“Nowadays people know the price of everything, and value of nothing” Oscar Wilde
“ปัจจุบัน เราตั้งราคาของสินทรัพย์ได้ทุกรูปแบบ แต่เหตุใดเราจึงไม่รู้ถึงมูลค่าสินทรัพย์เหล่านั้น” ออสการ์ ไวลด์
“นักวิเคราะห์ หรือนักลงทุน คือบุคคลที่พยากรณ์อนาคต และผู้ประกอบการแบบ Start-up หรือ Entrepreneur หรือ SME เป็นผู้สร้างอนาคต ผมคิดว่า ผู้บริหารกองทุนแบบเสาะหามูลค่าที่แท้จริงของหุ้น หรือมูลค่าที่แท้จริงของสินทรัพย์นั้น (Value fund managers) มองข้ามพ้นจากแค่การทำธุรกิจ (มองสินทรัพย์ต่างๆ โดยใช้ราคาเพียงอย่างเดียวในการตัดสินมูลค่าของสินทรัพย์) แต่เป็นผู้ที่สามารถหยั่งถึงธรรมชาติของตัวธุรกิจนั้นๆ ได้อย่างถ่องแท้ และสามารถรู้ว่า ผู้ประกอบการที่ว่านี้ สร้างอนาคตของการทำธุรกิจให้กับพวกเขาได้อย่างไร นี่คือหน้าที่ของผู้บริหารกองทุนแบบการเสาะหามูลค่าที่แท้จริง”
คำกล่าวของ Ronald Chan ผู้ที่ Frankfurter Allgemeine Zeitung ยกให้เป็น Young Warren Buffett แห่งเอเชีย เจ้าของหนังสือ Behind the Berkshire Hathaway Curtain: Lessons from Warren Buffet’s Top Business Leaders หรือ “ยอดผู้บริหารของ วอร์เรน บัฟเฟตต์” และ The Value Investors: Lessons from the World’s Top Fund Managers หรือ “บทเรียนจากผู้จัดการกองทุนชั้นนำของโลก”
นักลงทุนที่ประสบความสำเร็จนั้น คือบุคคลผู้มีความสามารถในการวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ที่มีความสำคัญต่อการลงทุนในเชิงคุณภาพได้ คือสามารถสร้างผลตอบแทน ที่คุ้มค่าต่อเงินลงทุน นักลงทุนจะต้องเข้าใจถึงธุรกิจที่ตัวเอง ต้องการจะเข้าไปทำการลงทุนอย่างละเอียด โดยมีประสบการณ์ และความรู้ต่อองค์กรที่พวกเขาต้องการเข้าไปทำการลงทุนอย่างดี
สิ่งเหล่านี้อาจจะเป็นเรื่องที่พูดง่ายแต่ทำยาก เพราะอาจจะมีการตั้งข้อสังเกตว่า การเขียนหนังสือกับการทำธุรกิจนั้น ไม่เหมือนกัน
นั่นคือ “คนเขียนจำนวนมากไม่สามารถทำในสิ่งที่เขาเขียนหรือพูดได้”
แต่ Ronald Chan ได้พิสูจน์แล้วว่า หลักการในการลงทุนเชิง Value Investing นั้น สามารถสร้างผลตอบแทนให้กับบริษัทเขาได้เป็นอย่างดีอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าบริษัทของเขาจะต้องเจอวิกฤติจากปัจจัยภายนอกต่างๆ มาหลายต่อหลายครั้งในอดีตที่ผ่านมา รวมถึงวิกฤตทางเศรษฐกิจในยุค COVID-19 ก็ตาม
Ronald Chan บอกว่า นักลงทุนที่มีคุณภาพทั้งต่อตัวเขา และต่อลูกค้าของเขานั้น จะต้องมีคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดก็คือ มีจุดยืน มีความหยั่งลึก มีเสถียรภาพในการสร้างเครือข่ายรอบตัวพวกเขา คือการมีวุฒิภาวะทางอารมณ์ที่มั่นคง ในแผนการลงทุนทางการเงินของพวกเขา และที่สำคัญที่สุด คือการมีความรับผิดชอบหรือพิทักษ์ในสิ่งที่ตนเองดูแลอยู่ (Stewardship) คือดูแลสินทรัพย์ของลูกค้าเหมือนกับมันเป็นสินค้าของคุณเอง เปรียบได้กับกัปตันที่ต้องดูแลชีวิตผู้โดยสารของเขา เท่ากับชีวิตของตัวเขา นี่คือบทสัมภาษณ์ของ Ronald Chan ที่อธิบายคำว่า การลงทุนเชิงมูลค่า (Value investing) คืออะไร
สำนักพิมพ์ปัญญาชน ผู้จัดพิมพ์ The Value Investors หรือ “คู่มือนักลงทุนเชิงมูลค่า” ในฉบับปรับปรุงใหม่ โดยได้มีการเพิ่มบทสัมภาษณ์อย่างสดๆ ร้อนๆ ของผู้เขียน ที่ทางสำนักพิมพ์ฯ เชื่อว่าจะเป็นประโยชน์มากต่อผู้สนใจในศาสตร์ด้านการลงทุน หรือต่อนักลงทุนเชิงมูลค่าครับ
เพราะ Ronald Chan ได้นำเอาประวัติชีวิตบุคคลและความสามารถของนักลงทุนชั้นนำระดับโลกมาเชื่อมโยงกันให้เห็นถึงมุมมองและปัญญา พร้อมทั้งความหยั่งลึกของพวกเขาแต่ละคนตามสภาพแวดล้อมและบรรยากาศการลงทุนที่พวกเขากำลังประสบอยู่
โดยศาสตร์การลงทุนของบุคคลเหล่านี้ ไม่มีข้อจำกัดของเงื่อนเวลา ที่นักลงทุนและสถาบันการลงทุนทั่วทั้งโลก สามารถนำไปใช้และปรับปรุงผลของการลงทุนของพวกเขา ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยที่นักลงทุนเหล่านี้ ใช้วิธีการประเมินมูลค่าของสินทรัพย์ที่เรียกกันว่า Value Investing
Ronald Chan ได้สัมภาษณ์นักลงทุนชั้นนำระดับโลกทั้งหมด 16 คนที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงต่อแผนการลงทุนของพวกตน นับเป็นเวลารวมแล้วหลายทศวรรษด้วยกัน โดยหนังสือดังกล่าว ไม่ใช่เป็นหนังสือสอนเทคนิคในการลงทุน แต่เป็นหนังสือที่เสนอถึงปรัชญาว่าด้วยการแสวงหามูลค่าของสิ่งต่างๆ เสียมากกว่า
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นักลงทุนที่ประสบความสำเร็จที่สุดในโลกอย่าง Warren Buffett ได้เคยตั้งคำถามว่า อะไรคือสิ่งที่เรียกว่า การลงทุน ถ้ามันไม่ใช่การค้นหามูลค่าของอะไรบางอย่าง ที่อย่างน้อยผลตอบแทนย่อมต้องคุ้มต่อสิ่งที่ได้ลงทุนไปนับแต่ครั้งแรกใช่หรือไม่? โดยคนบางคนได้ตั้งใจที่จะเข้าไปซื้อหุ้นโดยการจ่ายราคาที่แพงเกินกว่ามูลค่าที่ควรเป็น โดยหวังว่ามันจะสามารถถูกขายไปในราคาที่สูงกว่าตอนที่เราซื้อมาได้อีก อย่างนี้ไม่ได้เรียกว่าเป็นการลงทุน หรือไม่ได้แสงหามูลค่าที่แท้จริงของตัวหุ้นหรือตัวสินทรัพย์ แต่กล่าวอย่างง่ายๆ คือ มันเป็นการเก็งราคาหรือทำการเก็งกำไรระยะสั้นเท่านั้น
Warren Buffett ได้กล่าวว่า ความสำเร็จในการลงทุน ไม่ได้เกี่ยวกับ IQ ของเรา ถ้า IQ ของเราอยู่ที่ 125 ที่เป็นระดับปกติทั่วไป ก็ถือว่าใช้ได้แล้ว ดังนั้น ถ้ามนุษย์เรามีระดับปัญญาที่ปกติเหมือนคนทั่วไป สิ่งที่เราควรมี คือระดับอารมณ์ที่สามารถควบคุมาไม่ให้ออกไปนอกลู่นอกทางไป ที่มักจะทำให้นักลงทุนบางคน ต้องเจอปัญหาในเรื่องการลงทุน คือการใช้ปัญญาในการพินิจพิจาณา ถือว่าเป็นสิ่งสูงสุดสำหรับโลกของนักลงทุน อย่างเช่นปราชญ์ท่านหนึ่งเคยกล่าวว่า โลกจักเป็นดินแดนของความทุกข์สำหรับผู้ใช้ความรู้สึก แต่จักเป็นดินแดนของความหรรษาต่อผู้ที่ใช้ปัญญา
ฟังดูแล้ว ศาสตร์ดังกล่าว ยังสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันของมนุษย์เราได้เช่นกัน อย่างเช่นในเรื่องความสัมพันธ์ทางครอบครัว การคบหามิตรสหาย และเหนือสิ่งอื่นใด คือการมีจุดยืนของตัวเอง และการรู้จักคุณค่าของตนเองนั่นเองครับ
