บทที่ 8: คารวาลัย “เอียน เฟลมมิ่ง”
“เอียน เฟลมมิ่ง” มีชื่อเต็มว่า Ian Lancaster Fleming เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 1908 เติบโตในแวดวงไฮโซของสหราชอาณาจักร
คุณปู่ของเขาเป็นนักการเมืองผู้มีชื่อเสียงในสังคมชั้นสูงของอังกฤษ พ่อของ “เฟลมมิ่ง” เป็นวุฒิสมาชิก คุณแม่เป็นเชื้อพระวงศ์ “เอียน เฟลมมิ่ง” มีพี่น้อง 4 คนเป็นผู้ชายทั้งหมด เขาเป็นลูกคนรอง

ตั้งแต่เด็กจนโต “เอียน” อยู่ภายใต้เงาของ “ปีเตอร์” พี่ชายคนโต ที่เป็นเด็กหัวดี ส่วน “เอียน” ค่อนข้างเกเรท้าตีท้าต่อย และมีปัญหากับการไปโรงเรียนเป็นอย่างมาก
คุณพ่อของเขาเสียชีวิตจากการถูกเกณฑ์ไปรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 ยิ่งทำให้ “เอียน” กลายเป็นเด็กดื้อมากกว่าเก่า ผนวกด้วยพื้นเพการเป็นเด็กแก่น ที่เก่งเรื่องชกต่อย ชอบวิชาพละ และไม่ถนัดเรื่องวิชาการ ทำให้เขามีพื้นฐานการเป็นนักกีฬา ถึงขนาดได้เหรียญทองจากกรีฑาถึง 2 สมัย
“ปีเตอร์” เองก็มีส่วนบ่มเพาะนิสัยกบฏของน้องชาย เขาโยนปมด้อยไปให้น้องโดยไม่รู้ตัว เพราะวัยเด็กของ “เอียน” มักถูกเปรียบเทียบกับ “ปีเตอร์” ที่เรียนหนังสือเก่ง ส่วน “เอียน” ทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องในสายตาแม่ “เอียน” จึงต่อต้านทุกอย่าง
เขาจึงถูกคุณแม่ส่งส่งไปดัดนิสัยไกลถึงออสเตรีย
เรื่องร้ายกลายเป็นดี เมื่อ “เอียน เฟลมมิ่ง” ค้นพบศักยภาพของตนเอง เมื่อได้เข้าเรียนกับ “เออร์เนสต์ ฟอร์บส์ เดนนิส” อดีตสายลับอังกฤษ กับ “ฟิลลิส บอททอม” ภรรยานักประพันธ์ของ “เออร์เนสต์” ที่ออสเตรีย ส่งผลให้ “เอียน” ชอบอ่านหนังสือ
และเริ่มหัดเขียนเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามหน้านิตยสาร ควบคู่ไปกับการลงเรียนภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน

การได้รู้จัก “เออร์เนสต์ ฟอร์บส์ เดนนิส” และ “ฟิลลิส บอททอม” คือสองแรงบวกที่สร้าง “เอียน เฟลมมิ่ง” ขึ้นมา เมื่อเขาผนวกรวมบุคลิกสายลับของ “เออร์เนสต์” และเทคนิคการเขียนของ “ฟิลลิส” เข้าด้วยกัน
แรงผลักดันดังกล่าวทำให้ “เอียน เฟลมมิ่ง” เข้าสู่เส้นทางนักข่าว เริ่มจาก Reuters และไปต่อที่ The Times ซึ่งชื่นชอบผลงานที่เขาเขียนเกี่ยวกับงานจารกรรมในสหภาพโซเวียต
The Times มอบหมายให้ “เอียน” เข้าไปทำข่าวที่สหภาพโซเวียตอีกครั้ง แต่คราวนี้ งานนักข่าวเป็นเพียงฉากหน้าเท่านั้น เพราะแท้ที่จริงแล้ว “เอียน” ถูกส่งไปเป็น “สายลับ”
เส้นทาง “สายลับ” นี้เองที่ขับเคลื่อนให้ “เอียน เฟลมมิ่ง” กลายเป็นนักเขียนนิยายสายลับหมายเลข 1 ของโลก นั่นคือวรรณกรรมชุด “พยัคฆ์ร้าย 007” James Bond
Octopussy and The Living Daylights หนังสือเล่มสุดท้ายก่อนลาลับไปจากโลก
แน่นอนว่า เมื่อพูดถึง “เอียน เฟลมมิ่ง” ย่อมต้องเอ่ยถึง James Bond เคียงคู่กัน
และแน่นอนอีกเช่นกัน เมื่อหนังสือ 7 เล่มแรกในชุด “พยัคฆ์ร้าย 007” ของเขา ประสบความสำเร็จทีละเล่มทีละเล่ม และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์อย่างยิ่งใหญ่
ความกดดันจึงถาโถมใส่เขา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อนิยาย 5 เล่มหลัง ไม่เป็นที่ประทับใจทั้งตัวเขา และแฟนหนังสือมากนัก
ทำให้ “เอียน” ไม่ต่างจาก James Bond ลูกชายของเขา ที่ดื่มเหล้าหนัก และสูบบุหรี่จัด ส่งผลให้สุขภาพทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการคุกคามของโรคหัวใจ
และก็เป็นโรคหัวใจนี้เองที่คร่าชีวิต “เอียน เฟลมมิ่ง” ไปในวัยเพียง 56 ปี (“เอียน” เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1964)
อย่างไรก็ดี นิยายเพียง 12 เล่ม กับรวมเรื่องสั้นอีก 2 ชุด ก็เพียงพอแล้วที่จะส่งเขาขึ้นสู่ทำเนียบนักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ ในฐานะผู้ให้กำเนิด “สายลับ 007”
หลังจาก On Her Majesty’s Secret Service วางแผง “เอียน” กลับไปที่บ้าน Golden Eye ของเขาที่จาไมก้าอีกครั้ง เพื่อนั่งเขียนนิยายเรื่องใหม่ในปี ค.ศ. 1964
นั่นคือ You Only Live Twice

ความแปลกใหม่ของ You Only Live Twice คือการนำ James Bond ไปทำภารกิจไกลถึงญี่ปุ่น ซึ่งนอกจากจะต้องต่อกรกับเหล่าวายร้ายนอกบ้านเกิดตัวเองแล้ว
You Only Live Twice ยังเป็นนิยายที่สะท้อนปูมหลังของ James Bond อย่างละเอียดลออไม่น้อยหน้า Casino Royale แต่อย่างใด
ในเวอร์ชั่นภาพยนตร์ You Only Live Twice ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1967 แม้จะใช้ชื่อเดียวกับวรรณกรรม ทว่า เนื้อภายในนั้นไม่ต้องกับนิยายต้นฉบับแต่อย่างใด
ความอ่อนล้าของ “เอียน เฟลมมิ่ง” ปรากฏมาเป็นระยะตั้งแต่ Thunderball จนถึง You Only Live Twice ทั้งอ่อนล้าในการทำงาน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งสุขภาพร่างกายของเขา
“เอียน” เสียชีวิตหลัง You Only Live Twice วางแผงไม่นาน และเขาก็ยังเขียน The Man with the Golden Gun ค้างอยู่ แม้จะใกล้จะจบแล้ว แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ 100% โดยทางสำนักพิมพ์ได้มอบหมายให้ Kingsley Amis สานต่อจน The Man with the Golden Gun ได้วางแผง

และถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1974 โดยทั้งหนังและหนังสือ ดูไม่ประสบความสำเร็จนักเมื่อเทียบกับ James Bond ภาคที่ผ่านมา
ปีรุ่งขึ้น สำนักพิมพ์สั่งให้คนไปค้นคว้า เพื่อรวบรวม “เรื่องสั้น” เก่าๆ ของ “เอียน เฟลมมิ่ง” เพื่อเอามารวมพิมพ์เป็นเล่มในชื่อปก Octopussy and The Living Daylights
Octopussy and The Living Daylights ถือเป็น “รวมเรื่องสั้นเล่มที่ 2” และเป็น “หนังสือเล่มสุดท้าย” ของ “เอียน เฟลมมิ่ง” ที่ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1966
Octopussy and The Living Daylights ประกอบด้วย “เรื่องสั้น” จำนวน 4 เรื่อง ได้แก่
- 1. Octopussy ถูกนำไปขยายเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1983 โดยนำเนื้อหาจากเรื่องสั้น The Property of a Lady เข้ามาผสม
- 2. The Living Daylights ถูกนำไปขยายเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1987
- 3. The Property of a Lady ถูกรวมเนื้อหาเข้าเป็นส่วนหนึ่งในหนัง Octopussy
- 4. 007 in New York เป็นวรรณกรรมเรื่องเดียวของ “เอียน เฟลมมิ่ง” ที่ยังไม่ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เลยตราบจนทุกวันนี้!



แม้นิยาย James Bond จะประสบความสำเร็จในโลกภาพยนตร์มากเพียงใด หากแต่สำหรับแวดวงวรรณกรรมแล้ว หนังสือของ “เอียน เฟลมมิ่ง” ถูกจัดให้อยู่ใน “แถวสอง” เสมอมา จากนักวิจารณ์ฝ่ายซ้าย
ซึ่งหากเทียบกันปอนด์ต่อปอนด์แล้ว งานเขียนของ “เอียน เฟลมมิ่ง” ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่แต่อย่างใด เผลอๆ อาจมีรสวรรณกรรม และสามารถเทียบชั้นวรรณกรรมฝ่ายซ้ายหลายเล่มได้อย่างสบายๆ อีกต่างหาก
นี่คืออคติที่วงการหนังสือฝ่ายซ้ายมีต่อ “เอียน เฟลมมิ่ง” อย่างน่าเกลียด
ในตอนหน้า เราจะมาสรุปเรื่องราวของ “เอียน เฟลมมิ่ง” นักเขียนนิยายสายลับหมายเลข 1 ของโลก นั่นคือวรรณกรรมชุด “พยัคฆ์ร้าย 007” James Bond
วิเคราะห์ส่งท้ายกันในประเด็น “แฟนตาซี-สายลับ-นวัตกรรม” เพื่อแสดงความคาราวะ “เอียน เฟลมมิ่ง” และต้อนรับ James Bond ภาคใหม่ No Time to Die หรือ James Bond 25 (เรื่องที่ 25) ในวาระ 60 ปี “พยัคฆ์ร้าย 007” ครับ!












