ชีพจรของโลกอุตสาหกรรม 4.0 เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเชี่ยวกราก รุนแรง เปลี่ยนสภาพเก่าสู่ความเจริญยุคใหม่ ที่กลืนกลายปรับเปลี่ยนรูปแบบธุรกิจการค้า การพัฒนา จนถึงการดำรงชีวิตไปอย่างเหลือเชื่อ เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ใช้เวลาสั่งสมมากว่า 4 ทศวรรษ ซึ่งการดำรงอยู่ในกระแสขับเคลื่อนสู่ความก้าวหน้าใหม่ด้วยเทคโนโลยีนั้น ‘การเรียนรู้ปรับตัว’ มีความจำเป็นยิ่ง!


ประเทศไทยจะเปลี่ยนแปลงท่ามกลางโลกไร้พรมแดนอย่างไร?

หัวใจซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นได้ เกิดจากการผสมผสานของโลก กายภาพ ชีวภาพ และ ดิจิทัล เข้าด้วยกันอย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งจะส่งผลต่อการดำรงชีวิต การพัฒนาสังคมเศรษฐกิจ จนถึงการดูแลสุขภาพบุคคลในวันนี้ ได้ก้าวข้ามข้อจำกัดทางกายภาพไปไกลโขทีเดียว
การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นวันนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่ ‘ค่อยๆ เปลี่ยนผ่าน’ อีกต่อไป แต่เป็นโลกในยุคที่ผู้คนต้องเผชิญหน้ากับ ‘โอกาสใหม่’ หรือไม่ก็ ‘ดิสรัปชั่น-การทำลายล้าง’ อย่างไม่อาจปฏิเสธได้ โดยเฉพาะการแข่งขันทางธุรกิจ!

ดังที่มีข่าวการล้มหายตายจากของกลุ่มธุรกิจการค้า การศึกษา ไปจนถึงการแพทย์ ที่ปรับตามไม่ทันความเปลี่ยนไปของเทคโนโลยีและชีวิตยุคใหม่ ปรากฏอยู่ตลอดเวลา มีเพียง ‘การเรียนรู้’ และ ‘ปรับตัว’ เป็นหัวใจสำคัญที่จะทำให้รอดพ้นจากการไล่ล่าของอนาคตได้! 

โลกวันนี้จึงกลายเป็นโลกใบเล็กไร้พรมแดน ที่เชื่อมถึงกันได้ตลอดเวลา ทั้งยังไร้กาลเวลาและพรมแดนรัฐชาติ! ดังนั้น การปรับตัวเพื่อพัฒนาประเทศไทยจึงต้องการ การฟื้นตัวอย่างรวดเร็วแบบก้าวกระโดด จากการที่ต้องหยุดชะงักเพราะพิษการเมืองช่วงก่อนหน้าโน้น เพื่อก้าวให้ทันโลก สร้างการปรับตัว และสร้างความก้าวหน้าใหม่ด้วยนโยบาย ประเทศไทย 4.0 ควบคู่กับ การสร้างพื้นที่การลงทุนใหม่ ที่ดึงเอาความรู้และเงินทุนจากทั่วโลก มาปรับพื้นเศรษฐกิจ ความรู้ เทคโนโลยี และการพัฒนาประเทศไทยให้ทันโลกที่เปลี่ยนไป!


วิธีแก้โจทย์ปัญหาใหญ่…ในประเทศเล็กๆ 

การฟื้นตัวของประเทศที่หยุดชะงักงันจากปัญหาใดก็ตาม ประเทศเล็กๆ จำเป็นต้องสร้างนโยบายที่เหมาะสม ดึงดูดต่างชาติ ระดมทุนและความรู้ยุคใหม่เพื่อสร้างเสริมประสบการณ์และการบริหารจัดการ เพื่อสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจ-การพัฒนาที่ต้องปรับตัวให้ทันโลก

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในยุคที่มีแต่
โอกาส และ ดิสรัปชั่น เป็นทางเลือกด้วยแล้ว
ยิ่งต้องรู้จักการสร้างความรู้และปรับตัวอย่างสร้างสรรค์
มีนวัตกรรม สามารถเลือกใช้เทคโนโลยี
ที่เหมาะสมกับปัจจุบัน ปูทางไปสู่อนาคตที่เลือกให้ได้!

ในกระแสการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ‘การพัฒนาคน’ เป็นเรื่องสำคัญที่ไม่แพ้ปัจจัยอื่น เนื่องจาก ‘ผู้คน’ มักติดอยู่ในกับดักความคิด-ความเคยชิน แบบเดิมๆ และชอบที่จะอยู่ใน ‘พื้นที่ที่ปลอดภัย’ จากความคิดและจิตวิทยาพื้นๆ

การปรับตัวสร้างความรู้ ความคิดใหม่
เพื่อการปรับตัว…จึงเป็นสิ่งที่ต้องสร้างเสริมขึ้นมา


แผนปรับสร้างประเทศเริ่มแล้ว! ใน EEC พื้นที่เป้าหมาย เพื่อการขยายสร้าง ‘ทุนมนุษย์’

หากพิจารณาถึงการพัฒนาคนและการศึกษาในพื้นที่ EEC พื้นที่เป้าหมายที่จะสร้างการปรับตัวและความก้าวหน้าของประเทศ จะพบว่านโยบายการพัฒนาของภาครัฐ กำหนดเป้าหมายความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจใหม่ โดย ตั้งเป้าให้ GDP ของไทยเติบโตปีละ 5-6% มีการขยายการลงทุน 10% อย่างต่อเนื่อง มุ่งสร้างรายได้ต่อหัวของประชากรจากปีละ 5,410 ดอลลาร์ ต่อไปไปเป็น 12,746 ดอลลาร์ต่อปี

ในอีก 2 ทศวรรษข้างหน้า การลงทุนใน EEC และการส่งเสริม 10 อุตสาหกรรมหลักที่สำคัญประกอบด้วย 5 อุตสาหกรรมเดิมที่มีศักยภาพ และ 5 อุตสาหกรรมใหม่ จะสร้างความก้าวหน้าของประเทศได้อีกมาก ดังนี้

กลุ่ม 5 อุตสาหกรรมเดิมที่มีศักยภาพ ได้แก่

  • อุตสาหกรรมยานยนต์สมัยใหม่ (New-generation Automotive)
  • อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ (Smart Electronics)
  • อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวรายได้ดีและการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ (Affluent, Medical and Wellness Tourism)
  • อุตสาหกรรมการเกษตรและเทคโนโลยีชีวภาพ (Agriculture and Biotechnology) อุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร (Food for the Future)

กลุ่ม 5 อุตสาหกรรมแห่งอนาคต (5 new S-curve) ได้แก่

  • หุ่นยนต์เพื่อการอุตสาหกรรม (Robotics)
  • อุตสาหกรรมการบินและโลจิสติกส์ (Aviation and Logistics)
  • อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงและเคมีชีวภาพ (Biofuels & BioChemicals)
  • อุตสาหกรรมดิจิทัล (Digital)
  • อุตสาหกรรมการแพทย์ครบวงจร (Medical Hub)

กลุ่มงานพัฒนาบุคลากรของ EEC หรือ EEC HDC เป็นคณะทำงานที่กำลังสร้างความเชื่อมโยงเพื่อปรับสร้างการศึกษาให้มีบุคลากรป้อนอุตสาหกรรมทั้งหมดอยู่อย่างหนักหน่วง ได้ประสานทำความเข้าใจกับสถาบันการศึกษาที่มีพื้นฐานของแต่ละอุตสาหกรรม และเชื่อมให้เข้ากับกลุ่มอุตสาหกรรมโดยตรง พร้อมกับศึกษาทิศทาง-วางเป้าหมายตามสมรรถนะที่ต้องการ เพื่อสร้างเป็นหลักสูตรระดับต่างๆ ซึ่งจะกระจายสู่ระดับอาชีวะและมหาวิทยาลัย โดยใช้เกณฑ์ ‘ความต้องการ’ จากกลุ่มอุตสาหกรรม งานบริการ และการพัฒนาของรัฐเป็นเป้าหมายผลิตสร้างบุคลากร และยกระดับมาตรฐานทักษะภายใต้ความร่วมมือกับองค์กรที่เกี่ยวข้องซึ่งล้วนแล้วแต่มีมาตรฐานทั้งในและต่างประเทศ

การสร้างการพัฒนาบุคลากรและการศึกษาแบบ ‘EEC Model’ นี้ เป็นรากฐานการพัฒนาบุคลากรที่อาศัยการมีส่วนร่วม สร้างมาตรฐานจากสนามหน้างานจริงที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล และปรับสร้างเป้าหมายการผลิตบุคลากรที่ใช้ ‘ความต้องการ’ (demand) เป็นทิศทางกำกับ ภายใต้ความร่วมมือของทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง

การดำเนินงานทั้งหมดนี้ก็เพื่อ ‘สร้างหลักประกันให้ผู้เรียนมีงานทำ’ และ ‘สร้างหลักสูตรระยะสั้นเพื่อช่วยบัณฑิตตกงาน’ ให้กลับเข้าสู่โลกการทำงานควบคู่กันไป ซึ่งกระบวนการดังกล่าวจะเป็นการรื้อสร้างการศึกษาสู่อนาคตใหม่อย่างมีนัยสำคัญ!

เป็นการสร้าง ‘ทุนมนุษย์’ ในคลื่นความเปลี่ยนแปลงใหม่ ที่ต้องอาศัยความร่วมมือ-ร่วมแรงร่วมใจ ระดมสมองอย่างจริงจัง แน่วแน่ เพื่อแก้ปัญหา เพื่อให้ประเทศไทยได้รับการพัฒนาทั้งองคาพยพ!


เรื่อง : Apichatology