เมื่อหุ่นยนต์ “หิวแสง” มากกว่าคนดัง

Thomas Gilovich และ Kenneth Savitsky คือ “คู่หู” ผู้บัญญัติคำว่า “หิวแสง” ขึ้นมา

โดยทั้ง 2 คน เป็นผู้คิดค้นคำศัพท์ Spotlight Effect หรือ “หิวแสง” ขึ้นในปี ค.ศ. 1999
Thomas Gilovich และ Kenneth Savitsky นักวิชาการจาก Cornell University ได้ร่วมกันทำวิจัย และเขียนบทความวิชาการเกี่ยวกับอาการ Spotlight Effect มากมายหลายชิ้น
Spotlight Effect คือคำอธิบายพฤติกรรมของมนุษย์ผู้ที่มักเชื่อว่าตนเองเป็นที่จับตาของคนอื่นอยู่เสมอ ทั้งๆ ที่สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คนคนนั้นคิดเอาเอง
ผู้ที่มีอาการ Spotlight Effect จึงมักทำตัวเป็นศูนย์กลางจักรวาลตลอดเวลา
Thomas Gilovich และ Kenneth Savitsky บอกว่า พฤติกรรม Spotlight Effect หรืออาการ “หิวแสง” เกิดจากผลของการเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก
แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะธรรมชาติของมนุษย์มีนิสัย Egocentrism หรือ การถือเอาประโยชน์ของตัวเองเป็นใหญ่
เมื่อบวกกับอาการหลงตัวเอง หรือ Narcissistic Personality Disorder ก็ยิ่งเสริมให้เกิด Spotlight Effect มากยิ่งขึ้นไปอีก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวก “หิวแสง” ที่ “อาการหนัก” มักคิดว่า นอกจากตัวเองจะเป็นศูนย์กลางจักรวาลแล้ว ตัวเองยังเป็นศูนย์กลางของคนอื่นด้วย
ส่งผลให้เหล่า Spotlight Effect มองโลก และมองตัวเองผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง
ซึ่งไม่น่าเชื่อว่า นอกจากมนุษย์ที่เป็น “คนดัง” จะมีพฤติกรรม Spotlight Effect หรืออาการ “หิวแสง” แล้ว “หุ่นยนต์” ก็ “หิวแสง” กับเขาเป็นด้วยเหมือนกัน
ทว่า พฤติกรรม “หิวแสง” ของ “หุ่นยนต์” ที่เราพูดถึงนี้ เป็นอาการ “หิวแสง” ในเชิงบวกครับ

เพราะเมื่อเร็วๆ นี้ University of Washington ได้พัฒนา “หุ่นยนต์หิวแสง” ตัวแรกของโลก!
เป็น “หุ่นยนต์” ที่ไร้แบตเตอรี่ เพราะพวกมันสามารถค้นหา “แหล่งพลังงาน” ให้กับตัวเองได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “พลังงานแสงอาทิตย์”
นั่นคือ Millimobile หุ่นยนต์ที่มีขนาดเท่าปลายนิ้ว ที่มีคุณสมบัติพิเศษเหนือกว่าหุ่นยนต์อื่นๆ ที่เคยมีมา
Kyle Johnson นักศึกษาปริญญาเอกจาก University of Washington หนึ่งในทีมนักประดิษฐ์ “หุ่นยนต์หิวแสง” แห่ง University of Washington เผยว่า เคล็ดลับสำคัญของ Millimobile คือ Photo Diode
“Photo Diode เป็น Sensor ขนาดเล็กที่สามารถตรวจจับแสงในแต่ละมุมได้ นี่คือความสามารถอันเลอเลิศ ที่ทำให้หุ่นยนต์หิวแสง มองหาแหล่งพลังงานของตัวเองได้อย่างง่ายดาย” Kyle Johnson กระชุ่น
“หุ่นยนต์หิวแสง” ของเรา สามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยตนเอง โดยทำงานแบบไม่มีแหล่งพลังงานแบตเตอรี่ได้ตลอดชีวิต” Kyle Johnson กล่าว และว่า
“กระบวนการก็คือ หุ่นยนต์หิวแสง จะค้นหา และดึงพลังงานจากสิ่งรอบตัว ไม่ว่าจะเป็น แสง หรือคลื่นวิทยุ วิธีการนี้จะไม่ก่อให้เกิดขยะอิเล็คทรอนิกส์อีกด้วย” Kyle Johnson สรุป
ทั้งนี้ ในช่วงที่ผ่านมา ทีมนักประดิษฐ์จาก University of Washington มีชื่อเสียงจากความเชี่ยวชาญในการเลือกใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การพัฒนาอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ขนาดเล็ก อาทิ “เม้าส์คอมพิวเตอร์” ที่สามารถย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ
หรือจะเป็น Microfliers ไมโครชิพจิ๋วติดปีก ซึ่งใช้ศิลปะการพับกระดาษ Origami มาประยุกต์ร่วมกับงานด้านวิศวกรรม
โดย Microfliers สามารถเปลี่ยนรูปทรงเพื่อปรับทิศทางในการบินได้ด้วยตนเอง สำหรับภารกิจสำรวจสิ่งต่างๆ ผ่าน Sensor รวบรวมข้อมูล
ชื่อเสียงทีมนักประดิษฐ์จาก University of Washington ไม่เพียงโด่งดังในแง่ของความเชี่ยวชาญในการเลือกใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเท่านั้น
ทว่า สิ่งประดิษฐ์ทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น ล้วนถูก “สร้างด้วยมือ” ทั้งสิ้น!

Vicente Arroyos หนึ่งในสมาชิกของทีมนักประดิษฐ์จาก University of Washington เล่าว่า กระบวนการทั้งหมด เสมือนบททดสอบความอดทนของทีมงาน
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความแข็งแกร่งของดวงตา เพราะต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ในการประกอบชิ้นส่วนต่างๆ ของหุ่นยนต์หิวแสง” Vicente Arroyos กล่าว และว่า
เขาหลงใหลในเรื่องอิเล็คทรอนิกส์มาตั้งแต่เด็ก
“ต้องยอมรับว่า การที่ผมเข้ามาร่วมทีมนักประดิษฐ์ของ University of Washington เพื่อลงมือสร้างอุปกรณ์เล็กจิ๋วขนาดนี้ เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยคาดฝันมาก่อน” Vicente Arroyos ทิ้งท้าย
ทั้งนี้ ลักษณะเด่นที่สุดของ “หุ่นยนต์หิวแสง” คือเรื่องของ “ขนาด”
ที่พวกมันมีขนาดเล็กเท่ากับเหรียญ 1 เพนนี ทว่า สามารถรับน้ำหนักได้เกือบ 3 เท่าของตัวมันเอง!
Zachary Englhardt สมาชิกอีกคนของทีมนักประดิษฐ์จาก University of Washington บอกว่า ทางทีมกำลังหาวิธีที่จะทำให้ “หุ่นยนต์หิวแสง” เหล่านี้ทำงานร่วมกันเป็นทีม
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การทำงานภายใต้คำสั่งที่มีความสลับซับซ้อน เช่น การตรวจสอบพื้นที่ทั้งหมดของโรงงานอุตสาหกรรม หรือการค้นหาสิ่งปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม”
ในอนาคตข้างหน้า ทีมนักประดิษฐ์จาก University of Washington หวังที่จะใช้เทคโนโลยี “หุ่นยนต์หิวแสง” ในภาคอุตสาหกรรม
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในแวดวงการแพทย์ และภารกิจสำรวจอวกาศต่อไป