‘ดร.ธัชพล กาญจนกูล’ เผยแผน EEC ปี 65 กับการพัฒนาเชิงพื้นที่ ที่มุ่งสร้างความเข้มแข็งให้เศรษฐกิจชุมชนเป็นสำคัญ

การขับเคลื่อนโครงการ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ EEC ในช่วง 4 ปีแรก นับตั้งแต่เริ่มเดินหน้าโครงการอีอีซีตั้งแต่ปี 2561 ได้มุ่งเน้นในภารกิจหลัก 2 ด้าน นั่นคือ การส่งเสริมและพัฒนา รวมถึงดึงดูดการลงทุนใน 12 อุตสาหกรรมเป้าหมาย และการสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นในการพัฒนาพื้นที่นี้ ไม่ว่าจะเป็น รถไฟความเร็วสูง ท่าอากาศยาน ท่าเรือ ฯลฯ ซึ่งในวันนี้ทั้ง 2 ภารกิจ ดำเนินไปอย่างน่าพึงพอใจ มาในปี 2565 นี้ เป็นอีกหนึ่งปีที่ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (สกพอ.) หรือ อีอีซี ตั้งใจจะเดินหน้าลุยพัฒนาเชิงพื้นที่ เพื่อสร้างความเข้มแข็งให้ เศรษฐกิจฐานราก หรือ เศรษฐกิจชุมชน ซึ่งผู้ที่รับผิดชอบเป็นหัวเรือใหญ่ในภารกิจนี้ นั่นคือ ดร.ธัชพล กาญจนกูล รองเลขาธิการสายงานพื้นที่และชุมชน สกพอ. นั่นเอง

และเพื่อให้ทุกคนได้รับรู้ถึงอีกหนึ่งภารกิจที่เป็นเป้าหมายในการพัฒนาพื้นที่อีอีซีนี้ รายการ “เคลียร์คัด ชัดเจน” ที่เผยแพร่ในช่องทาง Youtube : NBT 2HD (วันที่ 1 ก.พ. 2565) จึงได้สัมภาษณ์ ดร.ธัชพล กาญจนกูล ถึงภารกิจสำคัญนี้ รวมถึงความคืบหน้าของโครงการพัฒนาอื่นๆที่ประกอบรวมอยู่ในนิยามของ “การพัฒนาเชิงพื้นที่” กับผู้บริหาร สกพอ. ท่านนี้ด้วย

รีวิว ภาพรวมการพัฒนาอย่างมีเป้าหมาย ของ EEC ในช่วงที่ผ่านมา

ในช่วงแรก ผู้ดำเนินรายการได้ถามถึงความคืบหน้าทีผ่านมาในภาพรวมของการดำเนินโครงการ อีอีซี กับ รองเลขาธิการสายงานพื้นที่และชุมชน สกพอ. ซึ่ง ดร.ธัชพล ได้บอกเล่าให้ฟังโดยสังเขปว่า
“ต้องยอมรับว่า โครงการ Eastern Seaboard เมื่อ 30 ปีที่แล้ว ได้สร้างอานิสงส์ที่ชัดเจนที่สุด คือ การมาพลิกโอกาสด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมไทย จากที่เป็นผู้ผลิตในอุตสาหกรรมเบา ก็ขยายตัวสู่อุตสาหกรรมหนักมากขึ้น โดยในช่วงปี 2531-2533 เป็นจุดพีคของโครงการนี้ ทำให้จีดีพีประเทศไทย ขึ้นสูงสุดได้ถึง 15 เปอร์เซ็นต์”

“โมเดลของโครงการ Eastern seaboard จึงถือเป็นต้นแบบความสำเร็จ และเมื่อเกิดโครงการ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกขึ้น ทาง EEC จึงได้นำโมเดลนี้มาต่อยอด สานต่อ พัฒนาเศรษฐกิจในภาคตะวันออกของไทย โดยเฉพาะในส่วนของการพัฒนาเชิงพื้นที่ ที่มุ่งเน้นขยายไปสู่การพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม อย่างเป็นระบบ”
“โดยการนำเทคโนโลยีใหม่ๆมาใช้ เพื่อพัฒนาทั้งบุคลากร อุตสาหกรรม ธุรกิจต่างๆในพื้นที่ ให้ดีขึ้น โดยเฉพาะการสร้างคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับพี่น้องประชาชนในพื้นที่ ขณะเดียวกัน ก็เป็นตัวจักรสำคัญที่จะขับเคลื่อนความก้าวหน้าของประเทศต่อไปได้”
“และเมื่อเจาะลึกลงไปในเชิงพื้นที่ ทั้ง 3 จังหวัดที่อยู่ในเขตพื้นที่ EEC คือ ฉะเชิงเทรา ชลบุรี และระยอง ต่างมีศักยภาพในเชิงพื้นที่สูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พื้นที่อุตสาหกรรม ที่อยู่ในเขตจังหวัดชลบุรี ระยอง จำนวนมาก ทั้งในพื้นที่ของแหลมบัง มาบตาพุด”
“ส่วนเรื่องของการท่องเที่ยว ก็มีเมืองท่องเที่ยวที่โดดเด่นในระดับโลกอย่าง พัทยา อยู่ในจังหวัดชลบุรีด้วย โดยเพียงแค่สองส่วนนี้ ก็เห็นได้ชัดแล้วว่ามีส่วนในการพัฒนาอัตราการเติบโตของเศรษฐกิจประเทศ ทั้งในส่วนของการส่งออก นำเข้า
มาถึงพื้นที่ ฉะเชิงเทรา ก็เป็นพื้นที่เกษตรกรรมดั้งเดิมของไทย ที่มีเกษตรกรจำนวนมาก ที่สามารถส่งวัตถุดิบที่ได้จากการเพาะปลูกมาพัฒนาอุตสาหกรรมการเกษตรได้ในอนาคตด้วย”
ต่อมา ดร.ธัชพล ได้ขยายความถึงความสำเร็จที่ผ่านมาของ โครงการ EEC ต่อว่า
“โครงการ EEC ได้ดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2561 จนมาถึงตอนนี้ ในแผน 5 ปีที่เราตั้งไว้ เราตั้งเป้าว่าจะมีการลงทุนในพื้นที่ถึง 1.7 ล้านล้านบาท ตอนนี้ตัวเลขก็ได้ตามเป้าแล้ว ปีหนึ่งเราลงทุนประมาณ 3 แสนล้านแล้ว และใน 5 ปีต่อมา เราตั้งเป้าไว้ว่าจะลงทุนเพิ่มอีก 2.2 ล้านล้านบาท ถ้าคิดเป้ฯตัวเลขการลงทุนในเฉพาะ 3 จังหวัด ก็รวม 55-56 เปอร์เซ็นต์ แล้ว”

“โดยในส่วนของรูปแบบการพัฒนา เราพัฒนาควบคู่กับไปทั้ง การเกษตร แหล่งน้ำ สิ่งแวดล้อม ระบบไฟฟ้า การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ หรือ Infrastructure โดยเฉพาะในเรื่อง โครงสร้างพื้นฐาน ในช่วงแรกเรามีอยู่ 5 โครงการหลัก คือ
โครงการสนามบินอู่ตะเภา โครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อมสามสนามบิน โครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง โครงการพัฒนาท่าเรือมาบตาพุด และโครงการสร้างศูนย์ซ่อมเครื่องบิน หรือ MRO”
“ทั้ง 5 โครงการที่กล่าวมา ตอนนี้ใน 4 โครงการแรก เริ่มมีความก้าวหน้าอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งทั้ง 5 โครงการนี้ มีมูลค่าการลงทุน 654,000 ล้านบาท ซึ่งเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า กับเม็ดเงินลงทุนที่กำลังเข้ามาในพื้นที่ EEC ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องโครงสร้างพื้นฐานและอุตสาหกรรมพื้นฐาน”

ปี 2565 ปีแห่งการเดินหน้าพัฒนาเชิงพื้นที่ ทั่วถึงทุกชุมชน

สำหรับหมุดหมายต่อไปที่ สกพอ. วางแผนว่าจะพัฒนาไปอย่างต่อเนื่อง คือ การพัฒนาเชิงพื้นที่ ที่มุ่งเน้นลงไปยังชุมชนในพื้นที่ 3 จังหวัด อีอีซี ซึ่ง ดร.ธัชพล ได้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า
“ในปี 2565 นี้ เราจะเดินหน้าพัฒนาระบบเมือง พัฒนาชุมชน โดยจะมุ่งสร้างความเจริญให้กับประชาชนในพื้นที่ เรามีเจ้าหน้าที่ลงชุมชนเกือบทุกอาทิตย์ เพื่อดูแล รับฟังปัญหาความเดือดร้อนของประชาชน ทั้งจากเรื่องพิษโควิดและเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง ทีมพื้นที่ของเราลงไปดูทั้งการทำมาหากินในพื้นที่ การใช้ชีวิต สิ่งแวดล้อม ซึ่งจะนำมาซึ่งรูปแบบการพัฒนาที่สร้างความยั่งยืนให้กับพี่น้องประชาชนในพื้นที่”

“โดยเริ่มจากเรื่องที่เป็น “Quick win” อย่างการที่ EEC ได้ร่วมกับ 7 สถาบันการเงิน เพื่อหาสินเชื่อให้กับผู้ที่เดือดร้อน และเสนอผลิตภัณฑ์ทางการเงินเพื่ออำนวยความสะดวกให้ประชาชนในพื้นที่ได้เข้าถึงความช่วยเหลือด้านการเงินจากสถาบันการเงินเหล่านั้น เช่น ร้านอาหารรายย่อย ที่อาจต้องปิดลงเพราะพิษโควิด ซึ่งขาดแคลนเงินทุนในการทำมาค้าขายต่อ ในตอนนี้ก็ได้ทำการตกลงกับหลายสถาบันการเงิน ที่มอบสินเชื่อพิเศษให้ โดยไม่ต้องมีการค้ำประกันให้ยุ่งยาก เพื่อไปชำระหนี้คืน หรือขยายกิจการรองรับโอกาสที่จะมาหลังจากวิกฤตโควิดคลี่คลาย”
“ส่วนภาคอุตสาหกรรม ก็มีการจัดสินเชื่อจากสถาบันการเงินที่จะให้เพื่อทางกิจการจะได้ใช้ไปในการซื้อวัตถุดิบได้อย่างต่อเนื่อง นอกจากนั้น ยังสนับสนุนให้ปรับรูปแบบการผลิตจากการผลิตแบบเดิมให้เข้าสู่การผลิตในรูปแบบดิจิทัลด้วย ตรงนี้ก็มีวงเงินให้พวกเขาได้ปรับเปลี่ยน โดยมีดอกเบี้ยถูกมาก”

จากนั้น ดร.ธัชพล ได้แชร์แนวคิดเบื้องหลังที่นำมาใช้ในการวางนโยบายการพัฒนาเชิงพื้นที่ ในชุมชนทั่วอีอีซีว่า
“เพราะในการพัฒนาเชิงพื้นที่ ต้องอาศัยหลักการเศรษฐศาสตร์ ที่นำมาปรับใช้ในการพัฒนาเศรษฐกิจในเชิงมหภาค ซึ่งตามหลักการต้องทำควบคู่ไปกับการพัฒนาเศรษฐกิจในเชิงชุมชนด้วย เพราะฉะนั้นถ้าเราไปผลักดันเรื่องการขยายธุรกิจในภาคขนาดใหญ่แล้ว ไม่ว่าจะเป็น Infrastructure ต่างๆ หรืออุตสาหกรรมเป้าหมาย เศรษฐกิจฐานรากก็จำเป็นต้องได้รับการขับเคลื่อนไปพร้อมกันด้วย”

“ไม่เช่นนั้นจะเกิดช่องว่างทางเศรษฐกิจที่เราเรียกว่า กับดักผู้มีรายได้น้อย ซึ่งเป็นช่องว่างระหว่างการออมและการลงทุน นี่จึงเป็นสาเหตุให้ เราดึงเงินออมจากสถาบันการเงินเข้ามาสู่ระบบการลงทุนเพื่อให้เกิดการลงทุนเพิ่มขึ้น เพราะเมื่อเกิดการลงทุนเพิ่มขึ้น ก็เท่ากับจะเกิดการกระจายงานไปสู่พี่น้องประชาชน ที่จะมีรายได้มากขึ้น นำไปสู่การออมที่มากขึ้นด้วย แล้วระบบเศรษฐกิจก็จะเข้าสู่จุด ดุลยภาค คือ หมุนเวียนได้ตามปกติ”
“ในตอนนี้ ทาง EEC โดยท่านเลขาธิการ สกพอ. ดร.คณิศ แสงสุพรรณ ได้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับเรื่องการสร้างรากฐานที่แข็งแกร่งของเศรษฐกิจชุมชนอย่างมาก เพราะเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาประเทศ เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ นั่นคือ ประชากรในชุมชน”

ต้นแบบการพัฒนาชุมชนของ อีอีซี ต้องขับเคลื่อนความก้าวหน้าให้เศรษฐกิจฐานรากอย่างเป็นรูปธรรม

ต่อมา ดร.ธัชพล ได้บอกเล่าถึงหนึ่งในต้นแบบ ที่ทางอีอีซี ได้เดินหน้าโครงการพัฒนาชุมชนด้วยการเพิ่มขีดความสามารถให้แหล่งท่องเที่ยว อย่างตลาดนาเกลือ ให้เป็นตลาดท่องเที่ยวในระดับเวิลด์คลาสว่า
“ดังที่เกริ่นว่าในตอนนี้ EEC เราถือว่าไปได้ดีในสองเฟสแล้ว นั่นคือ ในส่วนของการเดินหน้าลุยสร้างโครงสร้างพื้นฐานต่างๆที่กล่าวมา และการพัฒนาอุตสาหกรรมเป้าหมายทั้ง 12 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ที่มีนักลงทุนทยอยเข้ามาจะตั้งโรงงานในพื้นที่ของเรา ดังนั้น ในปี 2565 นี้เราจะมุ่งเน้นการพัฒนาในเชิงพื้นที่ โดยเฉพาะในชุมชนมากขึ้น”

“เพราะเราตระหนักดีว่า ตั้งแต่เกิดวิกฤตโควิดขึ้นมา พี่น้องประชาชนได้รับความเดือดร้อนกันมากจริงๆ ทั้งของขายไม่ได้ ต้องปิดกิจการ ตอนนี้ ดังที่เกริ่นมาข้างต้นว่า เราจะดำเนินโครงการที่เป็น Quick win เพื่อบรรเทาความเดือดร้อนเร่งด่วน โดยตอนนี้เราจะเร่งลงพื้นที่เพื่อไปสร้างความเจริญให้เกิดขึ้นอย่าเป็นรูปธรรมและยั่งยืน”
“โดยเรามองว่า การจะสร้างเศรษฐกิจพื้นที่อย่างยั่งยืน ต้องลงไปในพื้นที่เพื่อวิเคราะห์จุดด้อย จุดแข็ง เพื่อมาส่งเสริมให้ได้อย่างถูกต้อง เพราะถ้าเศรษฐกิจชุมชนเติบโตอย่างยั่งยืน ความยั่งยืนในส่วนของพื้นที่ สิ่งแวดล้อม ก็จะตามมา”

ระยอง

“ดังนั้น ในตอนนี้เราจึงเดินหน้าส่งเสริมให้พี่น้องประชาชนในพื้นที่มีงานทำมากขึ้น ผ่านโครงการต่างๆในหลากหลายรูปแบบ อย่างล่าสุดเราลงพื้นที่ไปที่ พัทยา นาเกลือ เพื่อไปทำโครงการตลาดต้นแบบท่องเที่ยว โดยทำให้ติดอันดับโลก”
“สาเหตุที่เราเลือกพื้นที่นาเกลือ เพราะที่นี่เป็นพื้นที่ดั้งเดิมของพัทยา เป็นชุมชนประมงที่มีอัตลักษณ์สูง คือ มีอาหารทะเลสดๆราคาไม่แพง และชาวบ้านก็ยังคงมีวิถีชีวิตในรูปแบบเดิม ด้วยเหตุนี้เราจึงจับอัตลักษณ์ตรงนี้มาสร้างเป็น Old town city ที่มีการปรับเอาเทคโนโลยีใหม่ๆมาใช้”
“ทั้งนี้ การสร้างตลาดนี้ขึ้นมาให้มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก ยอมรับ ในระดับโลก เราได้นำต้นแบบของตลาดระดับโลกมาใช้ เช่น ตลาดโบเกเรีย ในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน หรือตลาดปลาสึคิจิ ที่ประเทศญี่ปุ่น แล้วนำมาผสมผสานเพื่ออกแบบ Conceptual design โดยจะออกแบบตลาดให้ส่วนหนึ่งเป็นตลาดขายอาหารทะเล ที่รับวัตถุดิบตรงมาจากเรือประมง และให้นักท่องเที่ยวไปซื้อ มาประกอบอาหาร นั่งรับประทานกันได้แบบที่ตลาดสึคิจิที่ญี่ปุ่นเลย”
“ต่อมาเป็นอีกส่วนหนึ่งที่เป็น Old town ที่เราดำรงอัตลักษณ์ไว้ โดยออกแบบอาคารให้เป็นเรือสมัยเก่า ในอาคารก็จะขายของที่ระลึก ของชำร่วย และยังมีส่วนของสแควร์ที่ออกแบบให้ประชาชนมาจับจองซุ้มต่างๆเพื่อมาขายของ ซึ่งจะเป็นผู้ประกอบการรายย่อย”
“โดยที่สุดแล้ว โครงการนี้ผลประโยชน์จะตกอยู่กับประชาชนในพื้นที่ไปเต็มๆ เพราะเราให้สิทธิ์กับพี่น้องประชาชนในพื้นที่ได้เช่าพื้นที่นี้ก่อนในราคาถูก ซึ่งเปิดโอกาสให้เอกชนได้เข้ามาร่วมทุนด้วยเป็นแบบ PPP ซึ่งเราจะใช้เทคโนโลยี E-commerce เข้ามาช่วยในการทำการขาย ดังนั้น เราคาดว่า ถ้าโครงการนี้แล้วเสร็จจะช่วยเพิ่มรายได้ให้พี่น้องประชาชนถึง 400 กว่าเปอร์เซ็นต์”
“และถ้าโครงการสร้าง ตลาดที่พัทยา นาเกลือ นี้ประสบความสำเร็จ ก็จะถูกนำไปเป็นต้นแบบในการพัฒนาตลาดอื่นในพื้นที่ EEC อย่างตลาดที่ไปสำรวจแล้ว เช่น ตลาดท่าเรือเพ บ้านเพ จังหวัดระยอง ตลาดที่เกาะลอย ศรีราชา จังหวัดชลบุรี หรือตลาดที่แสมสาร ก็จะเป็นตลาดท่องเที่ยวระดับเวิล์ดคลาสได้ทั้งสิ้น และที่สำคัญที่สุด เราจะได้เห็นคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ที่ดีขึ้นได้อย่างยั่งยืน”
“ส่วนด้านการโปรโมตโครงการนี้ เราได้ประสานไปกับ ทาง อพท. และ ททท. เพื่อทำแผนการประชาสัมพันธ์ โปรโมตตลาดนี้ให้คนรู้จักและเดินทางมาจับจ่ายแล้ว โดยเฉพาะทาง อพท. ที่มีพื้นที่พิเศษ ดูแลการท่องเที่ยวในส่วนนี้อยู่แล้ว ก็จะเดินหน้าประชาสัมพันธ์ เพื่อโปรโมตให้เกิดการท่องเที่ยว การเดินทาง ในพื้นที่นี้อย่างเต็มที่”

ดร.ธัชพล กาญจนกูล ย้ำ การพัฒนาเชิงพื้นที่จะสำเร็จ ต้องขับเคลื่อนไปพร้อมการพัฒนาในส่วนอื่นด้วย

ดร.ธัชพล ได้เน้นย้ำ ถึงแนวคิดในการพัฒนาเชิงพื้นที่ของอีอีซีอีกครั้งว่า
“เราต้องเดินหน้าเพื่อปิดจุดอ่อนในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน โดยโมเดลนี้จะเน้นการแก้ไขจุดอ่อนต่างๆของการธุรกิจของชุมชน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการขาดเงินทุนในการทำธุรกิจ ขาดความสามารถในการบริหารจัดการ ซึ่งเราเน้นความร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐ หรือภาคเอกชนเอง ก็เน้นเรื่องการสนับสนุนเงินทุน โดยเรามีไอเดียในการ Set up หน่วยธุรกิจ ในรูปแบบของ EEC Enterprise ขึ้นมา เพื่อช่วยดูแลเศรษฐกิจชุมชน ให้โตขึ้นและสามารถส่งออกได้ หรือทำผลตอบแทนให้มากขึ้น ถึงขั้นต่อยอดเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้ นั่นคือเป้าหมายสูงสุด”

“จริงๆแล้วแผนงานการพัฒนาระบบเมือง เราทำร่วมกับการพัฒนาอุตสาหกรรมพื้นฐานอยู่แล้ว เพราะทั้งอุตสาหกรรมและโครงสร้างพื้นฐาน ต่างเป็นองค์ประกอบที่จะทำให้เมืองพัฒนาได้อย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นในตอนนี้ ในส่วนของเมือง เราแบ่งออกเป็นเขต ที่เราจะให้การสนับสนุนและพัฒนาในแต่ละเรื่อง เช่น EECd ที่เราจะเน้นการพัฒนาในธุรกิจดิจิทัล ส่วน EECi ที่เราทำร่วมกับ ปตท. และ สวทช. ก็จะเป็นเขตพิเศษที่เน้นพัฒนาในเรื่องการศึกษาวิจัย”
“และยังมีในส่วนของเมืองการบิน ที่จะรองรับพัฒนาสนามบินอู่ตะเภา นอกจากนั้น ในตอนนี้เราก็ยังมีการวางโครงการพัฒนาเมืองในอีกหลากหลายรูปแบบที่กำลังรอความชัดเจนและเดินหน้าทำต่อไป

“ทั้งนี้ ด้วยวิกฤตโควิด ที่ยังไม่คลี่คลาย ทำให้เราต้องวางแผนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาเชิงพื้นที่ โดยเราได้มุ่งเน้นเรื่องการพัฒนาดิจิทัล ซึ่งสอดคล้องกับข้อจำกัดในเรื่องมาตรการควบคุมการแพร่ระบาดของโควิด และนอกจากโครงการ EECd แล้วทางภาคเอกชนได้ร่วมเข้ามาทำ Tech Park ที่อยู่บ้านฉาง จังหวัดระยอง ซึ่งได้ทำพิธีลงเสาเอกไปแล้วด้วย”
“โดยในโครงการนี้ มีโรงงานจากบริษัทต่างประเทศเข้าไปตั้งฐานการผลิตแล้วจำนวนไม่น้อย และความสำเร็จนี้ก็นับว่าตอบโจทย์การพัฒนาที่สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติด้วย นั่นคือ ต้องเปลี่ยนจากการพัฒนาอุตสาหกรรมทั่วไปเป็น อุตสาหกรรมในยุคดิจิทัลมากขึ้น ซึ่งถ้าทำได้ อุตสาหกรรมเป้าหมายที่มาแรงภาคอื่น ก็จะค่อยๆขยายตัว พัฒนาได้ตามมา ไม่ว่าจะเป็น ยานยนต์สมัยใหม่ หุ่นยนต์ หรือโลจิสติกส์ต่างๆที่ต้องอาศัยพื้นฐานทางดิจิทัลแทบทั้งสิ้น”
นอกจากเป้าหมายการพัฒนาด้านดิจิทัลแล้ว ทางอีอีซี ยังให้ความสำคัญกับโครงการพัฒนาด้านการวิจัยและนวัตกรรมด้วย

EECi วังจันทร์วัลเลย์

“ที่ผ่านมา เราได้จัดตั้งโครงการ EECi ที่ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจาก ปตท. และ สวทช. ที่เข้าไปตั้งโรงงานต้นแบบเพื่อวิจัยเทคโนโลยีต่างๆ เช่น โรงงานต้นแบบผลิตแบตเตอรี่ให้กับยานยนต์อนาคต ซึ่งมีการลดต้นทุนในการผลิตด้วยการใช้วัสดุต่างๆ ที่เป็นวัสดุใหม่ที่ทำให้มีน้ำหนักเบาขึ้น หรือให้กำลังไฟได้มากขึ้น นี่เป็นหนึ่งตัวอย่างที่ชี้ให้เห็นว่า ในด้านการศึกษาวิจัยและคิดค้นนวัตกรรม เราก็มีการตั้งเขตพื้นที่ที่เดินหน้าพัฒนาในส่วนนี้แล้ว”

“ส่วนในด้านการพัฒนาบุคลากรเพื่อรองรับอุตสาหกรรมสมัยใหม่ เรามีการคิดค้น โมเดล EEC Model Type A และ EEC Model Type B ซึ่งถ้าเป็น Type A ทางภาคเอกชน จะร่วมกันผลิตบุคลากร โดยเอกชนออก 100 เปอร์เซ็นต์ ส่วน Type B จะร่วมกันออกคนละ 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งทั้งสองโมเดลประสบความสำเร็จมาก ยิ่งโครงการ EEC Model Type A คนที่ผ่านโครงการนี้ เมื่อเรียนจบมาก็จะได้งานทำทันที 100 เปอร์เซ็นต์”

 

Previous articleสาลิกาคาบข่าว Vol.34
Next articleส้วมแบบพกพา สร้างด้วยขยะรีไซเคิล ช่วยลดขยะให้โลกได้จริง
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์