ในที่สุด ประวัติศาสตร์ก็ได้จารึกว่ามนุษย์ 8,000 ล้านคน ได้อาศัยอยู่บน “โลก” ใบนี้ นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่การคาดการณ์โดยสหประชาชาติได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในสัปดาห์นี้
คำถามคือ เหตุใดตัวเลขดังกล่าวจึงสำคัญ ต่อไปนี้คือคำตอบ
ผู้คนมีอายุยืนยาวขึ้น โดยทั่วไปสามารถเข้าถึงการดูแลสุขภาพ อาหาร น้ำสะอาด และสุขอนามัยได้ดีกว่าคนรุ่นก่อนๆ มีมนุษย์จำนวนน้อยอาศัยอยู่ในความยากจนข้นแค้น
กระนั้นก็ยังมีความท้าทายที่โลกเราต้องเผชิญอยู่อีกมาก เนื่องจากการแพร่ระบาดอย่างต่อเนื่องของโควิด-19 ระลอกแล้วระลอกเล่า อีกทั้งจำนวนผู้ถูกบังคับให้พลัดถิ่นก็สูงสุดเป็นประวัติการณ์ รวมถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่เลวร้ายลงทุกวัน

“นี่เป็นเหตุการณ์สำคัญครั้งสำคัญของมนุษยชาติ แม้บางคนได้แสดงความกังวลว่าโลกของเรามีประชากรมากเกินไปและมีทรัพยากรไม่เพียงพอที่จะดำรงชีวิต ดิฉันขอพูดอย่างชัดเจนว่าจำนวนประชากรมหาศาล แท้จริงแล้วไม่ใช่สาเหตุของความกลัว” Natalia Kanem ผู้อำนวยการบริหารของกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ (UNFPA) กล่าว
จากสถิติของสหประชาชาติพบว่าประชากรโลกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าตั้งแต่ปี 1974 แต่การเติบโตของประชากรชะลอตัว ต้องใช้เวลานาน 12 ปี กว่าที่ประชากรโลกจะเพิ่มขึ้นจาก 7,000 ล้านคน เป็น 8,000 ล้านคน และโลกของเราจะมีประชากรไม่ถึง 9,000 ล้านคน ในเร็ววันนี้ อย่างน้อยก็ในเวลา 15 ปี นับจากนี้
ทั้งนี้ ครึ่งหนึ่งของประชากรโลกยังคงอยู่ใน 7 ประเทศ เท่านั้น (จากทั้งหมด 193 ประเทศ) ได้แก่ จีน อินเดีย สหรัฐอเมริกา อินโดนีเซีย ปากีสถาน ไนจีเรีย และบราซิล ขณะที่ประชากรอินเดียอาจแซงหน้าจีนได้ทุกวัน

“ศตวรรษที่ผ่านมาเป็นหนึ่งในการเติบโตของประชากรโลกแบบทวีคูณ แต่มีลักษณะเฉพาะมากขึ้นจากแนวโน้มทางประชากรที่แตกต่างกัน “เราเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนในการเกิด การตาย และแม้กระทั่งการอพยพไปทั่วโลก” Jennifer Sciubba นักวิชาการของ Wilson Center (ฟอรัมที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดของสหรัฐอเมริกาเพื่อการแก้ปัญหาระดับโลกผ่านการวิจัยอิสระและการเจรจาแบบเปิด) และผู้เขียนหนังสือ “8 billion and Counting: How Sex, Death, and Migration Shape Our World” กล่าว
อย่างไรก็ตาม ในหลายๆ ด้าน แนวโน้มทางประชากรทั่วโลกบ่งชี้ว่าชีวิตของผู้คนกำลังดีขึ้น เรามีอายุยืนยาวขึ้น เนื่องจากการตายของเด็กและมารดาที่ลดลง การรักษาโรคร้ายแรงและการดูแลสุขภาพที่ดีขึ้น ตลอดจนปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

อีกทั้ง ความยากจนขั้นรุนแรงลดลง และความเหลื่อมล้ำทางรายได้ระหว่างประเทศก็ลดลงอย่างมากในช่วง 25 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลของสหประชาชาติ โดยสัดส่วนของผู้คนที่อาศัยอยู่ในความยากจนขั้นสุดขีด (มีรายได้น้อยกว่า 2 ดอลลาร์สหรัฐฯต่อวัน) ลดลงจาก 44% ในปี 1974 เป็น 10% ในปัจจุบัน ตามข้อมูลจาก GapMinder
แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่ามีประชากรจำนวนมากทั่วโลกที่เผชิญกับความท้าทายที่หนักหนาสาหัสสากรรจ์ การระบาดใหญ่ของโควิด-19 ได้ขัดขวางความก้าวหน้าในการศึกษา การดูแลสุขภาพ และการปลดเปลื้องความยากจน
ขณะที่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศยังคงเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อมนุษยชาติตามรายงานของสหประชาชาติ และความก้าวหน้าในการรับมือและการจัดการในภูมิภาคที่มีรายได้น้อยของโลกอาจทำให้ความพยายามในการลดผลกระทบของปัญหานี้ทั่วโลกยุ่งยากขึ้น
ไม่เพียงเท่านี้ ผู้คนกว่า 100 ล้านคน ยังถูกบังคับให้ต้องพลัดถิ่นจากบ้านเกิดเมืองนอนของพวกเขา จากความขัดแย้งและสงครามในพื้นที่ต่างๆ ทั่วโลก

นอกจากนี้ ความอดอยากอย่างรุนแรงกำลังคุกคามจะงอยแอฟริกา (แอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ คาบสมุทรโซมาลี เป็นคาบสมุทรในแอฟริกาตะวันออกที่มีแผ่นดินยื่นเข้าไปในทะเลอาหรับหลายร้อยกิโลเมตร โดยตั้งอยู่ทางด้านใต้ของอ่าวเอเดน และเป็นส่วนที่อยู่ทางตะวันออกสุดของทวีปแอฟริกา) เพราะเมื่อเร็วๆ นี้ หน่วยงานช่วยเหลือระหว่างประเทศประสบปัญหาในการหาทรัพยากรให้เพียงพอเพื่อจัดการกับความขัดแย้งและวิกฤตต่างๆ ในคราวเดียวกัน
สุดท้าย ในวาระที่โลกของเรามีประชากรทะลุ 8,000 ล้านคนนั้น พบว่าในภาพรวมแล้ว สิ่งต่างๆ เริ่มดีขึ้นมาก ถึงกระนั้นก็ตาม ก็มีประเทศที่มีอัตราการเจริญพันธุ์สูง ถูกตอกตรึงด้วยความอดอยากและความขัดแย้งทางการเมืองและการแย่งชิงผลประโยชน์ระหว่างประเทศ อันส่งผลให้เกิดการพลัดถิ่นจำนวนมาก และนี่คือความจริงที่เราต้องตระหนักและแสวงหาหนทางในการแก้ปัญหานี้ร่วมกันอย่างสร้างสรรค์
ที่มา : Global population










