“กฎเหล็ก 4 ข้อ” ของ “ภาษา JAVA” ประกอบด้วย
1. เป็นโปรแกรมภาษาเชิงวัตถุ (Object Oriented) เท่านั้น
2. ไม่ขึ้นกับ Platform ใดๆ ไม่ว่าจะเป็น Platform ด้านสถาปัตยกรรม หรือ Platform ด้านระบบปฏิบัติการ
3. เหมาะกับการใช้ในระบบเครือข่าย (Networking) พร้อมมีไลบรารี (Library) สนับสนุนเต็มรูปแบบ
4. สามารถใช้งานได้จากทุกแห่งทั่วโลก ภายใต้ระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มแข็ง
นี่คือคำประกาศศักดาของ James Gosling ผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งภาษา JAVA”
JAVA เป็นภาษาสำหรับสร้าง Application Software เพื่อใช้งานบน Internet โดยโปรแกรมที่สร้างขึ้น
ด้วย “ภาษา JAVA” นั้น จำเป็นต้องผ่านขั้นตอนการแปลภาษา หรือ Compile เสียก่อน จึงจะสามารถนำไปใช้งานได้
ซึ่งหลักการสำคัญของ “ภาษา JAVA” ก็คือ เมื่อผ่านการแปลแล้ว สามารถนำไปปฏิบัติงานบนระบบใดๆ ก็ได้
เช่น อาจนำไปวิ่งบนเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ Unix หรือเครื่อง Macintosh หรือเครื่อง PC ที่ใช้ Microsoft Windows กระทั่งบนโทรศัพท์มือถือก็ย่อมได้
นี่คือเหตุผลที่ทำให้ James Gosling ได้รับการขนานนามว่าเป็น “บิดาแห่งภาษา JAVA”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเกิดขึ้นและดำรงอยู่ ของ “ภาษา JAVA” ในปัจจุบัน ได้ขยายอาณาเขตจากแวดวง IT เข้าไปสู่วงการ ICT อย่างเต็มรูปแบบ
ประวัติง่ายๆ ของ James Gosling ที่หากันได้ใน Google ก็คือ James Gosling เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอเมริกัน จบปริญญาเอกสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์จาก “คาลเนกี้-เมลล่อน”
แน่นอนว่า ฉายา “บิดาแห่งภาษา JAVA” ของ James Gosling นั้น มิใช่ได้มาเพราะโชคช่วย
ทว่า เกิดจากการที่ James Gosling ได้ริเริ่มโครงการ The Green Project ซึ่งเป็น Project ที่สร้างขึ้นมา เพื่อหวังให้ไปต่อกรกับ “ภาษา C++” เมื่อปี พ.ศ. 2534 (ปี ค.ศ. 1991)
James Gosling ใช้เวลากับโครงการ The Green Project ไม่นานก็ “แจ้งเกิด” ได้อย่างสง่างาม
เพราะให้หลังเพียง 3 ปี นับจากที่ The Green Project ได้ประกาศตัว
Program “ภาษา JAVA” ก็เข้าสู่สงครามการค้าคอมพิวเตอร์เต็มรูปแบบ ทั้งจากที่ตัวมันเองตั้งตนเป็นคู่แข่งกับชุดโปรแกรมของ Microsoft
และทั้งจากการจับมือเป็นพันธมิตรกับศัตรูตัวฉกาจของ Microsoft ในยุคนั้น นั่นก็คือ Netscape
ที่แม้ว่า ต่อมาในภายหลัง Browser ยี่ห้อ Internet Explorer ของ Microsoft จะสามารถเอาชนะ Browser ยี่ห้อ Netscape ไปแล้ว
ทว่า Netscape ได้กลายเป็นผู้จุดประกายไฟแห่งการต่อสู้ ให้กับ Browser รุ่นหลังๆ ไม่ว่าจะเป็น Mozilla Firefox หรือ Google Chrome ก็ตามที โดยนัยให้คนรุ่นใหม่ขึ้นมาช่วยแก้แค้นแทน
แถมทำได้สำเร็จเสียด้วย!
จะเห็นได้ว่า สงครามตัวแทน IT เริ่มต้นจากคราวที่ Netscape ร่วมมือกับ JAVA สร้างปรัชญาว่าด้วยการสนองความต้องการของลูกค้า
โดยเปิดให้ผู้ใช้งานสามารถ Download และ Run ตัว Application ใดๆ ก็ได้บน Browser ยี่ห้อ Netscape ด้วยการใช้ศักยภาพของ JAVA
จาว่าที่โลดแล่นได้ทั้งใน Unix หรือเครื่อง Macintosh หรือเครื่อง PC ที่ใช้ Microsoft Windows กระทั่งบนโทรศัพท์มือถือก็ย่อมได้
แปลไทยเป็นไทยก็คือ JAVA สามารถทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการต่างๆ ได้โดยไม่ต้องคำนึงถึงข้อจำกัดเรื่องทรัพยากรของเครื่องคอมพิวเตอร์แต่อย่างใด
ที่พิเศษสุดก็คือ ผู้ที่ใช้ JAVA สามารถปรับเปลี่ยน Platform จาก Unix มาเป็น Windows หรือจาก Windows ไปเป็น Macintosh หรือจาก Macintosh มาเป็น Unix เมื่อใดก็ย่อมได้
ซึ่งแปลความเป็นอื่นใดไม่ได้เลยนอกจากจะหมายถึง “หายนะด้านการตลาดของ Microsoft”
ดังจะเห็นได้ว่า ทุกวันนี้ ที่ JAVA ได้ประกาศตัวเป็นคู่แข่งกับชุด Program รุ่น Visual Studio .NET ของ Microsoft อันมี Visual Basic และ C# เป็นหัวหอกอย่างเต็มภาคภูมิ
ซึ่งนำมาสู่การพัฒนา Program ภาษาที่มีความยืดหยุ่นสูง มีสมรรถภาพมาก และอาศัยทรัพยากรของเครื่องคอมพิวเตอร์ในการทำงานที่ต่ำ
ทั้งหลายทั้งปวงนี้ แน่นอนว่า ประโยชน์โภชผล ย่อมตกมาถึงผู้ใช้งานอย่างเราๆ ท่านๆ อย่างไม่ต้องสงสัย
อย่าลืมว่า สาเหตุที่ JAVA เป็นผู้นำในตลาดโปรแกรมภาษาที่ได้รับความนิยมสูงยิ่งในปัจจุบันนั้น
ก็เนื่องมาจากความยอมรับนับถือจากคนในวงการ ICT นั่นเอง
พิจารณาง่ายๆ จากตัวเลขการส่งออก Programmer ของประเทศต่างๆ โดยเฉพาะอินเดียที่ทุกวันนี้สามารถสร้าง Programmer “ภาษา JAVA” เก่งๆ ได้เป็นล้านคน!
เพื่อรองรับการขยายตัวของความต้องการนักพัฒนาระบบที่เชี่ยวชาญ “ภาษา JAVA” ในเกือบทุกอุตสาหกรรมของโลก ICT ไอทีเลยก็ว่าได้!












