เมื่อ ASEAN จะจัด “บอลโลก 2034” ให้ดู “บอลยูโร 2020” ของ “สหภาพยุโรป” เป็นตัวอย่าง

“บอลยูโร 2020” นัดชิงชนะเลิศ ที่ย้ายจากปี ค.ศ. 2020 มาแข่งในปีนี้ (2021) ได้คู่ชิงที่สนาม Wembley กรุง London ประเทศอังกฤษในวันที่ 11 กรกฎาคม นี้เวลาดีตีสองในบ้านเรา

ท่ามกลางบรรยากาศสุดคึกคัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่คอบอลชาวไทยที่รองเท้าแอโรซอฟท์ควักกระเป๋า 300 ล้านซื้อลิขสิทธิ์ให้คนไทยได้ดู “บอลยูโร 2020” กันอย่างสนุกสนาน
ในกระแส “บอลยูโร 2020” ในฐานะแฟนพันธุ์แท้ฟุตบอลยุโรปคนหนึ่ง ผมไม่พลาดที่จะดู “บอลยูโร 2020” ทุกนัดที่ถ่ายทอดสด ได้เห็นบรรยากาศแฟนบอลในสนามที่เปิด Mask
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บรรยากาศสุดคึกคักที่ปีนี้ “สหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป” หรือ “ยูฟ่า” ปลดล็อคประเทศเจ้าภาพจากประเทศเดียว เป็นแบบ “เจ้าภาพร่วม” มากถึง “11 ประเทศ”
เห็นเลข 11 แล้ว ทำให้ผมนึกถึง “11 ชาติ ASEAN” ที่ไทยเราถือเป็นสมาชิกรุ่นก่อตั้งของ ASEAN หรือ “ประชาคมอาเซียน” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเอ่ยถึง “ประชาคมอาเซียน” ขึ้นมา
ก็ทำให้ผมนึกถึงคำว่า “ประชาคมยุโรป” กลุ่มสมาชิกที่ก็เป็นสมาชิกของ “สหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป” หรือ “ยูฟ่า” พัวพันกันอยู่ 2-3 หน่วยงานนี้ ซึ่งเป็นประเด็นที่เราจะคุยกันในครั้งนี้ครับ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข่าวคราวเมื่อราว 2 ปีก่อน ที่ระบุว่า ASEAN 11 ชาติ เห็นพ้องต้องกัน กับการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน “ฟุตบอลโลก” ในอีก 15 ปีข้างหน้า หรือปี ค.ศ. 2034
ASEAN
ASEAN หรือ “ประชาคมอาเซียน”
เมื่อพูดถึง ASEAN หรือ “ประชาคมอาเซียน” กับ “ประชาคมยุโรป” แล้ว คอการเมืองคงจำได้ดี ในการประชุม World Economic Forum ครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 2002 ณ ประเทศมาเลเซีย
ที่นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ในขณะนั้นคือ “โก๊ะจ๊กตง” ได้เชิญชวนชาติสมาชิก ASEAN ช่วยกันขบคิดถึงความจำเป็นในการยกระดับ และบูรณาการ “ประชาคมอาเซียน” รูปแบบใหม่
ที่คล้ายกับ “ประชาคมยุโรป” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “รูปแบบประชาคมยุโรปในศตวรรษที่ 50” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “รูปแบบประชาคมยุโรปในปัจจุบัน” ที่เป็น “รูปแบบร่วมมือระดับภูมิภาค”
แน่นอนว่า “ประชาคมยุโรป” ได้วิวัฒนาการมาจาก “สหภาพยุโรป” ที่ประสบความสำเร็จในการฟื้นฟูเศรษฐกิจของยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง นำไปสู่ความร่ำรวยและเปี่ยมอิทธิพล
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คำว่า “3 เสาหลัก” ของ “ประชาคมอาเซียน” ได้นำมาจากแนวคิด “3 เสาหลัก” ของ “ประชาคมยุโรป” ภายใต้โครงสร้างสนธิสัญญาจัดตั้ง “สหภาพยุโรป” เมื่อปี ค.ศ. 1992
“3 เสาหลัก” ของ “ประชาคมยุโรป” ประกอบด้วย “เสาที่หนึ่ง” ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ “เสาที่ 2” นโยบายต่างประเทศและความมั่นคง “เสาที่สาม” ความร่วมมือทางตำรวจและศาลในทางอาญา
กำหนดเป้าหมายในการจัดตั้งตลาด และฐานการผลิตเดียวในรูปแบบเดียวกับ “ตลาดร่วมยุโรป” ภายใต้ “ประชาคมยุโรป” ในทศวรรษ 1950 ที่มีการเคลื่อนย้ายอย่างเสรีของ “ปัจจัยการผลิต”
EU หรือ “ประชาคมยุโรป”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดตั้งสหภาพศุลกากร โดยยกเลิกอุปสรรคทางการค้าทั้งมาตรการทางภาษีและมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีระหว่างประเทศสมาชิก พร้อมทั้งกำหนดอัตราภาษีสำหรับการค้านอกกลุ่ม
นำไปสู่การจัดตั้ง “ตลาดร่วมยุโรป” ได้สำเร็จในปี ค.ศ.1968 ส่งผลให้การเคลื่อนย้ายของสินค้า บริการ เงินทุน และแรงงานระหว่างประเทศสมาชิก สามารถทำได้อย่างเสรี นับตั้งแต่ ปี ค.ศ.1992
มีการจัดตั้ง “สหภาพเศรษฐกิจและการเงิน” โดยสมาชิก “ประชาคมยุโรป” จำนวน 19 จาก 27 ประเทศ ใช้เงินสกุลยูโร และมีนโยบายทางการเงินร่วมกันภายใต้การควบคุมของ “ธนาคารกลางยุโรป”
ที่สำคัญที่สุดก็คือ “ประชาคมยุโรป” ได้พัฒนาถึงขีดสุด ด้วยการ “สถาปนาสถานะพลเมืองยุโรป” หรือ European Citizenship ขึ้นสำหรับ “พลเมืองประเทศสมาชิก” ของ “ประชาคมยุโรป”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การมอบสิทธิพิเศษต่างๆ ตาม “กฎหมายสหภาพยุโรป” เช่น สิทธิในการเคลื่อนย้ายเพื่อไปประกอบอาชีพ หรือพำนักพักอาศัยในประเทศสมาชิกอื่นอย่างเสรี
สิทธิในการไม่ถูกเลือกปฏิบัติด้วยเหตุผลของสัญชาติ หรือสิทธิในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งสมาชิกองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในประเทศสมาชิกที่ตนมิได้มีสัญชาติแต่มีถิ่นพำนักอยู่
ยิ่งหากท่านผู้อ่านแฟนพันธุ์แท้ SALIKA ที่ได้มีโอกาสติดตามการแข่งขัน “บอลยูโร 2020” ที่โรมรันพันตูกันมา 1 เดือนเต็มๆ และกำลังจะรูดม่านปิดฉากในวันอาทิตย์ที่ 11 กรกฎาคม ที่จะถึงนี้
ท่านก็จะพบบรรยากาศที่สุดคึกคักของแฟนบอลประเทศสมาชิก “ประชาคมยุโรป” ที่เดินทางเคลื่อนย้ายสนามระหว่างชาติต่างๆ ที่เป็นเจ้าภาพร่วมมากถึง 11 ประเทศในครั้งนี้อย่างสนุกสนาน

ไม่นับประเด็นการถอด Mask เชียร์บอล เอาแค่ความรื่นรมย์กับชีวิตที่รัฐบาลชาติต่างๆ มอบให้กับประชาชน เห็นสีหน้าของ “คน” หรือ “มนุษย์” ที่มีความสุขกับการเชียร์ฟุตบอลทีมชาติของตน
ทำให้ผมคิดถึงปรัชญาสูงสุดคือความสุขที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีรัฐสวัสดิการที่ดี คุณภาพชีวิตที่ดี ที่มาพร้อมกับคุณภาพการศึกษา และระบบการศึกษาที่วางรากฐานอย่างดี
สิ่งเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ อย่างน้อยที่สุด ความพยายามของ EEC HDC ภายใต้การนำของ “ดร.อภิชาต ทองอยู่” ผู้มีความมุ่งมั่นกับการผลักดันการวางรากฐานการศึกษาในพื้นที่ EEC
ที่จะนำไปสู่คุณภาพการศึกษา ที่ตอบโจทย์ความต้องการที่แท้จริงของตลาดแรงงานภาคอุตสาหกรรม นำไปสู่การขับเคลื่อนเศรษฐกิจ สังคม และมองต่อไปที่ “ประชาคมอาเซียน” ในอนาคตครับ