“วิกฤตเรือนจำ” ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจอย่างไร และทางออกที่ใช่คืออะไร กรณีศึกษาจากสหรัฐอเมริกา ประเทศที่มีการคุมขังนักโทษมากที่สุดในโลก

วิกฤตเรือนจำเป็นปัญหาร่วมที่ฝังรากลึกมาอย่างยาวนานของหลายประเทศทั่วโลก แต่เรือนจำแห่งใหม่ ขนาดใหญ่ มูลค่ากว่าพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งมีกำหนดจะสร้างทั่วสหรัฐอเมริกา ทำให้เกิดคำถามที่ชวนถกว่าเรือนจำเหล่านี้จะเพิ่มหรือสั่นคลอนความปลอดภัยของสาธารณะกันแน่ และจะช่วยสางปัญหานักโทษล้นคุกที่ส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจได้หรือไม่


ผลกระทบทางเศรษฐกิจจากเรือนจำที่มีนักโทษมากเกินไป

การมีประชากรในเรือนจำมากเกินไป ซึ่งมีอัตราการจำคุกที่สูงขึ้นและจำนวนผู้ต้องขังในเรือนจำที่เกินขีดความสามารถอย่างเป็นทางการของเรือนจำนั้นๆ ได้กลายเป็นประเด็นเร่งด่วนของศตวรรษที่ 21 ที่ต้องหาโซลูชันที่เหมาะสมในการแก้ไข ปัญหานี้ไม่เพียงแต่จะสะท้อนถึงระบบยุติธรรมที่ทำงานหนักเกินไป แต่ยังบ่งบอกถึงความซับซ้อนทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น โดยในรายงาน World Prison Brief ซึ่งนำเสนออัตราการจำคุกทั่วโลก พบว่าจำนวนประชากรเรือนจำที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาปรากฏอย่างชัดเจน ประเทศต่างๆ จำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วโลกต่างกำลังเผชิญกับการต่อสู้ที่ยากลำบากกับจำนวนนักโทษล้นเรือนจำ แนวโน้มนี้สัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของการพิพากษาลงโทษที่ยืดเยื้อ นโยบายและมาตรการจัดการอาชญากรรมเชิงลงโทษ ตลอดจนระบบการลงโทษที่ผิดปกติจนก่อให้เกิดนักโทษล้นคุก แต่กลับไร้งบประมาณที่เพียงพอในการบริหารเรือนจำให้มีประสิทธิภาพ

สำหรับผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการมีจำนวนประชากรเรือนจำมากเกินไปนั้นมีหลายแง่มุมและลึกซึ้ง โดยหลายประเทศ อัตราจำคุกที่เพิ่มขึ้นมีความสัมพันธ์กับภาระของผู้เสียภาษีอย่างมีนัยสำคัญ งบประมาณที่ใช้ไปกับการดูแลเรือนจำที่มีนักโทษอยู่อย่างแออัด การให้บริการด้านสุขภาพ และการดูแลความปลอดภัยภายใน ซึ่งแปลงเป็นเงินภาษีมหาศาลในแต่ละปี
นอกจากนี้ ยังมีค่าใช้จ่ายแอบแฝงจากการมีนักโทษในเรือนจำมากเกินไปซึ่งขยายไปสู่ปัญหาเชิงโครงสร้างเศรษฐกิจและสังคมที่ใหญ่ขึ้น ส่งผลกระทบแบบระลอกคลื่นต่อครอบครัว ชุมชน และเศรษฐกิจในวงกว้าง ตัวอย่างเช่น ผู้ถูกคุมขังมักเผชิญกับความยากลำบากในการกลับคืนสู่สังคมและแรงงานหลังการปล่อยตัว ส่งผลให้สูญเสียประสิทธิภาพการทำงานและความเครียดในการบริการสังคม ลูกๆ ของพ่อแม่ที่ถูกคุมขังอาจประสบกับพัฒนาการที่หยุดชะงัก และชุมชนที่อุดมไปด้วยผู้ต้องขังอาจเผชิญกับการตีตราที่เพิ่มขึ้นและต้องยอมจำนนกับโอกาสทางเศรษฐกิจที่ลดลง เพราะผู้ประกอบการไม่มั่นใจในความปลอดภัยของชีวิตและทรัพย์สิน

เรือนจำ

เรือนจำที่มีผู้ต้องขังมากเกินไปในบางประเทศส่งผลกระทบอย่างไร

“สหรัฐอเมริกา” เป็นตัวอย่างสำคัญของผลกระทบของจำนวนประชากรเรือนจำมากเกินไป เนื่องจากประเทศนี้กำลังต่อสู้กับอัตราการจำคุกที่สูงที่สุดในโลก ระบบเรือนจำของสหรัฐอเมริกาซึ่งมีลักษณะของการจำคุกจำนวนมาก ส่งผลกระทบทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ตั้งแต่การทุ่มงบประมาณให้กับหน่วยงานราชทัณฑ์ของรัฐ ไปจนถึงความเสียเปรียบทางเศรษฐกิจในระยะยาวจากการที่นักโทษที่ถูกปล่อยตัวต้องเผชิญกับภาวะการเป็นสุญญากาศทางสังคม เพราะส่วนมากมักไม่ได้รับโอกาสในการทำงานเพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจ
ในขณะเดียวกัน ในประเทศจีน ซึ่งสิทธิมนุษยชนเป็นปัญหาสำคัญ (ในสายตาของชาติตะวันตก) ผลกระทบของทัณฑสถานจีนที่มีผู้คนหนาแน่นเกินไป ทำให้เกิดความตึงเครียดด้านทรัพยากรอาจทำให้ปัญหารุนแรงขึ้น เช่น สภาพความเป็นอยู่ที่ย่ำแย่ และการแสวงหาประโยชน์จากแรงงานในเรือนจำ ซึ่งนำไปสู่ปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ขยายออกไปนอกกำแพงเรือนจำ ส่วนอินเดียซึ่งเป็นหนึ่งในประชากรเรือนจำที่ใหญ่ที่สุดในโลก ยังต้องต่อสู้กับความแออัดยัดเยียดและงบประมาณที่ไม่เพียงพอในการบริหารเรือนจำ เงื่อนไขเหล่านี้ ประกอบกับระบบตุลาการที่ล่าช้า ได้เพิ่มความท้าทายทางเศรษฐกิจและสังคมมากขึ้นเรื่อยๆ

ข่าวเด่นประเด็นร้อนที่สร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วแวดวงราชทัณฑ์ของสหรัฐอเมริกาในขณะนี้คือ รัฐแอละแบมากำลังสร้างเรือนจำขนาดใหญ่พิเศษแห่งใหม่ซึ่งมีราคาสูงกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ราว 36,208 ล้านบาท) ซึ่งเป็นคุกที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
เมื่อปลายเดือนกันยายนที่ผ่านมา หน่วยงานการเงินของสถาบันราชทัณฑ์แอละแบมา ได้อนุมัติราคาก่อสร้างสุดท้ายที่ 1.08 พันล้านดอลลาร์ (ราว 39,105 ล้านบาท) สำหรับเรือนจำขนาด 4,000 เตียง ที่ขณะนี้อยู่ระหว่างการก่อสร้าง และแอละแบมาไม่ใช่รัฐเดียวที่เดินหน้าแผนสร้างเรือนจำขนาดใหญ่และมีราคาแพงขึ้น โดยผู้เสนอสิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวอ้างถึงความจำเป็นในการแก้ไขปัญหาความแออัดยัดเยียด สภาพสุขอนามัยที่ไม่ดี และการขาดทรัพยากรด้านสุขภาพจิตในเรือนจำที่เป็นปัญหาเรื้อรังของเรือนจำทั่วสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน
ด้านรัฐเนแบรสกากำลังสร้างเรือนจำใหม่ขนาด 1,500 เตียง มูลค่า 350 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ราว 12,673 ล้านบาท) เพื่อใช้แทนเรือนจำแห่งรัฐเนแบรสกา ผู้สนับสนุนกล่าวว่ามาตรการนี้จะช่วยลดจำนวนนักโทษล้นเรือนจำในเรือนจำของรัฐ ซึ่งกักขังผู้คนได้มากกว่าเดิมประมาณ 50%
“การลงทุนครั้งนี้เป็นส่วนสำคัญของชุมชนของเรา เพราะยกระดับความสามารถในการรักษาความปลอดภัย” Rob Jeffreys ผู้อำนวยการกรมราชทัณฑ์เนแบรสกากล่าว

ส่วนในรัฐจอร์เจีย เจ้าหน้าที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมาธิการฟุลตันเคาน์ตี้ (เทศมณฑลฟุลตัน)ให้หาเงินทุนสำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกมูลค่า 1.69 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ (ราว 61,193 ล้านบาท) พร้อมเตียง 4,500 เตียง เพื่อใช้แทนเรือนจำในปัจจุบัน
กระนั้นฝ่ายต่อต้านการสร้างเรือนจำใหม่เห็นว่า “ไม่มีผู้เชี่ยวชาญคนใดกล่าวว่าเรือนจำใหม่ๆ จะช่วยแก้ปัญหาวิกฤตเรือนจำของเราได้” Charlotte Morrison ทนายความอาวุโสของ Equal Justice Initiative ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรในเมืองมอนต์โกเมอรี รัฐแอละแบมา ซึ่งทำงานเพื่อยุติการกักขังคนจำนวนมาก การลงโทษที่มากเกินไป และความอยุติธรรมทางเชื้อชาติ กล่าว
เธอและผู้สนับสนุนคนอื่นๆ ยังแย้งอีกว่าการขาดการฟื้นฟูอย่างจริงจังในเรือนจำหลายแห่ง เป็นปัจจัยที่ทำให้สภาพภายในเรือนจำโดยรวมเสื่อมโทรมลง พร้อมกับแนะนำว่าการปฏิรูปอื่นๆ ที่มุ่งเร่งระยะเวลาการคุมขังให้เร็วขึ้นและการลดจำนวนผู้ถูกคุมขังจากการละเมิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย อาจช่วยลดความแออัดยัดเยียดได้เช่นกัน
“ถ้าคุณมีทีมฟุตบอลที่พ่ายแพ้ปีแล้วปีเล่า สนามใหม่ไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย คุณต้องมีผู้จัดการทีมคนใหม่” Charlotte Morrison กล่าว
เช่นเดียวกับ Bianca Tylek กรรมการบริหารของ Worth Rises ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรที่อุทิศตนเพื่อรื้ออุตสาหกรรมเรือนจำที่เชื่อว่า “ยิ่งมีเตียงในเรือนจำมากเท่าไร คนก็ยิ่งถูกกักขังในเรือนจำมากขึ้นเท่านั้น”
“ปัญหาไม่ได้อยู่ที่อาคารหรือขนาดของเรือนจำ แต่อยู่ที่ระบบและผู้มีบทบาทในระบบต่างหาก” Tylek บอกกับ Yahoo News

Bianca Tylek หนึ่งในผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของประเทศในอุตสาหกรรมเรือนจำกล่าวเสริมอีกว่า การขาดความโปร่งใสจากเรือนจำเกี่ยวกับการเสียชีวิตของนักโทษและการลุกฮือที่ร้ายแรงอื่นๆ ประกอบกับระบบที่กักขังคนผิวสีและคนจนอย่างไม่สมส่วนเป็นเหตุผลเพียงพอที่จะหยิบยกมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน
ด้านนักวิจารณ์คนอื่นๆ ได้โต้แย้งการทุ่มทุนสร้างเรือนจำแห่งใหม่ของรัฐแอละแบมาซึ่งมีมูลค่านับพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในขณะที่มีเด็ก 1 ใน 4 คน ในรัฐนี้ ซึ่งเป็นหนึ่งในเด็กที่ยากจนที่สุดในสหรัฐอเมริกา และ 17% ของผู้ใหญ่ที่นั่นยังต้องต่อสู้กับความไม่มั่นคงด้านอาหาร ดังนั้นในขณะที่ประชากรหลายชีวิตในรัฐแอละแบมายังไม่สามารถเข้าถึงอาหาร น้ำประปา และการดูแลสุขภาพพื้นฐานได้ ก็ไม่ควรสร้างเรือนจำใหม่ด้วยงบประมาณมหาศาลขนาดนั้น เพราะไม่ใช่เรื่องที่สมเหตุสมผลแต่อย่างใด
อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางการต่อต้าน เรือนจำรัฐแอละแบมาแห่งใหม่ คาดว่าจะแล้วเสร็จในเดือนพฤษภาคม 2569 ตามเงื่อนไขสัญญา ส่วนเรือนจำแห่งใหม่ในรัฐเนแบรสกา การก่อสร้างคาดว่าจะเริ่มได้ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2567 และสำหรับกำหนดเปิดเรือนจำใหม่ของรัฐจอร์เจีย เมื่อแผนการก่อสร้างได้รับการอนุมัติคือปี 2572
ในเวลาเดียวกันนี้เอง แผนสำหรับโครงการก่อสร้างเรือนจำเพิ่มเติม ซึ่งรวมถึงเรือนจำใหม่เพื่อแทนที่เกาะ Rikers สถานราชทัณฑ์ขนาดใหญ่ในนครนิวยอร์ก ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังในด้านความรุนแรงและการปล่อยละเลยมานานหลายทศวรรษ
เกาะ Rikers
“การปฏิรูปเรือนจำที่แท้จริงต้องอาศัยการเปลี่ยนแปลงที่ครอบคลุมซึ่งเกี่ยวข้องกับการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกในปัจจุบัน การก่อสร้างใหม่ และการอัพเกรดสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการแพทย์ สุขภาพจิต และการฝึกอบรมงาน” Josh Moon นักข่าวสายการเมือง ประจำรัฐแอละแบมา กล่าว
“นี่ไม่ใช่แค่การสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยยิ่งขึ้นสำหรับผู้ต้องขังเท่านั้น นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยยิ่งขึ้นสำหรับการทำงานของเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ของเรา” Rex Reynolds ประธานคณะกรรมการงบประมาณกองทุนทั่วไปของสภาแอละแบมา กล่าว

เงื่อนงำที่น่าสงสัย ทำไมโครงการเรือนจำแห่งใหม่ของรัฐแอละแบมาถูก “ปกปิดเป็นความลับ”

“ตั้งแต่เริ่มต้น โครงการนี้ถูกปกปิดเป็นความลับ รัฐแอละแบมาและบริษัทที่ได้รับการว่าจ้างได้ปฏิเสธคำขอข้อมูลสาธารณะที่อาจเปิดเผยว่าเงินภาษีนั้นนำไปใช้จ่ายอะไรบ้างหรือใครบ้างที่เป็นผู้ได้รับเงิน พวกเขาปฏิเสธที่จะแสดงให้เห็นว่าเรือนจำใหม่แห่งนี้มีหน้าตาเป็นอย่างไร โดยอ้างถึงปัญหาด้านความปลอดภัย” Kyle Whitmire จาก AL.com กล่าว
เป็นที่ทราบกันดีว่า การจำคุกผู้ต้องหาในเรือนจำในปัจจุบันนั้น “ไร้มนุษยธรรม” แต่เรือนจำใหม่ก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาที่แท้จริงได้ การเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายควรเน้นไปที่การฟื้นฟูประสิทธิภาพของเรือนจำมากกว่า และควรเริ่มกันที่คำถามสำคัญที่ว่า “ทำไมคุกถึงแน่นตั้งแต่แรก?”
ข้อเสนอแนะที่สำคัญของกลุ่มผู้ต่อต้านการสร้างเรือนจำแห่งใหม่คือ ควรทำให้สภาพแวดล้อมในเรือนจำเป็นปกติ รวมถึงการบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา การศึกษา และการพัฒนาส่วนบุคคล จะช่วยให้ผู้ต้องขังมีชีวิตที่ประสบความสำเร็จในชุมชน ในฐานะสมาชิกในครอบครัว พนักงาน และผู้อยู่อาศัยในชุมชน

เรือนจำ

ทางออกของปัญหานักโทษล้นคุก

มีกลยุทธ์ที่เป็นไปได้หลายประการในการรับมือกับนักโทษล้นเรือนจำ และกลยุทธ์เหล่านี้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงแนวทางทางสังคมและการเมืองในด้านอาชญากรรมและการลงโทษ ซึ่งการปฏิรูปนโยบายการพิจารณาคดีถือเป็นก้าวแรกที่สำคัญ โดยเกี่ยวข้องกับการประเมินขั้นต่ำที่บังคับใหม่ ลดการพึ่งพาการจำคุกระยะยาวสำหรับความผิดที่ไม่รุนแรง และสร้างโอกาสในการได้รับทัณฑ์บนและการปล่อยตัวก่อนกำหนด
นอกจากนี้ การให้ความสำคัญกับการฟื้นฟูมากกว่าการลงโทษ สามารถช่วยลดอัตราการกระทำผิดซ้ำและนำอดีตผู้ต้องขังเข้าสู่สังคมได้ดียิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น โมเดลกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์สนับสนุนให้ผู้กระทำความผิดชดใช้เหยื่อและชุมชน ซึ่งจะช่วยส่งเสริมการกลับคืนสู่สังคมและลดความเสี่ยงในการกลับคืนสู่สังคมด้วยพฤติกรรมเดิมๆ
ขณะที่การจัดลำดับความสำคัญของการคว่ำบาตรโดยชุมชน เช่น การคุมประพฤติและการบริการชุมชน อาจเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการจัดการผู้กระทำผิดที่ไม่ใช้ความรุนแรง มาตรการดังกล่าวไม่เพียงแต่บรรเทาความแออัดยัดเยียดในเรือนจำเท่านั้น แต่ยังเปิดโอกาสให้ผู้กระทำผิดยังคงเป็นสมาชิกที่มีคุณค่าของสังคมอีกด้วย
ด้วยการนำเสนอแนวทางที่มีแนวโน้มนำไปสู่ระบบราชทัณฑ์ที่ยั่งยืน เหมาะสมต่อการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ และเป็นธรรมทางสังคม จะช่วยแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อนอย่างนักโทษล้นเรือนจำได้

เรือนจำ

ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ 5 อันดับแรก ของการแก้ปัญหาผู้ต้องขังล้นเรือนจำ

1. การประหยัดต้นทุน การแก้ปัญหาความแออัดยัดเยียดในเรือนจำช่วยประหยัดต้นทุนด้านงบประมาณได้อย่างมาก นักโทษที่น้อยลงหมายถึงรายจ่ายค่าใช้จ่ายในการคุมขังน้อยลง ส่งผลให้มีงบประมาณเพิ่มเติมสำหรับภาคส่วนอื่น ๆ เช่น การศึกษา สุขภาพ และโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ
2. การลดอัตราการกระทำผิดซ้ำ การลดจำนวนประชากรล้นเรือนจำมักเกี่ยวข้องกับการดำเนินโครงการที่ช่วยลดจำนวนผู้กระทำผิดซ้ำ โครงการฟื้นฟูและบูรณาการชุมชนที่มีประสิทธิผลสามารถยับยั้งการกระทำผิดซ้ำได้ ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมในอนาคตและเสริมสร้างการป้องกันอาชญากรรม
3. ส่งเสริมกำลังแรงงานและเศรษฐกิจ ด้วยการนำอดีตผู้ต้องขังกลับคืนสู่สังคมและตลาดแรงงาน จะสามารถใช้ประโยชน์จากศักยภาพทางเศรษฐกิจของพวกเขาได้ ซึ่งจะช่วยลดอัตราการว่างงาน เพิ่มผลิตภาพแรงงาน และส่งผลดีต่อเศรษฐกิจของประเทศ โดยเฉพาะในปัจจุบันที่หลายประเทศก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุเรียบร้อยแล้ว
4. การเสริมสร้างความปลอดภัยสาธารณะ ระบบเรือนจำที่มีความตึงเครียดน้อยลงและมีประสิทธิภาพมากขึ้น สามารถมุ่งเน้นไปที่การรักษาความปลอดภัยสาธารณะและการจัดการอัตราอาชญากรรมได้ดีขึ้น ความแออัดยัดเยียดที่ลดลง ช่วยให้สามารถฟื้นฟูและติดตามพฤติกรรมของผู้ต้องขังได้ดีขึ้น ซึ่งลดโอกาสในการกระทำความผิดทางอาญาในอนาคต
5. ความเสมอภาคทางสังคมและความสามัคคีของคนในชุมชน การจัดการกับปัญหาความแออัดยัดเยียดในเรือนจำ สามารถช่วยให้ความยุติธรรมทางสังคมดีขึ้น ด้วยการแก้ไขความแตกต่างทางเชื้อชาติที่มักมีอยู่ในระบบเรือนจำ ซึ่งหากทำสำเร็จจะเสริมสร้างความสามัคคีทางสังคมและส่งเสริมสังคมที่กลมเกลียวและเท่าเทียมกันมากขึ้น

ในขณะที่การมุ่งสู่แบบจำลองที่สนับสนุนการปฏิรูปเรือนจำและทางเลือกอื่นนอกเหนือจากการคุมขัง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญจากรูปแบบที่เน้นการลงโทษไปสู่รูปแบบที่เน้นไปที่การฟื้นฟู การกลับคืนสู่สังคม และความยุติธรรมในการสมานฉันท์ เป็นหนทางสู่ “อนาคตของเรือนจำ” แต่ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เช่น เทคโนโลยีเรือนจำและการตรวจสอบทางอิเล็กทรอนิกส์จะมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงนี้ เนื่องจากการใช้เครื่องมือเหล่านี้อาจช่วยลดความจำเป็นในการจำคุกทางกายภาพได้ ทำให้มีบทลงโทษที่มีมนุษยธรรมและคุ้มค่าทางเศรษฐกิจมากขึ้น
อย่างไรก็ตาม  การจะแก้ไขปัญหาอันหนักอึ้งและเรื้อรังนี้ได้ จำเป็นต้องได้รับความร่วมมืออย่างแข็งขันจากผู้กำหนดนโยบายและต้องมีการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน การเปลี่ยนแปลงนโยบายที่มีประสิทธิผลจะต้องควบคู่ไปกับการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของสาธารณชนที่มีต่อการลงโทษและการกลับคืนสู่สังคมของผู้ต้องหาที่พ้นโทษ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในการกำหนดอนาคตของระบบเรือนจำในฝัน

ที่มา :