มาถึงตอนที่ 2 ของการบอกเล่าสาระความรู้ที่ได้จาก ดร.อภิชาต ทองอยู่ ประธานคณะทำงานประสานงานด้านการพัฒนาบุคลากรในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC HDC) ผู้ทรงคุณวุฒิที่มาบรรยายในเวที TPA Forum Special ซึ่งจัดโดย สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี ไทย-ญี่ปุ่น หรือ ส.ส.ท. ในหัวข้อ “Human Development of Thailand” โดยในตอนที่ 2 นี้ ดร.อภิชาต จะได้มาแสดงให้เห็นถึงการดิสรัปที่เกิดขึ้นในรูปแบบต่างๆ โดยเฉพาะการดิสรัปของเทคโนโลยี ที่เป็นตัวเร่งให้รูปแบบของ การพัฒนาบุคลากร ต้องเดินต่อในเชิงรุกมากขึ้น เพื่อเปลี่ยน ระบบการศึกษาไทย สู่ยุคใหม่ให้ได้

ความเปลี่ยนแปลงของชีพจรเศรษฐกิจโลก และ การดิสรัปเทคโนโลยี ปัจจัยหลักเร่งเครื่อง การปฏิวัติ ระบบการศึกษาไทย
ประธาน EEC HDC เริ่มเปิดประเด็นในเรื่องของสภาพเศรษฐกิจของไทย ที่ยังคงทำให้เราหลงอยู่ในกักดักรายได้ปานกลางว่า
“มีการพูดถึงเรื่องของ 5 Layers of Economy หรือระดับเศรษฐกิจ เศรษฐกิจไทยเราวนเวียนอยู่ในระดับ 1 กับระดับ 2 เศรษฐกิจเราอยู่ในระดับ Old Economy ที่ทำในเรื่องของ Content Business หรือ Product and Service Business ที่ผ่านมาระบบการผลิตของไทยอยู่ในระดับนี้ เพราะฉะนั้นรายได้เราจึงต่ำ แม้จะมีความพยายามจะออกจากกับดักรายได้ปานกลาง แต่เราก็วนเวียนอยู่ในโครงสร้างการทำงานของ Old Economy เศรษฐกิจแบบเก่า Know how แบบเก่า”
“ถ้าเราเจาะลึกลงไปในสิ่งเหล่านี้ จะเห็นว่าลักษณะโครงสร้างแบบนี้ไม่สามารถดึงเราขึ้นจากกับดักได้ อย่างดีมันก็ปรับฐานเราได้นิดหน่อยเท่านั้น ที่ผ่านมาผมได้คุยกับ ดร.ชิต เหล่าวัฒนา รองประธาน EEC HDC และ ดร.คณิศ แสงสุพรรณ เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ สกพอ. ดร.ชิต ชี้ว่า เศรษฐกิจของแพลตฟอร์ม 4.0 เวลาโดนเปรียบเทียบกับ 2-2.5 เท่าที่ญี่ปุ่นศึกษามาประสิทธิภาพมันสูงกว่าประมาณ 38-40% ทีเดียว”
“นั่นหมายความว่าเราสามารถลดต้นทุน เพิ่มขีดความสามารถ ศักยภาพ ผลิตภาพได้สูงมากเกือบ 40% เพราะฉะนั้นถ้าไม่ปรับตัว ประเทศไทยก็จะไม่มีศักยภาพในการแข่งขันต่อไปได้ เพราะตอนนี้มีธุรกิจไม่มากนักที่เข้าไปสู่ระดับที่สูงกว่าเรื่องโปรดักต์ การผลิต และการบริการ หรือแม้แต่ธุรกิจที่ขยับไปสู่ Digital Platform Business และ Eco System Business รวมถึง Operating System Business ซึ่งจะเป็น Monopoly Power หรือพลังของการผู้ดขาดธุรกิจในรูปแบบหนึ่ง”

“เพราะว่าใน 3 เลเยอร์หลังของเศรษฐกิจ เป็นการเติบโตแบบก้าวกระโดดมาก เป็นมิติของชัยชนะแบบ Winner Takes All คือถ้าใครเข้ามาฉกฉวยโอกาสเติบโตในธุรกิจนั้นได้ก่อนก็จะกินต่อได้ยาว เป็นการเติบโตในยุค Facebook, Youtube, Amazon, Google, Apple หรือการเติบโตของธุรกิจในรูปแบบที่ อีลอน มัสก์ทำ PayPal, Tesla, SpaceX ซึ่งการพัฒนาธุรกิจในประเทศไทยเรายังไปไม่ถึง”
“เพราะโลกทุกวันนี้ไม่ได้เป็นโลกของ Monologue หรือ Analogue อีกต่อไป แต่เป็นโลกของ Digital ไม่ได้เป็นโลกของระบบรับราชการอีกต่อไป แต่เป็นโลกของ Open Space หรือโลกของระบบ Cloud แถมยังเป็นโลกของ Digital, Economics in the Sky ที่จะต้องเชื่อมต่อเน็ตเวิร์ก ต้องก้าวข้ามกฎระเบียบที่กดทับ ปิดกั้น ต้องเป็น Open Space ต้องเปิดเน็ตเวิร์กให้มี Co-working Space ที่จะสร้างพื้นที่การเรียนรู้ สร้างเศรษฐกิจยุคใหม่ที่ไปพ้นจากการถูกปิดกั้นกดทับโดยกติกาของรัฐราชการ”
“การสร้างความรู้ในสถาบัน จึงเป็นความรู้ที่ไม่จำเป็นว่าต้องมาจากครูหรือสถาบันอีกต่อไป แต่เป็นความรู้ที่มันเปิดกว้าง เป็น Knowledge in the Sky ที่มีหลากมิติ มีความก้าวหน้า มีความหลากหลายจากทั่วทุกมุมโลก ทุกที่ ทุกเวลาที่เราสามารถสื่อสารและเข้าถึงมันได้”

“เหล่านี้เป็นภาพรวมที่ผมอยากจะชี้ให้เห็นว่า โลกที่เปลี่ยนแปลงการศึกษาไทยอยู่ตรงไหน” ดร.อภิชาต เน้นย้ำ ก่อนที่จะเจาะลึกลงไปใน ระบบการศึกษาไทย ที่จำเป็นต้องได้รับการปรับเปลี่ยนว่า
“จากการที่ต้องทำงานอยู่กับมหาวิทยาลัย สถานศึกษา สถานฝึกอบรม ทำให้ผมยิ่งเห็นภาพลึก ๆ ในการศึกษาว่าเกือบ 20% ต่อต้านความเปลี่ยนแปลง ยังยืนขาแข็งติดอยู่กับความอยู่สบาย คิดว่าอยู่ได้ คิดว่าเดี๋ยวก็พ้นไปแล้ว กว่า 80% ก็อยู่ในกลุ่ม Wait and See”
“อย่างที่ได้กล่าวเบื้องต้นว่า ระบบการบริหารจัดการทางการศึกษานั้นไม่ผูกติดและไม่ไปในทิศทางเดียวกับความก้าวหน้าของประเทศ แต่กลับขึ้นอยู่กับกฎหมาย ระบบระเบียบของมหาวิทยาลัย พ.ร.บ.มหาวิทยาลัย พ.ร.บ.กระทรวง กฎระเบียบเหล่านี้ก็เป็นทั้งตัวกดทับ เบียดขับ ปิดกั้นความก้าวหน้าไปด้วยในตัว”

“เพราะฉะนั้นถามว่ากฎเกณฑ์ที่ใช้อยู่ สืบทอดกันมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เราจะสร้างโลกของศตวรรษที่ 21 ได้อย่างไร อันนี้เป็นปัญหา เนื่องจากสภาวะที่เห็นคือ เราเต็มไปด้วยภาพรวมการศึกษาแบบ Supply Push ความรู้ส่วนใหญ่ก็ยังถูก Top-down ลงมาจากสถาบันการศึกษา จากครูผู้สอน เราตัดขาดจากโลกแวดล้อมของความก้าวหน้า การศึกษาเกือบจะไม่อยู่ในโลกแวดล้อมของความก้าวหน้าใหม่ นวัตกรรมใหม่เลย จะมีเพียงเกือบ 10% ที่ก้าวหน้าพยายามดิ้นรนออกมา แล้วก็พยายามต่อสู้ เนื่องจากว่ามีวิสัยทัศน์และเห็นถึงความเปลี่ยนแปลง แล้วเขาเห็นถึงมหันตภัยที่จะมาเยือน”
เปิดโมเดล การจัดการศึกษาในพื้นที่พิเศษ EEC เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ “พิเศษ” กว่าเดิม
มาในวันนี้ ดร.อภิชาต ชี้ชัดว่าสิ่งที่ EEC ต้องทำภายหลังที่ รัฐบาลผ่านการเติบโตของเศรษฐกิจแบบสะเปะสะปะ คือ การกำหนดการเติบโตแบบธรรมชาติของเศรษฐกิจ
“แต่เดิมขึ้นอยู่กับว่าภาคเอกชนพาร์ทไหนแข็งแกร่งแล้วก็เชื่อมต่อกันได้ มาในวันนี้ก็ต้องค่อย ๆ จัดปรับกฎระเบียบ แต่กระนั้นก็ยังเต็มไปด้วยกลิ่นอายและอำนาจของรัฐแบบราชการอยู่ เรื่องนี้เป็นอุปสรรคสำคัญที่จะต้องฟันฝ่า และจะต้องก้าวต่อไปเพื่อนำพาให้เกิดการพัฒนา Human Capital ที่มีศักยภาพ เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของโลก แล้วก็สามารถจะนำพาประเทศไปสู่ความก้าวหน้าใหม่ให้ได้”
“โดยใช้โครงข่ายความเชื่อมโยง แล้วการสร้างเศรษฐกิจกลุ่มใหม่ การลงทุนใหม่ การเปิดพื้นที่ใหม่ หรือการเข้าไปร่วมมือกับความก้าวหน้าใหม่ๆ ให้เกิดขึ้น”

“ในการพัฒนาคนของ EEC เราก็กลับมาพิจารณาหลังจากที่ได้โจทย์จากรัฐบาลมา รัฐบาลได้กำหนดไว้แล้วว่าจะเดินหน้าใน 10+2 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ไม่ว่าจะเป็น Digital ระบบ Infrastructure ทั้งหลายก็จะมีระบบราง Aviation การบิน รวมไปถึงโลจิสติกส์ เรื่องของ Bio Technology, Medical Hub เรื่องของยานยนต์สมัยใหม่ เกษตรสมัยใหม่ แล้วก็เรื่องของอิเล็กทรอนิกส์ Smart Electronics เหล่านี้เป็นกลุ่มเป้าหมาย”
“และจากการศึกษาแล้วก็พบว่า ความต้องการมันมีอยู่ 2 ระดับ หนึ่ง ความต้องการในเชิงปริมาณ มีคนต้องการอยู่ในการลงทุนที่ EEC วางแผนไว้ 1.7 ล้านล้านบาท ภายใน 5 ปี นี่ผ่านมา 2 ปีแล้ว ใน 4.7 แสนคน โดยประมาณ ก็จะเป็นระดับอาชีวะประมาณ 54% ที่จะตอบสนองเป้าหมายนี้”
“ด้วยเหตุนี้จึงต้องทำให้เกิดกลุ่มคนแบบใหม่ขึ้นมาในการที่จะตอบโจทย์การพัฒนาอุตสาหกรรมเป้าหมาย เพื่อเชื่อมไปสู่การลงทุนใหม่ เนื่องจากการลงทุนไม่ใช่ต้องการเงินหรือต้องการเทคโนโลยีอย่างเดียว แต่ต้องการคนเข้าไปทำงาน ซึ่งเป็นคนที่เข้ากันได้ ไปกันได้ คนที่มีทักษะความรู้ที่จะทำงานเหล่านี้ได้”

“ในส่วนนี้เราจึงศึกษาโดยการใช้วิธีที่เรียกว่า Expert Consolation มาผสมกับ Economatrics ก็พบว่า ใน 10 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ที่ยกขึ้นมาสำรวจซึ่งมี 4.7 แสนคนโดยประมาณ ในจำนวนนี้มีอาชีวะประมาณ 54% เราจึงต้องยกระดับการพัฒนาขึ้นมาทั้งหมด ไม่ใช่แต่การทำงานเชิงปริมาณ แต่ต้องเป็นการทำงานเชิงคุณภาพ แล้วก็สอดคล้องกับความต้องการ”
“เพราะว่าผลสำรวจจากการศึกษากลุ่มผู้สำเร็จการศึกษาที่ผ่านมา เราพบว่า ในกลุ่มมีคนตกงานอยู่ประมาณ 500,000 กว่าคน นั่นก็คือ เราพบกับความสูญเปล่าอย่างมหาศาลจากการดำเนินนโยบายการพัฒนาแบบ Supply Push”
“ทีนี้เราหันมาดูในกลุ่มที่มีงานทำ ปรากฏว่า เกือบครึ่งไม่ได้ทำงานตรงตามสาขาที่เรียน อันนี้ก็เป็นความสูญเปล่าที่แฝงลงไปอีก แล้วส่วนที่ทำงานตรงตามสาขาที่เรียนเกิดอะไรขึ้น ก็ปรากฏว่าไม่เป็นที่พึงพอใจของผู้ประกอบการ เพราะฉะนั้นการศึกษาเกือบทั้งระบบที่ผ่านมาจึงล้มเหลว”

“ด้วยเหตุนี้ เราก็ต้องเปลี่ยนจาก Supply Push มาเป็น Demand Driven คือตรงตามความต้องการทั้งในแง่ของคุณภาพ จำนวน แล้วก็ปฏิบัติ ทั้งหมดนี้เป็นภาพรวมเบื้องต้นที่เรากำหนดขึ้น”
“สอง เป็นการสร้างเครื่องมือ นั่นคือต้องไปพบกับผู้ประกอบการภาคอุตสาหกรรม ทำให้การศึกษาครั้งนี้เราต้องทำงานร่วมกับสถาบันการศึกษาแล้วก็กลุ่มเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง โดยภาคการศึกษาจำเป็นต้องปรับตัวใหม่ เพราะโครงสร้างความรู้แบบดิจิทัลหรือการทำงานแบบดิจิทัลได้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง”
“แล้ว Speed of Change ก็เร็วมาก เพราะฉะนั้นครูหรือสถาบันการศึกษาต้องปรับตัวเข้าไปสู่โครงสร้างการศึกษาแบบ Demand Driven ตามความต้องการ โดยวิธีที่จะปรับได้เร็วที่สุดและมีศักยภาพมากที่สุดคือ การไปจับมือกับอุตสาหกรรม เพื่อเปลี่ยนแพลตฟอร์มใหม่จากครูมาเป็น Facilitator ในการที่จะจัดการให้เกิดความรู้ เป็นผู้จัดการความรู้ร่วมกับเด็ก สร้าง Project Base ออกมา ให้เกิดการเรียนรู้ หาพาร์ทเนอร์ที่เป็นของจริง”
“โดยภาคอุตสาหกรรมมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด เมื่อก่อนเวลาเราจะพัฒนาบุคลากร กระทรวงก็ดี รัฐบาลก็ดี หรือหลาย ๆ หน่วยงานของภาคเอกชนก็ดี ก็มักจะส่งไปเรียนรู้ ศึกษาเพิ่มเติมในต่างประเทศ ไปเรียนทีก็ 5-7 ปี พอกลับมา ถ้าเป็นวันนี้ก็ล้าหลังไปแล้วกับเรื่องราวที่ได้เรียนรู้ เพราะว่าการเปลี่ยนแปลงปรากฏขึ้นในโลกธุรกิจ ในโลกของชีวิตความเป็นอยู่วันนี้เร็วมาก การทำงานกับภาคอุตสาหกรรม จึงเป็นเหมือน Shortcut หรือทางลัดในการเรียนรู้ที่ดีที่สุด”

“ข้อดีของการทำงานกับภาคอุตสาหกรรมมีหลายประการ หนึ่งในนั้น คือ เหตุที่เขาอยู่ในโลกของความเป็นจริง อยู่ในตลาดจริง อยู่ในระบบมาร์เกตติ้งของแต่ละพาร์ทแต่ละเซกเตอร์ของอุตสาหกรรมจริง ๆ เพราะฉะนั้นเขาต้องมีการแข่งขัน เขาจึงถูกกำหนดด้วยมาตรฐานการผลิต การแข่งขันศักยภาพทางการผลิต รวมไปถึงมาตรฐานสินค้าและมาตรฐานของสิ่งแวดล้อมในการผลิตด้วย เพราะฉะนั้นอุตสาหกรรมที่อยู่รอดมาจึงเป็นอุตสาหกรรมที่มีความก้าวหน้า มีความแข็งแกร่ง แล้วก็มีผู้เชี่ยวชาญอยู่ในนั้น”
ความสำเร็จที่จับต้องได้ของการพัฒนาบุคลากร โดย EEC HDC พลิก ระบบการศึกษาไทย ให้ก้าวไกลสู่สากล
เพื่อให้เห็นภาพ ดร.อภิชาต ได้ยกตัวอย่าง โมเดลการประสานความร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรม และ สถานศึกษา โดยมี EEC HDC เป็นหน่วยงานประสาน จนกระทั่งเกิดเป็น การพัฒนาบุคลากร ตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรมเป้าหมายได้อย่างตรงจุด ดังต่อไปนี้
“ยกตัวอย่าง วิทยาลัยเทคนิคชลบุรี หลังจากได้ไปสำรวจและพูดคุยทำความเข้าใจกับผู้บริหาร ดึงเอาภาคอุตสาหกรรมต่าง ๆ เข้าไปอย่าง บริษัท ทีเคเค คอร์ปอเรชั่น จำกัด ให้เข้าไปช่วยปรับปรุงการเรียนการสอนด้านโลจิสติกส์ ปรับห้องเรียนให้ทันสมัย”
“ส่วนทาง บริษัท เอส เอ็น ซี ฟอร์เมอร์ จำกัด (มหาชน) (Snc Former) เข้าไปปรับปรุงเรื่อง Mechatronics ระบบหุ่นยนต์ เราลงทุนกับภาคอุตสาหกรรมระบบราง เข้าไปตั้งระบบราง การจัดการเรียนการสอนใหม่เรื่องระบบราง”

“นอกจากนั้น ยังมีการสร้างระบบ Automation ด้วยการดึงเอาความก้าวหน้าของ Factory 4.0 ของมิตซูบิชิ มาเชื่อม สร้าง Automation Park ที่มหาวิทยาลัยบูรพา ตอนนี้เราก็กำลังขับเคลื่อน Automation Park เข้าไปสู่การเรียนรู้ใหม่โดยใช้ภาคอุตสาหกรรมส่งผู้เชี่ยวชาญเข้าไปเทรนครูบาอาจารย์ให้”
“จากนั้นเราก็ตั้ง Steering Committee ซึ่งมี ดร.ชิต เหล่าวัฒนา เป็นประธาน Steering Committee ซึ่งล่าสุดกำลังเดินหน้าเชื่อมต่อกับภาคอุตสาหกรรม เพราะฉะนั้น Automation Park จึงช่วยยกระดับอุตสาหกรรมในพื้นที่รอบ ๆ ให้เชื่อมต่อสร้างความก้าวหน้าทางการศึกษาเป็นความก้าวหน้าหนึ่งเดียวกับภาคอุตสาหกรรม เป็นการยกระดับไปด้วยกันทั้งระบบ อันนี้จะเป็นความเคลื่อนไหวใหม่”
“ส่วนภาคอุตสาหกรรมที่ลุกขึ้นมาเอง ขอยกตัวอย่าง SNC ที่สร้าง UNIVERTORY ขึ้น ซึ่ง SNC Former เป็นอุตสาหกรรมที่ผลิตอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหลายส่งออกทั่วโลก กลุ่มอุตสาหกรรม SNC จึงสร้าง UNIVERTORY ขึ้นมา ก็คือ University + Factory ในระบบแบบเยอรมันนี ซึ่งเป็นการสร้างให้โรงงานของ SNC เป็นทั้งโรงงานแล้วก็เป็นทั้งโรงเรียนที่จะเชื่อมต่อเอาความรู้เรื่อง Factory 4.0 เชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัย 12 แห่ง”
“โดยตอนนี้มหาวิทยาลัย 12 แห่ง ร่วมมือกับ SNC ยกระดับคุณภาพการพัฒนาเรื่อง Factory 4.0 และวางเป้าหมายว่าสิ้นเดือนธันวาคมนี้จะผลิตบุคลากรได้เกือบหมื่นคนในกลุ่ม Factory 4.0 ทำงานกับ 40 อาชีวะ ทั้งใน EEC และนอก EEC”
“เพราะฉะนั้น ต่อไปโรงงาน SNC จะเป็นฮอลล์ใหญ่ เรียกว่า ARAI ACADEMY ซึ่งมีห้องการผลิตที่เรียกว่า ระบบ Factory 4.0 ครบวงจร ถัดไปก็จะเป็นโรงงานที่เป็น Automation Warehouse แล้วอีกโรงงานหนึ่งก็เป็นโรงงานใหญ่ที่เป็นการ Retrofit เครื่องยนต์กลไกทั้งหลาย ซึ่งภายใต้การเติบโตนี้ก็เป็นศูนย์การเรียนรู้ที่เชื่อมกับโครงสร้างการพัฒนามหาวิทยาลัย”
“นอกจากนั้น SNC ก็ยังได้ร่วมมือกับสำนักวิศวกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก สร้างโรงงานในมหาวิทยาลัย แล้วก็พัฒนาระบบนี้ไปด้วยกัน”

“ขณะเดียวกัน ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ก็สร้างระบบพาณิชย์นาวี ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนที่เรียกว่า จะยกระดับความก้าวหน้าใหม่ของอุตสาหกรรมพาณิชย์นาวีขึ้นมา โดยเฉพาะกลุ่มของอู่ต่อเรือ หรือบุคลากรทางด้านช่าง ทางด้านการพัฒนาพาณิชย์นาวีทั้งระบบ ตอนนี้ก็อยู่ในระหว่างการที่กำลังเคลื่อนไหวไปข้างหน้าร่วมกันกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ทางด้านธรรมศาสตร์ พัทยา ก็กำลังปรับตัวเคลื่อนไหวที่จะทำหลายๆ อย่าง เนื่องจากอยู่ใกล้เมืองพัทยา ก็จะมีศูนย์การท่องเที่ยว”

“และที่สำคัญก็คือ มีการพัฒนายกระดับ Medical Hub ซึ่งจะเป็นศูนย์การแพทย์ทางด้านดิจิทัลแห่งอาเซียน ที่จะเกิดขึ้นในพัทยา อันนี้ก็เป็นระบบที่เราเชื่อมให้เกิดการสร้างคนในกระบวนการของอุตสาหกรรมและความก้าวหน้าใหม่”
“อีกหนึ่งภารกิจ คือ การยกระดับการพัฒนา EV Conversion หรืออุตสาหกรรมดัดแปลงรถยนต์ไฟฟ้า เนื่องจากทุกวันนี้ประเด็นของเรื่อง Climate Change เป็นปัญหาสำคัญที่เราจะต้องให้ความร่วมมือส่วนหนึ่งกับประชาคมโลก”

“เพราะฉะนั้นการปรับตัวจากรถยนต์เครื่องยนต์สันดาปไปสู่เครื่องยนต์ไฟฟ้าก็จะเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม แล้วก็ช่วยยกระดับการพัฒนาบุคลากรของเราขึ้นมา ก็จะเป็นอีกส่วนหนึ่งที่มีความสำคัญ เราได้พัฒนาอุตสาหกรรมนี้โดยตรง ที่เรียกว่า EV Conversion หรือรถยนต์ไฟฟ้าดัดแปลง คือเราไม่มีกฎหมายจำกัดอายุการใช้งานของรถยนต์ นั่นทำให้เราสามารถประหยัดต้นทุนได้ โดยการเอารถเก่ามาเปลี่ยนเป็นรถไฟฟ้าใหม่ได้”
“จากนั้นทำเป็นระบบอุตสาหกรรมแบบเครือข่าย โครงข่าย เชื่อมต่อกับ SME เพื่อยกระดับการพัฒนารถยนต์สันดาปให้มีความรู้ความเข้าใจถึงเรื่องกลไก ความปลอดภัย และประสิทธิภาพในการเปลี่ยนจากรถยนต์สันดาปมาสู่รถยนต์ไฟฟ้า เป็นแบบเครือข่าย”
“โดยตอนนี้ เรามีศูนย์ความร่วมมือสหมหาวิทยาลัย ก็คือ มหาวิทยาลัยบูรพาจะเป็นกลุ่มหลัก ศูนย์ที่ 2 ก็คือศูนย์ที่ ม.เกษตรศาสตร์ ศรีราชา แล้วก็ศูนย์อยู่ที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พัทยา โดยเชื่อมกับเครือข่าย 10 วิทยาลัยอาชีวะ ก็จะร่วมกันยกระดับสร้างเป็น Micro Factory Network สร้างระบบ Cloud สร้างแอปพลิเคชันที่จะเชื่อมต่อระหว่างผู้บริโภค-ผู้ผลิต และก้าวสู่การเป็น Warehouse ศูนย์กลางของการพัฒนาระบบทั้งหมดในการยกระดับสร้างอุตสาหกรรมใหม่ ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสใหม่ทางเศรษฐกิจให้ประเทศมีพลังทางเศรษฐกิจสะพัดอย่างน้อยในอุตสาหกรรมนี้ประมาณปีละ 300,000 -400,000 ล้านบาททีเดียว”
การปฏิรูปการศึกษา ในพื้นที่ EEC ที่เกิดขึ้นได้จริงมีอะไรบ้าง ไปอัปเดตกัน
ต่อยอด โครงการ บัณฑิตอาสาต้นแบบ แก้ปัญหาตกงานเพราะโควิด พัฒนาชุมชนบ้านเกิดในอีอีซีอย่างยั่งยืน











