ถอดบทเรียน การจัดการศึกษา ร่วมกับสถานประกอบการ มิติใหม่ของการผลิต คน ตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรมอย่างมีประสิทธิภาพ (ตอนที่ 1)

ความพยายามในการปรับเปลี่ยน การศึกษาไทย จากการผลิตคนตามหลักสูตรที่สถานศึกษาได้วางไว้ ที่ทำให้ได้ บุคลากร ไม่ตรงตามความต้องการของสถานประกอบการหรือภาคอุตสาหกรรม ให้เป็น การจัดการศึกษา ที่สถาบันการศึกษาจับมือสถานประกอบการ เพื่อผลิตกำลังคนคุณภาพร่วมกัน เกิดขึ้นมาทุกยุค ทุกสมัย แต่เรากลับไม่ได้เห็นสัมฤทธิผลอย่างเด่นชัดนัก จนกระทั่งในที่สุดก็มีข่าวดีว่าความพยายามนี้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมแล้วในพื้นที่ยุทธศาสตร์เศรษฐกิจของประเทศอย่าง โครงการเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกหรือ อีอีซี

ทั้งนี้ เพื่อเป็นแนวทางให้สถาบันการศึกษาและสถานประกอบการในการจัดการเรียนการสอนร่วมกัน ก็ได้เกิดแนวทาง EEC Model ซึ่งเป็น การจัดการศึกษา ที่มาจากข้อตกลงระหว่างสถาบันการศึกษากับโรงงานอุตสาหกรรมในพื้นที่ อีอีซี โดยสถาบันการศึกษาจะทำความตกลงร่วมกับสถานประกอบการว่ามีนักศึกษาที่กำลังศึกษาในแต่ละรุ่นมีจำนวนเท่าไหร่ แล้วแต่ละโรงงานต้องการเด็กจำนวนเท่าไหร่ มีคุณสมบัติแบบไหน โดยเมื่อทางสถาบันการศึกษาคัดเลือกเด็กเพื่อส่งไปฝึกงานที่โรงงานแล้ว โรงงานต้องจ่ายทุนค่าเล่าเรียน มีเงินเดือนระหว่างฝึกงาน จนถึงการการันตีรับเข้าทำงานหลังจบการศึกษา
ด้วยโมเดลนี้เองที่มาปรับสร้างการศึกษายุคใหม่ให้เกิดขึ้นในพื้นที่อีอีซี ซึ่งในตอนนี้ ทุกฝ่ายให้การยอมรับว่า การจัดการศึกษา ในแบบ EEC Model สร้างการเปลี่ยนแปลงให้เกิดขึ้นจริงในพื้นที่อีอีซี ที่มีความต้องการบุคลากรจำนวนมากเพื่อตอบสนองภาคอุตสาหกรรมเป้าหมายที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่องในปัจจุบันนี้
และเพื่อเป็นการยืนยันว่า การจัดการศึกษา ร่วมกับสถานประกอบการ เป็นมิติใหม่ของการผลิต คน ที่สามารถตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรมอย่างมีประสิทธิภาพ ภายในการจัดการประชุมสัมมนาเรื่อง “เศรษฐกิจการตลาดเพื่อสังคมในการพัฒนาการศึกษาบนฐานความร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรม” ที่จัดขึ้นโดย มูลนิธิคอนราด อาเดนาวร์ เยอรมนี และ ฟอรัม 21 เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของ คณะทำงานประสานงานด้านการพัฒนาบุคลากรในเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC HDC) จึงได้มีการจัดเวทีเสวนาในเรื่อง “บทเรียนการจัดการศึกษาร่วมกับสถานประกอบการเพื่อพัฒนาความรู้ ทักษะ ตามความจริงของระบบงาน” ซึ่งมี Speaker ทั้งจากภาคการศึกษาและสถานประกอบการเข้ามาร่วมในเวทีนี้อย่างพร้อมเพรียง

การจัดการศึกษา ร่วมกับสถานประกอบการ ตามแนวทาง EEC Model ส่งบัณฑิตถึงฝั่ง มีงานทำ 100%

เวทีเสวนาเริ่มต้นด้วยการเปิดโอกาสให้ Speaker แต่ละท่านแชร์ประสบการณ์และโมเดลความสำเร็จของการนำการจัดการเรียนการสอนในแบบ EEC Model ไปปรับใช้ เริ่มจาก อาจารย์ทัศพันธุ์ สุวรรณทัต ประธานหลักสูตรวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก ที่เกริ่นว่า
“จากประสบการณ์ที่ได้ไปศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น ทำให้ได้เห็นว่าที่ญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับการคิดค้นนวัตกรรมจำนวนมาก และงบวิจัยในการสร้างนวัตกรรมส่วนใหญ่ก็จะมาจากภาคเอกชนที่มาร่วมลงทุนในการการวิจัยและพัฒนากับทางภาคมหาวิทยาลัยเยอะมาก และเมื่อกลับมาที่ไทย ได้มาทำงานที่ราชมงคล ก็มีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นเมื่อ 10 ปีที่แล้ว คือ ราชมงคลได้ไปทำความร่วมมือกับกองทุนเทมาเสก ที่สิงคโปร์ ส่งคณาจารย์ไปเรียนรู้เรื่องการจัดการศึกษาร่วมกับสถานประกอบการ ซึ่งเราได้ไปเรียนรู้โมเดลของ Nanyang Poly Technique ซึ่งมี 4 ประเด็นที่ทางวิทยาลัยสามารถดึงดูดให้สถานประกอบการมาร่วมมือกับสถาบันการศึกษาได้ คือ
  1. คณาจารย์ของสถาบันต้องมีประสบการณ์การทำงานกับภาคอุตสาหกรรมมาแล้วไม่น้อยกว่า 6 ปี จึงได้มาบรรจุเป็นอาจารย์
  2. เครื่องไม้เครื่องมือที่ใช้ในการเรียนการสอนมีความทันสมัยมาก เพราะได้รับการสนับสนุนจากสถานประกอบการ ไม่จำเป็นต้องใช้งบประมาณของรัฐ
  3. หลักสูตรไหนที่ไม่มีเด็กเรียน เป็นสาขาวิชาที่ล้าสมัยไปแล้ว ที่วิทยาลัยนี้จะปรับเปลี่ยนเร็วมาก ไม่เกิน 6 เดือนก็เปลี่ยนแล้ว โดยบุคลากรผู้สอนจะถูกส่งไป Upskill & Reskill เพื่อเตรียมพร้อมในการสอนหลักสูตรใหม่ โดยมีสถานประกอบการเข้ามาร่วมสร้างหลักสูตรใหม่
  4. สร้างสรรค์การเรียนการสอนรูปแบบใหม่ ที่ ปีแรก นักศึกษาเรียนที่วิทยาลัย ปีที่สอง จะแบ่งเด็กเป็น 2 กลุ่มในหนึ่งชั้นเรียน กลุ่มแรก เรียนที่วิทยาลัย ขณะที่ อีกกลุ่มหนึ่งส่งไปเรียนในภาคอุตสาหกรรม เพื่อไปฝึกงานและทำโครงงานในภาคอุตสาหกรรม พอครบตามเวลาที่กำหนด ก็สลับให้เด็กที่เรียนอยู่ที่วิทยาลัย ให้ไปยังสถานประกอบการ และเด็กที่ฝึกงานที่สถานประกอบการก็กลับมาเรียนที่วิทยาลัย
อาจารย์ทัศพันธุ์ สุวรรณทัต ประธานหลักสูตรวิศวกรรมแมคคาทรอนิกส์และหุ่นยนต์ สำนักวิชาวิศวกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
“เหตุผลเบื้องหลังที่ทำเช่นนี้ ผู้บริหาร Nanyang Poly Technique ตอบว่า ก็เพื่อให้มีเด็กอยู่ในภาคอุตสาหกรรมตลอดเวลา ทางวิทยาลัยฯจะได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับภาคอุตสาหกรรม รวมถึงก็มีอาจารย์ที่ทำงานศึกษา วิจัย ร่วมกับภาคอุตสาหกรรมตลอดด้วย จนเกิดเป็นความไว้วางใจ สนิทสนมกัน ทำให้ทางภาคอุตสาหกรรมเชื่อมือทางวิทยาลัยฯ”
“เมื่อกลับจากการศึกษาดูงาน ผมก็จำโมเดลนี้มา ซึ่งในเวลานั้นในประเทศไทยก็มีโมเดลการจัดการเรียนการสอนแบบนี้อยู่ แต่ก็ยังน้อยมาก เช่น โครงการ Talent Mobility ที่สนับสนุนให้เด็กไปฝังตัวในสถานประกอบการ โครงการ Work Integrated Learning ไปจนถึง โครงการสหกิจศึกษา ซึ่งที่กล่าวมา ในกระบวนการดำเนินการยังไม่ได้ตรงกับที่ทางสิงคโปร์และญี่ปุ่นใช้มากนัก ส่วนทาง อาชีวศึกษา ก็จะมีโครงการทวิภาคี ที่นักศึกษาได้ไปฝึกงานในโรงงาน 5-6 เดือน โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาเข้าไปประเมิน”
“และในตอนนั้น เมื่อ 10 ปีก่อน ก็ลองคิดว่า เราจะทำอย่างที่สิงคโปร์ได้ไหม ก็พบความจริงว่า อาจารย์ของเราไม่ได้มีประสบการณ์ทำงานร่วมกับสถานประกอบการถึงขนาดที่จะดึงให้สถานประกอบการให้ความไว้วางใจและเข้ามาร่วมมือได้ ต่อให้เรามีโมเดลที่ดี แต่ภาคอุตสาหกรรมจะเป็นแค่มาติดต่อเพื่อขอเด็กไปฝึกงานเฉยๆ เท่านั้น”
“เมื่อได้ข้อเท็จจริงเช่นนี้ ผมจึงลองนำตัวเองและนักศึกษาออกไปยังภาคอุตสาหกรรมในรูปแบบของการ “รับจ็อบ” หรือพาตัวเองไปทำความรู้จักและสานสัมพันธ์กับสถานประกอบการ ด้วยการไปสร้างหุ่นยนต์เพื่อแก้ปัญหาในกระบวนการผลิตให้กับสถานประกอบการ หรือร่วมกันผลิตหุ่นยนต์ให้ทางสถานประกอบการไปจำหน่าย โดยใช้เวลาในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ หรือในตอนเย็นหลังเลิกงาน เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ได้ อย่างน้อยให้ได้ 4-5 ปีติดต่อกัน โดยในตอนนั้นเป็นรูปแบบของการบริการวิชาการ ที่สร้างรายได้ให้กับมหาวิทยาลัยได้ด้วย ซึ่งรูปแบบการทำงานกับสถานประกอบการที่บอกเล่ามานี้ก็ได้ทำมาจนถึงทุกวันนี้”
“มีโปรเจกต์ที่เป็นไฮไลต์มากมาย เช่น การไปทำงานร่วมกันกับภาคอุตสาหกรรม ที่ TMC Industrial Public Co.,Ltd ที่ต้องการหุ่นยนต์มาทำงานคู่กับเครื่อง Paste เพราะทางโรงงานมีโปรดักส์ ที่เกี่ยวกับ Hydraulic Paste ทางเราก็ไปร่วมกันออกแบบให้ โปรเจคนี้นับเป็นโปรเจคแรกๆ ที่ทาง มทร.ตะวันออก เริ่มขยับเข้าไปทำงานใกล้ชิดกับทางภาคอุตสาหกรรมมากขึ้น”
“และมีอีกหนึ่งผลงานที่เราภาคภูมิใจ คือ การไปร่วมมือกับ บริษัท Toshiba ที่มาตั้งโรงงานการผลิตในไทยที่ บางกระดี่ ซึ่งที่นี่เราได้ร่วมกับบริษัท TMC ไปทำไลน์หุ่นยนต์การผลิต เพื่อผลิตประตูตู้เย็นโตชิบา โดยเราได้เข้าร่วมทั้งในทีมออกแบบและทีมผลิต และหุ่นยนต์ชุดนี้ ทางโตชิบา ญี่ปุ่น ได้สั่งทำขึ้นอีกชุดหนึ่งเพื่อไปติดตั้งที่โรงงานประเทศอียิปต์ด้วย”

“ทั้งนี้ เมื่อสถานประกอบการคุ้นเคยกับเรา ยอมรับในทักษะของนักศึกษาและคณาจารย์ นี่ก็ทำให้สถานประกอบการเปิดรับ พร้อมให้ความร่วมมือในการร่วมพัฒนาการศึกษาและหลักสูตรที่ตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรมมากขึ้น จนถึงจุดที่ทางเราได้เสนอให้สถานประกอบการรับเด็กนักศึกษาทีมที่ทำนวัตกรรมร่วมกับบริษัทนั้น ฝึกสหกิจฯ หรือรับเข้าทำงานต่อเลย ทางบริษัทก็จะได้บุคลลากรที่รู้เรื่องระบบ กระบวนการ การใช้หุ่นยนต์ ระบบอัตโนมัติ ในโรงงานของเขา”
“เมื่อนำเสนอเช่นนี้ ทางสถานประกอบการก็เต็มใจตอบรับทันที จุดนี้เองที่ไปสอดคล้องกับแนวทางของ EEC Model Type A และทำให้ มทร.ตะวันออกเป็นมหาวิทยาลัยแรกๆ ที่ปรับการเรียนการสอนให้เป็น EEC Model Type A ได้สำเร็จ”
และในวันนี้ ที่ มทร.ตะวันออก อาจารย์ทัศพันธุ์ ได้กล่าวว่า ผลสัมฤทธิ์ของการริเริ่ม บุกเบิก เรื่อง การจัดการศึกษา ร่วมกับสถานประกอบการ ที่ได้ทำมากว่าทศวรรษ ได้ผลิดอกออกผลเป็นผลประโยชน์ ทั้งในรูปแบบของการพึ่งพางบประมาณภาครัฐน้อยลง โดยเฉพาะงบประมาณในการจัดซื้อเครื่องไม้เครื่องมือที่ใช้ในการเรียนการสอนที่ลดลงเรื่อยๆ เนื่องจากได้รับการสนับสนุนจากสถานประกอบการ รวมถึง มีสถานประกอบการที่มาช่วยลงทุนจัดตั้งศูนย์ฝึกงานในพื้นที่มหาวิทยาลัย ตอบสนองการผลิตบุคลากรในภาคอุตสาหกรรมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆอีกด้วย

วิทยาลัยเทคนิคบ้านค่าย ต้นแบบการต่อยอดระบบทวิภาคี สู่ EEC Model Type A อย่างมีประสิทธิภาพ

มาถึงวิทยาลัยเทคนิคบ้านค่าย ที่ อาจารย์ประทีบ จุฬาเลิศ ผู้อำนวยการวิทยาลัยฯ ที่ได้เกริ่นโปรไฟล์แรกของวิทยาลัยเทคนิคบ้านค่ายให้ผู้เข้าร่วมรับฟังงานเสวนาได้รู้ นั่นคือ “เราเป็นวิทยาลัยที่มีนักศึกษากว่า 3,000 คน อยู่ในระบบทวิภาคี ถือว่าเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาที่มีนักศึกษาในระบบทวิภาคีมากที่สุดในประเทศไทย”
“ระบบทวิภาคีถือเป็นระบบการศึกษาที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาประเทศไทยมากที่สุด ยืนยันได้ด้วยผลการสำรวจทั้งในระดับโลก อย่างของ World Bank หรือ ธนาคารพัฒนาเอเชีย หรือ ADB และจาก แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมฉบับที่ 13 ที่ยืนยันว่า การจัดการศึกษาของประเทศไทยต้องก้าวเดินไปพร้อมกับสถานประกอบการ”
“เพราะการพัฒนาบุคลากรของไทยท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง การดิสรัปของเทคโนโลยี ที่ทำให้เครื่องจักร เทคโนโลยี เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆ ที่มีราคาสูงมาก ซึ่งภาคการศึกษาไทยยังไม่มีงบประมาณมากพอที่จะจัดเครื่องไม้เครื่องมือเหล่านี้มาให้เด็กได้เรียนรู้ ด้วยเหตุนี้นี่คือเหตุผลหลักว่าทำไมเราต้องร่วมมือกับสถานประกอบการ”
“นอกจากนั้น การเรียนรู้ที่ดีที่สุดของเด็ก คือ การเปิดโอกาสให้เด็กได้ไปเรียนรู้ในสถานประกอบการ ในโรงงานอตสาหกรรมจริง ซึ่งเด็กจะได้เรียนรู้ตั้งแต่ต้นน้ำ ถึง ปลายน้ำ จนกระทั้งได้เป็นผลิตภัณฑ์ออกมา ด้วยเหตุนี้ววิทยาลัยบ้านค่าย จึงให้ความสำคัญกับการเรียนรู้แบบทวิภาคี หรือ การจัดการเรียนการสอนที่ร่วมมือกับสถานประกอบการเป็นหลัก”
อาจารย์ประทีป จุฬาเลิศ ผู้อำนวยการ วิทยาลัยเทคนิคบ้านค่าย จังหวัดระยอง
“โดยในปัจจุบัน ทางวิทยาลัยฯ มีความร่วมมือกับสถานประกอบการทุกสัญชาติทั่วโลก ไม่น้อยกว่า 10 ชาติ มากกว่า 300 โรงงาน ถือว่ามากที่สุดในประเทศไทย และไม่ใช่แค่สถานประกอบการ แต่เราร่วมกับองค์กรที่มาช่วยอบรมทักษะต่างๆ ให้”
“ที่ผ่านมา เรามองว่าความสำเร็จของการจัดการอาชีวศึกษา ระบบทวิภาคี ต้องมาจากการมีงานดีๆ ทำโดยเร็วที่สุดของ “ลูกศิษย์” มีความสอดคล้องกับขีดความสามารถของผู้เรียน กับสถานประกอบการที่ไปฝึกอาชีพ หรือองค์กรต่างๆ ที่ดีๆ สามารถสร้างความเจริญก้าวหน้า ความมั่นคงให้กับชีวิตได้หลังจากจบการศึกษา”
“ดังนั้นความสัมพันธ์ ความร่วมมือที่ดีกับสถานประกอบการ ครูฝึก ครูนิเทศก์ ผู้ปกครอง นักเรียนนักศึกษา องค์กรต่างๆ และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างมั่นคงและมีความต่อเนื่อง มีการพัฒนาร่วมกัน ช่วยส่งเสริม สนับสนุนการทำงาน ส่งผลดีต่อการพัฒนา ขีดความสามารถในการทำงาน ของผู้เรียน ต่อไป”
“และเมื่อเกิดโครงการ เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรือ EEC ขึ้น ก็มีความต้องการบุคลากรวิชาชีพในหลากหลายสาขาเพื่อตอบสนองภาคอุตสาหกรรมเป้าหมายในพื้นที่ EEC ทำให้เราก็สามารถต่อยอดทำงานร่วมกับสถานประกอบการ บริษัททั้งในและต่างประเทศที่มาตั้งโรงงานการผลิตในพื้นที่จังหวัดระยอง และปรับการเรียนการสอนได้ตามรูปแบบของ EEC Model Type A ได้ทันที”
“โดยแผนกวิชาที่โดดเด่นของทางวิทยาลัยฯ คือ แผนกวิชาเครื่องกล ที่มีนักศึกษาเรียนอยู่ประมาณ 600 คน ซึ่งในแต่ละปีเด็กจากแผนกวิชานี้ ก็ได้เข้าฝึกงานกับโรงงานในระดับโลกที่มาตั้งฐานการผลิตในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมในอีอีซีเป็นส่วนใหญ่ ด้วยความร่วมมือกับ WHA Group ที่เป็นผู้ประสานงานให้ทางโรงงานระดับโลกประสานมาทางวิทยาลัยของเรา เพื่อส่งเด็กไปฝึกงาน ซึ่งเมื่อมีแนวทางการจัดการเรียนการสอนในแบบ EEC Model Type A เราก็ได้ต่อยอดกับทางโรงงานอุตสาหกรรมระดับโลกโดยใช้โมเดลนี้ได้ทันที ซึ่งได้รับการตอบรับจากทุกโรงงานอุตสาหกรรมค่อนข้างดีทีเดียว”
นอกจากนั้น ผอ.ประทีป ยังได้ถอดบทเรียนความสำเร็จของวิทยาลัย วิทยาลัยเทคนิคบ้านค่าย เพิ่มเติมด้วยว่า
“ในขั้นต้นเราต้องสื่อสารทำความเข้าใจกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นสถานประกอบการ ครูฝึก ครูนิเทศก์ ผู้ปกครอง นักเรียนนักศึกษา อย่างในส่วนของสถานประกอบการ โรงงานอุตสาหกรรม ทั้งไทยและต่างชาติ ทางคณะผู้บริหารและทีมคณาจารย์ของทางวิทยาลัยฯก็จะเป็นต้องสร้างสัมพันธ์อันดีกับผู้บริหารจากสถานประกอบการ”
“ด้วยการไปเยี่ยมชมถึงสถานประกอบการเหล่านั้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจ ความเอาจริงเอาจัง พร้อมทั้งต้องรับฟังความต้องการของผู้บริหารของสถานประกอบการแต่ละแห่งเพื่อนำมาวางแผนคัดเลือกนักศึกษาที่จะเข้าร่วมโครงการ EEC Model Type A ที่ตอบโจทย์และเหมาะสมกับสถานประกอบการนั้นจริงๆ”

“ส่วนครูฝึกและครูนิเทศก์ ทางวิทยาลัยฯก็ต้องทำการอบรม เพื่อพัฒนาและยกระดับมาตรฐาน การจัดการอาชีวศึกษาที่ต่อยอดมาจากระบบทวิภาคี มาเป็นการจัดการเรียนการสอนในแบบ EEC Model Type A ให้กับครูผู้สอน ครูนิเทศก์ เพื่อสร้างแบบประเมินผลรายวิชาในสถานประกอบการที่มีประสิทธิภาพ และแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของนักศึกษาที่เข้าร่วมโครงการอย่างแท้จริง”
“โดยล่าสุดทางวิทยาลัยฯ ได้ประชุมร่วมกับ มูลนิธิ สยามกัมมาจล ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)  เพื่อพัฒนาแพลตฟอร์มการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี การนิเทศก์การฝึกอาชีพของครูนิเทศก์ และการรายงานผลการฝึกอาชีพของนักศึกษาในระบบทวิภาคี  รูปแบบ EEC Model Type A”
“นอกจากนั้น ยังมีการเข้าร่วมการอบรมเพื่อพัฒนา สถาบันอาชีวศึกษาต้นแบบการใช้ภาษาต่างประเทศ ในเขตพื้นที่ EEC โดยความร่วมมือกับ สถาบันภาษา มหาวิทยาลัยบูรพา ซึ่งจะมีส่วนช่วยยกระดับทักษะการสื่อสารภาษาต่างประเทศให้กับบุคลากรทางการศึกษาอย่างได้ผล”
“ต่อมาคือกลุ่มผู้ปกครอง ซึ่งเป็นผู้มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการขับเคลื่อนความสำเร็จของโครงการจัดการเรียนการสอนในระบบทวิภาคี รูปแบบ EEC Model Type A ทางวิทยาลัยฯจึงต้องสื่อสาร สร้างความตระหนัก ความรู้ ความเข้าใจ ร่วมกันในโครงการฯ ด้วยการเชิญผู้ปกครองมาประชุมทุกภาคเรียน เชิญผู้ปกครองไปดูสถานที่ฝึกงานในโรงงานต่างๆ เพื่อให้ผู้ปกครองมีความมั่นใจ”
“ส่วนตัวเด็กเอง ทุกคนที่เข้าร่วมโครงการ ต้องมีความเข้าใจว่า พวกเขามีภารกิจ มีหน้าที่อะไร ในฐานะนักศึกษาที่ได้รับการคัดเลือกให้ไปฝึกงาน ทำงาน ทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยระหว่างที่ทำงาน เด็กต้องมีความพยายามที่จะเก็บเกี่ยวความรู้จากบริษัทชั้นนำ โดยเฉพาะเด็กที่มีโอกาสได้ไปฝึกงานจริงในโรงงานในต่างประเทศ ต้องไปเรียนรู้ในคอนเทนต์ที่มีความสำคัญสามารถนำมาปรับใช้เพื่อพัฒนาภาคอุตสาหกรรมของประเทศชาติเราได้”


หลังจบการถอดบทเรียนของวิทยาลัยเทคนิคบ้านค่ายถึงการจัดการเรียนโดยร่วมมือกับสถานประกอบการแล้ว บนเวทีเสวนานี้ยังมีตัวแทนของอาจารย์จาก มหาวิทยาลัยบูรพา อีกหนึ่งกำลังหลักของการผลิตและพัฒนาบุคลากรตอบสนองความต้องการของภาคอุตสาหกรรมในอีอีซี และตัวแทนของสถานประกอบการที่มีความรู้ ความเข้าใจ ในอุตสาหกรรมมาแรง อย่าง ยานยนต์ไฟฟ้า และยายนต์ไฟฟ้าดัดแปลง มาร่วมแสดงมุมมองที่น่าสนใจด้วย ติดตามกันต่อได้ในตอนที่ 2

เรียนรู้จากการปฏฺิบัติจริง ของการนำ EEC Model ไปปรับใช้เพื่อพัฒนาการศึกษา

วิทยาลัยเทคนิคบ้านค่าย ขึ้นแท่นวิทยาลัยอาชีวะ EEC Model Type A 100% สร้างปรากฎการณ์บริษัทต่างชาติชิงตัว นศ. จบไปได้เงินเดือนสูงกว่า ป.ตรี

ช่างเชื่อมแหลมฉบัง กับความภูมิใจล่าสุด ได้รับ ‘คุณวุฒิวิชาชีพ’ โดย สคช. พร้อมก้าวสู่ ช่างเชื่อมรายได้สูง ด้วยหลักสูตร EEC Model Type B

ต่อยอดการทำงานกับภาคอุตฯของ มทร.ตะวันออก สู่มหาวิทยาลัยที่คิดการณ์ใหญ่ ยกระดับการพัฒนาคนระดับชาติด้วย EEC Model