ การสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัย ปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่งที่เป็นอันตราย (สาเหตุหลักเกิดจากมลภาวะจากธาตุอาหารพืช เนื่องจากมีธาตุอาหารหลักในแหล่งน้ำมากเกินไป) การฟอกสีของแนวปะการัง ความหลากหลายทางชีวภาพที่ลดลง ตลอดจนการเพิ่มขึ้นของกรดในมหาสมุทรและคลื่นความร้อนจากทะเลที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ กำลังท้าทายสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทร รวมทั้งมนุษย์ที่ต้องพึ่งพามหาสมุทรด้วย
อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงของทะเลกำลังเกิดขึ้นเพื่อตอบสนองต่อแนวโน้มที่น่าเป็นห่วงเหล่านี้ เงินทุนเพื่อการอนุรักษ์ทางทะเลทั่วโลกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเป็นเกือบ 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ความก้าวหน้าอันน่าทึ่งนี้เกิดขึ้นจากความมุ่งมั่นที่จะใช้มหาสมุทรอย่างยั่งยืนของมนุษยชาติ
การจัดการประมงตามระบบนิเวศ การเพาะเลี้ยงและการฟื้นฟูแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำในทะเล การป้องกันและตอบสนองขยะทะเล การประกาศพื้นที่คุ้มครองทางทะเลใหม่และการขยายตัวพื้นที่ดังกล่าวเพิ่มเติม รวมถึงพลังงานทดแทนนอกชายฝั่ง ช่วยให้เราสามารถปกป้องโลกใต้ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลของเราได้ดียิ่งขึ้น
ปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่จะทำให้เป้าประสงค์ต่างๆ ที่กล่าวมาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี คือ “เทคโนโลยีทางทะเล” ซึ่งสหรัฐอเมริกาถือว่าเป็นประเทศที่มีบทบาทในระดับแถวหน้า โดยมี National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) ในความร่วมมือกับมหาวิทยาลัย องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ภาคเอกชน และพันธมิตรระหว่างประเทศ ถือเป็นผู้นำระดับโลกในการนำเทคโนโลยีทางทะเลมาประยุกต์ใช้กเพื่อแสวงหาความรู้ และทำความเข้าใจเกี่ยวกับมหาสมุทร โดยตัวอย่างเทคโนโลยีทางทะเลที่สำคัญที่สุด 7 อย่างคือ

1. Autonomous Marine Systems
โดย NOAA ได้นำการดำเนินการตามยุทธศาสตร์ National Ocean Mapping, Exploration และ Characterization (NOMEC) เพื่อสำรวจเขตเศรษฐกิจพิเศษของสหรัฐอเมริกา ซึ่งมากกว่าครึ่งหนึ่งยังไม่ได้ทำแผนที่ มาสู่มาตรฐานที่ทันสมัย โดย Uncrewed Maritime Systems (ระบบเดินเรือที่ปราศจากกัปตันและลูกเรือ) รวมกับซอฟต์แวร์ควบคุม เทคโนโลยีการนำทาง และความปลอดภัยที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์ (AI) เป็นหัวใจสำคัญของเทคโนโลยีนี้
2. Full Ocean Depth Exploration Systems
ระบบสำรวจความลึกของมหาสมุทรแบบเต็มรูปแบบ ด้วยพื้นที่กว่า 80% ของมหาสมุทรที่ยังไม่ได้สำรวจ NOAA ได้ลงนามในข้อตกลงกับ Caladan Oceanic, LLC เพื่อรักษาความปลอดภัยข้อมูลจากการสำรวจการดำน้ำที่ลึกที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ธรรมดา เช่น การสำรวจพื้นที่กว่า 1 ล้านตารางกิโลเมตรของพื้นทะเลที่ไม่ได้ทำแผนที่ก่อนหน้านี้ ซึ่งรวมถึงร่องลึกก้นสมุทรอะลูเชียน (Aleutian Trench) บริเวณขอบแผ่นเปลือกโลกตามแนวชายฝั่งทางตอนใต้ของอะแลสกาและหมู่เกาะอะลูเชียน ที่มีความยาว 3,400 กิโลเมตร เป็นครั้งแรก และทำการวัดความลึกของ Challenger Deep ที่แม่นยำที่สุด ซึ่งจุดนี้เป็นจุดที่ลึกที่สุดในมหาสมุทรของโลกเท่าที่มนุษย์รู้จักในขณะนี้ โดยมีระดับความลึก 10,911 เมตร ตั้งอยู่ทางปลายด้านใต้สุดของร่องลึกมาเรียนา ใกล้กับกลุ่มหมู่เกาะมาเรียนา ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างญี่ปุ่นและฟิลิปปินส์ แต่อยู่ภายในการปกครองของสหรัฐอเมริกา


3. Microbiological Big Data Analytics
การวิเคราะห์ข้อมูลขนาดใหญ่ทางจุลชีววิทยานี้ เป็นการพัฒนาล่าสุดในการจัดลำดับยีนยุคหน้าและวิธีการอื่นๆ ในการวัดจุลชีววิทยาทางทะเลได้แม่นยำยิ่งขึ้น ทำให้ NOAA นำเทคโนโลยีที่วิเคราะห์องค์รวมของชีวสารสนเทศศาสตร์ (Bioinformatics) อย่างละเอียดผ่าน “เทคโนโลยีโอมิกส์” (Omics Technologies) ที่ตรวจวัดข้อมูลที่ได้ลึกถึงระดับโมเลกุล และยังสามารถศึกษาการทำงานของชีวโมเลกุลจำนวนมากได้พร้อมกัน เพื่อหาความสัมพันธ์และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ของสารชีวโมเลกุลที่ต้องการตรวจสอบ เพื่อการจัดการทางการประมงที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น รวมถึงประโยชน์ในการศึกษาด้านนิติวิทยาศาสตร์อาหารทะเล การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในทะเลอย่างยั่งยืน การประเมินระบบนิเวศ การเฝ้าระวังทางชีวภาพ การตรวจสอบความหลากหลายทางชีวภาพ และการสำรวจทางชีวภาพ เป็นต้น
4. Distributed, In-Situ Ocean Sensing Networks
ด้วยเทคโนโลยีเครือข่ายการตรวจจับมหาสมุทรในแหล่งกำเนิดแบบกระจาย NOAA กำลังใช้ประโยชน์จากเครือข่ายทุ่นทะเลที่กำลังเติบโตซึ่งมีจุดเด่นในแง่ของความสามารถเชิงพาณิชย์ที่คล่องตัว ต้นทุนต่ำ แต่มีความทนทานสูง ด้วยการใช้ระบบระดับโลกและระดับภูมิภาคสำหรับทั้งการวิจัยและการดำเนินงาน โดยขณะนี้ NOAA กำลังตรวจสอบสถานะทางกายภาพและชีวเคมีของมหาสมุทรด้วยความละเอียดพิเศษอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน


5. Diversified, Satellite Ocean Sensing Constellations
การใช้เทคโนโลยีเซ็นเซอร์ตรวจจับมหาสมุทรจากดาวเทียมที่หลากหลายนี้ NOAA ได้ประเมินความจำเป็นในการกระจายดาวเทียมด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อเป็นอุปกรณ์สำรวจมหาสมุทรที่ทันสมัย และพร้อมขยายขีดความสามารถในการตรวจจับการกระทำหรือปรากฏการณ์ต่างๆ ที่เป็นภัยอันตรายต่อมหาสมุทรและสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลได้จากอวกาศ เช่น การตกปลาที่ผิดกฎหมาย เศษซากหรือขยะในทะเล การรั่วไหลของน้ำมัน และการตรวจจับปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่งที่เป็นอันตรายต่อระบบนิเวศทางทะเล
6. Fully Coupled, Cloud-Enabled Earth System Modeling
เทคโนโลยีนี้เป็นความตั้งใจในการฟื้นฟูความเป็นผู้นำของสหรัฐอเมริกาในการพยากรณ์อากาศเชิงตัวเลข โดย NOAA ได้ก่อตั้งศูนย์นวัตกรรมการทำนายโลก (EPIC) เพื่อเร่งการปรับปรุงในการปฏิบัติการทางมหาสมุทรที่เชื่อมโยงกับการพยากรณ์อากาศ การเพิ่มความปลอดภัยและประสิทธิภาพของกิจกรรมทางทะเลที่หลากหลาย เช่น การดำเนินงานท่าเรือ การขนส่งทางทะเล การประมงเชิงพาณิชย์และเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ การพัฒนาพลังงานนอกชายฝั่ง และการท่องเที่ยวและนันทนาการชายฝั่ง ซึ่งการอัพเกรดเหล่านี้จะสนับสนุนการเติบโตอย่างยั่งยืน


7. Citizen Science At Scale
จากการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์โดย Peer Review (กระบวนการของวารสารวิชาการที่ให้มีคณะผู้เชี่ยวชาญ สำหรับแต่ละสาขา เป็นผู้พิจารณาตรวจสอบ อ่านบทความ และตัดสินว่าบทความดังกล่าวเป็นที่ยอมรับ ปฎิเสธ หรือให้กลับไปปรับปรุงแก้ไขก่อนรับรองให้ลงพิมพ์ในวารสารนั้นได้) และเผยแพร่โดยอิงจากวิทยาศาสตร์ภาคพลเมือง (โครงการทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้เครือข่ายอาสาสมัครในสังคมหรือชุมชนมาร่วมทำการศึกษาวิจัย) NOAA ได้พัฒนายุทธศาสตร์ Citizen Science Strategy เพื่อเป็นแนวทางให้หน่วยงานในการขยายการมีส่วนร่วมกับสาธารณชนเพื่อสนับสนุนพื้นที่ภารกิจทั้งหมด การทำงานร่วมกันในรูปแบบนี้ถือเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์ทางทะเลและการอนุรักษ์ เช่นเดียวกับการสร้างชุมชนแห่งการปฏิบัติที่มุ่งมั่นสู่ผลลัพธ์ในเชิงบวกที่จะเกิดขึ้นกับมหาสมุทร
ที่มา : 7 Technologies Revolutionizing Our Understanding of the Ocean











