“เรียนให้สนุก..ทำงานให้มีความสุข…ปัญญามีไว้สร้างสรรค์…ปัญหามีไว้พุ่งชน” น่าจะเป็นบทสรุปสะท้อนความเป็นตัวตนของ ”ชลิต แสวงผล” หนุ่มขบเผาะวัย 23 ปี ผู้สะกดคำว่า ”ท้อแท้และยอมแพ้” ไม่เป็น


จุดเริ่มต้นของชีวิต“ชลิต แสวงผล” ไม่ได้สวยหรู…ไม่ได้รับสัมผัสอุ่นไอรักจากคุณพ่อคุณแม่ แต่กลับได้รับความรักความอบอุ่นจากการฟูมฟักของคุณปู่คุณย่า โดยที่เขาไม่เคยตำหนิตัดพ้อคุณพ่อคุณแม่ให้เป็นบาปเป็นกรรมแก่ตัวเองเลย

“ชีวิตวัยเด็กของผมคลุกคลีอยู่กับคุณปู่คุณย่า และเรียนหนังสือในโรงเรียนใกล้บ้านที่สัตหีบ ชลบุรี เริ่มตั้งแต่โรงเรียนบำรุงศิษย์ศึกษา..โรงเรียนสิงห์สมุทร…กระทั่งวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ สาขาช่างอิเล็คทรอนิกส์”

“ตอนเด็กๆ ผมใฝ่ฝันอยากเป็นนักประดิษฐ์ ชอบนำพวกเครื่องไฟฟ้าไปแกะเล่น แล้วประกอบกลับเข้าไปใหม่ รวมทั้งชอบทำของเล่นจากแผงวงจรไฟฟ้า”

ชลิต บอกว่าสมัยเรียนอยู่ที่โรงเรียนสิงห์สมุทร เคยประดิษฐ์เรือบังคับวิทยุ สำหรับเก็บขยะในแม่น้ำลำคลอง แล้วส่งประกวดได้รับรางวัลชนะเลิศระดับประเทศ และเมื่อเข้าไปเรียนที่วิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ ก็สมัครเข้าเป็นสมาชิกชมรมหุ่นยนต์ตั้งแต่ปี 1 สนุกกับการทำหุ่นยนต์ และทำเครื่องบินบังคับด้วยคลื่นวิทยุเล่นเอง

“พอจบจากวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ ผมได้โควต้าและได้ทุนไปเรียนต่อที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิศวคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ

อีกทั้งยังได้ร่วมทีมหุ่นยนต์แชมป์โลกของมหาวิทยาลัยด้วย แต่พอเรียนไปได้ประมาณ 18 เดือน ผมรู้สึกเป็นทุกข์กับการเรียนที่นี่ รู้สึกว่ามันยากมาก มันไม่สนุกเหมือนตอนเรียนมัธยม หรือสมัยที่เรียนวิทยาลัยเทคนิคสัตหีบ จึงได้ตัดสินใจสละสิทธิ์”

ชลิต รำลึกความทรงจำว่าก่อนที่จะสละสิทธิ์ลาออกจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้ใช้เวลาท่องเน็ตค้นหาสิ่งที่ใช่สำหรับตัวเอง และพบว่าคณะดิจิตอลมีเดียและศิลปภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ น่าจะเหมาะสมกับตัวเองที่สุด

“ทันทีที่ผมบอกกับที่บ้านว่าผมลาออกจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือแล้ว และจะย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปฏิกิริยาของญาติผู้ใหญ่ทุกคนที่บ้านเปลี่ยนไปแบบ 180 องศา พร้อมกับยื่นคำขาดให้ผมต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างเองทั้งหมด”

“ความรู้สึกแรกที่ได้ยินคำขาดจากญาติผู้ใหญ่ ผมรู้สึกวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก มันเป็นอาการที่ไม่รู้จะอธิบายยังไง ได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเองว่านับแต่นี้ผมต้องยืนด้วยลำแข้งตัวเองให้ได้ โดยได้รับกำลังใจจากคุณแม่ที่อยู่ต่างประเทศ ได้โทรศัพท์ทางไกลมาให้กำลังใจ ทั้งที่เราทั้งคู่ห่างเหินกันมาก”

ชลิต ถ่ายทอดช่วงเวลาวิกฤตของชีวิตที่ยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำไม่รู้ลืมเลือน….

“ผมต้องใช้เวลาที่เหลืออยู่ประมาณ 2 เดือนก่อนที่มหาวิทยาลัยจะเปิดภาคเรียน ทำงานสารพัดทั้งรับจ้างถ่ายรูป…รับจ้างออกแบบลายเสื้อผ้า…รับจ้างออกแบบบรรจุภัณฑ์ รวมทั้งรับจ้างเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหาร เพื่อทำเงินให้ได้ 50,000 บาท มาให้ทันสำหรับจ่ายค่าเทอม”

“ผมโชคดีมากที่สามารถหาเงินได้ทันไปจ่ายค่าเทอม โดยเงินก้อนใหญ่ที่ผมได้รับมาจากค่าออกแบบกล่องคุ๊กกี้ยี่ห้อดัง ซึ่งไว้ใจให้ผมออกแบบ และยังคงใช้เป็นกล่องคุ๊กกี้อย่างต่อเนื่องจนถึงทุกวันนี้”

เมื่อผ่านกระบวนการเข้าเป็นนักศึกษาคณะดิจิตอลมีเดียและศิลปภาพยนตร์ ภาควิชาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ โดยสมบูรณ์ เขาไม่ลังเลที่จะตักตวงวิชาความรู้ทั้งภาคทฤษฏีและภาคปฏิบัติอย่างเต็มที่ ด้วยการแสวงหาโอกาสในการร่วมออกกองถ่ายทำภาพยนตร์กับอาจารย์ ควบคู่ไปกับการเพิ่มพูนความรู้ให้ตัวเองจาก YouTube และเข้าร่วมกิจกรรมเวิร์คช้อป

“เวิร์คช้อปหนึ่งที่ประทับใจผมมาก คือเวิร์คช้อปเรื่องการแต่งสี หรือ colour grading งานภาพยนตร์ โดยมีคุณกฤษดา แก้วมณี Technician Production ค่ายวันคูลโปรดักชั่น เป็นวิทยากร”

“ในเวิร์คช้อปนี้ ทำให้ผมได้รู้จักกับโปรแกรม Davinci Resolve ของค่าย Blackmagic และฝึกฝนความชำนาญในการใช้โปรแกรมนี้อย่างเอาจริงเอาจัง กระทั่งได้รับความไว้วางใจจากอาจารย์ในคณะมอบหมายงานมิวสิควิดีโอให้ผมมาช่วยแต่งสี ซึ่งช่วยให้ผมมีรายได้พิเศษเพิ่มขึ้นจากการทำงานนี้ไปพร้อมๆกับการเรียน และการทำงานรับจ้างถ่ายภาพ ร่วมไปกับการเป็นบริกรเสิร์ฟอาหาร”

ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน..และผลงานการแต่งสีภาพยนตร์ รวมทั้งทักษะการใช้โปรแกรม Davinci Resolve ของ ชลิต แสวงผล ถูกโจษขานจนรู้ไปถึง คุณเพชร โอสถานุเคราะห์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ

“ท่านอธิการบดี กรุณาส่งผมไปเข้าอบรมหลักสูตรการใช้โปรแกรม Davinci Resolve กับวิทยากรจาก Blackmagic ซึ่งเป็นเจ้าของลิขสิทธิโปรแกรมนี้ ที่ประเทศสิงคโปร์ กระทั่งผมเป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับวุฒิบัตรการเป็นวิทยากรโปรแกรม Davinci Resolve หรือ Certified Trainers for Davinci Resolve จาก Blackmagic” 

ความมุ่งมั่น มานะ พากเพียร โดยไม่ย่อท้อ ในการแสวงหาความรู้ และฝึกฝนทักษะความชำนาญในงานที่รัก ทำให้ ชลิต แสวงผล มีความสอดคล้องอย่างกลมกลืนกับนิติสารสาธก ของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ซึ่งได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากพระปิยมหาราช ให้เป็น พระอาจารย์ถวายอักษรแด่ล้นเกล้ารัชกาลที่ 6 เมื่อครั้งดำรงราชอิสริยยศเป็นสมเด็จเจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฏราชกุมาร 

ข้อความสำคัญบางตอนของนิติสารสาธก ที่พ้องกับความเป็น ชลิต แสวงผล ความว่า…



“มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน
จะตกถิ่นฐานใดคงไม่แคลน
ถึงคับแค้นก็พอยังประทังตน
อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว
แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
อาจจะชักเชิดชูฟูสกนธ์
ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี”



ทุกวันนี้ ชลิต สามารถยืนหยัดบนลำแข้งตัวเองทั้งในฐานะ Digital Imaging Technician (DIT) และในฐานะหุ้นส่วนกิจการ ”ไฟน์เดย์” ที่ก่อตั้งร่วมกับอาจารย์ที่เคารพนับถือเมื่อตอนต้นปี 2561 ซึ่งมีงานแต่งสีวิดีโอ และภาพยนตร์หลั่งไหลไปใช้บริการอย่างท่วมท้น

ความสำเร็จที่ถูกสร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรง ไม่เพียงบันดาลชื่อเสียง..ทรัพย์สินเงินทองให้เท่านั้น แต่ครอบครัว…ญาติผู้ใหญ่ที่เคยเย็นชา ก็มีท่าทีชื่นชมยินดี และปลาบปลื้มกับความสำเร็จของเขาอย่างน่าชื่นใจ

รางวัลแห่งการใฝ่ดี..คิดดี…ทำดี…และมีความกตัญญูกตเวทิตาหวานชื่นเสมอ…ชลิต แสวงผล สามารถเป็นพยานยืนยันได้