ตามติดภารกิจ EEC + 12 ศูนย์เชี่ยวชาญการพัฒนาบุคลากร : ผลงานที่จับต้องได้จริงของ ENMEC ศูนย์ EEC Nets ต้นแบบด้านเมคคาทรอนิกส์ (ตอนที่ 2)

ดังที่ได้ทิ้งท้ายไว้ในบทความตอนที่ 1 ว่าจะมีการอภิปรายเพื่อพรีเซนต์ผลงานของทั้ง 12 ศูนย์เชี่ยวชาญการพัฒนาบุคลากรใน EEC โดยในงานประชุมสัมมนาศูนย์เครือข่ายการพัฒนาบุคลากรเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ ศูนย์ EEC Nets ครั้งที่ 2 ดร.อภิชาต ทองอยู่ ประธานคณะทำงานประสานงานด้านการพัฒนาบุคลากรในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC HDC) ได้เป็นผู้ดำเนินการประชุมสัมมนา โดยได้เชิญตัวแทนและผู้ปฏิบัติงานจริงในแต่ละศูนย์ฯ มาบอกเล่าถึงการดำเนินงาน ถอดบทเรียนความสำเร็จจากการปรับเอา EEC Model Type A และ Type B ไปใช้ ในการปรับเปลี่ยนสู่การศึกษายุคใหม่ และการผลิตบุคลากรในแบบ Demand driven รวมถึงการบอกถึงปัญหาและอุปสรรคตลอดการทำงานที่ผ่านมาด้วย


อาจารย์ทัศพันธุ์ สุวรรณทัต ประธานหลักสูตรวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก (มทร.ตะวันออก)
เริ่มจาก ศูนย์ EEC Nets ที่เป็นต้นแบบการทำงาน เพื่อขับเคลื่อนการนำ EEC Model Type A และ Type B ไปใช้อย่างเป็นรูปธรรมและจับต้องได้ ซึ่งต่อยอดสู่ความสำเร็จในด้านความร่วมมือพัฒนาบุคลากรตอบสนองความต้องการของภาคอุตสาหกรรมได้ในอีกหลายมิติ นั่นคือ ศูนย์เครือข่ายการพัฒนาบุคลากรด้านเมคคาทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก (มทร.ตะวันออก) หรือ ศูนย์ ENMEC โดย อาจารย์ทัศพันธุ์ สุวรรณทัต ประธานหลักสูตรวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก (มทร.ตะวันออก) ผู้รับผิดชอบเดินหน้าศูนย์นี้ตั้งแต่แรกเริ่ม ได้มาอัปเดตผลการดำเนินของศูนย์นี้ให้ฟังว่า
“หลังจากได้รับงบประมาณสนับสนุนเป็นงบบูรณาการจาก EEC ให้จัดตั้งเป็นศูนย์เครือข่ายผลิตบุคลากรด้านเมคคาทรอนิกส์ ในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ ศูนย์ ENMEC เราได้แบ่งภารกิจออกเป็น 3 ด้าน คือ
หนึ่ง EEC Model Type A ที่มีความก้าวหน้าอย่างดี โดยเฉพาะการสร้างความร่วมมือกับทางมิชลิน ซึ่งกำลังขยายจากปริญญาตรี ขึ้นมาเป็นปริญญาโทแล้ว และตอนนี้ก็กำลังคุยโมเดลธุรกิจใหม่ๆ กับทางมิชลินด้วย”
สอง คือ EEC Model Type B ที่เราทำอย่างต่อเนื่อง จนในตอนนี้มีทางโรงงานอุตสาหกรรมเข้ามาติดต่อทางมหาวิทยาลัยฯ ยกตัวอย่างล่าสุดมีผู้ผลิตโซลาเซลล์อันดับสามของโลก มาพูดคุยเรื่องการทำ EEC Model Type A และ Type B
สาม คือ การทำ Prototype Factory Innovation คือการคิดค้นและออกแบบสิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมคู่ไปกับภาคอุตสาหกรรม

“และความก้าวหน้าล่าสุดที่ในวันนี้อยากแชร์ให้ฟัง คือ ความก้าวหน้าร่วมกับทางฝั่งยุโรป โดยเราได้รับงบประมาณสนับสนุนจาก Eramus+ ของ EU มาเซ็ตความรู้และทักษะใหม่ให้ในเรื่อง Industry 4.0”
“สำหรับในภารกิจแรก เรื่องการดำเนินโครงการจัดการเรียนการสอนตามรูปแบบ EEC Model Type A โดยเราได้เริ่มจัดการศึกษาร่วมกับสถานประกอบการมาตั้งแต่ใน 3-4 ปีที่ผ่านมา โรงงานแรก ที่เราได้ไปสร้างความร่วมมือด้วย คือ SNC เป็นบริษัท OEM ที่ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งของ จีน ไต้หวัน ญี่ปุ่น ซึ่ง SNC ทำ EEC Model Type A กับเรามา เข้าปีนี้ ปีที่ 3 แล้ว เป็นการจัดการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยและจัดการเรียนการสอนร่วมกันในโรงงาน โดยให้ทุนตลอดระยะเวลาเรียนและมีเงินเดือนให้ และต่อจากนี้ก็มีการทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่อง”
“และล่าสุด ภายใต้การจัดการเรียนการสอนแบบ EEC Model Type A ที่เรามีความก้าวหน้าอย่างที่สุด คือ การทำงานร่วมกับ บริษัท มิชลิน ประเทศไทย โดยโรงงานผลิตยางรถยนต์ที่ไทย ถือเป็น 1 ใน 4 ของโรงงานผลิตยางรถยนต์มิชลินทั่วโลก โดยเฉพาะโรงงานที่ไทยมีความโดดเด่นในเรื่องของการผลิตต้นทุนต่อหน่วยได้ดีที่สุดในโลก และไทยยังเป็น 1 ใน 2 โรงงานที่ผลิตยางเครื่องบินด้วย ซึ่งเป็นยางที่มีคุณภาพสูง นี่จึงเป็นบทพิสูจน์ว่าช่างไทย วิศวกรไทย มีฝีมือที่ได้รับการยอมรับในระดับโลกก็ว่าได้”
“ล่าสุด มิชลิน ได้ทำโครงการ EEC Model Type A กับทาง มทร.ตะวันออก มาหนึ่งปีแล้ว โดยให้ทุนการศึกษาเป็นแบบ WIL หรือ Work Integrated Learning โดยนักศึกษาจะต้องเรียนและทำงานอยู่ในโรงงาน และตัวอาจารย์จะต้องเข้าไปสอนที่โรงงาน ซึ่งตั้งอยู่ 4 แห่งในไทย ที่แหลมฉบัง พระประแดง หนองแค สระบุรี และที่หาดใหญ่”
“ที่ผ่านมา เราเห็นได้ว่า ทางมิชลิน มีกระบวนการคัดเลือกเด็กที่เข้มข้น โดยหลักๆแล้วจะคัดจากเด็กที่มีผลการเรียนดี มีคะแนนจิตพิสัยดี แต่มีความขัดสนในฐานะทางบ้าน และจากการจัดการศึกษาในส่วนของ Type A ไปได้ 1 ปี เมื่อ มิชลิน ได้เห็นว่าอาจารย์ของเรามีความสามารถ ก็ได้เชิญให้อาจารย์ของเราไป training ในส่วนของ EEC Model Type B ให้เขาด้วย”
“ทางมหาวิทยาลัยฯ ได้เรียนรู้จากวิธีในการพัฒนาคนของทางมิชลินด้วย เพราะในวันนี้ผู้บริหารทั้งหมดที่ไทย ก็เป็นคนไทยทั้งหมดแล้ว เพราะทุกคนมี skillset ที่สูงมาก ดังนั้นเมื่อได้มาทำ EEC Model Type A ร่วมกับทางศูนย์ ทางมิชลินก็สื่อสารเลยว่าต้องการเด็กที่มีทักษะด้านวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ที่สูง จึงตัดสินใจร่วมกันพัฒนากับทางศูนย์ ENMEC ไปเลย จนล่าสุดอย่างที่เกริ่นไปว่าจะมีการเซ็นสัญญาเพื่อร่วมผลิตบุคลากรในระดับปริญญาโทในเร็วๆ นี้”
“และแน่นอนว่า ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เรามีความร่วมมือกับทางบริษัททั้งในพื้นที่และนอกพื้นที่ EEC เพื่อทำ EEC Model Type A และ Type B จำนวนมาก และด้วยจุดเด่นที่ทาง มทร.ตะวันออก มีการเปิดสอนในหลักสูตรวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ ทำให้เรารับโอกาสที่เกิดขึ้นจากคลื่อนการพัฒนาในภาคอุตสาหกรรมสมัยใหม่ได้อย่างตอบโจทย์”

“นอกจากนั้น ไม่ใช่แค่รูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบใหม่ EEC Model Type A และ Type B เท่านั้น แต่เรายังได้รับครุภัณฑ์ทันสมัยจากงบประมาณของทาง EEC ซึ่งได้ใช้เป็นประโยชน์กับการเรียนการสอน และยังมีภาคเอกชน ที่เห็นความสำคัญ ก็บริจาคครุภัณฑ์ให้เพิ่มเติมด้วย”
“ต่อมาเป็น EEC Model Type B ที่เราทำกันอย่างต่อเนื่อง เป็นเรื่องของการ Upskill Reskill และ การสร้าง New Skill ซึ่งเราเริ่มมาตั้งแต่ปี 2562 โดยการนำคนในภาคอุตสาหกรรมมา Upskill และ Skillset ที่เรารับผิดชอบก็มีอยู่ 2 เรื่องหลัก คือ ออโตเมชั่นและ Robotic โดยในปี 2564 จะเกิดประสิทธิผลของการเปิดหลักสูตรฝึกอบรมระยะสั้นในรูปแบบ EEC Model Type B ที่มากขึ้น เนื่องจากเราร่วมมือกับ สถาบันไทย-เยอรมัน หรือ TGI ทำโครงการชะลอการว่างงานด้วย”
“ส่วนปี 2566 นี้เราตั้งเป้าหมายไว้ 1,000 คน และในปีนี้ เรายืนยันว่า Skillset ที่ทางภาคอุตสาหกรรมเข้ามาอบรมกับเรานั้นได้เปลี่ยนโฉมไปแล้ว จะไม่ใช่ Basic skill หรือ ทักษะพื้นฐานอีกต่อไป และมองว่าไม่ใช่แค่ระดับ Advance skill แล้ว แต่เป็นเรื่องของ Integrated skill แล้ว คือการเอา skill ต่างๆมารวมกัน เพื่อสร้างทักษะใหม่ที่จำเป็นต่อการทำงานในอุตสาหกรรม 4.0 ซึ่งนี่ถือเป็นความท้าทายที่ทางศูนย์ ENMEC กำลังพยายามพัฒนาและเรียนรู้ไปกับการสร้างหลักสูตรเพื่ออบรมทักษะใหม่ที่เปลี่ยนไปนี้”

“มาถึงอีกหนึ่งผลงานที่เราเดินหน้าอย่างต่อเนื่อง และเป็น Skillset ที่เป็นจุดดึงดูดให้ภาคอุตสาหกรรมเข้ามาหาเราอย่างต่อเนื่อง นั่นคือ การทำ Prototype Factory Innovation ซึ่งเป็นภารกิจที่เราทำมาตลอด 9 ปี ตั้งแต่ตั้งสาขาวิชานี้มา นั่นคือ เราต้องการร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรม เพื่อเป็นการพัฒนานวัตกรรมอุตสาหกรรมต้นแบบ คือการให้อาจารย์ประกบกับสถานประกอบการ และทำการวิจัยพัฒนาระบบการผลิต โดยผลงานที่มี ก็ทำมาอย่างต่อเนื่องนับแต่เปิดหลักสูตรปี 2558 เท่ากับว่าเกือบ 10 ปีแล้ว นับถึงตอนนี้ ที่เราอยู่ในแวดวงอุตสาหกรรมออโตเมชั่นและหุ่นยนต์มาโดยตลอด”
“ดังนั้น ตรงนี้เราจึงใช้ skillset นี้เป็นแหล่งเรียนรู้ ดึงดูดให้ภาคอุตสาหกรรมมาให้ทุนนักศึกษาของเรา ใช้ความสามารถของนักวิจัยของเรา ดึงให้เกิดการบริจาคเครื่องมือและเครื่องจักร ทุกอย่างที่เราทำได้เพราะเรามี skillset ตัวนี้ เราสามารถร่วมมือไปถึงขั้นการทำไลน์การผลิตออโตเมชั่นให้ทางภาคอุตสาหกรรมนั้นๆ”
“จากนั้นเรายังทำในส่วนของสิ่งประดิษฐ์ร่วมกับภาคอุตสาหกรรม ซึ่งจุดนี้สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็ก ครู ระดับมัธยม ระดับวิทยาลัยเทคนิค ภาครัฐและภาคเอกชน ให้มาร่วมกันสร้างสิ่งประดิษฐ์ เข้าสู่สายงานออโตเมชั่นและหุ่นยนต์ ด้วยการพูดคุยและถ่ายทอด knowhow ตรงนี้ออกมา”

“ไม่ใช่แค่เพียงงานด้านออโตเมชั่นและหุ่นยนต์เท่านั้น ที่ทางศูนย์เชี่ยวชาญ เรายังเชี่ยวชาญในงานด้านโลจิสติกส์เทคโนโลยี อย่าง รถขนส่งที่ใช้ในภาคอุตสาหกรรม จนล่าสุดสามารถดึงดูดให้บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง ซีพีเอฟ และ เบทาโกร ให้มาสร้างงานวิจัยร่วมกัน รวมถึงบริษัทที่ผลิตกุ้งที่บ้านเพ จ.ระยอง หรือ โรงงานผลิตขนมปังที่แปดริ้ว ฉะเชิงเทรา ก็มีติดต่อมาเช่นกัน”
“และอีกหนึ่งความก้าวหน้าและความสำเร็จที่สำคัญ คือ เราได้ทุนจาก EU จากโครงการ Education and Training for Automation 4.0 in Thailand โดยมีมหาวิทยาลัยในยุโรป 6 มหาวิทยาลัย ได้เข้ามาถ่ายทอดองค์ความรู้ให้กับมหาวิทยาลัยในภาคตะวันออก โดยได้เข้ามาถ่ายทอดเทคโนโลยี Automation 4.0 ที่ใช้ในยุโรป และใช้อย่างต่อเนื่องจนเห็นผลใน 2 ปีนี้ ซึ่งเราสามารถเอาความรู้นี้มาออกแบบเป็นคอร์สเพื่อสอนในรูปแบบ EEC Model Type B ได้”
“รวมถึงยังทำให้เราสร้างไลน์ออโตเมชั่นด้วยเทคโนโลยีใหม่ๆ ได้ ตลอดจน Low cost Automation ก็สร้างได้ โดยความก้าวหน้าล่าสุด คือมีหน่วยงานเยอรมันได้เชิญตัวแทนกระทรวงจากประเทศเอธิโอเปียมา และพบว่าเขาสนใจ EEC Model Type A และ B เพื่อนำไปปรับใช้ในการพัฒนาการศึกษาที่เอธิโอเปีย”

“และในอนาคต เราได้วางเป้าหมายไว้เป็น 3 รูปแบบ หนึ่ง คือ เราจะเดินหน้าพัฒนานวัตกรรมต้นแบบอย่างน้อยปีละ 5 ผลงาน สอง เราจะยังมุ่งมั่นทำ EEC Model Type A เราวางแผนว่าจะผลิตบุคลากรให้ได้อย่างน้อยปีละ 50 คน และ สาม ในส่วนของ EEC Model Type B ก็ยังจะทำแบบคู่ขนานกันไป อย่างน้อยคือเปิดอบรมให้ได้อย่างน้อยเดือนละ 100 คน”
“ในส่วนของปัญหาและอุปสรรค ที่เรายังขาดอยู่ ก็คือในส่วนของเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ภาคอุตสาหกรรมต้องการ อย่างการพูดคุยกับมิชลินล่าสุด พบว่า Data ของการผลิต ขึ้นระบบคลาวด์ไปนานแล้ว แต่เกิดคำถามว่า แล้วเราจะเอาไปใช้อะไรได้ต่อ จึงอยากได้รับคำแนะนำจากยุโรปในส่วนของ Data Analytic โดยใช้ Machine Learning หรือ AI”
“ต่อมา เป็นข้อเสนอส่วนตัว จากประสบการณ์การทำ EEC Model Type A และ B ที่ผ่านมา ทุกโรงงานพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าจะเป็นไปได้ไหมที่จะเกิด EEC Model Type C ในลักษณะของ Innovation Driven โดยให้สถาบันอุดมศึกษา จับมือกับภาคอุตสาหกรรม ทำวิจัยในโรงงานร่วมกัน โดยมีการร่วมออกค่าใช้จ่ายในแบบคนละครึ่ง โรงงานครึ่งหนึ่ง ทางอีอีซีออกครึ่งหนึ่ง และตั้งเพดานค่าใช้จ่ายไว้ชัดเจนว่าต่อโปรเจกต์จะใช้งบไม่เกินเท่าไร”

“โดยทางภาคอุตสาหกรรมมองว่า การจัดโครงการในรูปแบบนี้ ยังจะกระตุ้นให้เกิด EEC Model Type A และ B ได้มากกว่า โดยเอานวัตกรรมมาเป็นตัวขับเคลื่อนให้เป้าหมายชัดขึ้น”
“จากการทำงานที่ผ่านมา เราได้ตกผลึกแนวคิดที่ว่า วันนี้สถาบันการศึกษาต้องออกจากที่ตั้งไปพูดคุยกับทางภาคอุตสาหกรรมให้มากขึ้น ต้องมีนักการตลาดที่เป็นอาจารย์สักคนหนึ่งไปพูดคุย ดังนั้นต้องมีทั้ง skill นักวิชาการและ skill ในการพูดด้วย”

ต้นแบบการพัฒนาการศึกษายุคใหม่ในหลายพื้นที่ทั่วไทย

ตามติดภารกิจ EEC + 12 ศูนย์เชี่ยวชาญการพัฒนาบุคลากร ขับเคลื่อนการศึกษายุคใหม่ เติมเต็ม Ecosystem เพื่อเดินหน้าประเทศไทยสู่ Industry 4.0 (ตอนที่ 1)

ถอดบทเรียน ปี 2566 พร้อมเดินหน้า เร่งรัด และขยายผล ‘หลักสูตรพัฒนาบุคลากร’ ตามแนวทาง CWIE+EEC Model Type A Master Class

เปิดโลก Automating the World Day 2023 เชื่อมภาคอุตสาหกรรมและการศึกษาด้วยการแข่งขัน MECA เวทีประลองทักษะระบบอัตโนมัติของเยาวชนไทย

Previous articleใช้ชีวิตแบบโลว์คาร์บอนกับ Ecocapsule NextGen บ้านจิ๋วรักษ์โลก เคลื่อนที่ได้ ตอบโจทย์ Digital Nomad
Next articleสาลิกาคาบข่าว Vol.278
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์