เปิดงานวิจัย “ยาต้านโรคลมชัก” ช่วยลด “การนอนกรน”

“การนอนกรน” คือ ภาวะการนอนที่มีเสียงดังในช่องปาก เกิดจากอาการหย่อนตัวของกล้ามเนื้อเพดานอ่อน คอหอย และลิ้น

โดยในขณะที่เราหลับลึก กล้ามเนื้อเพดานอ่อน คอหอย หรือลิ้น จะคลายตัว และหย่อนลง ทำให้ระบบทางเดินหายใจส่วนบนเกิดการตีบแคบ จึงเกิดเป็นเสียงกรน
“การนอนกรน” มีตั้งแต่น้อย ไปจนถึงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากอยู่ในท่านอนหงาย เสียงกรนจะดังมาก หลายคนนอนกรนในทุกท่านอน ร่วมกับมีการหายใจติดขัด หรือหยุดหายใจขณะหลับ
ทำให้อากาศผ่านไปสู่ปอดไม่สม่ำเสมอ ส่งผลให้ระบบต่างๆ ในร่างกายได้รับอ็อกซิเจนไม่เพียงพอ
“การนอนกรนธรรมดา” อาจส่งผลต่อร่างกายไม่มากนัก เช่น ปากแห้ง คอแห้ง ในตอนเช้า หรือนานไปอาจมีอาการประสาทการได้ยินเสื่อม แต่สร้างความรำคาญในครอบครัวได้หากไม่ได้นอนคนเดียว
ส่วนโรคนอนกรนชนิดหยุดหายใจเป็นห้วงๆ ขณะหลับ อาจทำให้เกิดโรคนอนไม่หลับ และตื่นมาจะมีอาการมึนหัว ปวดหัว วิงเวียนศรีษะในตอนเช้า มีอาการง่วงนอนตลอดวัน
“การนอนกรน” มีตั้งแต่กรนธรรมดา ไปจนถึงหยุดหายใจขณะหลับ ที่ไม่เพียงทำให้รู้สึกอ่อนเพลีย แต่ยังทำให้ขาดสมาธิ และนำไปสู่โรคร้ายแรงอื่นๆ เช่น โรคความดันโลหิตสูง โรคหลอดเลือดสมองตีบหรือแตก โรคเบาหวาน โรคซึมเศร้า โรคหัวใจ หัวใจเต้นผิดจังหวะ โรคสมองเสื่อม หรืออัลไซเมอร์

เปิดงานวิจัย “ยาต้านโรคลมชัก” ช่วยลด “การนอนกรน”

ในช่วงที่ผ่านมา มีการกล่าวอ้างกันในวงการยา ว่า “ยาต้านโรคลมชัก” อาจมีผลช่วยให้ผู้ที่มีปัญหาการหายใจ หรือผู้ที่นอนกรน และหายใจเฮือกในตอนกลางคืน มีอาการลดลงได้
โดยในการทดลองทางคลินิกระดับนานาชาติครั้งล่าสุด ที่มีผู้เข้าร่วม 298 คน พบว่า Sulthiame ซึ่งเป็นยาที่จำหน่ายภายใต้ชื่อทางการค้าว่า Ospolot อาจช่วยลดอาการของภาวะหยุดหายใจขณะหลับจากการอุดกั้น หรือ Obstructive Sleep Apnoea ได้
ศาสตราจารย์ ดร. Jan Hedner ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การหายใจจาก Sahlgrenska University Hospital แห่ง University of Gothenburg ประเทศสวีเดน พบว่าผู้นอนกรนที่ได้รับยามีอาการดีขึ้น
การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต เช่น การลดน้ำหนัก งดสูบบุหรี่ และลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ก็สามารถช่วยแก้ปัญหาภาวะหยุดหายใจขณะหลับได้เช่นกัน

ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ คือภาวะที่ผู้ป่วยหยุดหายใจชั่วขณะ มักเกิดขึ้นซ้ำๆ ในระหว่างการนอนหลับ อาการหลักของภาวะหยุดหายใจขณะหลับ ได้แก่ การกรน การนอนที่ไม่ต่อเนื่อง หายใจเฮือกระหว่างนอน จะส่งผลให้ปวดหัวในตอนเช้า และง่วงนอนในระหว่างวัน หลังจากผ่านไป 12 สัปดาห์ ผู้ที่รับประทานยามีจำนวนครั้งที่หยุดหายใจลดลงถึง 50% และมีระดับอ็อกซิเจนในเลือดสูงขึ้นระหว่างการนอนหลับ
ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยคือ การกรน และภาวะหยุดหายใจขณะหลับเป็นสิ่งเดียวกัน แต่อันที่จริงแล้ว การกรนเกิดจากการไหลของอากาศที่ไม่ราบรื่น และสามารถเกิดขึ้นได้ทั้งในเด็ก และผู้ใหญ่ ที่หากทางเดินหายใจถูกอุดกั้นอย่างต่อเนื่อง ผู้ป่วยอาจพัฒนาไปเป็นภาวะหยุดหายใจขณะหลับได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกรนในเด็ก มักเกิดจากต่อมทอนซิลและอะดีนอยด์โต ซึ่งมีหลักฐานมากมายที่แสดงว่าการผ่าตัดเอาต่อมทอนซิล และอะดีนอยด์ออก จะช่วยปรับปรุงคุณภาพการนอนหลับ และการทำงานของสมองได้อย่างมีนัยสำคัญ
ส่วนการกรนในผู้ใหญ่ อาจเกิดจากการอุดกั้นในจมูกจากการคดของผนังกั้นช่องจมูก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สาเหตุที่พบได้บ่อยมากก็คือ อาการหย่อนตัวของกล้ามเนื้อเพดานอ่อน คอหอย และลิ้น เป็นตัวการหลัก
อย่างไรก็ดี ปัญหาคลาสสิคก็คือเนื่องจากอาการกรนส่วนใหญ่เกิดขึ้นในขณะนอนหลับ ทำให้ยากต่อการตรวจพบ
เนื่องจากยังต้องมีการศึกษาผลของยาเพิ่มเติม ทางเลือกในการรักษาอาการกรนในขณะนี้ก็คือ การใช้เครื่อง CPAP (Continuous Positive Airway Pressure) ทางจมูก อุปกรณ์ในช่องปาก สเปรย์จมูก ยาต้านฮีสตามีน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต เช่น การลดน้ำหนัก งดสูบบุหรี่ และการลดการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ส่วนการผ่าตัดก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น การผ่าตัดด้วยคลื่นความถี่วิทยุแบบบุกรุกน้อยที่สุด การผ่าตัดต่อมทอนซิล และการผ่าตัดด้วยเลเซอร์ หรือหุ่นยนต์
โดยการผ่าตัดด้วยคลื่นความถี่วิทยุแบบบุกรุกน้อยที่สุด สามารถช่วยปรับปรุงทางเดินหายใจส่วนบนได้โดยการทำให้เพดานอ่อนสั้น และแข็งขึ้น ลดขนาดลิ้น และเพิ่มการเปิดของทางเดินจมูก