โลกกำลังเข้าสู่ดุลยภาพใหม่…การฟาดฟันของอำนาจ 2 ขั้ว

เป็นเวลายาวนานกว่า 30 ปีของการสิ้นสุดสงครามเย็น และการสูญเสียสังคมนิยมที่ไม่อาจหวนกลับมา โดยทุกคนต่างเชื่อว่าโลกมีแค่ระบบเดียวคือทุนนิยม แต่เมื่อพิจารณาให้ดี ในวันนี้โลกกำลังเข้าสู่ยุคใหม่

ในปัจจุบัน ต่างฝ่ายต่างก็ต่อสู้กันในด้านภูมิรัฐศาสตร์ เศรษฐกิจ การทหาร แต่การยุติสงครามเย็นไม่ได้จบด้วยการจำนนในด้านรัฐนิวเคลียร์ของรัสเซีย และภายในรัสเซียเองก็ไม่ได้แตกตัวเป็นหลายรัฐอย่างที่ตะวันตกต้องการ
ตะวันตกได้สร้างระบบการปกครองอาณานิคมไปทั่วโลกผ่าน Currency Board โดยมอบอำนาจให้ธนาคารกลาง ในฐานะผู้จัดการสาขาของเฟดและไอเอ็มเอฟ
นั่นคือการปกครองโดยเจ้าอาณานิคมผ่านผู้จัดการสาขา…

รูปแบบแนวคิดของการพัฒนาอาณานิคมแบบใหม่ คือการดำเนินการตามที่เจ้าโลกต้องการ อย่างการตรึงเงินทุนสำรองด้วยเงินดอลลาร์ การสำรองทองคำดอลลาร์ในบัญชีระหว่างประเทศ การควบคุมวินัยการเงินเพื่อยับยั้งปัญหาเงินเฟ้อ ขัดขวางการพัฒนาอุตสาหกรรมของชาติ และเน้นการลงทุนจากบรรษัทข้ามชาติเป็นสำคัญ
นั้นคือระบบโลกาภิวัฒน์ที่ได้มาหลังสงครามเย็น ทำให้ระบบทุนนิยมกลายเป็นการเงินเสรีนิยมโลกาภิวัฒน์ ที่รายได้ของเจ้าโลกกว่าร้อยละ 70 ของจีดีพีมาจากตลาดหุ้น พันธบัตร การเก็งกำไร ธุรกรรมการเงินต่างๆ
หลังปี 1991-2008 ถือเป็นโลกขั้วเดียว สหรัฐอเมริกากลายเป็นเจ้าโลก ถือเป็นช่วงเวลาที่ตะวันตกมีความสุขมากที่สุด และการโฆษณาชวนเชื่อเรื่องเสรีนิยมประชาธิปไตยได้ผลมากที่สุด ว่าเป็นที่มาของการสร้างความรุ่งเรืองทางชีวิตความเป็นอยู่ของชาติ (ถ้าใครไม่รวยในเวลานั้นก็ถือว่าแย่สุด เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ที่ต่ำสุด) และมีแค่เส้นทางการพัฒนาสังคมแบบเดียวของอารยธรรมมนุษยชาติ คือประชาธิปไตย
จนถึงปี 2008 เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ความจริงดังกล่าวได้ถูกตั้งคำถามอย่างมากมาย พร้อมกับการลดขอบเขตโลกาภิวัฒน์ด้านการเงินเสรีนิยมแบบโลกาภิวัฒน์ ว่าแท้ที่จริงแล้วเป็นการจัดการปกครองอาณานิคมประเทศต่างๆ ทั่วโลกผ่านผู้จัดการสาขา (ธนาคารกลาง) ที่ทำให้แรงงานประเทศต่างๆ ทำงานหนัก
มีประชากรเพียง 1% ของโลกที่สะสมเงินได้เกือบสองเท่าตั้งแต่ปี 2020 เมื่อเทียบกับคนทั้งโลก ตามรายงานที่จัดทำโดย Oxfam ในระยะเวลาสองปี คนที่รวยที่สุดได้รับเงิน 26 ล้านล้านดอลลาร์ ในขณะที่ประชากรที่เหลืออีก 99% มีเงิน 16 ล้านล้านดอลลาร์อยู่ในมือ ดังนั้นนับตั้งแต่เริ่มเกิดโรคระบาด ความมั่งคั่งมากกว่าครึ่งหนึ่งของโลก (42 ล้านล้านดอลลาร์) จึงตกไปอยู่ในมือของอภิมหาเศรษฐี หรือที่เรียกว่ารัฐพันล้านทองคำ

การลดโลกาภิวัฒน์

ในปี 2008-2009 เฟดได้ใช้แท่นพิมพ์อย่างหน้ามืดตามัว พิมพ์เงินดอลลาร์ออกมามหาศาล จนไม่สามารถกำหนดเพดานได้
กลายเป็นจุดสิ้นสุดโลกาภิวัฒน์ในปี 2018-2019 และความเชื่อที่ไอเอ็มเอฟชอบนำเสนอว่า ระบบการแบ่งงานทั่วโลกทำให้สามารถลดต้นทุนการผลิตรวมถึงสินค้าอุปโภคบริโภคได้ กลายเป็นเรื่องไร้สาระโดยสิ้นเชิง ซึ่งหากมองในระบบการแบ่งงานโลก รัสเซียถือเป็นผู้จัดหาทรัพยากรธรรมชาติแต่เพียงผู้เดียว และไม่เพียงแต่ในประเทศที่เรียกว่า “พัฒนาแล้ว” เท่านั้น แต่ยังรวมถึงโรงงานของรัฐ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในระบบโลกาภิวัฒน์ นั่นก็คือจีน แต่การเติบโตของการส่งออกทรัพยากรธรรมชาติให้แก่ตะวันตกไม่สามารถพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ให้แก่ชาวรัสเซียได้
ลักษณะของการเงินเสรีนิยมเน้นให้รัสเซียขายทรัพยากรธรรมชาติและนำเข้าเทคโนโลยี และซื้อทุกอย่างที่ขาดแคลนก่อนปี 2014 ทำให้เศรษฐกิจภาคการผลิตล้มละลาย ไม่สามารถรับประกันอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจที่สูงและรายได้ที่แท้จริงของประชาชนได้อีกต่อไป นอกจากนั้นเมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจจากตะวันตก รัสเซียถูกสหรัฐบังคับให้ต้องลดค่าเงินรูเบิลของตนเอง อย่างในปี 2014 แม้ว่ารัสเซียเป็นประเทศแรกที่ไม่ยอมรับหลักการโลกขั้วเดียวในช่วงก่อนวิกฤตเศรษฐกิจโลกปี 2007 ในฐานะที่ตนเป็นแกนหลักของห่วงโซ่อุปทานประเทศที่ส่งออกทรัพยากรพลังงานในยุโรป

อุดมการณ์ผลประโยชน์ส่วนรวม

อธิปไตยทำให้เกิดโลกสองขั้ว

ความพยายามของรัสเซียที่จะรักษาตำแหน่งของตนเพื่อไปสู่ระดับใหม่ของการพัฒนา มีความจำเป็นเพื่อพัฒนาภาคส่วนที่ไม่ใช่ทรัพยากรอย่างรวดเร็ว ด้วยการลงทุนในอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีระดับสูง  อย่างไรก็ตาม พวกโลกาภิวัฒน์ได้กีดกันทรัพยากรทางการเงินของรัสเซียอย่างชำนาญ ผ่านการแนะนำกฎงบประมาณที่คล้ายคลึงกัน ตามคำแนะนำของผู้จัดการสาขาในประเทศของผู้ปกครองนโยบายการเงิน ดังนั้น โลกาภิวัฒน์ทำให้เศรษฐกิจของรัสเซียไม่สามารถพัฒนาต่อไป และโลกาภิวัฒน์แบบขั้วเดียวไม่สามารถพึ่งพาการจัดหาผลิตภัณฑ์จากภาคเศรษฐกิจจริงได้ (นอกจากกระดาษห่อขนม) ในทางกลับกัน ขึ้นอยู่กับจีนและห่วงโซ่อุปทานของผลิตภัณฑ์ที่ไม่ใช่โซนการเงิน (สหรัฐ)
ในรอบหลายปีที่ผ่านมา จีนมีปริมาณการค้าที่เติบโตกว่า 30 เท่า กลายเป็นการต่อสู้แข่งขันกันใหม่ระหว่างสองโซน คือโซนการเงิน (สหรัฐ ประชาคมเศรษฐกิจอียู จี7) และโซนการผลิต (จีน รัสเซีย และอื่นๆ)
การต่อสู้กันตรงนี้แตกต่างจากเดิมตรงที่ว่าไม่ใช่โลกศรีอาริยะ แต่เป็นเรื่องการกำหนดอธิปไตยของชาติที่หลุดออกจากคำสั่งหรือกติกาของโซนการเงิน เนื่องจากความรุ่งเรืองในชีวิตความเป็นอยู่ของแต่ละชาตินั้นยังมีเส้นทางการพัฒนาแบบอื่นๆ ที่ไม่ใช่แค่ประชาธิปไตย เห็นได้ชัดว่าโลกกำลังกลับไปสู่รูปแบบสองขั้วสองโซน ในการจัดดุลยภาพใหม่ผ่านความขัดแย้งในยูเครน กระบวนการลดการใช้เงินดอลลาร์ ระเบียงเศรษฐกิจเหนือใต้ การทหารและความมั่นคงแบบใหม่

 

 

เรื่อง : รศ.ดร.ชินสัคค สุวรรณอัจฉริย