เอาไงลูกเพ่? “อนามัยโลก” ชี้ Aspartame เป็น “สารก่อมะเร็ง” แต่บริโภคได้!

องค์การอนามัยโลก (World Health Organization) หรือ WHO เปิดเผยว่า ผู้ที่บริโภค Aspartame และสารให้ความหวานแทนน้ำตาลชนิดอื่นๆ หากทานในปริมาณจำกัด จะทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมะเร็งได้น้อยมาก แม้จะระบุว่า Aspartame เป็น “สารก่อมะเร็ง” ก็ตาม!

โดยมีการจัดประเภท ให้ Aspartame อยู่ในกลุ่ม “เป็นไปได้ที่จะก่อมะเร็ง” หรือ Possibly Carcinogenic
ดร. Francesco Branca ผู้อำนวยการฝ่ายโภชนาการและความปลอดภัยด้านอาหารของ WHO ระบุว่า การบริโภค Aspartame เป็นครั้งคราว ถือว่าปลอดภัย
“การบริโภค Aspartame โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในระดับที่น้อยกว่าสัดส่วนการบริโภคต่อวัน ถือว่าปลอดภัย และไม่ก่อให้เกิดความเสี่ยงด้านสุขภาพ” ดร. Francesco Branca กระชุ่น
ที่ผ่านมา Aspartame ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในอาหาร และเครื่องดื่มมากมาย ไม่ว่าจะเป็น น้ำอัดลม ไอศกรีม หมากฝรั่ง และขนมขบเคี้ยว มาตั้งแต่ทศวรรษ 80
อย่างไรก็ดี “องค์กรระหว่างประเทศเพื่อการวิจัยโรคมะเร็ง” หรือ IARC (The International Agency for Research on Cancer) และคณะกรรมการร่วมของผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุเจือปนในอาหาร (JECFA: Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives)
ซึ่งประกอบด้วยบุคลากรจากทั้งองค์การอนามัยโลก (WHO) และองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO: Food and Agriculture Organization of the United Nations)
โดยที่ผ่านมา JECFA ได้อ้างอิงผลการศึกษา และการประเมินงานวิจัยหลายชิ้น ที่ระบุว่า ไม่พบเหตุผลอันสมควรที่จะต้องเปลี่ยนแปลงแนวทางการบริโภค Aspartame ที่ใช้อยู่เดิม
โดยยังคงยืนยันตามคำแนะนำเก่าของ JECFA เอง ที่ชี้ว่า คนทั่วไปสามารถบริโภค Aspartame ได้อย่างปลอดภัย หากไม่ได้รับประทานในปริมาณมากจนเกินปกติ ซึ่งในหนึ่งวันควรรับประทาน Aspartame ไม่เกิน 40 มิลลิกรัม ต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม
Aspartame
ทั้งนี้ JECFA ได้ออกมาระบุเมื่อเดือนมิถุนายนที่ผ่านมา ว่าให้มีการบรรจุ Aspartame เข้าไปในรายการ “สารที่อาจก่อมะเร็งในมนุษย์” เป็นครั้งแรก
ซึ่งหมายถึง การมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ยืนยันการก่อมะเร็งในมนุษย์ และสัตว์ทดลองอยู่น้อยมาก จนไม่เพียงพอจะใช้สรุปได้อย่างแน่นอนว่าเป็นสารก่อมะเร็งจริงหรือไม่
คือจากเดิมในเดือนพฤษภาคมที่ Aspartame เป็นเพียง “สารที่มีความเป็นไปได้ว่าจะก่อมะเร็งในมนุษย์”
อย่างไรก็ดี ได้มีการบรรจุ Aspartame เข้าไปในรายการ “สารก่อมะเร็ง” ในเดือนกรกฎาคมที่กำลังจะผ่านไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
ทั้งนี้ IARC ได้จำแนก “สารก่อมะเร็ง” ออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่
กลุ่ม 1 สารก่อมะเร็งในมนุษย์ (Carcinogenic) เช่น ยาสูบ, แร่ใยหิน Asbestos, ผลิตภัณฑ์เนื้อแปรรูป
กลุ่ม 2A สารที่อาจก่อมะเร็งในมนุษย์ (Probably Carcinogenic) เช่น สารกำจัดวัชพืช Glyphosate
กลุ่ม 2B สารที่มีความเป็นไปได้ว่าจะก่อมะเร็งในมนุษย์ (Possible Carcinogenic) เช่น Aspartame, น้ำมันดีเซล, นิกเกิล, แป้งทัลคัมที่ตกค้างบริเวณฝีเย็บของสตรี, ว่านหางจระเข้, ผักดองหลากชนิดของชาวเอเชีย รวมทั้งคลื่นสัญญาณโทรศัพท์มือถือ
กลุ่ม 3 ไม่สามารถจำแนกได้
IARC ชี้ว่า การจัดให้ Aspartame เป็นสารในกลุ่ม 2B หรือสารที่เป็นไปได้ว่าจะก่อมะเร็งนั้น ไม่ได้หมายความว่า Aspartame เป็นสารอันตราย หรือทำให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพ
เพียงแต่การจัดประเภทดังกล่าว เป็นเครื่องบ่งชี้ว่า พบหลักฐานยืนยันการ “ก่อมะเร็ง” แค่ในจำนวนจำกัดไม่กี่กรณีเท่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการก่อมะเร็งตับชนิด Hepatocellular Carcinoma ที่แทบจะไม่พบหลักฐานเลยทั้งในคน สัตว์ และจากการทดลองในห้องปฏิบัติการ

สารให้ความหวาน

ดร. Francesco Branca เสริมว่า ทาง JECFA ได้ประเมินความเสี่ยงของการบริโภค Aspartame และสรุปว่า “ยังไม่พบหลักฐานการทดสอบ หรือข้อมูลของมนุษย์เกี่ยวกับ Aspartame ว่ามีผลกระทบเชิงลบหากบริโภคต่อวันไม่เกิน 40 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม”
แปลไทยเป็นไทยก็คือ หากบุคคลนั้นน้ำหนัก 70 กิโลกรัม จะสามารถบริโภค Aspartame ได้ 2,800 มิลลิกรัมต่อวัน และเมื่อเราพิจารณาอาหารที่ใช้ Aspartame เช่น น้ำอัดลม ที่มีปริมาณ Aspartame ราว 200-300 มิลลิกรัมต่อกระป๋อง นั่นเท่ากับว่าบุคคลที่น้ำหนักตัว 70 กิโลกรัม จะสามารถดื่มน้ำอัดลมที่มี Aspartame ได้ไม่เกิน 9-14 กระป๋องต่อวัน
พูดอีกแบบก็คือ หากเป็นเด็กที่น้ำหนักตัว 20 กิโลกรัม สามารถบริโภคน้ำอัดลมผสม Aspartame ได้ไม่เกิน 2-3 กระป๋องต่อวัน
อย่างไรก็ตาม ดร. Francesco Branca ไม่ได้แนะนำให้บริษัทอาหาร และเครื่องดื่ม เปลี่ยนแปลงสูตรที่ใช้สารชนิดอื่นแทน Aspartame
“ผมคิดว่า ผู้บริโภคต้องจะพิจารณาในประเด็นนี้ให้ถี่ถ้วน และทางที่ดี ทุกๆ คนควรจำกัดการบริโภคอาหาร และเครื่องดื่มที่มี Aspartame” ดร. Francesco Branca กล่าว และว่า
ผลประเมิน Aspartame ของ WHO ตั้งอยู่บนวัตถุประสงค์ที่จะชี้ให้ประชาชนเห็นว่า แม้จะไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยเมื่อบริโภคในปริมาณที่คนทั่วไปใช้ในชีวิตประจำวัน
“แต่ก็ยังมีความจำเป็นที่จะต้องศึกษาวิจัยเพิ่มเติม เพื่อให้ทราบถึงผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นได้” ดร. Francesco Branca ทิ้งท้าย