เรียนศาสตร์บริหาร จากหนังสือการ์ตูน (ตอนจบ)

“เรียนศาสตร์บริหาร จากหนังสือการ์ตูน” ในตอนที่แล้ว ผมได้นำเสนอเรื่องราวจากหนังสือการ์ตูน “โดราเอม่อน” ที่มียอดขายมากเป็นประวัติการณ์โดยใช้ “วิถีแห่งโนบิตะ: ชัยชนะของคนไม่เอาถ่าน” เป็นโมเดลในการเล่าเพื่อโยงไปถึงประเด็น “เรียนศาสตร์บริหาร จากหนังสือการ์ตูน”

มาในตอนนี้ ขอนำเสนอหนังสืออีกเล่มหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า “เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” ซึ่งแน่นอนว่า ชื่อก็บอกอยู่แล้ว ว่าต้องมีที่มาจากหนังสือการ์ตูนเรื่อง One Piece ซึ่งถือว่าเป็น “มังงะ” ที่ขายดีที่สุดในยุคสมัยของเรา

ที่ Guinness World Records ได้บันทึกสถิติเอาไว้ว่า หนังสือการ์ตูนเรื่อง One Piece นี้ สามารถทำยอดขายได้มากถึง 328,866,000 เล่ม!

“เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” บอกกับเราว่า ในโลกแห่งสำนักงาน จะมี “พนักงาน” อยู่ 2 ประเภท คือ 1. แยงกี้ และ 2. โอทาคุ

ส่วน “องค์กร” ก็มีอยู่ 2 ประเภทเช่นกันคือ 1. องค์กรแบบ “กองทัพเรือ” และ 2. องค์กรแบบ “กลุ่มหมวกฟาง”

ทั้ง องค์กรแบบ “กองทัพเรือ” และองค์กรแบบ “กลุ่มหมวกฟาง” คือภาพสะท้อนลักษณะของภาคธุรกิจญี่ปุ่น ที่มีบริษัทจำนวนมาก และส่วนใหญ่ก็จะเป็นบริษัทที่ก่อตั้งมายาวนาน มีรากฐานอันแข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการจัดผังการบริหารงานชนิด “องค์กรแบบเครื่องจักร” กล่าวคือ มีสายการบังคับบัญชาจากบนลงล่าง หรือ Top-down ซึ่งนี่ก็คือ ลักษณะการเคลื่อนตัวขององค์กรแบบ “กองทัพเรือ” นั่นเอง

ส่วนองค์กรแบบ “กลุ่มหมวกฟาง” ก็เปรียบได้กับธุรกิจ SME หรือ Startup ซึ่งก็มีปริมาณที่มากไม่แพ้กัน แนวทางการบริหารองค์กรแบบ “หมวกฟาง” ก็คือ การจัดผังการบริหารงานแบบ Flat Structure หรือการจัดโครงสร้างการจัดการแบบ “แนวราบ” ที่ “พนักงาน” มีความคล่องตัวในการประสานงานข้ามแผนก ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการจัดผังการบริหารงานจากบนลงล่างแบบ Pyramid ขององค์กรแบบ “กองทัพเรือ”

การบริหารงานขององค์กรแบบ “กลุ่มหมวกฟาง” สามารถเปรียบเทียบได้กับการจัดผังการบริหารงานชนิด “องค์กรแบบมีชีวิต” ที่ซึ่ง “พนักงาน” ทุกคนมีความเสมอภาคกันในการทำงาน อาจจะด้วยปริมาณ “พนักงาน” ที่น้อยด้วยก็ส่วนหนึ่ง แต่หัวใจหลักของ “องค์กรแบบมีชีวิต” คือความ Dynamic ของสายการบังคับบัญชาที่แตกต่างจากลักษณะ Static ขององค์กรแบบ “กองทัพเรือ” ในหนังสือการ์ตูนเรื่อง One Piece

ในส่วนของ “พนักงาน” ดังที่กล่าวไป ว่าหนังสือ “เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” ได้จัดแบ่ง “พนักงาน” ออกเป็น 2 ประเภท คือ 1. แยงกี้ และ 2. โอทาคุ

• “พนักงาน” แบบ “แยงกี้” มีลักษณะนิสัยใจคอแบบคนสมองซีกซ้าย ชอบทำงานเป็นทีม ให้ความสำคัญกับสายสัมพันธ์ระหว่างคนในองค์กร และมีภาวะผู้นำสูง
• ส่วน “พนักงาน” แบบ “โอทาคุ” มีลักษณะนิสัยใจคอแบบคนสมองซีกขวา ชอบทำงานแบบศิลปินเดี่ยว เลือกคบคน และมองความสำเร็จส่วนตัวมากกว่าองค์กร

นอกจากนี้ หนังสือ “เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” ยังได้แตกแขนงประเภทของ “พนักงาน” ออกมาอีก 2 แบบย่อยคือ 1. เมก้าโอทาคุ และ 2. โอตะยัน

“พนักงาน” แบบ “เมก้าโอทาคุ” เป็น “โอทาคุ” ที่ “คูณ 2” เข้าไป คือมีลักษณะนิสัยของ “โอทาคุ” ที่สนใจแต่เรื่องของตัวเอง แต่ก็มีความเป็น “แยงกี้” ที่ดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้เข้าหา

ส่วน “พนักงาน” แบบ “โอตะยัน” คือ “พนักงาน” ผู้มีบุคลิกพิเศษที่ผสมผสานลักษณะของทั้ง “แยงกี้” และ “โอทาคุ” เข้าด้วยกันในตัวคนคนเดียว ซึ่ง “พนักงาน” แบบ “โอตะยัน” นี้เอง คือสุดยอด “พนักงาน” ที่ทั้งองค์กรแบบ “กองทัพเรือ” และทั้งองค์กรแบบ “กลุ่มหมวกฟาง” ต้องการมี “พนักงาน” แบบ “โอตะยัน” ทำงานในองค์กรมากที่สุดนั่นเอง

การบริหารธุรกิจตามแนวทางของ “เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” หัวใจสำคัญก็คือ “การมองหาคนที่มีศักยภาพของการเป็นผู้นำ” ซึ่งมีอยู่มากมาย ทั้งในองค์กรและนอกองค์กร ทั้งที่มองเห็น และที่ยังมองไม่เห็น

การเสาะหา “คนที่มีแววผู้นำ” แล้วผลักดันขึ้นมา จากนั้นตามด้วยการขุดค้น “ผู้นำที่ยังมองไม่เห็น” ด้วยการให้โอกาส “คนในองค์กร” เหล่านั้น ให้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำนั้นเป็นสิ่งที่ควรทำก่อน

แล้วจึงตามด้วยการค้นหา “ผู้นำที่มองเห็น” แล้วนำคนคนนั้นเข้ามาจาก “นอกองค์กร” เพื่อร่วมกันพัฒนาองค์กรให้ก้าวหน้าต่อไป

นี่คือประเด็นหลัก ที่หนังสือ “เรียนรู้จาก One Piece เพื่อสร้างสุดยอดทีมธุรกิจ” ได้บอกกับเราไว้นั่นเองครับ

ถ้ายังไม่ได้อ่านบทความ “เรียนศาสตร์บริหาร จากหนังสือการ์ตูน (ตอนแรก)” ซึ่งพูดถึงเรื่อง “วิถีแห่งโนบิตะ: ชัยชนะของคนไม่เอาถ่าน” ตามลิงก์ด้านล่างไปได้เลย

เรียนศาสตร์บริหาร จากหนังสือการ์ตูน (ตอนแรก)