มองแว่บแรก อาจดูหน้าตาเจ้าหุ่นยนต์ที่ชื่อ “สุดซอย” ไม่สวยงามเพอร์เฟคเท่าไร แต่เมื่อชมการสาธิตการทำงานและรู้ถึงความสามารถของมันแล้ว ต้องเปลี่ยนความคิดไปอย่างสิ้นเชิง และบอกตัวเองว่าอย่าตัดสินอะไรจากรูปลักษณ์ภายนอก


สุดซอย คือหุ่นยนต์กู้ภัยในซากอาคารถล่ม พัฒนาโดยสถาบันวิทยาการหุ่นยนต์ภาคสนาม (FIBO) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เพื่อเป็นหุ่นยนต์กู้ภัยฝีมือคนไทยที่ประสิทธิภาพเทียบชั้นหุ่นยนต์กู้ชีพระดับโลก

ดร.สุภชัย วงศ์บุณย์ยง ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยและกิจการต่างประเทศ ของ FIBO เล่าว่าจุดกำเนิดของหุ่นยนต์สุดซอย มาจากงานวิจัยที่ประเมินผลกระทบจากเหตุการณ์แผนดินไหว ซึ่งมีโอกาสที่สูงในพื้นที่ภาคกลางของไทยอาจได้รับความเสียหายและพังถล่มลงมาได้

จึงต้องเตรียมการเพื่อพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่อาจจะเกิดขึ้นเมื่อใดก็ได้ เพราะแผ่นดินไหวเป็นภัยพิบัติชนิดเดียวที่มนุษย์ยังไม่สามารถพยากรณ์การเกิดได้ล่วงหน้าอย่างแม่นยำ

“หากเกิดเหตุการณ์ตึกถล่ม งานค้นหาและกู้ภัยภายใต้ซากปรักหักพังเป็นงานที่มีความเสี่ยงสูง จึงจำเป็นต้องพัฒนาหุ่นยนต์กู้ภัยเพื่อทำหน้าที่แทนมนุษย์” ดร.สุภชัย กล่าว

หุ่นยนต์กู้ภัยที่ใช้กันทั่วโลกมักเป็นแบบ “หุ่นยนต์หลายขา” แม้จะเคลื่อนที่ช้ากว่าแบบล้อหรือสายพาน แต่คล่องตัวกว่า สามารถหลบหลีก ก้าวข้ามซากปรักหักพังได้ดี เหมาะกับการสำรวจพื้นที่ที่ไม่ปกติ (Unstructured Environment)

ผู้ควบคุมการทำงานของสุดซอย สามารถอยู่ในระยะไกล เพียงแค่กำหนดพิกัดพื้นที่ที่จะสำรวจ และคำนวณว่าต้องเคลื่อนที่ไปยังจุดใดบ้างเพื่อหลบสิ่งกีดขวางหรือหลุม จากนั้นก็ให้สุดซอยเข้าไปเก็บข้อมูลพื้นที่เป้าหมาย เมื่อตรวจพบอุณหภูมิความร้อนจากตัวผู้รอดชีวิตได้ ระบบก็จะส่งพิกัดที่พบกลับมายังผู้ควบคุม ทำให้ง่ายต่อการค้นหาผู้รอดชีวิต


ทำความรู้จักกับเจ้าสุดซอย

• น้ำหนัก 80 กิโลกรัม มี 6 ขา (Hexapod) รูปแบบคล้ายหุ่นยนต์นาซ่า
• ควบคุมระยะไกล
• เคลื่อนที่ผ่านภูมิประเทศขรุขระได้ดี
• ตัดสินใจได้เองว่าจะหลบหลีกสิ่งกีดขวางด้วยวิธีไหน
• ค้นหาผู้รอดชีวิตด้วยระบบตรวจจับความร้อนจากร่างกาย
• บรรทุกน้ำและเสบียง เข้าไปให้ผู้ประสบภัยใต้ซากตึก
• ดัดแปลงใช้ในภารกิจเสี่ยงภัยอื่นๆ เช่น กู้ระเบิด


ใครอยากพิสูจน์ประสิทธิภาพของเจ้าสุดซอย หุ่นยนต์กู้ภัยฝีมือคนไทย เชิญได้ที่งานวิศวกรรมแห่งชาติ 2560 ระหว่างวันที่ 16-18 พฤศจิกายน 2560 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

Previous articleแก้ภาพเบลอด้วย AI .. สืบหาคนร้ายง่ายนิดเดียว
Next articleสาลิกาคาบข่าว Vol.56/60
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์