ต้นแบบกระบวนการจัดการเรียนการสอน 12 S-Curve กรณีศึกษา: ประเทศฟินแลนด์ (ตอนจบ)

กระบวนการจัดการเรียนการสอนประเทศฟินแลนด์ ได้ก้าวข้ามความเป็นเลิศทางวิชาการสาขาใดสาขาหนึ่ง มาสู่การให้ความสำคัญกับการบูรณาการการจัดการเรียนการสอนแบบข้ามกลุ่มสาระการเรียนรู้ โดยใช้รูปแบบ Phenomenon-Based Learning (การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปรากฏการณ์เป็นฐาน) ซึ่งเป็นการตั้งโจทย์จากปรากฏการณ์ใดปรากฏการณ์หนึ่ง แล้วให้นักเรียนค้นคว้าหาความรู้ที่มีความเกี่ยวโยง นำมาอธิบายและแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นจากปรากฏการณ์ต่างๆ สอดคล้องกับนโยบายการผลิตกำลังคนให้มีคุณสมบัติตรงตามความต้องการของอุตสาหกรรมเป้าหมาย 12 S-Curve

โดยหากจะประยุกต์กระบวนการจัดการเรียนการสอนประเทศฟินแลนด์ที่ประสบความสำเร็จในการส่งเสริมการเรียนด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การคิดวิเคราะห์ และการประกอบอาชีพ เพื่อเป็นต้นแบบให้โรงเรียนในพื้นที่ EEC แล้ว อาจมีการทดลองจัดการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับ IoT (Internet of Things) ซึ่งมีหลักสูตรการเรียนรู้และอุปกรณ์การเรียน IoT ระดับพื้นฐานมากมายที่สามารถบูรณาการเข้ากับกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ การงานอาชีพและเทคโนโลยี หรือภาษาต่างประเทศ เนื่องจาก IoT เป็นเทคโนโลยีที่สามารถต่อยอดไปสู่การเรียนรู้ A.I. (Artificial Intelligence) ที่เป็นพื้นฐานสำคัญของอุตสาหกรรมเป้าหมายอย่างน้อย 4 สาขาคืออุตสาหกรรมยานยนต์สมัยใหม่ อิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ หุ่นยนต์ และดิจิทัล ดังตัวอย่างต่อไปนี้

การสอนด้านการเขียนโปรแกรม (Programming/Coding)

การเขียนโปรแกรมเป็นทักษะที่นักเรียนสมัยใหม่จำเป็นที่จะต้องรู้เนื่องจากเป็นการช่วยให้ฝึกคิดอย่างมีระบบ Critical Thinking ในประเทศอังกฤษได้มีการบรรจุวิชาทางด้านคอมพิวเตอร์และการเขียนโปรแกรมไว้ในหลักสูตรชั้นประถมศึกษา เพื่อพัฒนาศักยภาพ ด้านภาษา (Literacy) การอ่าน การเขียน และแก้ปัญหา นักเรียนสามารถเริ่มเรียนรู้ง่ายๆด้วยโปรแกรมภาษาภาพก่อน เช่น โปรแกรม Scratch โดยการนำบล็อกคำสั่งต่างๆ มาเรียงต่อกันเป็นโปรแกรมสั่งให้ตัวละครเกิดกรเคลื่อนไหวเป็นต้น เมื่อนักเรียนมีพื้นฐานที่ดี มีความเข้าใจมากขึ้น ก็สามารถศึกษาการเขียนโปรแกรมที่มีความซับซ้อนเพิ่มมากขึ้นได้ เช่นการเขียนโปรแกรมบนคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก single-board computers เช่น Raspberry Pi (RPi) หรือ ไมโครคอนโทรลเลอร์ เช่น Arduino หรือ Intel Galileo การเขียนโปรแกรมบนอุปกรณ์ขนาดเล็กนี้สามารถทำให้นักเรียนได้เห็นผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมได้ทันที เมื่อเราเชื่อมต่อเข้ากับเซนเซอร์ มอเตอร์ จอแสดงผล ลำโพง เช่นการเขียนโปรแกรมปิดไฟเมื่อไม่มีแสงสว่างเปิดไฟเมื่อมีแสงสว่าง เขียนโปรแกรมควบคุมมอเตอร์ เขียนโปรแกรมตรวจผู้บุกรุกบ้าน หรือควบคุมหุ่นยนต์ เป็นต้น

การเรียนการสอนด้าน วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี Science & technology

การบันทึกข้อมูล Data logging นักเรียนสามารถใช้ IoT ช่วยในการเก็บ บันทึกข้อมูล และวิเคราะห์ผล เช่น การใช้แอพลิเคชั่น Google Science Journal เป็นการใช้ประโยชน์จากเซนเซอร์ตรวจจับความเข้มของแสงสว่าง ระดับเสียง วัดระยะห่าง การเคลื่อนไหว ที่อยู่บนสมาร์ทโฟนเพื่อเก็บข้อมูล หรือมาประยุกต์สร้างการทดลองทางวิทยาศาสตร์ https://makingscience.withgoogle.com/science-journal/activities หรือการนำข้อมูลมาใช้ควบคุมอุปกรณ์ต่างๆ เช่นใช้เซนเซอร์ตรวจสอบความชื้นในดิน เมื่อในดินไม่มีความชื้นเพียงพอก็ใช้ข้อมูลนั้นๆ ไปควบคุมหรือสั่งงานให้เครื่องรดน้ำต้นไม้ทำงาน

การเรียนรู้แบบนักประดิษฐ์ (Thinkering/Making)

เนื่องจากปัจจุบันเครื่องมือที่สนับสนุนนักประดิษฐ์ มีหลากหลาย มากมาย และราคาถูก นักเรียนสามารถคนหาข้อมูล หรือตัวอย่างได้สะดวกรวดเร็วจากอินเทอร์เน็ต หรือจากกลุ่มนักประดิษฐ์ ซึ่งมีเครื่องมือสนับสนุนนักประดิษฐ์ที่น่าสนใจเช่น เครื่องพิมพ์สามมิติ 3D printer เข้ามามีบทบาทมากในปัจจุบัน สนับสนุนให้เมกเกอร์สามารถสร้างสรรค์ผลงานได้ตามต้องการได้ง่ายดายขึ้น อีกทั้งยังสนับสนุนการเรียนการสอนทางด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ ได้อีกด้วย นักเรียนสามารถศึกษาถึงกระบวนการการทำงาน ศึกษาเรื่องพลาสติกที่นำมาพิมพ์ เรื่องการออกแบบโครงสร้างก่อนพิมพ์ด้วยสมการคณิตศาสตร์ เรียนรู้เรื่องสองมิติ และสามมิติ เรื่องโครงสร้างสะสาร อะตอม โมเลกุล ที่เป็นรูปธรรมจับต้องได้ เพราะสามารถพิมพ์ออกมาจริงๆ ได้
เทคโนโลยีสวมใส่ (Wearable Technology) เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นสำหรับนักเรียนถ้าพวกเขาสามารถทำให้เสื้อผ้า สร้อยข้อมือ รองเท้าสามารถเปล่งแสง แสดงข้อความ หรือส่งเสียงออกมาได้ นักเรียนจะได้พัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ควบคู่กับได้ความรู้ในด้านการออกแบบ วงจรอิเล็กทรอนิกส์ และเขียนโปรแกรม