“ตำนานวากิว” นั้น คำว่า “วากิว” มาจากคำภาษาญี่ปุ่น คือ “วะ” 和 หมายถึง “ญี่ปุ่น” กับ “กิว” 牛 แปลว่า “วัว”
“วากิว” จึงเป็นชื่อเรียก “เนื้อวัว” ต้นตำรับ “ญี่ปุ่น”
“วากิว” มีทั้งหมด 4 สายพันธุ์ ดังนี้
1. Japanese Black หรือวัวพันธุ์ญี่ปุ่นแท้ (ขนดำ) สุดยอดสายพันธุ์อันดับหนึ่ง ให้เนื้อที่มีชั้นไขมันแทรกสูงสุด เนื้อจึงนุ่มฉ่ำ “ละลายในปาก” รสชาติออกหวานเล็กน้อย
2. Japanese Brown หรือวัวพันธุ์ญี่ปุ่นแท้ (ขนสีน้ำตาล) ไขมันในเนื้อต่ำเพียง 12% ทานแล้วไม่เลี่ยน แม้จะนุ่มฉ่ำ หอมหวาน น้อยกว่า “ขนดำ” แต่ก็ “ละลายในปาก” ไม่ต่างกัน
3. Japanese Polled หรือวัวพันธุ์ญี่ปุ่นแท้ (ไม่มีเขา) จุดเด่นคือ ปริมาณเนื้อมาก แต่คุณภาพจะด้อยกว่า “ขนดำ” และ “ขนสีน้ำตาล”
4. Japanese Shorthorn หรือวัวพันธุ์ญี่ปุ่นแท้ (เขาสั้น) เป็น “วากิวราคาประหยัด” แต่ก็มีไขมันต่ำ นุ่มฉ่ำ คล้ายๆ กัน
ในวงการ “วากิว” มีการให้คะแนน “ไขมันแทรกชิ้นเนื้อ” 12 ระดับ หรือที่รู้จักกันดีว่า Marbling Score
ซึ่งหลายคนอาจเข้าใจว่า Kobe คือ “วากิว” ที่เยี่ยมที่สุด แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนญี่ปุ่นยกย่องให้ Matsusaka เป็น “เนื้อหมายเลข 1”
นอกจาก Matsusaka และ Kobe แล้ว ยังมี “วากิว” Yonesawa Hida Oumi Tajima Miyazaki Bungo ที่รอนักชิมศึกษา และหามาลิ้มลอง
“วากิว” มีชื่อเสียงจากไขมันที่แทรกซึมอยู่ทั่วชิ้นเนื้อ จึงมีชื่อเล่นว่า White Beef หรือ “เนื้อวัวขาว” ที่สนนราคาสูงถึง 400-500 ดอลลาร์ต่อกิโลกรัม นั่นเอง
“ไขมันแทรกชิ้นเนื้อ” นั้น มีชื่อเสียงจากการเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว สามารถช่วยลดระดับ Cholesterol ในร่างกาย ผนวกกับ Omega 3 และ Omega 6 ที่ช่วยป้องกันเส้นเลือดอุดตัน และโรคหัวใจอีกด้วย
สำหรับรหัสและตัวเลขที่มีชื่อเสียงของ “วากิว” อันดับ 1 คงต้องยกให้ A5 ซึ่งมีข้อมูลที่หลายท่านอาจยังไม่ทราบรายละเอียดดังนี้ครับ
อันดับแรก “วากิว” จะถูกแบ่ง Grade เป็น A B C
C คือ Grade ต่ำสุด ซึ่งหมายถึงอัตราความแน่นของเนื้อต่อน้ำหนักวัวมีน้อยที่สุด แปลไทยเป็นไทยก็คือ เนื้อ Grade A คือ “เนื้อแน่นสุด” นั่นเอง
จากนั้น จะมาแบ่งตัวเลขประกบ ตามอัตรา “ไขมันแทรกชิ้นเนื้อ” ไล่ตั้งแต่ระดับ 1 2 3 4 5 ซึ่งมีมีคำอธิบายตามมาว่า ระดับ 5 คืออัตรา “ไขมันแทรกชิ้นเนื้อ” มากที่สุด
แต่บางครั้ง เวลาเราไปทาน “วากิว” ที่ร้าน แล้วได้ยินโต๊ะข้างๆ สั่ง B5 นั่นไม่ได้หมายถึงเขาไม่มีรสนิยมนะครับ เพราะบางคนเขาไม่ชอบทานแบบมันๆ เขาชอบ Texture หรือสัมผัสหยาบของเนื้อครับ
การที่ “วากิว” มีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วโลกนั้น มาจาก “คุณภาพการเลี้ยง” ครับ
กล่าวคือ “วากิว” จะถูกเลี้ยงในบรรยากาศเงียบสงบ ภายในโรงเรือนที่อากาศถ่ายเทสะดวก ขุนด้วยอาหาร Fiber ไม่ว่าจะเป็น ข้าวสาลี ข้าวโพด กากถั่วเหลือง
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้องให้ “วัวดื่มเบียร์” สัปดาห์ละครั้ง เพื่อช่วยในระบบย่อยอาหาร และให้วัวผ่อนคลาย บางแห่งขุนด้วยไวน์ก็มี!
อย่างไรก็ดี เพื่อลด “ความโหด” ของโรงเชือด ที่โดยปกติแล้ว “วัวเนื้อวากิว” จะเชือดเมื่ออายุได้ 3 ปีถึง 3 ปีครึ่ง ต่างจาก “วัวทั่วไป” ที่จะเชือดกันที่ 2 ขวบ เหตุผลที่ต้อง 3 ปีขึ้นไปไม่เกิน 3 ปีครึ่งก็คือ เพื่อขุนให้ได้ “ไขมันแทรกชิ้นเนื้อ” นั่นเอง
อย่างไรก็ดี เพื่อลด “ความโหด” ของโรงเชือด นักวิทยาศาสตร์ญี่ปุ่น จึงอาสาผลิต “วากิว” จาก Stem Cell ในห้อง LAB ขึ้นมา

Professor Dr. Michiya Matsusaki จาก Osaka University ได้ใช้ “เครื่องพิมพ์ชีวภาพ 3 มิติ” และเทคโนโลยี Stem Cell จากวัว เพื่อสร้างไขมันใน “วากิว” ทีละชิ้น ซึ่งก่อนหน้านี้ นักวิทยาศาสตร์พยายามที่จะสร้างเนื้อโดยการรวม “วากิว” หลายชิ้นเข้าด้วยกัน
Professor Dr. Michiya Matsusaki บอกว่า แม้ว่าเราจะยังไม่ได้รับประทานเนื้อจำลองกันในเร็ววันนี้ เพราะต้องใช้เวลา 4 สัปดาห์ในการสร้างเนื้อที่มีขนาดหนึ่งลูกบาศก์เซนติเมตร
“แต่เมื่อเทคนิค และประสิทธิภาพดีมากกว่านี้ เราก็อาจได้ทานวากิวจาก LAB กันอย่างเป็นจริงเป็นจัง” Professor Dr. Michiya Matsusaki กระชุ่น
Professor Dr. Michiya Matsusaki กล่าวต่อไปว่า หากเราสามารถผลิต “วากิว” จำนวนมากได้อย่างรวดเร็ว จาก Cell เพียงไม่กี่ Cell โลกของเราก็มีโอกาสที่จะแก้ปัญหาขาดแคลนอาหารได้ดีขึ้นในอนาคต

“เทคนิคการพิมพ์ชีวภาพ และการปลูกถ่าย Cell ในห้อง LAB อาจมีประโยชน์ในด้านอื่นๆ มากกว่าวากิว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การสร้างสิ่งทดแทนกล้ามเนื้อของมนุษย์ที่ได้รับความเสียหาย” Professor Dr. Michiya Matsusaki กล่าว และว่า
ปัจจุบันมีค่าใช้จ่ายราว 100 ดอลลาร์ต่อการสร้างวากิวชิ้นเล็กๆ แต่ผมเชื่อว่า ต้นทุนดังกล่าวจะลดลงเรื่อยๆ และ “วากิว” จาก LAB แบบนี้ จะถูกนำไปเสิร์ฟบนโต๊ะอาหารได้ภายใน 5 ปีนับจากนี้ Professor Dr. Michiya Matsusaki ทิ้งท้าย













