ใครจะคิดว่าหมู่บ้านประมงที่มีประชากรเพียง 30,000 คน จะกลายเป็นเมืองยักษ์ใหญ่ด้านนวัตกรรมและการผลิต ที่มีประชากรกว่า 13 ล้านคนในปัจจุบัน
เมืองเซินเจิ้น (Shenzhen) มณฑลกวางตุ้ง เป็นเมืองชายแดนริมฝั่งตรงข้ามกับเกาะฮ่องกง มีพื้นที่ 2,020 ตารางกิโลเมตร แต่เซินเจิ้นคงจะไม่ปรากฏภาพเช่นนี้ หากในปี ค.ศ. 1980 ไม่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ จากการที่รัฐบาลจีนต้องการทำให้เมืองมีความเจริญและทันสมัย จึงมีการจัดตั้งตลาดหลักทรัพย์ อาคารสำนักงาน โรงแรม สถาบันวิจัยและพัฒนา หน่วยงานด้านวิทยาศาสตร์ และศูนย์กลางระบบโลจิสติกส์แห่งภูมิภาค
‘เย่ว์ไห่’ ซิลิคอนวัลเลย์แดนมังกร
เขตเย่ว์ไห่ ถือเป็นย่านเทคโนโลยีที่เจริญที่สุดในเซินเจิ้น เพราะเป็นที่ตั้งของเหล่าบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่ระดับโลกของจีน ไม่ว่าจะเป็น เทนเซนต์ (Tencent) ผู้ผลิตโทรคมนาคม ZTE หรือ DJI ผู้ผลิตโดรนรายใหญ่ รวมถึงสำนักงานใหญ่ของ หัวเว่ย เทคโนโลยีส์ (Huawei Technologies) ที่มีปัญหากับ ‘มะกัน’ ก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้ และบริษัทสตาร์ทอัพอีกจำนวนมาก เย่ว์ไห่จึงได้สมญาว่า “ซิลิคอนวัลเลย์แห่งเมืองจีน”
จากการที่อยู่ใกล้ชิดกับฮ่องกงที่มีความเจริญ เซินเจิ้นจึงถูกสร้างให้เป็นเหมือนพื้นที่ทดลองแบบ Capitalism เพื่อเป็นแหล่งดึงดูดอุตสาหกรรมต่างๆ จากฮ่องกงให้เข้ามาลงทุน จนในที่สุดกลายเป็นเมืองใหญ่ เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจระดับนานาชาติ ศูนย์กลางโลจิสติกส์ ศูนย์กลางการเงินระดับภูมิภาค และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวชายทะเลที่สามารถสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศได้เป็นอันดับ 4 ซึ่งมีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูงที่สุด
SEZs เครื่องมือดึงดูดการลงทุนยุคใหม่
ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขตเศรษฐกิจพิเศษหรือ Special Economic Zone : SEZs กลายเป็นเครื่องมือดึงดูดการลงทุนยุคใหม่ ที่หลายประเทศใช้เป็นจุดสร้างความสนใจให้กับนักลงทุนต่างชาติ เนื่องจากเขตเศรษฐกิจพิเศษเป็นพื้นที่ที่รัฐกำหนดให้เป็นเขตส่งเสริมการลงทุนโดยมีสิทธิพิเศษเหนือกว่าพื้นที่ทั่วไป อาจจะมีการจัดตั้งคณะทำงานเพื่อเข้ามาบริหารจัดการเป็นเอกเทศ ทำให้มีความคล่องตัวในการอำนวยความสะดวกด้านการลงทุน เปิดโอกาสให้นักลงทุนนำเงินเข้ามาลงทุน สร้างรายได้จากการจัดเก็บภาษี การจ้างงาน ขับเคลื่อนเศรษฐกิจนพื้นที่นั้นๆ ปัจจุบันมีเขตเศรษฐกิจพิเศษผุดขึ้นทั่วโลกจำนวนมาก โดยเฉพาะในแถบเอเชีย ซึ่งรายงานการลงทุนโลก หรือ WIR 2019 ระบุว่า ประเทศที่พบว่ามี SEZs สูงสุดลำดับต้นๆ ของโลกคือ จีน ฟิลิปปินส์ อินเดีย สหรัฐ รัสเซีย และตุรกี
จับตา สปป.ลาว เสือเศรษฐกิจใหม่
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว หรือ สปป.ลาว เป็นอีกหนึ่งประเทศที่ให้ความสำคัญกับการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษ เพื่อก้าวไปสู่ประเทศระดับชั้นนำของอาเซียน โดยมีเขตเศรษฐกิจพิเศษและเขตเศรษฐกิจเฉพาะ 10 เขต ที่มีการอนุมัติและดำเนินการแล้ว ประกอบด้วย
- 1. เขตเศรษฐกิจพิเศษสะหวัน–เซโน แขวงสะหวันนะเขต
- 2. เขตเศรษฐกิจพิเศษบ่อแตน แขวงหลวงน้ำทา
- 3. เขตเศรษฐกิจพิเศษสามเหลี่ยมทองคำ แขวงบ่อแก้ว
- 4. เขตเศรษฐกิจเฉพาะเวียงจันทน์–โนนทอง นครหลวงเวียงจันทน์
- 5. เขตเศรษฐกิจเฉพาะเนละมิด (ใกล้กับสะพานมิตรภาพ 1) นครหลวงเวียงจันทน์
- 6. เขตเศรษฐกิจเฉพาะพูเขียว แขวงคำม่วน
- 7. เขตพัฒนารวมไซเสดถา นครหลวงเวียงจันทน์
- 8. เขตเศรษฐกิจเฉพาะบึงธาตุหลวง นครหลวงเวียงจันทน์
- 9. เขตเศรษฐกิจเฉพาะลองแทงห์ นครเวียงจันทน์
- 10. เขตเศรษฐกิจเฉพาะท่าแขก แขวงคำม่วน
นอกจากนี้ยังเขตเศรษฐกิจพิเศษและเขตเศรษฐกิจเฉพาะ 13 เขต ที่อยู่ระหว่างศึกษาโครงการ และเขตเศรษฐกิจพิเศษกับเขตเศรษฐกิจเฉพาะอีก 25 เขต ที่จะพัฒนาในอนาคต
10 เขตเศรษฐกิจพิเศษของไทยไปถึงไห?
สำหรับประเทศไทย รัฐบาลได้ประกาศเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษใน 10 จังหวัด ตามประกาศ กนพ.ที่ 1/2558 และ 2/2558 ประกอบด้วย
เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ระยะที่ 1 ตามประกาศ กนพ.ที่ 1/2558
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดตาก
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดมุกดาหาร
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดสระแก้ว
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดตราด
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดสงขลา
เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษ ระยะที่ 2 ตามประกาศ กนพ.ที่ 2/2558
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดเชียงราย
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดหนองคาย
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดนครพนม
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดกาญจนบุรี
- เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดนราธิวาส
และอีก 1 เขตพัฒนาพิเศษ คือ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ อีอีซี ซึ่งดูเหมือนว่าจะโดดเด่นและปรากฏผลเป็นรูปธรรมมากกว่า 10 เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษที่กล่าวมา ว่ากันว่าหากไม่มีอีอีซี อย่าว่าแต่ไทยจะถูกเวียดนามแซงหน้าเลย แม้กระทั่ง สปป.ลาวก็อาจล่วงหน้าไปก่อนไทยก็เป็นได้…ใครจะรู้!!!
สนใจอุตสาหกรรมโดรนในเซินเจิ้น ตามอ่านได้ในบทความนี้
‘โดรน’ อุตสาหกรรมแห่งอนาคตในเซินเจิ้น อีก 4 ปี มูลค่าการผลิตจะแตะ 15,000 ล้านดอลลาร์!













