ไม่ว่าจะหนังเรื่อง Tron หรือ The Matrix และแม้กระทั่ง Her ปรัชญาของมันแทบไม่ต่างกัน
ใน Tron คุณจะสู้ หรือคุณจะหนี? เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอันทรงพลานุภาพในพื้นที่ปิดล้อม และเจ้าศัตรูที่ว่าก็หาใช่มนุษย์ไม่ เพราะมันคือคอมพิวเตอร์
ใน The Matrix คราวนี้ คุณสามารถเคลื่อนย้ายตัวตนเข้าไปในคอมพิวเตอร์ คุณจะเลือกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมัน หรือจะเลือกเป็นศัตรูกับมัน?
ใน Her คุณสามารถรักกับคอมพิวเตอร์ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ส่วนในโลกของความรัก คุณสามารถเลือกได้เช่นกัน ว่าจะเป็นผู้ให้ หรือผู้รับ?
สภาวะแห่ง “ความจริงเสมือน” ที่หนังทั้ง 3 เลือกมาใช้เป็นองค์ประกอบหลักในการเดินเรื่อง แท้ที่จริงแล้ว หาได้เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อหนังเรื่อง Tron ภาคแรกออกฉายในปี ค.ศ. 1982 ไม่
เพราะ “ความจริงเสมือน” หรือ Virtual Reality มีมาก่อนหน้านั้นมากมายนัก
ไม่ว่าจะเป็นศิลปกรรม วรรณกรรม ภาพยนตร์ ดนตรี เกมคอมพิวเตอร์ การทหาร และแม้กระทั่งการแพทย์
เครื่องเล่น Wii ของ Nintendo คือตัวอย่างสำคัญของ Virtual Reality หรือ VR ในรูปเกมคอมพิวเตอร์

ผมเคยฝึก “ตีเทนนิส” ในวิดีโอเกม Wii และเล่นเกม “ตีเทนนิส” จนติดงอมแงม
ในโลก VR ของเครื่องเล่นเกม Wii คุณต้องฝึกทักษะการ “ตีเทนนิส” จริง
เพราะลูกเทนนิสในเกมมันวิ่งเหมือนจริง คือวิ่งเร็ว และเมื่อลูกตกพื้น มันก็จะกระดอน เสมือนเหตุการณ์ในสนามเทนนิสจริง
การ “ตีเทนนิส” ในเกม Wii คุณต้องใช้ Remote Control ถือไว้ในมือประดุจไม้เทนนิส เมื่อลูกวิ่งมา คุณก็ทำท่าหวดแร็กเก็ต และโต้ลูกกลับไปอย่างจริงจัง เหมือนการ “ตีเทนนิส” จริง
การฝึก “ตีเทนนิส” ในโลก Virtual Reality ของเกม Wii ทำให้เมื่อไป “ตีเทนนิส” จริง อย่างน้อยก็แทบไม่ต้องทบทวนทักษะเบสิกกันใหม่ให้เสียเวลามากมายนัก
ในโลกวรรณกรรม นวนิยายเรื่อง Snow Crash ของ Neal Stephenson เป็นหนังสือที่ “ปักธง” แนวคิดเกี่ยวกับ Virtual Reality ที่โดดเด่นที่สุด เนื่องเพราะ Snow Crash ได้หลอมรวมมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ โดยฝัง Bios เอาไว้ในสมองคน ให้โลดแล่นในโลกเสมือนจริงอย่างชัดเจน

ยังมีบทประพันธ์อีกมากมายที่พูดถึงโลกของ VR หรือ Virtual Reality ไม่ว่าจะเป็น Neuromancer ของ William Gibson ที่นอกจากจะเป็นผู้บัญญัติศัพท์ Cyberspace ในนวนิยายเรื่องดังกล่าวเป็นคนแรกแล้ว Neuromancer ยังเดินเรื่องด้วย VR อย่างน่าตื่นตาตื่นใจ
วงการภาพยนตร์นั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะมีการนำ Virtual Reality มาใช้กันอย่างสนุกสนาน เนื่องจากโดยตัวของมันเองแล้ว VR มีความเป็น Fantasy เต็มขั้น
ไม่ว่าจะเป็น World on a Wire หนังเยอรมนีปี ค.ศ. 1973 “ต้นแบบ” ภาพยนตร์แนว VR หรือว่าจะเป็น Total Recall เวอร์ชั่น Paul Verhoeven หรือจะเป็น The Lawnmower Man ของผู้กำกับ Brett Leonard เจ้าพ่อ Virtual Reality ที่ต่อมาได้สร้างหนังแนว VR อีกเรื่องหนึ่งคือ Virtuosity
หรือว่าจะเป็นหนัง VR แนว Cyber Punk อย่าง Strange Days และหนังเรื่องเดียวกัน 2 เวอร์ชั่นอย่าง Open Your Eyes และ Vanilla Sky หรือจะเป็น Johnny Mnemonic, The Thirteenth Floor, Inception และแน่นอน ที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลยก็คือ Avatar
ในทางการทหาร มีการนำ Virtual Reality มาใช้ในการฝึกทางยุทธวิธีมานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการฝึกโดดร่ม ฝึกขับเครื่องบิน และเฮลิคอปเตอร์ หรือเรือดำน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวงการอวกาศ
ส่วนวงการเกม นอกจากเครื่องเล่น Wii แล้ว เกมออนไลน์ในแนว VR ที่โด่งดังคงหนีไม่พ้น Second Life ที่เปิดให้เรา “สร้างตัวตนใหม่” ขึ้นบนโลกอินเตอร์เน็ต และตำนานเกม Doom อันเลื่องชื่อ
ในแง่อุปกรณ์ Virtual Reality นั้นได้รับการพัฒนามาเป็นระยะอย่างต่อเนื่อง จากอดีตจนถึงปัจจุบัน จากการฝึก Simulation ผ่านโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่แสดงผลผ่านจอภาพ และนำเข้าข้อมูลทางแป้นคีย์บอร์ด มาสู่การใช้ Joystick เหมือนเกมคอมพิวเตอร์
แล้วพัฒนามาเป็นถุงมือที่เชื่อมต่อเข้ากับจอภาพ การจำลองยวดยานพาหนะต่างๆ ทั้งทางการทหาร และพลเรือน อาทิ การฝึกขับรถไฟ รถยนต์ หรือเรือ มาสู่การใช้แว่นตา และพัฒนามาถึงขีดสุดด้วยการสร้างหมวกสวมศีรษะ รวมถึงการนำระบบ 3 มิติ หรือ 3D เข้ามาประยุกต์ใช้กับ Virtual Reality


แต่ที่เคยได้รับการกล่าวขวัญเป็นอย่างมาก และเห็นทีจะไม่พูดถึงไม่ได้ก็คือ หน้ากากครอบ VR ของ Oculus Rift
การกล่าวขวัญถึง Oculus Rift ในพื้นที่ข่าว มี 2 นัยด้วยกัน
นัยแรกก็คือ Oculus Rift เป็นผลผลิตของเด็กหนุ่มวัยเพียง 21 นาม Palmer Luckey
ประเด็นที่สองก็คือ “อะแซหวุ่นกี้” Mark Zuckerberg ได้เรียก Palmer Luckey ให้มาดูตัว จากนั้นจัดการซื้อกิจการ Oculus Rift ของเขาให้เข้ามาอยู่ภายใต้ร่มเงาของ Facebook ด้วยสนนราคา 2,000 ล้านดอลลาร์
เด็กอ้วนอัจฉริยะอย่าง Palmer Luckey จึงกลายเป็นเถ้าแก่น้อยเพียงชั่วข้ามคืน


“ก็ไม่มีอะไรมาก” Palmer Luckey กระชุ่น
“ผมเป็นเด็ก Home School” เขาบอก “เมื่อเป็นเด็ก Home School ก็ไม่ต้องไปโรงเรียน เมื่อไม่ต้องไปโรงเรียน ผมก็มีเวลาว่างมากกว่าคนอื่น”
“เมื่อผมมีเวลาว่างมากกว่าคนอื่น ผมก็ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ไปตามเรื่องตามราว”
โดยหนัง เพลง และหนังสือที่ Palmer Luckey เลือกเสพ ก็คือรายชื่อด้านบนที่ผู้เขียนได้สาธยายไว้
“ที่สำคัญก็คือ ผมชอบเล่นเกม” Palmer Luckey กล่าว และว่า
“นอกจากชอบเล่นเกมแล้ว ผมยังชอบรื้อเครื่องเล่นเกมออกมาเล่น”
นี่เองที่เป็นจุดเริ่มต้นความคิดสร้างสรรค์ในการผลิตคิดค้น “หน้ากากครอบ VR” ยี่ห้อ Oculus Rift ขึ้นมา
ผ่านช่วงลองผิดลองถูกมามากมาย ผ่านเวลาของการพบปะผู้คนในวงการ Virtual Reality มาก็ไม่น้อย ทั้งหมด ได้เคี่ยวคั้นให้ Palmer Luckey ลงมือสร้างอาณาจักร Oculus Rift ขึ้นมาด้วยวัยเพียง 19 ขวบ
ก่อนที่จะประสบความสำเร็จในอีก 2 ปีถัดมา เมื่อ Facebook เข้ามาซื้อกิจการ

ทุกวันนี้ Palmer Luckey เปิดบริษัทใหม่ Anduril Industries ธุรกิจพัฒนา Software ทางการทหาร
ซึ่งกินความตั้งแต่ ระบบป้องกันภัย ระบบการซ้อมรบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เทคโนโลยีในสนามรบ
โดยพัฒนา Application ทางการทหาร ให้ใช้งานร่วมกับแว่น AR และหัวครอบ VR ในสมรภูมิรบจริง!
สำหรับช่วยในการวิเคราะห์สนามรบ ไม่ว่าจะเป็นการบ่งบอกพิกัด การระบุเส้นทาง การบอกตำแหน่งของศัตรู เพื่อรวบรวมข้อมูล และนำมาวิเคราะห์ภยันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ของทหาร
ปัจจุบัน Anduril Industries กำลังเป็นที่จับตามองของ “อะแซหวุ่นกี้” ใน Silicon Valley ไม่ว่าจะเป็น SpaceX Tesla หรือ Google

จะว่าไป ชีวิตของ Palmer Luckey ก็คงจะไม่ต่างจากหนังที่เขาดู เพลงที่เขาฟัง หรือหนังสือที่เขาอ่าน และที่สำคัญก็คือ เกมที่เขาเล่น
เพราะไม่ว่าจะหนังเรื่อง Tron หรือ The Matrix และแม้กระทั่ง Her ปรัชญาของมันแทบไม่ต่างกัน
ใน Tron คุณจะสู้ หรือคุณจะหนี? เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอันทรงพลานุภาพในพื้นที่ปิดล้อม และเจ้าศัตรูที่ว่าก็หาใช่มนุษย์ไม่ เพราะมันคือคอมพิวเตอร์
ใน The Matrix คราวนี้ คุณสามารถเคลื่อนย้ายตัวตนเข้าไปในคอมพิวเตอร์ คุณจะเลือกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมัน หรือจะเลือกเป็นศัตรูกับมัน?
ใน Her คุณสามารถรักกับคอมพิวเตอร์ได้ในโลกแห่งความเป็นจริง ส่วนในโลกของความรัก คุณสามารถเลือกได้เช่นกัน ว่าจะเป็นผู้ให้ หรือผู้รับ?
บุคคลที่น่าสนใจยังมีให้ติดตามอีกมาก
พลิกปูม D. G. Kendall บิดา Queuing Theory “ทฤษฎีแถวคอย” สะท้อนผ่าน “รับจ้างต่อคิว” อาชีพนี้ก็มีด้วย!
จาก Strange Fruit ถึง Black Lives Matter “การต่อสู้ที่ยังไม่สิ้นสุด” ของ Billie Holiday










