ปีแล้วปีเล่ายาวนานต่อเนื่องกันหลายสิบปีที่ลูกผู้หญิงทั่วทั้งแผ่นดินพร้อมใจกันเทิดทูนบูชาพระคุณแม่ในวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถในรัชกาลที่ 9 เพื่อความเป็นมหาสิริพิพัฒน์มงคลแก่ตัวเอง ซึ่งเป็นการปฏิบัติบูชาที่ควรค่าแก่การชื่นชมยินดียิ่ง


หลายคนอาจฉงนสงสัย..เหตุไฉนจำเพาะเจาะจงเน้นที่ “ลูกผู้หญิง” …แล้วลูกผู้ชายล่ะ?

เชื่อว่าความสงสัยนี้จะอันตรธานไปในบัดดล หากจะบอกว่าสรรพชีวิตในโลกล้วนถือกำเนิดมาจาก “ผู้หญิง” หรือ “เพศแม่” ทั้งสิ้น

เพราะฉะนั้นสรรพชีวิตในโลกใบนี้ จึงล้วนเป็น “ลูกผู้หญิง” ทั้งสิ้น

จะมีสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวในโลกเท่านั้นที่เป็น “ลูกผู้ชาย” …คือลูกม้าน้ำ

ความยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานของ “แม่” ในฐานะผู้ให้กำเนิดชีวิต จึงถูกนำไปใช้เรียกขานสรรพสิ่งที่มีความสำคัญ ไม่ว่าจะเป็น “แม่น้ำ-แม่พิมพ์-แม่แบบ-แม่ซื้อ-แม่สื่อ”

หน้าที่ความรับผิดชอบของความเป็นแม่ เปี่ยมล้นไปด้วยความเหนื่อยยากแสนสาหัสทั้งร่างกายและจิตใจ การทำหน้าที่แม่ ไม่เคยมีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์…ไม่เคยรับรู้ถึงวันหยุดนักขัตฤกษ์…วันหยุดชดเชย แถมยังไม่เคยได้รับค่าตอบแทน หรือสวัสดิการใดๆ ทั้งสิ้น

สิ่งตอบแทนหนึ่งเดียวที่แม่ทุกคนพึงพอใจในการทำหน้าที่อย่างไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยคือ “ความสุข”

“สุข” ที่เห็นลูกๆ มีความมั่งมีศรีสุข

“สุข” ที่เห็นลูกๆ เป็นคนดี…เป็นพลเมืองดี

“สุข” ที่เห็นลูกๆ มีความเจริญก้าวหน้า

“สุข” ที่เห็นลูกๆ ไม่โกงบ้านกินเมือง ไม่ทำตัวหนักแผ่นดิน

การปฏิบัติบูชาพระคุณแม่ของลูกผู้หญิงทุกคน อยู่ในวิสัยที่กระทำได้ง่ายๆ สะดวกสบาย เพียงแค่ให้ความรัก…เคารพ ด้วยการพูดดีกับแม่…ทำดีกับแม่…อย่าทำเลวให้แม่ต้องตรอมใจ

จะประเสริฐเลอเลิศยิ่งขึ้นไปอีก หากลูกผู้หญิงทั้งหลายจะพร้อมใจกันไม่คุกคามเพศแม่…ไม่จำกัดสิทธิ์เพศแม่

กรณีการล่วงละเมิดต่อเพศแม่ที่เกิดขึ้นชุกชุมถึงปีละกว่า 3 หมื่นกรณี ควรจะต้องลดลง

กรณีการรับสมัครสอบเป็นพนักงานสอบสวน ที่จำกัดสิทธิ์เพศแม่ ควรจะต้องได้รับการแก้ไขโดยเร็วเพื่อเคารพสิทธิ์เพศแม่ และเพื่อความถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560

รักแม่ บูชาแม่ ต้องไม่ติดอยู่แค่ปลายลิ้น และริมฝีปาก…มันทุเรศ!