บพข. เปิดภารกิจใช้งานวิจัยเพิ่มขีดความสามารถ สร้างธุรกิจ พัฒนาประเทศให้ยั่งยืนตามรอยทาง BCG Economy Model

ในยุคนี้ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผู้คนและทุกภาคส่วนกำลังอินกับกระแส เศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) และมีการนำเอา BCG Model มาใช้เป็นนโยบายและกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทยให้เติบโตแบบก้าวกระโดด ซึ่งการจะผลักดันภารกิจนี้ไปสู่เป้าหมายที่วางไว้นั้น จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือของทุกองคาพยพ

โดยภาคส่วนที่มีบทบาทสำคัญและขาดไม่ได้ แน่นอนว่า คือ ภาคส่วนที่นำโจทย์ด้านการพัฒนาเศรษฐกิจหมุนเวียน ไปสานต่อเป็นการทำงานวิจัย เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้กับธุรกิจไทยสามารถพัฒนาให้เกิดผลิตภัณฑ์และการให้บริการตอบโจทย์ BCG Economy Model ให้ได้มากที่สุด
ภารกิจที่กล่าวมานี้ อยู่ภายใต้การดำเนินงานในกรอบของ ระบบวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม (ววน.) ที่ประกอบด้วยด้วยหน่วยงานหลักที่ทำหน้าที่เป็นฟันเฟืองหมุนเคลื่อนวงล้อด้านการทำงานวิจัย คิดค้นนวัตกรรม ตอบโจทย์ BCG Economy Model
1. หน่วยงานด้านนโยบาย ยุทธศาสตร์ แผน และงบประมาณ เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
2. หน่วยงานด้านการให้ทุน
3. หน่วยงานที่ทำวิจัยและสร้างนวัตกรรม
4. หน่วยงานมาตรวิทยา มาตรฐาน การทดสอบและบริการคุณภาพวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
5. หน่วยงานด้านการจัดการความรู้จากงานวิจัยและนวัตกรรม และหน่วยงานซึ่งเป็นผู้ใช้ประโยชน์จากงานดังกล่าว

โดยหนึ่งในหน่วยงานที่เป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนในกระบวนการด้านการให้ทุน เพิ่มขีดความสามารถทางธุรกิจให้มีการต่อยอดงานวิจัยมาสู่การจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ได้จริง นั่นคือ หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) ซึ่งแผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียนเป็นหนึ่งในแผนงานที่ทาง บพข. วางไว้ว่าจะมีการมอบทุนให้
และเมื่อเร็วๆ นี้ เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนโจทย์วิจัยที่ต้องการพัฒนา และสร้างความร่วมมือระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน และเกิดการขับเคลื่อนงานวิจัยด้านเศรษฐกิจหมุนเวียนที่ตอบโจทย์ทุกฝ่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพ แผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน บพข. ได้จัดงานสัมมนาเรื่อง “จับคู่วิจัยด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน สร้างธุรกิจ สร้างนักวิจัย เพื่อพัฒนาไทยอย่างยั่งยืน” ซึ่งในงานนี้ มีทั้งการอัปเดตความรู้เรื่อง BCG Economy Model และการแชร์ประสบการณ์จากผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จในการใช้เศรษฐกิจหมุนเวียนสร้างธุรกิจในหลากหลายด้าน

ดร.พงษ์วิภา หล่อสมบูรณ์ ประธานคณะอนุกรรมการแผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.)

ฮาวทูต่อยอดงานวิจัย เพิ่มขีดความสามารถให้ธุรกิจตอบสนอง เศรษฐกิจหมุนเวียน ตามแนวทาง บพข. 

ดร.พงษ์วิภา หล่อสมบูรณ์ ประธานคณะอนุกรรมการแผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน หน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (บพข.) กล่าวเปิดในฐานะประธานงานสัมมนาด้วยการให้นิยามของ เศรษฐกิจหมุนเวียน เพื่อสร้างความเข้าใจให้ตรงกันว่า
“เศรษฐกิจหมุนเวียน คือ แนวคิดเชิงระบบในการออกแบบกระบวนการ ผลิตภัณฑ์/บริการ และรูปแบบธุรกิจ ด้วยการจัดการผังการไหลของทรัพยากรให้เกิดการหมุนเวียน และการลดของเสียได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น จนนำไปสู่การไม่มีของเสีย ตลอดจนผลักดันให้ธุรกิจเติบโตทางอย่างยั่งยืนในบริบทขององค์กร”
“และหลักการสำคัญของเศรษฐกิจหมุนเวียน คือ การใช้ทรัพยากรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด และสามารถหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ได้ และ การใช้ประโยชน์ของผลิตภัณฑ์ ส่วนประกอบ และวัสดุ อย่างสูงสุดด้วยวิธีการที่เหมาะสม เช่น การใช้ซ้ำ การซ่อมแซม การปรับปรุงใหม่ การผลิตใหม่ การแปรใช้ใหม่ การออกแบบกระบวนการ การพัฒนารูปแบบธุรกิจและนวัตกรรม รวมถึงมีการติดตามผลเพื่อจัดการให้ผลิตภัณฑ์และวัสดุหมุนเวียนอยู่ภายในระบบ โดย ตัวอย่างโมเดลธุรกิจตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนที่เกิดขึ้นในโลกเราตอนนี้ มีดังนี้”

  • Circular Supplies จัดหาวัสดุที่รีไซเคิลได้พลังงานหมุนเวียน วัสดุย่อยสลายได้ มาใช้ เพื่อสนับสนุนการผลิตแบบหมุนเวียน
  • Resource Recovery จัดการไม่ให้เกิดการรั่วไหลของวัตถุดิบ โดยนำกลับเข้ากระบวนการให้คุ้มค่าที่สุด
  • Produce Life Extension ออกแบบผลิตภัณฑ์ & ส่วนประกอบ ให้มีอายุการใช้งานนาน ซ่อมได้ อัพเกรดได้ ขายต่อได้
  • Sharing Platform กระตุ้นให้เกิดการแบ่งปันใช้ผลิตภัณฑ์ร่วมกันเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
  • Product As Service ให้บริการในรูปแบบการเช่า หรือ การจ่ายเมื่อใช้งาน (pay-for-use) แทนการซื้อขาด
ต่อมา ในฐานะประธานคณะอนุกรรมการแผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน บพข. ดร.พงษ์วิภา ได้ให้ข้อมูลเกณฑ์การสนับสนุนทุนวิจัยของ บพข. เพื่อพัฒนางานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับ เศรษฐกิจหมุนเวียนของไทย และผลักดันให้เป็นธุรกิจที่ยั่งยืนว่า
งานวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ กรรมวิธีการผลิต นวัตกรรม ที่ บพข. มองหา ต้องเป็นการ ต่อยอด จากการวิจัยขั้นพื้นฐาน หรือการวิจัยเชิงประยุกต์ที่เป็นไปด้วยจุดประสงค์ในการพัฒนาต่อ ไปสู่การใช้ประโยชน์เชิงพาณิชย์หรืออุตสาหกรรม เพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ โดยมีหลักเกณฑ์ ดังนี้

BCG Economy Model

  • สอดคล้องกับแผนงานของ บพข.
  • มีผลผลิตที่ตอบ OKRs และมี ผลกระทบ สูง
  • TRLเริ่มต้นตั้งแต่ระดับ 4 ขึ้นไป
  • มีหน่วยงานร่วมงานและลงทุน (In-cash > 10%, In-kind > 10%)
  • มีกลไกนำผลงานไปใช้ประโยชน์และขยายผลที่ชัดเจน
นอกจากนั้น ดร.พงษ์วิภา ยังได้ขยายความเป้าหมายของแผนงานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียนไว้ด้วยว่า
“เป็นการทำงานที่มุ่งเป้าหลัก 2 ด้าน คือ หนึ่ง พัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์หรือนวัตกรรมกระบวนการที่ส่งเสริมการใช้วัตถุดิบรอบสอง โดยมีตัวชี้วัดสำคัญ คือ ผลงานวิจัยที่สามารถนำไปต่อยอดเชิงพาณิชย์ได้ และ เป็นต้นแบบโมเดลการทำงานร่วมกันระหว่างผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ใน Value-chain ที่มีผลกระทบสูง”
“สอง เป็นการพัฒนาผู้ประกอบการให้มีขีดความสามารถที่จำเป็นสำหรับการประกอบธุรกิจเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยมีตัวชี้วัดสำคัญ คือ มีแพลตฟอร์มสำหรับการพัฒนาธุรกิจในรูปแบบเศรษฐกิจหมุนเวียน และผู้ประกอบการได้ผ่านการบ่มเพาะจากแพลตฟอร์มและมีองค์ความรู้ในการปรับเปลี่ยนผลิตภัณฑ์/กระบวนการตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน”
เทคโนโลยี r-Foil
ทั้งนี้ ที่ผ่านมา ได้เกิดการขับเคลื่อนงานวิจัยและผลิตภัณฑ์/กระบวนการตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน ผ่าน 4 แผนงานย่อย ที่ได้กำหนดไว้ คือ
1. แพลตฟอร์มการพัฒนาธุรกิจรูปแบบเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยมีผลงานแพลตฟอร์มธุรกิจ ที่ผ่านการสนับสนุนทุนวิจัยจาก บพข. เช่น แพลตฟอร์มการจัดการขยะในรูปของแอพพลิเคชั่นบนโทรศัพท์ มือถือ และเว็บแอพพลิเคชั่น Green to Get, ดิจิทัลแพลตฟอร์มของระบบสิ่งทอหมุนเวียน และแพลตฟอร์มระบบการจัดเกรดแผงโซล่าร์เซลล์ใช้แล้ว และมาตรฐานการจัดการหลังการใช้งาน เป็นต้น
2. โมเดลความร่วมมือใน Value-chain เพื่อสร้างระบบเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยมีผลงานโมเดลความร่วมมือ ที่ผ่านการสนับสนุนทุนวิจัยจาก บพข. เช่น แผนธุรกิจเศรษฐกิจหมุนเวียนสำหรับการจัดการขยะพลาสติกในชุมชนเมือง ปทุมวันโมเดล (+โครงการระบบรับรอง PCR และการศึกษาใน EEC) และ โมเดลความร่วมมือ 5 กลุ่มอุตสาหกรรมต้นแบบ เปลี่ยนผ่านสู่ CE
3. การพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการใช้วัตถุดิบรอบสอง เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มในระดับอุตสาหกรรม หมุนเวียน โดยมีผลงานที่ผ่านการสนับสนุนทุนวิจัยจาก บพข. เช่น เทคโนโลยีการนำเศษพลาสติก PE-PET-Al foil ลามิเนต มาใช้ประโยชน์ เทคโนโลยี r-Foil และเทคโนโลยีการใช้ประโยชน์จากของเหลือต่างๆ เช่น กากมัน, ใบอ้อย, เศษไผ่, เปลือกโกโก้, ไขมันไก่, กากปลาร้า, เศษอาหารครัวเรือน, เศษพลาสติก ฯ
4. การพัฒนาปัจจัยเอื้อ ข้อมูลฐาน และมาตรฐานด้านเศรษฐกิจหมุนเวียน โดยมีผลงานที่ผ่านการสนับสนุนทุนวิจัยจาก บพข. เช่น ปัจจัยและกลไกทางการตลาด เพื่อสนับสนุน CE ของ single use packaging, ฉลาก Circular Mark ของผลิตภัณฑ์ และระบบรับรองผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของ PCR

ดร.สุจิตรา วาสนาดำรงดี นักวิจัยจาก สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ไขข้อข้องใจ ทำไมต้องวิจัยและต่อยอดผลิตภัณฑ์ตอบโจทย์ BCG Economy Model ผ่านโมเดลการจัดการขยะอย่างยืน

ด้าน ดร.สุจิตรา วาสนาดำรงดี นักวิจัยจาก สถาบันวิจัยสภาวะแวดล้อม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ให้มุมมองด้านการวิจัยละต่อยอดผลิตภัณฑ์ที่สามารถตอบโจทย์เรื่องความยั่งยืน ผ่านการบรรยายในเรื่อง “โจทย์วิจัยที่ต้องการและมุมมองทางด้านการบริหารจัดการขยะตามแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียน” ว่า
โดยก่อนอื่น ดร.สุจิตรา ได้สรุป Circular Economy (CE) ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยวันนี้ว่ายังมีความท้าทาย ปัญหา อุปสรรคในด้านใดบ้าง ว่า
  • CE อยู่ในนโยบาย BCG เริ่มมีนโยบายนำโดย อว. กระทรวงเริ่มมีนโยบายและยุทธศาสตร์ BCG – CE แต่ภาครัฐยังเข้าใจ CE แค่การรีไซเคิล-อัพไซเคิล (และยังมีนโยบายที่ย้อนแย้งกัน เช่น การส่งเสริม WTE & RDF)
  • ภาคเอกชน โดยรายใหญ่เริ่มปรับตัว เริ่มมี CE Business Model ผู้ผลิตเม็ดพลาสติกหันมาลงทุนในโรงงานรีไซเคิลพลาสติก เพื่อผลิต PCR ป้อนตลาดสินค้า CE ในประเทศและต่างประเทศ, ห้างค้าปลีกส่งเสริมการคัดแยกขยะมากขึ้น ขณะเดียวกัน ได้มีการผลักดันให้ อย. ปลดล็อคข้อห้ามใช้บรรจุภัณฑ์ที่มาจากพลาสติกรีไซเคิล (แต่ demand rPET ยังคงจำกัด เพราะรัฐไม่ได้บังคับ recycled content)
  • ยังขาดมาตรการทางกฎหมายและมาตรการจูงใจเพื่อให้เกิดการจัดการขยะ (ทรัพยากร) อย่างครบวงจรตั้งแต่ต้นทาง (ผลิต)(eco-design) กลางทาง (จำหน่าย/บริโภค) และปลายทาง (ขยะ)
  • ขาดกลไก internalize the external cost : ไม่มีการเก็บ Fee เข้ากองทุนตามหลักการ Polluter Pay (เช่น พลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวที่รัฐกำหนดให้ลด ละ เลิกใช้) เพื่อนำเงินกองทุนมาใช้ส่งเสริมจัดการขยะที่ต้นทาง (อปท. ขาดงบจัดระบบรองรับการลดและคัดแยกขยะที่ต้นทาง)
  • มาตรการจูงใจที่ภาครัฐออกมายังไม่สามารถทำให้เกิด CE ขึ้นได้ (เช่น ส่งเสริมอุตฯ รีไซเคิล แต่ขาดมาตรการต้นทางที่จะจูงใจให้ประชาชนคัดแยกและส่งคืนวัสดุใช้แล้วเข้าระบบรีไซเคิล (EPR/DRS) ตลาดสินค้า CE ในประเทศยังจำกัดมาก เพราะรัฐไม่บังคับเรื่องจัดซื้อจัดจ้างสีเขียวหรือออกข้อกำหนด recycled content)
จากนั้น จึงชี้ว่าทำไมเราจึงต้องให้ความสำคัญกับ “โจทย์วิจัยที่ตอบโจทย์เศรษฐกิจหมุนเวียน (CE)?”
  • เกิดความร่อยหรอของทรัพยากรธรรมชาติ พวกแร่ธาตุและโลหะพื้นฐานที่สำคัญ เช่น ทองแดง เงิน ทองคำพลวง อะลูมิเนียม รวมถึงวัสดุก่อสร้าง เช่น ทราย และซีเมนต์ ฯลฯ
  • การประเมินมูลค่าทางเศรษฐกิจของการจัดการขยะอย่างไม่ถูกต้อง ปัญหาวิกฤตขยะของประเทศ 90% ของสถานที่ฝังกลบจัดการไม่ถูกต้อง มลพิษจากไฟไหม้บ่อขยะ น้ำชะขยะ การปนเปื้อนของไมโครพลาสติก เป็นต้น
  • การประเมินผลกระทบทางการค้าและการส่งออก ถ้าทำไม่ได้ตามมาตรฐาน CE (เสียภาษี ค่าธรรมเนียม) ทั่วโลกใช้แนวคิด CE เพื่อบรรลุ Net Zero และแก้ปัญหาการผลิตและการบริโภคที่ไม่ยั่งยืน (โดยเฉพาะพลาสติก, fast fashion) เงื่อนไข CE เป็นอุปสรรคต่อการค้าการส่งออก (เช่น ข้อกำหนดสัดส่วนพลาสติกรีไซเคิล, ภาษีพลาสติก เป็นต้น) ความเสี่ยงทางการค้าและการสูญเสียความสามารถในการแข่งขัน
  • รัฐสูญเสียเงินงบประมาณไปกับการเก็บขนและกำจัดขยะทั้งประเทศกว่า 20,000 ล้านบาทต่อปี สูญเสียโอกาสในการนำทรัพยากรกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่

ดร.อมรรัตน์ ลิ้มมณี หัวหน้าทีมวิจัยเทคโนโลยีเซลล์แสงอาทิตย์ ศูนย์เทคโนโลยีพลังงานแห่งชาติ (ENTEC) สวทช.

ชี้โจทย์วิจัยด้านพลังงานทางเลือกที่ควรจะเป็น ผ่านโมเดลการจัดการแผงโซลาร์เซลล์ใช้แล้ว

มาถึง เรื่องน่ารู้จากวิทยากรในงานสัมมนานี้อีกท่านหนึ่ง นั่นคือ ดร.อมรรัตน์ ลิ้มมณี หัวหน้าทีมวิจัยเทคโนโลยีเซลล์แสงอาทิตย์ ศูนย์เทคโนโลยีพลังงานแห่งชาติ (ENTEC) สวทช. ที่มาให้ข้อเท็จจริง ของการเสนองานวิจัยและผลิตภัณฑ์ที่ตอบโจทย์ในเรื่องของพลังงานทดแทน โดยหยิบเอาแพลตฟอร์มการจัดการแผงโซลาร์เซลล์ใช้แล้วมาเป็นต้นแบบเพื่ออธิบายว่า
“จากการสำรวจสถานการณ์แผงโซลาร์ที่ติดตั้งในไทย พบว่ามีแผงจากโซลาร์ฟาร์ม เริ่มปลดระวางเร็วกว่าที่คิด และกลายเป็นกากของเสีย อุตสาหกรรม ขณะที่ แผง Rooftop บ้านเรือน/โรงงาน เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และกำลังจะปลดระวางเป็นขยะจากภาคครัวเรือน โดยการจัดการซากแผง Solar PV ในปัจจุบัน มีการขายต่อเป็นแผงมือสอง ขายต่อในแบบซากและบริจาค ส่งคืนบริษัทผู้ผลิต ทิ้งแบบฝังกลบในหลุมขยะอุตสาหกรรม และเก็บไว้ รอการจัดการ”
“โดยในตอนนี้ โครงการที่ สวทช. ดำเนินการ ร่วมกับ บพข. คือ การพัฒนาฐานข้อมูลด้านสมรรถนะและปริมาณของแผงโซลาร์เซลล์ใช้แล้วที่เหมาะกับการใช้ซ้ำ และการพัฒนาร่างมาตรฐานแผงโซลาร์เซลล์ใช้แล้วและปัจจัยเอื้ออื่นเพื่อรองรับแผงปลดระวาง”

www.entec.or.th
“ดังนั้น โจทย์วิจัยเกี่ยวกับการจัดการแผงโซลาเซลล์ใช้แล้วที่ควรจะเป็น คือ
  • ข้อมูลและสารสนเทศ ที่ระบุชนิด ปริมาณ สถานที่ สถานะและช่วงเวลาที่แผงจะปลดระวาง ทั้งโซลาร์ฟาร์ม และ Rooftop โรงงาน บ้านเรือน
  • กลไกการจัดการ อาทิ การรวบรวม การเปลี่ยนมือผู้ถือครอง
  • เทคโนโลยีการรีไซเคิลแผง รองรับแผงรุ่นเก่าและใหม่ (ขนาด, โครงสร้างแผง) แยกส่วนประกอบอย่างมีเป้าหมาย
  • การนำแผง/วัสดุจากแผงไปใช้ประโยชน์ พิจารณาการปนเปื้อนของโลหะหนัก

พฤฒิ เกิดชูชื่น บริษัท แดรี่โฮม วิสาหกิจเพื่อสังคม จำกัด // gotomanager.com

แชร์ประสบการณ์จากผู้ประกอบการ ที่ประสบความสำเร็จบนเส้นทางแห่งความยั่งยืน ด้วย BCG Model

นอกเหนือจากการอัปเดตเรื่อง BCG Economy Model หรือโมเดลเศรษฐกิจหมุนเวียนแล้ว ยังมีการเชิญผู้ประกอบการที่ประสบความสำเร็จในการปรับธุรกิจให้เป็นไปตามแนวทางเศรษฐกิจหมุนเวียนด้วย ยกตัวอย่าง
พฤฒิ เกิดชูชื่น บริษัท แดรี่โฮม วิสาหกิจเพื่อสังคม จำกัด ได้กล่าวในฐานะตัวแทนผู้ผลิตในภาคอุตสาหกรรมอาหารไทยว่า “หากมองภาพกว้าง ถ้าระบบอาหารเป็นผลิตเองในบ้าน การจะรีไซเคิลก็ทำได้ในวงแคบๆ ทำให้การจัดการทรัพยากรค่อนข้างสมบูรณ์ แต่เมื่อเป็นระบบการผลิตที่กว้างขึ้น กลับทำให้การรีไซเคิลยากขึ้น”

“ในอนาคต ทุกเมืองทั่วโลกจึงต้องมีระบบที่รวบรวมกากอาหาร กลับไปรีไซเคิล ทำให้เป็นประโยชน์ สู่ผืนดินที่ปลูกสิ่งเหล่านี้ออกมา นอกเหนือจากนั้น อาหาร เศษอาหาร ต่างๆ สามารถนำเอากลับมารีไซเคิล หรือ แม้กระทั่งอัพไซเคิลก็ได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ควรทำ งานวิจัยต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นระบบรวบรวมขยะอาหาร จะต้องทำควบคู่กับการวิจัย พัฒนาระบบการผลิตอาหาร ซึ่งใช้อาหารอย่างคุ้มค่าที่สุด”
“และที่สำคัญ เรายังควรยกระดับผู้ประกอบการ ในส่วนของภาคเกษตร เกษตรกรทั้งหลายทุกวันนี้ หากอยากจะให้เขามีอาชีพที่ยั่งยืน ต้องยกระดับเกษตรกรเป็นผู้ประกอบการที่มีความสามารถในเชิงธุรกิจ ทำให้เขาเป็นผู้ประกอบการไต่บันได Value Chain ของสินค้านั้นๆ ให้สูงที่สุด เช่น ผลิตข้าว ต้องทำให้เขาขายข้าวสาร เป็นข้าวที่มีแบรนด์ แปรรูปและพัฒนาให้เป็นสินค้า โดยต้องมองในเรื่องของความยั่งยืน ออกแบบแพกเกจจิงที่รีไซเคิลได้ง่ายควบคู่ไป เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม ตามแนวทาง BCG Model ด้วย”
จิรชัย ตั้งกิจงามวงศ์ บริษัท อุตสาหกรรมดีสวัสดิ์ จำกัด // www.springnews.co.th
ด้าน จิรชัย ตั้งกิจงามวงศ์ บริษัท อุตสาหกรรมดีสวัสดิ์ จำกัด ในฐานะโรงงานเฟอร์นิเจอร์ ไม้แปรรูป โรงเลื่อย โดยส่งออก 60-70% และส่วนใหญ่เป็นไม้สัก
“ดีสวัสดิ์ เข้ามาสู่ BCG Model จากบริบทที่โรงงานได้ใช้ไม้ที่ใช้เป็นไม้ราคาสูง เราเก็บเศษไม้ กองไม้ต่างๆ ไม่เคยเอาไปทิ้งถังขยะ แต่คัดแยกขนาดต่างๆ หาดีไซเนอร์ นำไอเดียมาพัฒนา”
“หลายคนมองว่าการอัพไซคลิง เป็นการเอาขยะมาทำ แต่ผมไม่เคยทิ้งมันเป็นขยะ หากไม่ทิ้งเราก็จะเก็บไว้และมีปริมาณเยอะพอสมควรเพื่อนำมาใช้ใหม่ โดยคัดแยกไม่ว่าจะเป็นเศษสั้น ยาว ขนาดต่างกันมาพัฒนาผลิตภัณฑ์ ดีไซน์ ซึ่งไม่ใช่ขยะอัพไซคลิง แต่เป็นดีไซน์ เพราะตอนจบเรามองว่าลูกค้าสนใจเรื่องสิ่งแวดล้อม แต่สิ่งที่สำคัญ คือ ฟังก์ชันของสินค้า”

Circular Mark ผลิตภัณฑ์หมุนเวียน

ที่ผ่านมาบริษัทฯ จึงเข้าร่วม “CIRCULAR MARK” โครงการ BCG Heros โดย กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ มองว่าหากจะแก้ไขปัญหาได้ คือ
  • การลดขยะได้อย่างไร โดยออกแบบผลิตภัณฑ์ที่มีเปลือกไม้ ทำให้ส่วนที่ใช้งานไม่ได้น้อยที่สุด
  • การเก็บเศษเล็กน้อยมาสร้างมูลค่า
  • Zero waste ดีไซน์ออกแบบเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ โดยทำร่วมกับเอสซีจี เนื่องจากเอสซีจี มี 3D Printer ของซีเมนต์ ออกแบบปูนทรีดีที่มีรอยปรุ สามารถกะเทาะและนำไปใช้เป็นชิ้นส่วนต่างๆ ได้ เป็นการออกแบบตั้งแต่ก่อนเป็นขยะ

รีวิว ผลิตภัณฑ์ งานวิจัย ที่ได้รับการต่อยอดจากทุนวิจัย บพข.

บพข. เสริมเขี้ยวเล็บ SMEs ด้วย “จมูกอิเล็กทรอนิกส์” ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมอาหารไทย เพิ่มขีดความสามารถแข่งขันระดับโลก

บพข. ติดอาวุธ “บรูว์ เฟลเวอร์” กาแฟโคลด์อินฟิวชัน เสริมศักยภาพต่อยอดสู่ตลาดโลก ยกระดับสินค้าเกษตร เพิ่มขีดความสามารถแข่งขันของประเทศ

บพข. หนุนพัฒนาฉลากสิ่งแวดล้อม Circular Mark มาตรฐานรับรองผลิตภัณฑ์หมุนเวียน แห่งแรกของโลก

Previous articleทราบหรือไม่ เงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ซื้ออสังหาริมทรัพย์หรูใน “โมนาโก” ได้แค่ 17 ตารางเมตร
Next articleสาลิกาคาบข่าว Vol.66
mm
เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ “นักเขียน” จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์