จากที่เคยเขียนบทความเพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องในการบริโภคผักไฮโดรโปนิกส์ และฟันธงว่า ผักไฮโดรโปนิกส์ คือ ผักปนเปื้อนสารเคมี หากกินบ่อยๆ ร่างกายจะได้รับสารพิษตกค้างโดยไม่รู้ตัว มาถึงตอนนี้ก็ยังคงยืนยันเช่นเดิมอย่างหนักแน่นตามบทความที่นำเสนอ ทว่า ก่อนปีเก่าจะผ่านพ้นไป เมื่อหวนคิดถึงประเด็นนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่า จะมีนวัตกรรมหรืองานวิจัยอะไรหรือไม่ ที่จะมาช่วยปรับแนวทางการผลิตผักไฮโดรโปนิกส์ เพื่อสร้าง ‘ผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย’ ให้ผู้บริโภคสามารถรับประทานผักชนิดนี้ได้อย่างสบายใจและดีต่อสุขภาพ

จนกระทั่ง ก่อนหยุดยาวในช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา ศูนย์นวัตกรรมวิทยาการอาหาร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมการเกษตร และสถาบันค้นคว้าและพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร ร่วมกับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) จัดเสวนาซีรีส์ อาหารปลอดภัย ครั้งที่ 5 เรื่อง “ผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย สบายใจเมื่อรับประทาน” โดยมุ่งสร้างความเข้าใจให้กับทั้งผู้บริโภคและผู้ผลิต ถึงความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับผักไฮโดรโปนิกส์ ทั้งความเชื่อในการรับประทานและวิธีการผลิต ให้เข้าใกล้มาตรฐานอาหารปลอดภัยมากที่สุด


ชวนมาทำความเข้าใจเรื่องสารตกค้างในผัก อันตรายต่อสุขภาพมากน้อยเพียงใด?

เวทีเสวนาครั้งนี้มุ่งนำเสนอความจริงรอบด้านเกี่ยวกับความปลอดภัยในการบริโภคผักไฮโดรโปนิกส์ โดยการเสวนาเริ่มต้นด้วย การอภิปรายให้ความรู้ของ ผศ.ดร.กนิษพร วังใน อาจารย์จากภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่มาพูดถึงปรเด็นฮอต เรื่อง ปริมาณไนเตรท ซึ่งเป็นสารพิษตกค้าง ที่พบในผักไฮโดรโปรนิกส์ มีปริมาณมากจริงหรือ?

“ที่ผ่านมา ประเด็นเรื่องสารไนเตรทที่พบในผักไฮโดรโปรนิกส์ เป็นประเด็นที่ค่อนข้างอ่อนไหวและสร้างความกังวลใจให้ผู้บริโภคมาตลอด แต่อยากให้ผู้บริโภคทำความเข้าใจว่าสารไนเตรทพบได้ทั่วไปในธรรมชาติ ทั้งผักที่ปลูกในดินและผักไฮโดรโปรนิกส์ที่ปลูกแบบไร้ดินด้วยสารละลายธาตุอาหาร”

“โดยสหภาพยุโรปได้ออกประกาศกฎระเบียบค่าสูงสุดของไนเตรท (ML) ของผักไฮโดรโปรนิกส์ที่ปลูกในโรงเรือนไม่ให้เกิน 4,000 หรือ 5,000 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม ซึ่งขึ้นอยู่กับฤดูกาลด้วย และในอีกด้านถ้าร่างกายได้รับไนเตรทจากผักมากกว่าร้อยละ 70 ก็จะถูกขับออกทางปัสสาวะเป็นปกติอยู่แล้ว”

นอกจากนั้น ผศ.ดร.กนิษพร ยังยืนยันว่าที่ผ่านมายังไม่มีข้อมูลงานวิจัยที่ยืนยันว่าการบริโภคผักที่มีไนเตรทจะก่อให้เกิดโรคมะเร็งหรือพิษต่อสารพันธุกรรมในมนุษย์แต่อย่างใด แต่จะเกิดอันตรายและผลกระทบต่อสุขภาพก็ต่อเมื่อร่างกายได้รับในปริมาณที่สูงมาก หรือต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ซึ่งคณะผู้เชี่ยวชาญของโคเด็กซ์ (JECFA) ได้กำหนดค่าสูงสุดของสารไนเตรทที่ยอมรับได้ในแต่ละวันไว้ที่ 3.7 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม

“ยกตัวอย่างถ้าคนมีน้ำหนักตัว 60 กิโลกรัม ก็ไม่ควรได้รับปริมาณไนเตรทเกิน 222 มิลลิกรัมต่อวัน ซึ่งถ้าผู้บริโภครับประทานผักผลไม้ให้ได้ 400 กรัม ตามที่องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำ ก็สามารถรับประทานผักไฮโดรโปรนิกส์ 200 กรัม และผลไม้อีก 200 กรัม จนครบ 400 กรัม ถ้าเป็นเช่นนี้ก็คาดได้ว่าผู้บริโภคจะได้รับไนเตรทเข้าสู่ร่างกายในปริมาณ 150 มิลลิกรัม ซึ่งต่ำกว่าค่าความปลอดภัยที่กำหนดไว้อยู่ดี”


ปลูก ‘ผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย’ ได้ แค่ผู้ปลูกรู้วิธี และมีจิตสำนึกต่อสุขภาพผู้บริโภคอย่างแท้จริง

สำหรับนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญด้านเกษตรกรรม รศ.ดร.ธรรมศักดิ์ ทองเกตุ อาจารย์จากภาควิชาพืชสวน คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ให้คำแนะนำเรื่องการปลูก ‘ผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย’ ว่า

“ผู้ปลูกต้องทราบวิธีผลิตผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัยว่า เกษตรกรผู้ปลูกผักควรวางระบบฟาร์มปลูกผักใหม่โดยใช้แนวคิดสมาร์ทฟาร์ม เลือกใช้โรงเรือนปลูกพืชที่สามารถปกป้องพืชจากฝนที่ชักนำให้เกิดโรคทางใบ ซึ่งเป็นกุศโลบายในการคควบคุมโรค ลดปริมาณไนเตรทก่อนเก็บเกี่ยว รวมถึงวางระบบการกักเก็บสารละลายที่เหมาะสม ใช้เทคนิค เทคโนโลยีและนวัตกรรมทางการเกษตรในการส่งเสริมให้พืชเจริญเติบโตได้อย่างแข็งแรง แทนที่การให้สารไนเตรท ก็จะช่วยลดปริมาณสารไนเตรทในการปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ได้”

ด้าน ดร.ไพโรจน์ เสาน่วม ผู้อำนวยการ สสส. การที่ภาควิชาการ และภาคการผลิตร่วมมือกันในการพัฒนาระบบปลูกผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย นับว่าเป็นการเดินมาถูกทาง เพราะการสร้างระบบห่วงโซ่ผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัยนี้จำเป็นต้องอาศัยหลักวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และการศึกษาวิจัยทางวิชาการที่ต้องพัฒนากลวิธีการผลิตผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัยนี้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ยังไม่มีการยืนยันว่าผักไฮโดรโปนิกส์ที่เรารับประทานและวางจำหน่ายตามท้องตลาด ผลิตด้วยระบบการผลิตผักไฮโดรโปนิกส์ปลอดภัย ผู้บริโภคอย่างเราๆก็ควรรอบรู้วิธีการป้องกันตัวเองจากสารตกค้างที่อยู่ในผักทุกชนิด จากเอกสารให้ความรู้ประชาชน เรื่อง “การเลือกซื้อและล้างผักสด ผลไม้ ให้สะอาด ปลอดภัย” ของกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข แนะวิธีกินผักอย่างรู้เท่าทันไว้ ว่า

  • ผักสดที่สะอาด ต้องไม่มีคราบดินหรือคราบขาว ซึ่งเป็นคราบของสารพิษกำจัดศัตรูพืช หรือมีเชื้อราตามใบ ซอกใบขณะที่ก้านผัก ต้องไม่มีสีขาวหรือมีกลิ่นฉุนผิดปกติ
  • เลือกซื้อผักสดที่มีรูพรุนเป็นรอยกัดแทะของหนอนแมลงอยู่บ้างเพราะเมื่อหนอนยังกัดเจาะผักได้ แสดงว่าผักนั้นมีสารพิษกำจัดศัตรูพืชในปริมาณที่ไม่เป็นอันตรายมาก ไม่ควรเลือกซื้อผักที่มีแต่ใบสวยงาม
  • เลือกซื้อผักสดอนามัยหรือผักกางมุ้ง ตามโครงการพิเศษของกรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ หรือจากแหล่งเพาะปลูกที่เชื่อถือได้ ซึ่งสามารถสังเกตที่ตรารับรองคุณภาพของผัก ที่มอบให้โดยหน่วยงานที่น่าเชื่อถือ เช่น  ตรารับรองคุณภาพระบบตรวจสอบสารพิษ จากกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข หรือสัญลักษณ์รับรองสินค้าเกษตรและอาหารจากกรมวิชาการเกษตร (เป็นเครื่องหมายรูปตัว Q)
  • เลือกกินผักตามฤดูกาลเนื่องจากผักที่ปลูกได้ตามฤดูกาลจะมีโอกาสเจริญเติบโตได้ดีกว่านอกฤดูกาล ส่งผลให้เกษตรกรลดการใช้สารเคมี และปุ๋ยเคมีลง และควรเลือกกินผักพื้นบ้านตามฤดูกาล ที่สามารถปลูกและเจริญเติบโตได้ง่าย เช่น ผักแว่น ผักหวาน ผักติ้ว ผักกระโดน ใบย่านาง ใบเหลียง ใบยอ ผักกระถิน ยอดแค ย่อมจะช่วยให้ลดการบริโภคผักที่ปนเปื้อนสารเคมีได้อีกทางหนึ่ง
  • ไม่กินผักชนิดใดชนิดหนึ่งเป็นประจำ ควรกินผักให้หลากหลายชนิด จากหลายแหล่งปลูก สับเปลี่ยนหมุนเวียนกันไปเพื่อได้รับประโยชน์ทางด้านโภชนาการครบถ้วน และหลีกเลี่ยงการรับพิษจากสารเคมีที่อยู่ในผักซึ่งจะไปสะสมอยู่ในร่างกาย

ที่มา :


ตามติดประเด็นสุขภาพฮอตๆที่น่าสนใจกันต่อ

ผักไฮโดรโปนิกส์ คือ ผักปนเปื้อนสารเคมี กินบ่อยๆ ร่างกายรับสารพิษตกค้างไม่รู้ตัว

ชี้ ทางเลือกทางรอดจากผัก 10 ชนิดที่มี สารเคมีตกค้าง มากที่สุด

ต้นแบบ ‘ฟาร์มดิจิทัล’ นวัตกรรมอัจฉริยะ เอาชนะทุกข้อจำกัดการทำเกษตรในประเทศ ‘สิงคโปร์’

Previous article‘นครลอสแอนเจลิส’ สมาร์ทซิตี้ที่เป็นต้นแบบ ‘นครนนท์ 4.0’
Next article5 เรื่องสุดปังใน ‘อีอีซี’ ปี 2561
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์