ในบรรดา “ของเล่นกระดาษ” ของเด็กยุคก่อน ถ้าเอามาขายเด็กยุค Twitter ในวันนี้ มีหวังเจ๊งระเนระนาด
ยุคสมัยที่เปลี่ยนไป ทำให้ “ของเล่นกระดาษ” ซึ่งเป็น “ของเล่นช้า” ประเภทหนึ่ง เสื่อมความนิยมลงไปเรื่อยๆ อาจมีหลงเหลืออยู่บ้างก็เฉพาะในเด็กบางกลุ่มซึ่งเป็นคนส่วนน้อย
เพราะกาลเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ “ของเล่นเร็ว” เข้ามาแทนที่ “ของเล่นกระดาษ”
โดยเริ่มจาก “วิดีโอเกม” ไล่ตั้งแต่เกมกด เกมตู้ เครื่องเล่นเกมเสียบโทรทัศน์ เกมบนเครื่อง Desktop และ Laptop รวมถึงเกมบน iPad หรือ Smartphone
ยังไม่นับ “ของเล่นเร็ว” ที่เป็นเครื่องยนต์กลไกซึ่งเป็นที่นิยมไม่น้อยในยุคหลังๆ พวกเฮลิคอปเตอร์บังคับวิทยุ เครื่องบินบังคับ หรือเรือบังคับวิทยุ
ไม่ต้องพูดถึงรถยนต์บังคับ รถไฟอัตโนมัติ และพวกตุ๊กตุ่นตุ๊กตาไฮเทค พวก “ของเล่นใส่ถ่าน” ทั้งหลาย
“ของเล่นเร็ว” เข้ามาแทนที่ “ของเล่นช้า” อย่างรวดเร็ว ขนาดเจ้าแห่งตัวต่อ LEGO ของเล่นอันดับหนึ่งของโลกยังต้องปรับตัว
ด้วยการติดกลไกเข้ากับตัวต่อให้เคลื่อนไหวและบังคับด้วยวิทยุ เหมือนที่ผมได้เคยเขียนชุดความใน SALIKA ของเราแห่งนี้
รวมถึงหนังสือ LEGO Culture ด้วย
ในหมู่ “ของเล่นช้า” ด้วยกัน ดูเหมือนว่า “ของเล่นกระดาษ” ก็มีคู่แข่งมากมายหลายยุคสมัย
อาทิ หมากเก็บ ลูกข่าง กระโดดยาง ลูกหิน ลูกแก้ว ชุดน้ำชาและชุดทำกับข้าวถ้วยชามพลาสติก “ลูกบิด” หรือ Rubik และแม้กระทั่งพวก Board Game สุดฮิต อย่าง “เกมเศรษฐี” Bingo Scrabble
และไม่น่าเชื่อว่า เฉพาะจำพวก “ของเล่นกระดาษ” ด้วยกัน ก็ยังแข่งขันกันเองอย่างเอาเป็นเอาตาย
ไล่ตั้งแต่ Ox Hangman Sudoku พับเครื่องบิน พับจรวด พับนก พับดาว โอริกามิ เปเปอร์มาเช่ โมเดลกระดาษ โมเดลเกม
และแน่นอน Flash Cards
Flash Cards หรือ “บัตรคำ” เป็นชุดกระดาษพิมพ์ลายซึ่งประกอบด้วยข้อมูลที่เป็นคำศัพท์หรือตัวเลข
อาจพิมพ์แบบหน้าเดียวหรือสองหน้าแล้วแต่วัตถุประสงค์ในการใช้งาน
ถ้าเป็น Flash Cards แบบหน้าเดียว “คำถาม” กับ “คำตอบ” จะแยกใบกัน
แต่เป็น Flash Cards แบบ 2 หน้า คำถามและคำตอบจะอยู่ใบเดียวกัน แต่คนละหน้า
Flash Cards เป็นหนึ่งในเครื่องมือส่งเสริมการเรียนรู้ในการจัดการศึกษาการเรียนการสอนของตะวันตกครับ!
เป็นที่ทราบในวงการ ว่า Flash Cards นั้นมีหลายประเภทครับ
อาทิ Flash Cards คำศัพท์ Flash Cards นับเลข Flash Cards สูตรคูณ Flash Cards วันเดือนปี (เพื่อช่วยให้จดจำเรื่องราวในประวัติศาสตร์)
ย้อนอดีตกลับไป Flash Cards “รุ่นคุณทวด” นั้น ถือกำเนิดขึ้นเมื่อต้นทศวรรษที่ 1660
นั่นก็คือ Hornbook โบราณ มีรูปร่างหน้าตาเหมือน “ไม้ปิงปอง 4 เหลี่ยม” โดยแต่ละหน้าไม้สลักอักษร A ถึง Z
ต่อมาคุณย่า Favell Lee Mortimer ชาวอังกฤษเป็นผู้พัฒนา “บัตรคำ” จาก Hornbook ให้กลายมาเป็น Flash Cards
หรือ “บัตรคำ” ที่บรรจุคำศัพท์ขึ้นเป็นคนแรกเพื่อใช้สอนลูกหลานให้จดจำวิธีออกเสียงคำศัพท์ต่างๆ เมื่อกลางทศวรรษที่ 1830
ก่อนที่ในยุคต้นทศวรรษที่ 1970 Sebastian Leitner นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมนี จะได้สร้าง “ระบบบัตรคำ”
หรือ Flash Cards System ภายใต้ชื่อ Leitner System ขึ้นมาอย่างเป็นทางการ
Leitner System คือกระบวนการจัดการเรียนการสอนด้วย Flash Cards ที่เน้นในเรื่อง “การเรียงลำดับ”
แม้จะเริ่มต้นด้วยการเรียงลำดับตัวอักษร ทว่า Leitner System ได้รับความนิยมทางด้านการเรียงลำดับตัวเลขแบบ “อนุกรม”
ปัจจุบัน มีการประยุกต์ Flash Cards ในการจัดการเรียนการสอน ในแง่การอุปกรณ์เสริม
ที่สามารถใช้ได้ทั้งในชั้นเรียนอนุบาล ประถมต้น Homeschool ไปจนถึงสถานรับเลี้ยงเด็กอ่อน หรือ Nursery
มีการประยุกต์ Flash Cards ตั้งแต่ระดับง่าย ไปจนถึงระดับยาก
ทั้ง Flash Cards ชนิด “บัตรคำศัพท์” ทั้ง “ศัพท์พื้นฐาน” “คำศัพท์เดี่ยว” หรือ “คำตรงข้าม”
หรือ “บัตรคำ” ทั่วๆ ไป จำพวก “ตัวเลข” และ “ตัวอักษร” ซึ่งมีทุกภาษาให้เลือก หรือจะเป็น “บัตรคำศัพท์ต่อภาพ”
ในปัจจุบัน “บัตรคำ” ยังเป็นที่นิยมอยู่ โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ที่ Flash Cards หาใช่มีขายเฉพาะสำหรับเด็กๆ ไม่
เพราะคนอเมริกันนิยมเล่น “บัตรคำ” กันทุกเพศทุกวัย
โดยเฉพาะการฝึกฝนด้านภาษา ที่บรรดานักธุรกิจ หรือนักศึกษา ในการช่วยจำตัวอักษร ฝึกออกเสียง และเป็นเครื่องมือหนึ่งซึ่งใช้ในการเรียนภาษา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Flash Cards เป็นที่นิยมมากใน “ญี่ปุ่น”
เพราะเขาถือว่า “บัตรคำ” เป็นหนึ่งเครื่องมือที่ใช้ในการจัดการเรียนการสอน
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในปัจจุบัน Flash Cards นั้น เป็นที่ยอมรับกันทั่วไป ว่าเป็นวิธีพื้นฐานในการเรียนรู้ภาษา
โดยเฉพาะเด็กเล็ก ที่โรงเรียนต่างๆ นำมาปรับประยุกต์ใช้กันมาก และพ่อแม่ผู้ปกครองเองก็มองว่า “บัตรคำ” เป็นวิธีการหนึ่งในการให้ความรู้แก่ลูก
อีกมุมหนึ่ง มีการรณรงค์ นำ Flash Cards มาให้เด็กๆ เล่นแทนอุปกรณ์ไฮเทค เพราะ “ของเล่นมือจับ” นั้น มีงานวิจัยรองรับมากมาย ว่าเหมาะสมกับวัยของเด็ก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเด็กเล็ก ของเล่นแบบ Manual นั้น เหมาะสมมากกว่า iPad หรือโทรศัพท์มือถือ
ส่วนเด็กที่โตขึ้นมาหน่อย หรือหนุ่มสาวชาวมหาวิทยาลัย สื่อการสอนก็ควรเป็นแบบผสมผสาน หรือ Blended Learning
สรุปก็คือ ของเล่นต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น “บัตรคำ” หรืออะไรก็ตาม นักการศึกษา ควรจัดให้เหมาะสมกับช่วงวัยของเด็ก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เด็กที่มีปัญหาทางกายภาพ หรือในผู้สูงอายุ ซึ่ง Flash Cards หรือ “บัตรคำ” นั้น
นับเป็นสื่อการสอนที่ดี ที่อาจนำมาใช้แก้ปัญหาต่างๆ ในการจัดการเรียนการสอนได้นั่นเองครับ!
