Bitcoin ภาพสะท้อนความเหลื่อมล้ำการเข้าถึงเทคโนโลยี

คนจนวกวนเล่นหวย
คนรวยรวยเขาไปเล่นหุ้น
คนมีกะตังค์ซื้อที่กักตุน
บุญมีบอกบุญงานศพลูกชายบุญมา

บทเพลง “แมงกะไซค์” ของ “แอ๊ด คาราบาว” คือภาพสะท้อนชั้นดีของความเหลื่อมล้ำทางชนชั้น ในยุคสมัยที่เพลงนี้กำลังฮิต สังคมไทยอยู่ในยุคเฟื่องฟูของตลาดหุ้นสินธร

คำร้องที่ว่า “คนมีกะตังค์ซื้อที่กักตุน” ก็เกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ ที่ราคาที่ดินฟองสบู่รุ่งเรืองถึงขีดสุด ตามตลาดหุ้นไปติดๆ เช่นกัน
อย่างไรก็ตาม ในยุคปัจจุบัน ยุคที่ตลาดหุ้นไม่ Popular อย่างที่เคยเป็น แต่ “คนรวย” ก็มีทางเลือกใหม่ๆ ซึ่งเกิดขึ้นมาหลายปีแล้ว นั่นก็คือ ตลาด Bitcoin
ดังนั้น หากเพลง “แมงกะไซค์” ถูกเขียนขึ้นในยุคนี้ เนื้อเพลงคงต้องเปลี่ยนใหม่เป็น “คนจนวกวนเล่นหวย คนรวยๆ เขาไปเล่นเหรียญ”
เพราะดูเหมือนว่า “คนรวย” เท่านั้น ที่จะมีสิทธิ์ “ถือเหรียญ” ส่วน “คนจน” คงต้องหน้ามืดตามัวกับ “หวย” กันต่อไป-เหมือนเคย

cryptocurrency

ด้วยพื้นฐานการที่ “คนจน-คนรวย” มี Lifestyle ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง อาจเป็นเพียงปัจจัยหนึ่งซึ่งทำให้ช่องว่างระหว่างชนชั้นขยับถ่างกว้างห่างออกจากกัน
แต่ประเด็นสำคัญ ตั้งแต่การเกิดขึ้นของตลาดหุ้น และมาถึงยุคใหม่สมัยนี้ก็คือ ตลาด Bitcoin
องค์ประกอบหลักคงหนีไม่พ้น “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” ครับ
“ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” มีหลากเหตุผล และหลายมิติ ความเหลื่อมล้ำพื้นฐานที่สุดก็คือ “การเข้าถึง Internet”
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โอกาสการเป็นเจ้าของอุปกรณ์ Digital
ซึ่งในปัจจุบัน ต้องยอมรับว่า ปัญหา “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” คือหนึ่งในปัญหาเชิงโครงสร้างที่สำคัญโลกไปแล้ว
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพสะท้อนจากรายได้ของกลุ่มคนรวยที่สุด และกลุ่มคนจนที่สุดของแต่ละประเทศ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ!
นำไปสู่ดัชนีชี้วัด “ช่องว่างความยากจน” หรือ Poverty Gap Ratio
“ช่องว่างความยากจน” หมายถึง ช่องว่างระหว่างมาตรฐานความเป็นอยู่ของคนจน ที่ตกอยู่ใต้ “เส้นความยากจน” ที่บ่งชี้ว่า ผู้ที่มีระดับรายได้ต่ำกว่าเส้นความยากจนนั้น มีปริมาณมากน้อยเพียงใด
“ช่องว่างความยากจน” เป็นการหาค่าเฉลี่ยช่องว่างระหว่าง “เส้นความยากจน” กับ “รายได้เฉลี่ยต่อคนต่อเดือนของครัวเรือน”
สรุปก็คือ ใครที่มีรายได้ต่ำกว่า “เส้นความยากจน” มาก ย่อมประสบกับความยากลำบากในชีวิตมาก

Bitcoin

แม้จะเป็นที่ทราบกันดี ว่าเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นตัวแปรสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Internet คือปัจจัยเร่งอันหนึ่งซึ่งทำให้ช่องว่างทางเศรษฐกิจและช่องว่างทางสังคมลดลงได้!
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ช่องว่างระหว่างผู้มีรายได้สูง กับผู้มีรายได้ต่ำ
ซึ่งเป็นผลโดยตรงมาจาก “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” ดังที่กล่าวไป
ดังนั้น “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” ในแง่ของความสามารถและโอกาสของการเข้าถึง Internet ที่ส่งผลทำให้เกิดช่องว่างระหว่าง “ผู้มีข่าวสาร” และ “ผู้ไร้ข่าวสาร” หรือ Information haves and have not
หรือที่รู้จักกันดีว่า “ช่องว่างทางดิจิทัล” หรือ Digital Divide ซึ่งกล่าวโดยนัยก็คือ “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” นั่นเอง
และ “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” ทุกวันนี้ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งขยับถ่างกว้างห่างออกจากกันออกไปเรื่อยๆ
ผ่านภาพสะท้อนของ Bitcoin ซึ่งต้องยอมรับว่า ตลาด Bitcoin แตกต่างจากตลาดหุ้นตรงที่ ตลาดหุ้นนั้น ยังพอมีช่องทางหลงเหลือให้คนที่เข้าไม่ถึงเทคโนโลยี
เพราะทุกวันนี้ ยังคงมีหนังสือพิมพ์รายงานมูลค่าการซื้อขายหุ้นหลงเหลือ และตลาดหุ้น หรือบริษัทหลักทรัพย์หลายแห่งคงพื้นที่ต้อนรับเซียนหุ้น Walk in เข้าไป Trade กันแบบ Onsite
แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับการนั่ง Trade เจ้า Bitcoin ซึ่งต้องอาศัยเทคโนโลยีล้วนๆ
ซึ่งแน่นอนว่า ต้องอาศัยความสามารถ และโอกาสในการเข้าถึง Internet เป็นองค์ประกอบหลักแบบเพียวๆ

ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี

เหตุดังนี้ เนื้อเพลงที่เขียนเอาไว้ว่า
คนจนวกวนเล่นหวย
คนรวยรวยเขาไปเล่นหุ้น
คนมีกะตังค์ซื้อที่กักตุน
บุญมีบอกบุญงานศพลูกชายบุญมา
ยังคงสามารถหวนกลับเอามาใช้ได้ดีในยุคปัจจุบัน
เพราะแม้ว่า สภาพแวดล้อมของ “คนรวย” จะเปลี่ยนไปมากแล้ว จากยุคตลาดหุ้น สู่ยุคตลาด Bitcoin
แต่ “ความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงเทคโนโลยี” ก็ยังคงอยู่
ดังภาพสะท้อนของ เนื้อเพลง “แมงกะไซค์” ที่หากถูกเขียนขึ้นใหม่ในยุคนี้ เนื้อเพลงคงต้องเปลี่ยนใหม่เป็น “คนจนวกวนเล่นหวย คนรวยๆ เขาไปเล่นเหรียญ”
เพราะดูเหมือนว่า “คนรวย” เท่านั้น ที่จะมีสิทธิ์ “ถือเหรียญ” ส่วน “คนจน” คงต้องหน้ามืดตามัวกับ “หวย” กันต่อไป-เหมือนเคย นั่นเองครับ!