Quiet Quitting หมายถึง การที่พนักงาน “ทำงานเฉพาะหน้าที่” ที่กำหนดไว้ใน Job Description หรือ JD เท่านั้น
โดยไม่มีใจให้กับการร่วมกิจกรรมขององค์กร หรืองานอื่นๆ ที่ได้รับมอบหมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โครงการใหม่ๆ หรือภาระหน้าที่พิเศษนอกเวลางาน
พูดอีกแบบก็คือ Quiet Quitting หมายถึง การทำงานให้เสร็จไปวันๆ สิ้นเดือนรับค่าจ้าง ไม่มีแรงบันดาลใจอื่นใด หรือไม่สนใจภารกิจใหม่ๆ ขององค์กร
ในช่วงที่ผ่านมา มีผู้ให้คำจำกัดความ หรือคำแปลของ Quiet Quitting เอาไว้มากมาย อาทิ “ดื้อเงียบ” “ประท้วงเงียบ” “ประชดนาย” “ทำงานแค่เบสิค” “ปฏิบัติหน้าที่ขั้นต่ำ” “การหลีกหนี-ไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร” หรือ Actively Disengaged
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ลาออกเงียบ” และ “ลาออกซ่อนเร้น”
“ลาออกซ่อนเร้น” หรือ Quiet Quitting แปลว่า การที่ตัวพนักงานยังคงอยู่ในตำแหน่ง และยังคงทำงานตาม JD ที่ได้ตกลงไว้ในเอกสารแนบท้ายสัญญาจ้างงาน หรือในสัญญาจ้างงาน
ทว่า พฤติกรรมโดยภาพรวม พนักงานคนนั้น “ไร้ใจ” ในการทำงาน ดื้อแพ่ง เมื่อองค์กรมอบหมายภารกิจอื่นๆ นอกเหนือไปจาก JD เหมือนกับการทำงานตาม Scope ของงานในตำแหน่งแต่เพียงอย่างเดียว
แต่ใจของพนักงานนั้น “ลาออก” จากองค์กรไปแล้ว
หากมองกันอย่างหยาบๆ คล้ายกับว่า Quiet Quitting อาจไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องโต เพราะพนักงานที่ Quiet Quitting ก็ยังคงปฏิบัติหน้าที่ของตนตาม JD ทุกประการ
KPI (Key Performance Indicator) ยังเหมือนเดิม และมีแนวโน้มที่จะทำงานได้สำเร็จลุล่วงตาม KPI ทุกประการ แถมบางครั้ง พนักงานที่ Quiet Quitting สามารถทำตาม KPI และ JD ได้ดีกว่าพนักงานที่ไม่ Quiet Quitting เสียด้วย
อย่างไรก็ตาม พนักงานที่ Quiet Quitting จะไม่มีส่วนร่วมกับความเคลื่อนไหวของวัฒนธรรมองค์กร ไม่มีส่วนร่วมกับกิจกรรมพิเศษ ไม่มีใจในการทำภารกิจใหม่ๆ ร่วมกับองค์กร
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พนักงานที่ Quiet Quitting จะหลีกเลี่ยงเวทีระดมความคิดเห็นใหม่ๆ (Brainstorming) หรือการประชุมกลุ่มย่อยต่างๆ
การจะดูว่าใคร Quiet Quitting ง่ายๆ เลยก็คือ คนไหนที่ “ปิดคอมพิวเตอร์ทันทีเมื่อถึงเวลาเลิกงาน” หรือ “ทำงานที่ได้รับมอบหมายอย่างดี แต่มีเส้นแบ่งเรื่องงานกับสุขภาพอย่างชัดเจน”
อย่างไรก็ดี ทุกวันนี้ องค์กรจำนวนมากเริ่มรู้เท่าทันกระแส Quiet Quitting ผู้บริหารหลายคนจึงออกนโยบายแก้เผ็ด ด้วยการนำ Software “แอบส่องคนอู้งาน” มาใช้
Software ดังกล่าวมีชื่อว่า Bossware ที่ผสมผสานการตรวจสอบที่หลากลาย ทั้งการเคลื่อนไหวของลูกตา การจับภาพหน้าจอ รวมถึงการติดตาม Website หรือ Social Media ที่พนักงานเข้าชม
รวมถึงการเคลื่อนไหวของเมาส์ การใช้งาน Keyboard แต่ไม่ได้ดูสิ่งที่พนักงานพิมพ์ โดยจะดูว่ามีการกดแป้น Keyboard คีย์บอร์ดหรือไม่ โดยไม่ได้บันทึกว่า มีการกดแป้นพิมพ์ใด แต่จะตรวจดูการใช้งานคอมพิวเตอร์ ว่ามีการเปิด Program อะไรบ้าง
อย่างไรก็ดี การเฝ้าติดตามแบบนี้ อาจส่งผลลบได้ โดยข้อมูลจาก Glassdoor ที่ได้ทำการสำรวจพนักงานจำนวน 2,000 คน พบว่า ราว 40% รู้สึกว่า ประสิทธิภาพการทำงานของตนเองลดลง เมื่อถูกนายจ้างจับตามองผ่านเครื่องมือต่างๆ
อันที่จริงแล้ว แนวทางแก้ปัญหาที่ Classic ในอดีตสำหรับการจับตามอง “คนอู้งาน” ก็คือ การกำหนดตารางการทำงานที่ยืดหยุ่น ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานได้เป็นอย่างมาก
เพราะผลจากการสำรวจของ Glassdoor ที่พบว่า Software ติดตามการทำงาน ได้ลดทอนความพึงพอใจของลูกจ้างนั่นเอง
เพราะหากองค์กรต่างๆ เริ่มนำ Software ติดตามการทำงานมาใช้ Glassdoor ชี้ว่า พนักงานอาจจะลาออกเป็นจำนวนมาก หรือจะเกิดปรากฏการณ์ The Great Resignation อีกครั้ง หลังจากกระแส The Great Resignation ได้ซาลง
สอดคล้องกับ Carnegie Mellon University ที่ระบุว่า งานวิจัยจำนวนมากได้ชี้ให้เห็นว่า ความคิดสร้างสรรค์เกิดจากการที่คนทำงานมีเวลาพักเป็นระยะๆ เช่น เปลี่ยนไปทำกิจกรรมอื่นบ้าง รวมไปถึงการพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน แล้วค่อยกลับมานั่งทำงานต่อ
กล่าวโดยสรุปก็คือ Carnegie Mellon University ชี้ว่า วิธีตรวจสอบการทำงานแบบใช้ Software อาจส่งผลเสียต่อองค์กรโดยรวมได้ ดังตัวอย่างของ “สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐฯ” หรือ United States Patent and Trademark Office (USPTO)
ที่เคยนำ Software ติดตามการทำงานมาใช้ ผลปรากฏว่า ผลิตผลจากการทำงานเพิ่มขึ้นพร้อมกับอัตราการลาออกของพนักงานที่เพิ่มขึ้นถึง 3 เท่า!!!
เหตุผลก็คือ ลูกจ้างของ USPTO ไม่ต้องการทำงานภายใต้การควบคุมที่เข้มงวด ซึ่งส่งผลให้ USPTO ต้องสูญเสียบุคลากรที่มีทักษะสูงจำนวนมากในตอนนั้น
เช่นเดียวกับ Forbes Advisor ที่ชี้ว่า พนักงาน 43% ระบุว่า นายจ้างมีการตรวจสอบกิจกรรม Online ส่วนพนักงานที่ Work from Home เผยว่า ได้ถูกตรวจสอบในระดับที่เข้มข้นกว่า
