ก้าวข้ามวิกฤต ด้วย 6 แนวคิดพื้นฐานด้านการสร้างคน

ท่ามกลางวิกฤตซ้ำซ้อนที่เกิดขึ้น 3 เรื่องใหญ่ๆ จนแทบทำให้โลกทั้งใบหยุดหมุน ได้แก่ หนึ่ง การปรับตัวครั้งใหม่จากความเคลื่อนไหวทางภูมิรัฐศาสตร์และภูมิเศรษฐกิจ สอง การสร้างเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่มีความก้าวหน้าสูง เปลี่ยนโลกอย่างรวดเร็วในเกือบทุกมิติ และสาม การระบาดครั้งใหญ่ของโควิด-19 

จาก 3 เรื่องหลักนี้ส่งผลให้เกิดสภาวะโกลาหลขึ้นกับโลกอย่างรุนแรง ทั้งการฉุดรั้งเศรษฐกิจไม่ให้เดินหน้าต่อได้ วิถีชีวิตชาวโลกที่ต้องเปลี่ยนมาเป็นการเฝ้าระวังตัวเองและต้องปรับตัวครั้งใหญ่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ละประเทศก็จำเป็นต้องหาทางออก – กำหนดเส้นทางไปต่อให้ผู้คนและสังคมคล้ายกันบ้าง ต่างกันบ้างในทุกมุมโลก 
ที่สำคัญ ต้องไม่ยอมจำนนต่อวิกฤตและความชะงักงันที่กำลังเผชิญกันอยู่ 

นวัตกร

ทุกภาคส่วนต้องการจัดการให้ชีวิตและสังคมเดินหน้าต่อไปได้ การจัดการโรคระบาดเป็นเรื่องต้องพึ่งพาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพและการแพทย์ ด้านเทคโนโลยีต้องพึ่งพาผู้เชี่ยวชาญและนวัตกร ส่วนภาพรวมการพัฒนาเศรษฐกิจ-สังคมที่เกือบจะปรับกลายเป็น ‘เศรษฐกิจแอปพลิเคชั่น’ เป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายที่ต้องเรียนรู้และจับมือกันก้าวข้ามความโกลาหลครั้งนี้
ด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่ผสานกันเกือบทุกมิติ ผลักให้โลกใบใหม่เคลื่อนหมุนไปข้างหน้า ทำให้การติดต่อสื่อสารเชื่อมถึงกันแบบไร้พรมแดน การดำเนินชีวิตตั้งแต่ระดับปัจเจกชนไปจนถึงระดับสังคม  เศรษฐกิจ และการเมืองระหว่างประเทศ ก็แปรเปลี่ยนไปจากเดิมมาก การกำหนดพื้นฐานความคิดด้านการพัฒนาคนท่ามกลางวิกฤต จึงเป็นเรื่องสำคัญยิ่ง เพราะ คน เป็นทรัพยากรมนุษย์ที่สร้างความเจริญก้าวหน้ามั่นคงให้แก่สังคม เป็นแก่นแกนสำคัญในการฟื้นฟูสภาพสังคม-เศรษฐกิจ สร้างความก้าวหน้าให้คืนกลับมาและก้าวไปข้างหน้าต่อได้ ดังนั้้น ปัจจัยสำคัญที่ต้องใส่ใจอย่างมากคือ การพัฒนาคน นั่นเอง

การแข่งขัน

6 แนวคิดพื้นฐานด้านการสร้างคน 

พื้นฐานการสร้างคนมีองค์ประกอบหลายด้านที่ต้องนำมาพิจารณาแบบแยกประเด็น แต่หากดูจากวิกฤตโกลาหลที่เผชิญกันอยู่ จะพบว่ามีสิ่งที่ต้องพิจารณาในด้านการจัดการศึกษาและแนวคิดพื้นฐานด้านการสร้างคน 6 ข้อ ได้แก่
  • หนึ่ง ต้องกำหนดแนวทางด้านการศึกษา และการพัฒนาคน ให้ตรงตามความต้องการจริงที่เปลี่ยนไปและมีเป้าหมายปลายทางชัดเจน งานนี้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องจะต้องเห็นทิศทาง เห็นความสำคัญที่จะเดินไปข้างหน้าร่วมกัน โดยการเปลี่ยนแนวคิด กล้าที่จะนำเสนอและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ รับฟังความต้องการ ประสบการณ์ และเชื่อมโอกาส – ความร่วมมือ เพื่อการฝึกทักษะด้านเทคโนโลยีให้แก่บุคลากรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
  • สอง ต้องสนใจความก้าวหน้า เกาะติดนวัตกรรมและการแข่งขันเพื่อพัฒนาศักยภาพใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง ทรัพยากรมนุษย์ในโลกใบใหม่ต้องเข้าถึงและเชื่อมต่อกับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วได้ ทั้งยังต้องติดตามความก้าวหน้าอยู่เสมอจึงจะส่งผลต่อการปรับเปลี่ยนแนวคิด การใช้ชีวิตให้สอดคล้องและเท่าทันโลกแวดล้อม ทั้งด้านเทคโนโลยี – ภูมิเศรษฐกิจ – ภูมิรัฐศาสตร์ 
  • สาม ต้องคำนึงถึงการลดต้นทุน ลดความสูญเสีย ตลอดกระบวนการทางธุรกิจและการสร้างคน ในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 มีการผนวกปัจจัยเชิงโครงสร้างและปัจจัยเชิงระบบเข้าด้วยกัน ทั้งในภาคการผลิตและการพัฒนาเศรษฐกิจ ส่งผลต่อการจัดการต้นทุน การลดต้นทุนและงบประมาณ ซึ่งช่วยลดความสูญเสียและเพิ่มประสิทธิภาพได้ในขณะเดียวกัน ตลอดจนสามารถยกระดับมาตรฐานเชิงเป้าหมาย ปรับตัวให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องได้

EEC

  • สี่ ต้องคำนึงถึงผลกระทบที่เกิดจากเทคโนโลยี ทั้งเรื่องตำแหน่งงานและการมีงานทำ เนื่องจากระบบอัตโนมัติเข้ามาทดแทนตำแหน่งงานหลายประเภท รวมถึงการมีข้อมูลแบบบิ๊กดาต้าและการใช้ปัญญาประดิษฐ์ในภาคอุตสาหกรรม ทำให้เกิดการว่างงานและโอนย้ายแรงงาน หากจะทำให้คนมีงานทำก็ต้องพัฒนาทักษะและความรู้ใหม่ๆ ที่สอดคล้องกับเทคโนโลยีใหม่ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ก่อเกิดอุปสงค์ใหม่ๆ ธุรกิจใหม่ๆ อุตสาหกรรมใหม่ๆ สร้างงานใหม่ทดแทนแรงงานแบบเดิมและทำให้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือในการพัฒนาประเทศไปสู่ความรุ่งเรืองได้
  • ห้า ต้องคำนึงถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมร่วมกับการทำกิจกรรมใดๆ อยู่เสมอ เนื่องจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่ 4 ได้บูรณาการเทคโนโลยีและส่งผลต่อการจัดโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ โดยเชื่อมผู้คนกว่าสามพันล้านคนเข้าสู่ระบบ ‘เศรษฐกิจดิจิทัล’ กระตุ้นให้ภาคการผลิต-บริการเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับความต้องการมากขึ้นหลายเท่าตัว และขณะที่ภาคการผลิตเร่งเพิ่มกำลังการผลิต โดยใช้เทคโนโลยีใหม่ๆ ได้ช่วยลดการคุกคามทรัพยากรลงกว่าร้อยละ 30 ส่งผลให้จีดีพีโตขึ้นแบบก้าวกระโดด การทำลายสิ่งแวดล้อมก็ลดลงไปด้วย
  • หก ต้องเร่งจัดระบบ ปรับระเบียบ ส่งเสริมการคิดอย่างสร้างสรรค์เพื่อสนับสนุนการศึกษา – การพัฒนาบุคลากรโดยรวมให้สามารถเคลื่อนไปในทิศทางที่กำหนดได้ โดยต้องพร้อมปรับตัว มีความยืดหยุ่นในการทำงานให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงและสถานการณ์โลก วางระบบปฏิบัติการหรือแนวทางอย่างสร้างสรรค์ ก่อให้เกิดพลังบวกในระหว่างการพัฒนาคน สังคม และประเทศแบบองคาพยพ ซึ่งจะก่อเกิดเป็นความร่วมมือใหม่ๆ ต่อไป
แนวคิดและความสำคัญของการสร้างคนทั้งหมดนี้ เป็นหัวใจสำคัญที่เป็นฐานคิดและข้อพิจารณาเรื่องการจัดการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ยุคใหม่ ซึ่งเป็นทั้งมูลค่าและคุณค่าสำคัญของสังคม โดยเฉพาะในท่ามกลางความโกลาหลที่เผชิญกับวิกฤตการณ์และความเปลี่ยนแปลง จนทำให้ผู้คน-สังคมต้องปรับตัวครั้งใหญ่! 

หากการจัดการการศึกษา-การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ไร้ทิศทาง ไม่สอดรับความเป็นจริงที่เปลี่ยนไป ทรัพยากรบุคคลที่พึงมีคุณค่าต่อสังคมและการพัฒนา อาจกลับกลายเป็นภาระอันหนักอึ้งของสังคม หรืออาจกลายเป็นเป็นอุปสรรคขัดขวางความก้าวหน้าและการพัฒนาประเทศอย่างมีนัยสำคัญ 

ถึงเวลาแล้วที่การพัฒนาคนและการศึกษาแนวใหม่ต้องก้าวออกจากโลกเก่าสู่โลกใหม่ ที่ผสมผสาน ‘ความเข้าใจในการทำงาน’ กับ ‘เทคโนโลยีที่มีศักยภาพ’ เพื่อสร้างเครื่องยนต์ตัวใหม่ (New Engine) ที่มีพลังขับเคลื่อน พาคนไทย ประเทศไทย ข้ามกาลเวลา พรมแดน และขีดจำกัดทางกายภาพ สู่เส้นทางแห่งอนาคตอย่างแน่วแน่และยั่งยืนต่อไป

เรื่อง : Apichartology


การพัฒนาคนเป็นหัวใจสำคัญของการพัฒนาประเทศ ซึ่งสัมพันธ์กับการศึกษาและอุตสาหกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

การศึกษาที่ก้าวหน้า ‘คน’ จะพัฒนาได้เก่งและเร็ว ต้องเชื่อมกับ ‘ภาคอุตสาหกรรม’

กระแสโลกาภิวัตน์ พลวัตที่เร่งให้ ‘การจัดการศึกษา’ ต้องรีบเปลี่ยนแปลง