อำลา Maradona & Pelé ปิดฉาก “ศิลปินลูกหนัง”

“เตะแหลกแล้วแหกค่าย” คือภาพยนตร์ที่เป็นภาพจำของ Pelé ไม่แพ้ฝีเท้าบนฟลอร์หญ้า

ชื่อภาษาอังกฤษของ “เตะแหลกแล้วแหกค่าย” คือ Escape to Victory ออกฉายในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) เป็นทั้งหนังเกี่ยวกับฟุตบอล และเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ฮังการีที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1962 เรื่อง Két félidő a pokolban ซึ่งสร้างจากเรื่องจริงที่เกิดกับสโมสร Dynamo Kyiv
“เตะแหลกแล้วแหกค่าย” กำกับโดย John Huston นำแสดงโดย Sylvester Stallone, Michael Caine, Bobby Moore, Osvaldo Ardiles และแน่นอน Pelé
เล่าถึงการแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรระหว่าง “อินทรีเหล็ก” ทีมชาติเยอรมันตะวันตก กับทีมรวมดารายุโรป ที่ตกเป็นเชลยอยู่ในค่ายกักกัน
ที่เยอรมนีเล่นตุกติก และได้รับความช่วยเหลือจากกรรมการ ทำให้จบครึ่งแรก “อินทรีเหล็ก” นำห่าง 4-1
ระหว่างพักครึ่ง สายลับได้ขุดอุโมงค์ใต้ดิน ใต้ห้องพักนักฟุตบอล โอกาสหลบหนีมาแล้ว!
ทว่า เชลยทุกคนตัดสินใจที่จะลงไปเล่นต่อในครึ่งหลัง ให้จบเกมอย่างสมศักดิ์ศรี แทนที่จะหนีไปทั้งที่ยังตามหลังอยู่ 1-4
โดยค่อยๆ ไล่ตามมาทีละประตู จนสกอร์มาตามอยู่ที่ 3-4
ก่อนจะหมดเวลา 90 นาทีไม่นาน Pelé ได้ขอลงเล่นทั้งที่มีอาการบาดเจ็บ และก็เป็น Pelé ที่เป็นผู้ยิงประตูตีเสมอ 4-4 ให้กับทีมรวมนักฟุตบอลได้
แถมยังยิงประตูชัย 5-4 ด้วยท่าจักรยานอากาศ (ลูกตีลังกายิง) แต่ถูกจับล้ำหน้า ท่ามกลางเสียงโห่ของผู้ชมทั้งสนาม
ช่วงต่อเวลาพิเศษ เยอรมนีได้จุดโทษจากการโกง แต่ยิงไม่เข้า ทำให้สกอร์เสมอกันที่ 4-4
แต่ผู้ชมทั้งสนามกลับโห่ร้องด้วยความยินดี เนื่องจากถือว่าประตูที่ Pelé ยิงนั้น เป็นประตู และถือว่าเยอรมนีเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ที่สกอร์ 4-5
จบเกม ผู้ชมวิ่งฮือลงไปจนเต็มสนาม และอาศัยความชุลมุนช่วยกันพรางตัว ให้นักฟุตบอลทีมเชลยเปลี่ยนเสื้อผ้า และหลบหนีไปได้ในที่สุด!
Pelé with Brazil in 1970 // en.wikipedia.org
ในชีวิตจริง แม้จะเกิดไม่ทันดูถ่ายทอดสด Pelé คว้าแชมป์บอลโลก 3 สมัย
แต่แน่นอนแฟนบอลพันธุ์แท้ย่อมต้องหาดูวิดีโอความมหัศจรรย์ของศิลปินบนผืนหญ้า เจ้าของฉายา ราชาลูกหนังโลก มาดูย้อนหลังคนละหลายรอบ
เชื่อว่า ทุกคนล้วนให้การยอมรับ ว่า Pelé คืออัจฉริยะ ไม่แตกต่างจาก Maradona ในยุคฟุตบอลละตินครองใจแฟนบอลทั่วโลก
จากรูปแบบการเล่นที่ใช้ความสามารถเฉพาะตัวขับเคลื่อนทีม ต่างจากระบบยุโรปที่เน้นการเล่นเป็นทีม
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Pelé และ Maradona
ยุค 70 และ 80 เป็นยุคทองของ “ศิลปินบนผืนหญ้า” มนตราแห่งละติน เล่นฟุตบอลดุจเสกคาถา ไหวพริบ ปฏิภาณ สัญชาตญาณ ดิบ เถื่อน แต่เสน่ห์เร้าใจยิ่งนัก
เส้นทางการต่อสู้ชีวิต นับจากวัยเด็กอันยากจนของสองนักฟุตบอลลาติน ไต่เต้าจนเข้าสู่ทำเนียบนักฟุตบอลเจ้าของรางวัล “ผู้เล่นแห่งศตวรรษ” จาก FIFA เคียงคู่กัน
Maradona และ Pelé ได้รับการยกย่องดุจดั่ง “พระเจ้า” ของทั้งสองชาติ คืออาร์เจนติน่า และบราซิล
Hand of God หรือ “หัตถ์พระเจ้า” คือสมญานาม เมื่อครั้งที่ Maradona ใช้มือปัดลูกฟุตบอลเข้าประตูทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลโลก 1986
ยุคที่ยังไม่มี VAR และเหตุการณ์ก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
ใช่, รวดเร็วมาก!
รวดเร็ว ชนิดที่ผู้ตัดสิน และผู้กำกับเส้นมองไม่ทัน
แม้จังหวะนั้น เชื่อว่าผู้รักษาประตู Peter Shilton ของทีมชาติอังกฤษ ผู้ประจันหน้ากับ “หัตถ์พระเจ้า” หรือ Hand of God เองก็ไม่แน่ใจ!
เมื่อไม่มี VAR และระบบกล้องในสนามก็ยังไม่มี
แต่ถึงมี-ก็ไม่มีส่วนในการตัดสินใดๆ อยู่แล้ว ฝ่ายจัดการแข่งขัน และ FIFA จึง “ยกประโยชน์ให้จำเลย”
และทำให้ Hand of God หรือ “หัตถ์พระเจ้า” กลายเป็นตำนาน และเป็นความทรงจำสำคัญของฟุตบอลโลกทั้งหมด
Maradona after winning the 1986 FIFA World Cup with Argentina // en.wikipedia.org
“หัตถ์พระเจ้า” เป็นไหวพริบปฏิภาณของนักฟุตบอลผู้มีส่วนสูงเฉลี่ยน้อยกว่านักฟุตบอลทั้งหมดในฟุตบอลโลกครั้งนั้น
เผลอๆ ส่วนสูงเฉลี่ยน้อยกว่านักฟุตบอลทั้งหมดในยุคนั้น และยุคที่ผ่านมาก็ว่าได้
จะเรียกว่าโกง-ก็ว่าโกง
จะเรียกว่าตั้งใจ-ก็ตั้งใจ
เพราะไม่สามารถโหม่งลูกฟุตบอลได้ถึง ขณะที่โกล์อังกฤษมีส่วนสูงมากกว่าเขาเกือบเท่าตัว
แถมยังใช้มือยืดออกมาปัดลูกฟุตบอลได้อีกเกือบเท่าตัวของส่วนสูง Maradona
แต่หลังจากเหตุการณ์ ทีมชาติอาร์เจนตินาชนะอังกฤษได้ผ่านเข้ารอบต่อไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
Maradona ให้สัมภาษณ์ในภายหลังว่า ขอเรียกเหตุการณ์ดังกล่าวว่า “หัตถ์พระเจ้า” หรือ The Hand of God!
Maradona และ Pelé ทั้งคู่เป็นต้นแบบของนักฟุตบอลที่เล่นกีฬาด้วยอารมณ์ความรู้สึกแบบมนุษย์ ต่างจากแผนการเล่นแบบหุ่นยนต์กลไกในปัจจุบัน
และโลกไม่มีวันหวนคืนไปสู่ความสนุกสนานของเกมฟุตบอลเหมือนยุค Pelé และ Maradona ได้อีก
ขอให้ดวงวิญญาณของ Maradona และ Pelé สู่สุคติครับ!