หนังสือเก่าเล่าใหม่ “ประกาศิต หงส์สังหาร”

ไม่สงสัยเลย ว่าทำไม “โหว เซี่ยว-เสียน” ถึงได้รับรางวัล “ผู้กำกับยอดเยี่ยม” จาก “เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์” ประเทศฝรั่งเศส ที่ถือว่าเป็น “เวทีหนัง Art”

เพราะการเดินเรื่อง The Assassin หรือ Nie yin niang “ประกาศิตหงส์สังหาร” เป็นสไตล์ “หนังยุโรป” ที่ใช้ “ฉากจีนโบราณ” เป็นเบื้องหลังเท่านั้น!

ส่วนที่เหลือไม่ว่าเป็นเทคนิคการแช่ภาพ การตัดฉาก รวมทั้งสไตล์การเล่าเรื่อง เป็น “หนังยุโรป” อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

ใครที่ได้หวังจะได้ดูฉากบู๊ดวลดาบโช้งเช้งของ “ซูฉี” ก็เห็นทีจะต้องผิดหวัง ซึ่งก็เหมาะสมแล้ว เพราะการ Casting บทจอมยุทธ์หญิงของ “ซูฉี” ยังสอบไม่ผ่าน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การให้ “ซูฉี” ลากดาบจริง ที่หนักจริง จนแทบยกไม่ขึ้น!

ประกาศิต หงส์สังหาร หรือ The Assassin สร้างเป็นภาพยนตร์เมื่อหลายปีก่อน ผลงานการกำกับการแสดงของ โหวเซี่ยวเสียน

ชื่อชั้นของ โหวเซี่ยวเสียน คือผู้กำกับหนังชาวไต้หวันที่ได้รับคำชื่นชมและคารวะจากคอหนังอาร์ตทั่วทุกมุมโลก

หลังจากภาพยนตร์ออกฉาย ก็ได้มีการแปลวรรณกรรมเรื่องดังกล่าวเป็นภาษาไทย ในชื่อปก หงส์สังหาร จำนวน 2 เล่ม ผลงานการประพันธ์ของ อี๋ตู้จวินหัว สำนวนแปลของผู้ที่ใช้นามปากกาว่า Hongsamut

โดยก่อนหน้านี้ Hongsamut ได้แปลวรรณกรรมชุด เต้าหู้ไซซี ผลงานของ อี๋ตู้จวินหัว ออกมาแล้วจำนวน 3 เล่ม

คำโปรยปกหลังของ หงส์สังหาร สำนักพิมพ์ห้องสมุด เขียนไว้ว่า “…แกร่งเหมือนมด อดเหมือนกา กล้าเหมือนหญิง ฝันร้ายของ อินจู๋หลี เกิดขึ้นในคืนอันมืดมิด นางคือพยานหนึ่งเดียวที่แอบเห็นการลอบสังหารมารดาของตน เรื่องทั้งหมดไม่ใช่อย่างที่หลายคนพยายามสรุปให้เป็น แต่เด็กหญิงอย่างนางจะทำอะไรได้ อินจู๋หลีหล่อเลี้ยงตัวเองด้วยความแค้น สักวันหนึ่งเถิดนางจะเติบโตขึ้น จะแข็งแกร่ง อดทน และกล้าหาญ เมื่อวันนั้นมาถึงนางจะฟันไม่เลี้ยงเลยสักคนเดียว!

 

“…ราชสีห์แสร้งสวมหนังแกะ เสิ่นถิงเจียวเป็นท่านอ๋องเก้าที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ เป็นรอยด่างเดียวของราชวงศ์ เขาห่างไกลจากราชบัลลังก์ ไร้อำนาจ ไม่ร่ำรวย เป็นม้านอกสายตาของทุกคน ซ้ำยังโง่! ไม่น่าแปลกใจว่าใครๆ มักมองข้ามเขาอยู่เรื่อย แม้กระทั่งศึกชิงบัลลังก์ ยังไม่มีใครส่งนักฆ่าสักคนมาลอบสังหารเขา…ดูเอาเถอะ

 

“…แต่แล้ววันหนึ่ง หญิงแกร่งกลับมาแต่งกับอ๋องห่วย เสียงหัวเราะเยาะจึงดังท่วมเมือง หากอินจู๋หลีต้องการชายงามไร้สมอง เสิ่นถิงเจียวก็ต้องการมารดาคนที่สอง เช่นนั้น…ก็ปล่อยให้พวกเขาจูบปากกันเถอะ…”

ภาพยนตร์เรื่องนี้ บอกเล่าเรื่องราวในศตวรรษที่ 9 ของจีน ลูกสาวของนายพลนาม นี ยินเหนียง ถูกลักพาตัวไปโดยแม่ชีผู้ที่มีวิทยายุทธ์เยี่ยมยอด ซึ่งเด็กน้อยได้ถูกฝึกให้กลายเป็นนักฆ่าที่แสนโหดร้ายที่คอยสำเร็จโทษกับพวกขุนนางกังฉิน แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อภารกิจล้มเหลว เธอจึงถูกลงโทษด้วยการส่งตัวกลับไปยังไปแผ่นดินเกิด ซึ่งรับคำสั่งให้ฆ่าชายคนที่เธอเคยร่วมสาบาน คนสนิท ผู้ที่ตอนนี้กลายเป็นผู้นำกองทัพที่ยิ่งใหญ่ เธอต้องเลือกสังเวยชีวิตชายคนที่เธอรัก หรือจะหยุดความหวาดกลัวและทำตามวิถีแห่งนักฆ่า

ในส่วนของการแสดง ซูฉี สวมบทบาท หงส์สังหาร ได้อย่างสมจริง ด้วยความงกๆ เงิ่นๆ ยามถือดาบแกว่งไกว ทว่า กลับเฉียบคมยามสังหารศัตรู บทบาทตรงนี้ โหวเซี่ยวเสียน วางไว้ด้วยความสมจริง ประกอบการสไตล์การเคลื่อนกล้องเนิ่บช้า และการตัดภาพในสไตล์หนังอาร์ตครับ!